Een ongewone wandeling

7 juli 2019

Een verrassende nieuwe tentoonstelling opende gisteren in het GEM: werk van Krijn Giezen samen met dat van veronderstelde hedendaagse geestverwanten. Lily van Ginniken en Jean Wijle, voormalig STROOM-medewerkers ijveren al sinds het overlijden van de kunstenaar in 2011 voor grotere waardering voor de kunstenaar. Juist nu lijkt zijn attitude herkend te worden in design en werken van jonge kunstenaars. Aangezien het beleid van het Gemeentemuseum is om in het GEM levende jonge kunstenaars te tonen wordt Giezen voornamelijk als referentie gepresenteerd, maar natuurlijk is het werk zo sterk en herkenbaar dat het verreweg de boventoon voert. Het is een genoegen om zijn werk op dit podium terug te zien en het is jammer dat het kennelijk nog geen tijd is voor een groot overzicht. De jonge kunstenaars die er naast getoond worden hebben nou niet allemaal zo’n band met het werk van Giezen, alleen in de installatie van Bram de Jonghe en het werk van Semâ Bakirovic vond ik wel parallellen. Ik miste werk van Zeger Reyers waarvan ik zeker vind dat hij hier heel goed bij gepast had, dan zouden we ook meteen weer een Haags kunstenaar in het GEM zien.
In de nieuwe Metropolis M staat een fijn artikel van Domeniek Ruyters n.a.v.de brief die Miek Zwamborn aan Krijn Giezen schreef en die in het literaire tijdschrift nY # 38 is gepubliceerd. De titel van het artikel is “Het werk jongt”,  een kenmerkende uitspraak van Giezen die aangeeft dat ook kunst een natuurlijk proces moet ondergaan. Met de vraagstelling van Zwamborn, die zich aan de Schotse kust heeft terug getrokken, toont zich een grote natuurlijke affiniteit met de persoon van Krijn Giezen. Zij vraagt zich af waar je het oog van de kunstenaar los laat om het leven te leven.
Ik hoop dat deze tentoonstelling en zo’n artikel meer aandacht vragen voor het werk van Krijn Giezen, want hoe fijn het ook is om zijn werk terug te zien en zijn geest weer even te voelen, deze tentoonstelling hinkelt naar mijn idee toch een beetje op meerdere gedachten.

Krijn Giezen: Zonder titel (installatie) – 1965 – 1989

Bram de Jonghe: Voor alles wat beweegt verstrijkt de tijd – 2019 Een droogvis (iets uit de Jonghe’s jeugd in Oostende) wordt continu rond de zaal getrokken langs een kabel die hij heeft aangebracht.

Krijn Giezen: Rookoven – 1975

Semâ Bekirovic: Kalverstraat 2009 (vier mensen doen een poging een afgebakende vrije ruimte te creëren in Amsterdams drukste straat)

Lompe traan – 1975 Hoe Katwijker vissers levertraan maakten van Lompen (kabeljauw-achtige vissen)

Krijn Giezen: Het schoonmaken van sprot – 1976

Paul Geelen: Untitled (love dart) – 2019 Een scherpe pijl die slakken creëren, voorafgaand aan het paren. Vergroot en in brons uitgevoerd.

Semâ Bekirovic: The International Forest – 2014  Bladeren en takken die per post ontvangen zijn of met luchtvervoer mee genomen zijn.

Semâ Bekirovic: The International Forest – 2014

Krijn Giezen: KG 11 – 1967 Dit soort collage-achtige werken ontwikkelde de kunstenaar tijdens zijn studie aan de KABK waar hij lappen en doeken en kledingstukken verzamelde om die aan elkaar te naaien.

Krijn Giezen: Z.T. – 1977 Ontwerpen voor huizen gemaakt van natuurlijke materialen als strobalen en wilgetakken

In de vitrine’s veel plakboeken met materialen en gereedschappen die de kunstenaar tegen kwam.

Krijn Giezen: Zonder titel (installatie, detail) – 1965 – 1989

GEM

 

 

Advertenties

De verzameling van Flip Bool en Veronica Hekking

11 februari 2018

In Ruimtevaart in Den Haag is momenteel een bijzonder fijne tentoonstelling te zien met werken uit de collectie van Flip Bool en Veronica Hekking, twee bekenden uit het Haagse culturele veld. Beiden zijn kunsthistoricus met een nadruk op fotografie en zij zijn nog steeds bijzonder actief. Na uitgenodigd te zijn hun collectie foto’s in Huize Frankendael in Amsterdam te presenteren waarbij Ruimtevaart’s huisvormgever Ben Faydherbe behulpzaam was dacht Ruimtevaart dat het ook leuk zou zijn om iets daarvan in hun ruimte te tonen in de serie “Home” waarin zij particulier kunstbezit tonen. Ook dit keer was Ben Faydherbe behulpzaam bij de inrichting. Besloten werd dit keer geen foto’s te laten zien, maar beeldende kunst die het echtpaar verzamelde.
Bij deze een kleine indruk met excuses voor de kwaliteit van sommige foto’s.

In een uitgebreide toespraak vertelden Flip en Veronica over hun contacten met nationale en internationale kunstenaars en over hoe hun verzameling zo op organische wijze tot stand kwam.

De tentoonstellingsruimte die in de foyer van het voormalig socialistisch theater Concordia is gebouwd werd bijzonder fraai ingericht

Met werk van niet de minsten – Olphaert den Otter: Obscure Camera (naar Mirek Tichy) – 1991

Katrien de Blauwer: Dark Scenes – 2014

Anne van de Pals: Verplaatsing – 2011

Nancy Haynes: Z.T.- z.j.

Piet Dirkx: Z.T. – 1985

Machiel van Soest: Huid – 1997

Axel en Helena van der Kraan: Pick Up – 1977

Willem Populier: Obscured Classified Document (Situation Room) – 2012

Barbara Bloom: Aanwezig – afwezig – 1993 N.a.v. het vliegtuigongeluk waarbij Wies Smals en haar gezin omkwamen

Alex en Helena van der Kraan: WC – 1980

Leon Adriaans: Z.T. – 1998

Krijn Giezen: Uit de serie reparaties en uitvindingen – 1976

Rolf Engelen: Z. T. (tomadorekje) – 2004

En overzicht van de etalage waarin ook de stempelaar van het echtpaar van der Kraan uit 1974 en ook een stofzuiger uit de serie Nederlandse Pop-art zoals Flip Bool het noemt

Ruimtevaart