Malieveld

4 april 2020

Kees Koomen: Stories to be told in isolation – Aumônerie

Kees Koomen: Stories to be told in isolation – Aumônerie

 

Malieveld

The Charcoal Experiment

25 maart 2020

In Quartair is op afspraak een tentoonstelling, of eigenlijk een werkproces, te zien waarin twee kunstenaars samen een panorama tekenen in houtskool. Het zijn Hanna de Haan en Rik Buter. De eerste is nogal actief en recentelijk succesvol met Panorama Hesjtèk in museum Mesdag. Rik Buter kende ik niet echt, maar hij is ook een tekenaar graficus die weg weet met het materiaal. Bij nadere bestudering merkte ik dat ik werk van hem gezien heb en zelfs met hem heb samengewerkt in de hard-core tekenscene in Den Haag!

Twee weken hebben deze kunstenaars in elkaars werk getekend en samen alle wanden van Quartair bedekt met erg goede tekeningen. Bij binnenkomst lijkt het alsof je in een heel andere ruimte terecht komt. De wanden zijn bedekt met betekend papier waarop bijna alle mogelijkheden met houtskool wel worden toegepast.
Op de grote wand tegenover de ingang hangt een vier meter hoge tekening die indruk maakt, de bedoeling is om er nog drie van te maken. Het is werkelijk jammer dat de situatie op dit moment zo ongelukkig is, want dit zouden meer mensen moeten zien. Wellicht lukt het de kunstenaars om er elders mee door te gaan als Quartair weer door anderen bezet wordt. Het project is nog tot 29 maart te bezoeken!

Een lange wand in de ruimte

De grote tekening tegenover de ingang

Ook de andere hoek is uitnodigend

Die tekening loopt nog veel verder door

Het nodigt uit tot bestudering van al die mooie structuren

die zich op allerlei manieren ontwikkelen

Hier en daar zie je herkenbaar werk van een van beide kunstenaars

En na gedane arbeid is het goed doorwerken!

Quartair

Channels and Fields

9 maart 2020

In de bovenzaal van de Haagse Kunstkring werd afgelopen zaterdag de tentoonstelling Channels and Fields geopend met werk van Hans Ensink op Kemna en Renata Bauer. Het is een tentoonstelling geworden die een ouderwets soort degelijkheid uitstraalt in een zaal die duidelijk niet helemaal voor dit soort werk geschikt is. Het werk van Renata Bauer speelt met schilderingen voor en achter en met glas. Het resultaat is een aantal wandreliëfs die me soms aan Richard Tuttle doen denken door een bepaald soort ingetogenheid en kracht die het werk uitstraalt.
Van Hans Ensink op Kemna kennen we het werk in Den Haag, vrij rigoureuze abstracte doeken die spelen met het idee van de tussenruimtes en hoe vormen die in evenwicht te brengen van de ruimtes die hij schildert. Al de jaren dat hij hiermee bezig is maakte de kunstenaar minutieuze schetsen met een trekpen. Uit de tekeningen waarvan hij hier een selectie laat zien haal ik weer ideeën over architectuur en plattegronden, wellicht omdat ook daar het probleem van evenwicht van ruimtes binnen een bepaald bestek ook speelt. Intussen is het een mooie verzameling tekeningen die hier te zien zijn, die in series van vijf zijn opgehangen. Afwisselend met het werk van Renata Bauer vormt dit zo een mooie tentoonstelling voor fijnproevers. De galerie blijft nog open ondanks de Coronacrisis dus het werk is nog een week te zien ( misschien toch even opzoeken als u wilt gaan, inzichten veranderen per uur!)

