Eindejaarslijst chmkoome’s blog 2016

2 januari 2016

De koude wind die al jaren uit de rechtse hoek over het culturele veld waait maakte de afgelopen maanden flink slachtoffers!  Tijdelijke oplossingen werden in bepaalde gevallen wel gevonden, maar structureel gaat het bepaald niet goed. In het Haagse spelen daarnaast nog meer zaken een rol. De ontwikkelingen in het vastgoed en in de Haagse infrastructuur zorgen er voor dat Haagse kunstenaarsinitiatieven met hun hele hebben en houwen van hot naar her gestuurd worden. De ontwikkelingen in de Binckhorst zijn in dit opzicht tekenend: Billytown begon met een ambitieus programma en een heel nieuwe opzet en zal in april het veld moeten ruimen. Locatie Z was naar haar derde expositielocatie in een jaar verhuisd, ook in de Binckhorst , het zal daar weer weg moeten. Dat gebied leek veel mogelijkheden te bieden voor de kunstensector, maar de stedelijke ontwikkelingen en met name het gereed komen van de Rotterdamse baan zorgen er voor dat het gebied ook commercieel aantrekkelijk wordt. Daarnaast is er mede ten gevolge van de immigratie een behoefte aan woonruimte en er wordt naarstig gezocht naar kantoorruimtes die tot wooneenheden kunnen worden omgebouwd. Het gevolg is dat kunstenaarsinitiatieven met enorme onzekerheid blijven zitten over hun situatie.

Deze eindlijst is beperkt. Ik heb afgelopen jaar minder gezien wegens diverse reizen die ik mede ivm onderzoek heb gemaakt. Daarnaast ben ik ook uitgenodigd om jaarmeester te worden van het Apprentice-Master Project van Kunstpodium T en dat heeft me ook nogal bezig gehouden, de resultaten zijn op deze site de komende maanden te bezichtigen. Een bijkomend voordeel is wel dat ik regelmatig het land in zal gaan voor de erbij behorende tentoonstellingen en dus ook andere exposities in de omgeving zal zien. Zo ben ik recent al een paar keer in Park en de Pont geweest waar ik normaal wat moeilijker kom. Bij deze de toppers zonder hierarchie:

In Den Haag is Parts Project nadrukkelijk aanwezig met een paar waanzinnig goede tentoonstellingen waarvan ik vooral Show me Your Vital Parts top vond.  De installatie van Pim Voorneman droeg als entrée bij aan de gelaagdheid van de presentatie.
Het weekend waarin A day to clay a bust van Topp&Dubio plaats vond in 503 was gedenkwaardig, het interessante initiatief gaat rustig zijn eigen weg (dit weekend met Joost Rekveld) en de heren gaan door met acties in straten enzo..
Quartair maakte met Drawing Front een mooie tekeningententoonstelling en de tentoonstelling van Frank Halmans bij Ramakers was ook heel goed.
De tentoonstelling over Vilèm Flusser bij West past mooi in een zich steeds duidelijker aftekenend programma dat met het in gebruik nemen van Huis Huguetan nog veel meer mogeljkheden heeft zich te ontwikkelen. De recente tentoonstellingen See How the land Lays/Gagarin zijn daar een mooi voorbeeld van.

Baracca maakte bij Locatie Z de afsluiting van haar “Inside Job” project in een vrij moeilijke omgeving wel een goede show. Locatie Z zelf heeft op die locatie, het Helena van Doeverenplein,  kort maar hevig gefunctioneerd na eerst met All You can Eat van Ockenburg afscheid te hebben genomen. Thijs Ebbe Fokkens maakte onder de naam Escapist Cookbook een grote installatie die indruk maakte en de recente expositie The Group van The Holls-Collective, dit keer in de Binckhorst,  laat zien dat het potentieel ondanks alles onaangetast blijft.
Billytown maakte haar belofte volop waar met een serie tentoonstellingen: de solo van Marius Lut, de mooi onbevangen tentoonstelling Can’t do Nothing die door Bernice Nauta werd gecureerd en de nu nog te bezichtigen tentoonstelling van Iede Reckman, For All but Finitely Many, maken het om wanhopig van te worden dat zij weer verkassen moeten. Hopelijk vinden ze een manier om zo door te gaan.

Galerie Maurits van de Laar vierde zijn vijfentwintigjarige jubileum met een tentoonstelling die aangeeft dat de galeriehouder een mooi breed programma heeft ontwikkeld dat hem een sterke plek in de Haagse galeriewereld bezorgt. De tentoonstelling Auszeit van Diederik Gerlach in oktober was bijzonder fraai!

Helaas moeten we afwachten wat met een andere sterke galerie, Nouvelles Images, gebeurt nadat Erik Bos helaas veel te vroeg overleed. En, talking about galleries: De Art The Hague beurs begint nu wel smoel te krijgen, alleen het randgebeuren oogt bijzonder rommelig en hap-snap: kan daar niet een goede curator op gezet worden?

Galerie Durst Britt&Mayhew gaat onverdroten voort op de ingeslagen koers met een vrij ambitieus programma dat mooie tentoonstellingen oplevert, de tentoonstelling van Wieke Wester en Alexandre Lavet waren niet te versmaden!

STROOM blijft instelling van het jaar voor mij, zij zijn de spil van de Haagse kunstwereld en het hele land is daar jaloers op. Het twee-jarige project dat ze uitvoeren, Attempts to read the World (Differently) , vindt doorgang met intrigerende tentoonstellingen:  na vorig jaar de tentoonstelling met Neïl Beloufa te hebben gemaakt zagen we dit jaar de Display Show met Celine Condorelli, Gavin Wade en James langdon en nu het project Three Exhibits, Five Acts dat zich na de grote video-installatie van Max de Waard interessant ontwikkelt.

Dat de wind in HEDEN uit een andere hoek waait is ook duidelijk: met een consequente serie tentoonstellingen en deelname aan beurzen proberren zij hun bekendheid te vergroten en een aantal door henzelf gebrachte kunstenaars te promoten. De HEDEN-start prijs is een mooi intitiatief en tentoonstellingen als die van Ingrid Mol en Theo Jansen zijn altijd de moeite waard om te bezoeken.

Het Malieveld-project blijft interessant voor mij persoonlijk als laboratorium en incidenteel komen ook anderen daar werken op zaterdagochtend. Zo werd op 9 april het vierjarig jubileum gevierd met een aantal deelnemende kunstenaars.

Buiten Den Haag vind ik PARK in Tilburg toch heel bijzonder met o.a. een zomer-installatie van Yona Friedman en een fantastische tentoonstelling als Mwili na Akili met Charlote Schleiffert en Paul Bogaers. Lekker licht, een tentoonstelling die Eelco van der Lingen maakte voor het Centraal Museum in Utrecht vond ik erg de moeite waard en het was fijn om te zien dat ook This Art Fair in de beurs van Berlage wat meer karakter begint te krijgen. Het is goed dat individuele kunstenaars zich hier kunnen aanmelden.

Internationaal werd ik geraakt door de Robert Ryman-tentoonstelling in DIA-arts centre in New York, de Duchamp en Brancusi opstellingen in het Philadelphia Museum of Modern Art, de Barnes-Collection in Philadelphia, de heropening van het SF MOMA met een prachtige inventieve nieuwe vleugel en een fantastische brede presentatie van o.a. Elsworth Kelly. Verslagen stonden op Facebook, maar daar moet je kennelijk toch niet te enthousiast gebruik van maken want na een album met al mijn Malieveldwerk zijn nu ook drie van mijn U.S. albums verdwenen. Ik zal proberen in de loop van de komende maanden verslagen op dit blog te zetten.
De tentoonstelling van Annemiek Lauwerens in een kapel in Pernes les Fontaines in Zuid Frankrijk liet voor mij zien dat context heel belangrijk kan zijn voor het werk van een kunstenaar.