Hans Ensink op Kemna

Hans Ensink op Kemna

Hans Ensink op Kemna

Renata Bauer

Hans Ensink op Kemna

Hans Ensink op Kemna

Hans Ensink op Kemna

Hans Ensink op Kemna

Renata Bauer

Haagse Kunstkring

In on gone

8 maart 2020

Bij …ism, het initiatief dat Frits Dijcks en Marianne Linger zijn begonnen in hun woonhuis aan het Westeinde, was afgelopen weekeinde de situatie te zien die Evelien Gransjean heeft geschapen in hun huis. De kunstenaar is volgens de begeleidende teksten altijd op zoek naar elders en bezorgt de bezoekers van haar werk een gevoel van desoriëntatie. En dat merk je al direct bij binnenkomst: Een zwart gespoten palm staat in de eerste ruimte opgesteld, hij lijkt uit een berg puin te groeien. Nu had ik op de open ateliers bij de Jan van Eyck juist geleerd dat een palmboom een attribuut is in het Islamitisch paradijs en om dichter bij huis te blijven, van het paradijs dat wij zoeken als we op vakantie zijn. Dat dit exemplaar zwart is gespoten en uit puin groeit zet de kijker al direct aan het denken.
Verder lopend, aan tafel in de huiskamer verschijnt een figuur in ons ooghoek die schijnbaar laveloos over het tafelblad hangt. Als ik goed kijk blijkt het hoofd uit puin te bestaan. Rondlopend zie ik meer stukken puin in geïmproviseerde sculpturen. Ook de zwart gespoten vegetatie komt terug en een ander element dat op mijn weg verschijnt is het gat, het zwarte gat, het kleine gat, het grote gat in architectuur, in natuur, in tuinen, als kijkglas bij de ingang: die gaten zijn naar mijn idee een vorm van escapisme, van zaken anders willen dan ze zijn. Zo romantisch en tot vreugde stemmend is ons leven tegenwoordig ook niet en hoe meer ik rond kijk hoe meer ik dingen zie waaraan ontsnapt moet worden en wegen die daartoe gevolgd zouden kunnen worden. Door het glas bij de ingang verkleind worden als Alice in Wonderland en in de gaten in de eindeloze rij in de lange gang verderop de toegangsmogelijkheden te verkennen tot  een wondere wereld zonder besmeurde palmen en andere zaken die we liever willen vergeten! Een intrigerende tentoonstelling om te bezoeken.

Eindeloze rij met gaten

in een lange gang

Wat dichterbij zien we de mogelijkheden

Achter een puinsculptuur en voor een zwart gat met spiegelende vloeistof

Een zwarte palmtak als bezem

En bij de ingang de zwart gespoten palm

en “The Looking Glass”

Amerikanen hebben het wel eens over blockheads….

Zwarte gaten, open gaten, mini-gaten, schelpengaten…

En nog zo’n palm en een aantrekkelijk gat!

Deze projectie werkt in dit geheel wel erg mooi als maan, een romantisch beeld met de kunstenares ernaast.

….ism

Hoogtij

6 maart 2020

Van Hoogtij kreeg ik niet veel mee, omdat ik in mijn eigen solo in Ruimtevaart wilde zijn. Daar werd echter ook Hoogtij geopend met soep en goede luim èn in de Helena, waar Ruimtevaart tegenwoordig gevestigd is bevindt zich ook Billytown en daar was ik ook even. Bij deze een kort verslagje waarbij ik ook niet kan zwijgen over de foto’s van mijn Berlijnse actie in december die voor de publiciteit gebruikt zijn:

Hoogtij flyer

Een bescheiden doorkijkje in mijn eigen tentoonstelling bij Ruimtevaart!

De opening van Hoogtij met een mooi overzicht van de activiteiten van Ruimtevaart van Ben Faydherbe en een passende toespraak van Henk Hubenet!

Terug in de expositieruimte kwam ik direct de Baracca-posse tegen die ambulant bezig waren: de oorvorm die zij als ornament tegen waren gekomen proberen zij op Google maps te tekenen met het volgen van een bepaalde route tijdens Hoogtij!

Ook de Billytownboys zagen zo mijn werk eens een keer!

Billytown toont werk van Ide André, die een residency bij hen tot een einde bracht

De overblijfselen van een performance met geluid

De kunstenaar was in opperbeste stemming, en terecht. Hij heeft een interessante tentoonstelling voort gebracht tijdens zijn verblijf.

En zo zie je ook meteen dat zich een proces heeft afgespeeld!

In The Kitchen viel me dit werk op: Erosions I van Enric Fort Ballister uit Hannover

Hoogtij