Ik had graag nog gezien:
Manifesta 11 in Zürich, Beat Generation in het Centre Pompidou, Georgia O’Keeffe in de Tate gallery, Machiel van Soest na Billytown ook in P.S. Projects met SequenceErik van Lieshout in Wiels, Francys Alys in de Wiener Sezession, de collectie Chtchtoukine in Fondation Louis Vuitton in Parijs en last but certainly not least: Carte Blanche voor Tino Sehgal in het Palais de Tokyo.

CD van 2016 (nog maar net binnen): Radiohead – A Moon Shaped Pool

Boek van 2016: Stefan Hertmans –De Bekeerlinge

Filmserie van 2016: Game of Thrones season VI,

 

 

Solo tentoonstelling

12 september 2016

Billytown laat momenteel een solo van Marius Lut zien. De schilder is een formeel werkend minimalist die met weinig middelen de onderdelen die een schilderij vormen ondervraagt. De laatste solo die ik van hem zag was in de vorige locatie van Billytown: bij die gelegenheid liet hij werk zien dat bestond uit metalen ramen waarin op verschillende wijze zwarte windjacks waren gedrapeerd. Het schilderijraam was de drager geworden en gedeeltelijk transparant. Gevolg was dat de schilderijen bijna objecten werden die door de manier van inrichten een relatie aangingen met de ruimte waarin de tentoonstelling gehouden werd.
In de huidige tentoonstelling is dat laatste ook heel duidelijk het geval. De schilderijen zijn echter meer schilderijen: meerdere lagen verf op doek. Een zwart fond waarover met een spuitbus zwarte verf is … ik zou bijna zeggen getekend. Er zit een grafitti-element in. Ik begrijp dat de kunstenaar in bepaalde gevallen de spuitbus geblinddoekt heeft gebruikt, wat de nadruk legt op het schilder gebaar. De intuïtie van de kunstenaar (waarover Vincent van Velzen het in zijn begeleidend essay heeft) is daarbij belangrijk. De manier van hangen speelt een rol, de wijze waarop het licht over het werk strijkt. Een element waar ik nog niet uit ben zijn de zwarte kleinere doeken die onder grote doeken zijn bevestigd. Zij veroorzaken een “shaped canvas” als drager voor het spuitgebaar. Het is bijna frivool te noemen bij een dergelijk formalistische aanpak, maar meer dan eens wordt de compositie daardoor spannender. Daarnaast gaat de restruimte die door de witte achtergrond gevormd wordt meewerken aan de compositie, een element dat in de eerdere solo ook duidelijk meespeelde.
Als we naar het resultaat kijken moeten we om het werk optimaal te zien bewegen in de ruimte, langs de doeken. Dan blijkt dat er variatie is in intensiteit van het zwart en dat er minimale bewegingen in het oppervlak te zien zijn. Waar de spuitlijnen buiten het zwarte vlak komen  ontstaat een gedeelte met een dynamiek in intensiteit en vorm die contrasteert met de egaal zwarte ondergrond.

Bij deze een indruk van de expositie, met excuus voor de kwaliteit van de foto’s, het werk is erg moeilijk vast te leggen.

 

p1080645

p1080646

p1080647

p1080648

p1080649

p1080650

De kunstenaar in gesprek met publiek

p1080651

Dit is een wat kleiner werk

p1080652

Waarin het spuitgebaar wordt geïsoleerd

p1080653

Een publicatie van de kunstenaar is verkrijgbaar

p1080655

Evenals een multiple

Billytown

Casting Couch

11 oktober 2015

Bij Billytown is eerder deze maand een nieuwe tentoonstelling geopend met kunstenaars uit het initiatief en gasten. De naam van de tentoonstelling is genomen n.a.v. de cut-up tekst van dichter Sean Cornelisse (die eerder met Topp & Dubio werkte) waarin zinsneden uit proefopnamen in Hollywood werden gecombineerd. In de galerieruimte staan overal sofa’s om de tentoonstelling een air van test te geven. Ik moet zeggen dat het hier en daar een mooie context vormt voor het tentoongestelde werk dat werd gemaakt door the likes of  Marius Lut, Robin Heyker, Iede Reckman, maar ook door Joseph Montgomery (die eerder het gastatelier gebruikte), Klaas Kloosterboer, de Quistrebert broertjes en Richard Aldrich. Het is een mooi overzicht van de potentie die Billytown heeft met haar eigen kunstenaars en haar netwerk, het blijft een plezier het initiatief te bezoeken, waar ze ook huizen!

P1040071

In de projectruimte The kitchen gethematiseerde schilderijlijsten van Jordy van den Nieuwendijk

P1040074

Klaas Kloosterboer: 15173 (paarden eten hooi uit pak)

P1040075

Klaas Kloosterboer: 15172 (voorheen 13124)

P1040076

links – Richard Aldrich: 2 and baby, rechts – Robin Heyker: King’s Spareribs

P1040077

Robin Heyker: The Parakeet I

P1040078

Joseph Montgomery:Image Two Hundred Fifty Two

P1040080

Florian en Michael Quistrebert: Red Energy – Green Energy

P1040083

Achter – Marius Lut: Untitled, voor – Iede Reckman: Gallop

P1040084

Robert Aldrich:Spider/Bird

Billytown

Form no Form/The Black Series

1 oktober 2015

Bij STROOM laat Marius Lut in de serie Ondertussen een paar werken zien naar aanleiding van zijn binnenkort te verschijnen “artist-book” Form no Form/The Black Series. Deze werken zijn ontstaan naar aanleiding van een onderzoek waarvoor de publicatie een kader en een platform is. Het zijn lijnen die uit het onderzoek voortkomen en mogelijk gecontinueerd kunnen worden. Eerder zagen we werk van Lut bij Billytown binnen deze context en dit werk ligt duidelijk in het verlengde ervan. De gelaagdheid vind ik mooi: De drie werken zijn mijns inziens bewerkte foto’s van stoffen, kledingstukken lijken het, van wol, maar er zitten ook ogen in die grofpixelig gedigitaliseerd zijn. Een mooie parallel met de brijstructuur die in het zwart zit. Het resultaat is dat de totale figuur van Disney lijkt te komen. Tegelijkertijd is op de foto’s, of het glas er voor, ook verf gespoten en spiegelen de werken als een gek waardoor clean fotograferen bijna niet mogelijk lijkt en de omgeving in de reflectie mee gaat werken: het werk lacht je als kijker uit bij wijze van spreken. Dit alles lijkt intentie en geeft een mooi spanningsveld tussen formele kanten van het werk en de suggestie die de kijker wordt gedaan. Ik lach maar mee en laat gewoon mijn incomplete foto’s zien met het advies zelf even te gaan kijken!

P1030928

Deze is geflitst

P1030931

Gedigitaliseerde ogen met spuitwerk er voor

P1030936

En nog een indruk!

STROOM

New Artist Run Gallery

17 mei 2015

Billytown is weer uit het vastgoed-rendementsdenken herrezen in een pand aan de Binckhorst waar zij ateliers vonden en een galerie hebben ingericht. Het is een interessante groep kunstenaars die deel neemt aan Billytown en de eerste tentoonstelling in de galerie die met werk van kunstenaars uit het initiatief is samengesteld is dus meteen raak. Na deze tentoonstelling, die is gecureerd door Joost Nieuwenburg van Walden Affairs, wordt gevolgd door tentoonstellingen van gastcurators met naast kunstenaars uit het pand ook werk van buiten zoals we gewend zijn van Billytown. Maar eerst de officiële presentatie van deze ruimte en het pand:

P1010302

Billytown heeft natuurlijk ook een keuken die dan meteen ook maar onder de naam “The Kitchen” als projectruimte is ingericht. Ditmaal wordt die gebruikt door Maja Klaassens die verspreid wat minder opvallende werkjes ophing zoals u hier kunt vinden.

P1010303

Daarnaast laat zij ook ander werk zien dat wat minder verlegen oogt.

P1010305

Hoewel ze het niet kan laten een beetje te spelen.

P1010307

Iede Reckman: Conjectures #3

P1010308

Bernice Nauta heeft twee subtiele werkje opgehangen

P1010309

waarvan deze mij het meest aanspreekt: Thank you Sun

P1010310

Ik was aan het begin van de tentoonstelling aanwezig, toen werd het al goed druk

P1010311

Grandmaster Lut heeft nieuw werk opgehangen dat me erg aanspreekt

P1010314

Marieke van ’t Zet: beiden Z.T.

P1010315

Volkskrantprijswinnaar Bram de Jonghe: Z.T.

P1010316

Robin Heijker

P1010317

Het publiek met bekende gezichten in een apart kamertje waar de video “528” vertoont werd

P1010318

van Isabel Cavenecia die ook dit fraaie tekeningetje op de wand prikte: Flaming Mattress

P1010319

Marius Lut in het trappenhuis

P1010321

waar ook Bram de Jonghe een roterende tekening had geplaatst die bijna niet opvalt.

Billytown

Ook bij: trendbeheer

 

Art The Hague

1 oktober 2014

Klein maar fijn, dat zou je kunnen zeggen van de Haagse kunstbeurs en fijn is het natuurlijk om thuis op een dergelijk evenement rond te lopen en veel bekenden te zien. Om 17.00 u was het nog niet zo druk, maar dat werd gaandeweg beter. Erg fijn waren presentaties van HEDEN, Helder, de solo bij galerie Wit van Herman de Vries en nog wel wat zaken. Hierbij een samenvatting van wat mij in relatief korte tijd opviel:

IMG_6110

Gerard Verdijk bij Seasons Gallery

IMG_6111

Ook Josephine Sloet hing daar met ouderweets goed werk!

IMG_6112

De Groningse Galerie With Tsjalling is ook aanwezig met subtiel werk van Anne van As

IMG_6113

en Victor van Loon

IMG_6115

Galerie Hommes uit Charlois met hier werk van Rolina Nell

IMG_6117

Livingstone had terecht Jan Wattjes weer van stal gehaald

IMG_6118

die ook nog een mooi wandje met gevels laat zien

IMG_6119

HEDEN pakt heel stevig uit met hier Anne Forest

IMG_6120

en verschillende clusters met hier werk van Aline Thomassen, Femmy Otten, Stephan van den Burg, Marius Lut e.a.

IMG_6121

en Puck Verkade, Melanie Bonajo, Henri Jacobs e.a.

IMG_6122

Lotte van Lieshout met verassend vrij en kronkelend werk

IMG_6123

herman de Vries bij Galerie Wit

IMG_6124

Bob Smit uit Rotterdam met funky stuff van Stefan Gross

IMG_6126

en nog een Rotterdammer: Buro Rotterdam met Olaf Mooij

IMG_6128

die lekker bezig is met dempers enzo

IMG_6130

Een nieuwe ster aan het haagse firmament wordt Adoráble, hier met tafeltjes van Melchior van Dansik en ander werk van Karola Pezarro

IMG_6133

Nouvelles Images was ook aanwezig met hier Cor van Dijk en Jean Marc Spaans

IMG_6134

Helder brengt o.a. Willem Speekenbrink die hier tevreden bij zijn werk staat

IMG_6135

Bij de solo’s laat Simon Schrikker zijn Pulpo-project zien voor Living Stone

IMG_6136

letterlijk vette schilderijtjes

IMG_6137

Bob Smit laat een allegaartje zien in de soloruimtes met o.a. op de voor- en achtergrond Serge Game

IMG_6138

en Stefan Gross in een hoekje

IMG_6139

Roland Sohier kwam ik al bij de ingang tegen en hier werd duidelijk waarom

IMG_6140

Buiten vond nog een guerilla-actie plaats door het tonen van de foto’s van Aart Verheul

IMG_6141

Die zijn afdrukken mooi had opgehangen

IMG_6143

Bij het arriveren en weggaan kan je iet om deze gave sculptuur van olaf Mooij heen

Art The Hague