An introduction to painting

18 oktober 2019

Toen ik op Art The Hague rondliep werd ik aangenaam verrast door de presentatie van Dürst Britt & Mayhew. Naast Joseph Montgomery en Willem Hussem toonden zij werk van Joseph Roth, niet een Amerikaanse schilder zoals ik aanvankelijk dacht, maar Oostenrijks. Het combineerde zeer aangenaam met de andere kunstenaars.
Mij werd snel duidelijk dat deze kunstenaar ook in de galerie te zien is en aangezien nu het laatste weekeinde is aangebroken voor deze tentoonstelling ben ik vandaag nog even gaan kijken. Na een aangenaam klein werkje te zien werd ik een ruimte in geleid waar video’s getoond worden. Deze video’s zetten het werk van de kunstenaar direct in een geheel ander perspectief: hij schildert bloemen met bloemen als kwast, hij sleept een doek tijdens een kilometers lange wandeling door de natuur en gebruikt die ’s nachts ook als tent of hij toont de natuur vanuit de top van een boom aan een van zijn doeken. Ook sleept hij een doek door het Kunsthistorisches Museum in Wenen tussen de grote voorgangers. Het is alsof hij zijn doeken opvoedt, ik moet ook aan Joseph Beuys denken die een dode haas schilderijen uitlegt. In het Prater, een groot Weens park, trekt hij aan iedere hand twee monochroom geschilderde doeken over de paden in een harde confrontatie met de natuur. Hier is duidelijk een schilder aan het werk met conceptuele ambities die zich sterk met het proces van het schilderen bezig houdt.

Verder door lopend zie ik de resultaten van deze acties en installatie-achtige beelden: op een schraag, kennelijk gemaakt van oude spielatten, liggen oude beschilderde doeken, lappen waarop de kwasten zijn afgeveegd en als palet gebruikte dragers. Onder de titel “Brain” zijn zij als grazende schapen door de ruimte aanwezig, terwijl de resultaten van de acties die in de video’s getoond worden aan de muur hangen. Dit is kunst die zichzelf verklaart aan de wereld waaruit ze voort komt. Het is te hopen dat de galerie deze kunstenaar vaker zal laten zien!

Museum besuch – 2010

Museum besuch -2010

Rechts: “ORGY in the park” – 2019 Vier monochrome doeken sleept de kunstenaar achter zich aan. Links: een landschapschilderij in de natuur

Hier lijkt de schilder het schilderij meer over zichzelf te willen vertellen.

De resultaten van “Orgy in the park”- 2019

Zaaloverzicht met “Brain”-werken

Rechts het doek uit de video “Landscape painting – The road to Neulengbach” – 2012

Untitled – 2012-2018

Flowerpainting (sunflowers) – 2019

A Question of perspective – 2019

Flowerpainting (three different bouquets) – 2019

Untitled – 2019

Dürst Britt & Mayhew

Advertenties

Please don’t touch! I will come and fix it as soon as possible

17 oktober 2019

Throwback naar MÊKH-web: de dagelijkse performance van Frans van Lent die zich elke middag dat de tentoonstelling geopend was als een choreografie voltrok:

Tegen een muur staan drie doeken

De kunstenaar komt binnen en begint te meten, de hoogte…

de onderlinge afstanden…

Dit alles met behulp van een laser om de doeken horizontaal te kunnen hangen.

In de getekende kruisjes wordt een gat geboord

En in de gaten worden schroeven gedraaid…

Zes gaten worden geboord en zes schroeven worden in de muur gedraaid

Dan worden de boormachine, de schroevendraaier en het laserapparaat opgeruimd.

Vervolgens worden de drie doeken opgehangen.

En de afstanden worden gecontroleerd.

Beetje naar links, beetje naar rechts…

Als het klopt wordt de vloer geveegd…

En het stof wordt opgeveegd.

Dan worden de doeken weer van de muur gehaald…

De schroeven worden weer uit de muur gedraaid…

Alle zes…

De gaten worden dicht geplamuurd…

over de hele breedte van de muur…

De geplamuurde gaten worden netjes bij geschilderd…

Heilige dagen worden netjes bij geschilderd en eventuele druppels op de vloer verwijderd

En de situatie is weer als voorheen.

 

MÊKH-web

 

Zogenaamd mens

13 oktober 2019

Bij Maurits van de Laar vond vandaag een opening plaats van de eerste solotentoonstelling van Dirk Zoete, een Belgische kunstenaar die met rudimentaire vormen de condition humaine probeert te vangen. Als je de galerie in komt en direct tegen een aantal lange smalle figuren aankijkt is het even of je in een archeologische site terecht bent gekomen. Het werk bestaat uit beelden, maskers en tekeningen, alles heel eenvoudig en met weinig kleur, maar van een enorme variëteit en met een behoorlijk effectief gebruik van materialen. We lijken referenties te zien aan Malewitch, het surrealisme (bij Belgen nooit ver weg) en ook vroeg aardewerk en voor-christelijke beelden. Hier en daar lijken de figuren in de tekeningen of de maskers individuele kenmerken te hebben of een emotie te vertonen, maar dan is het werk ook wat anekdotisch. In het algemeen zijn het iconen die tot de essentie zijn terug gebracht in een enorme speelse afwisseling en met een aards, vanzelfsprekend gebruik van materialen.
Terecht dat deze kunstenaar na deelname aan enige groepstentoonstellingen nu een solo laat zien.

De beelden bij binnenkomst

Detail van een van de beelden

Die koppen zijn wel erg goed…

Een van de beelden ten laarzen uit naast een normaal mensfiguur

Achterin de galerie een wand met vnl maskers

Deze werken op papier doen me enigszins aan de Chirico denken

Op de vloer een aantal eenvoudige beelden met voor de hand liggende materialen als haardhout, kunsteieren, mergpijpen e.d.

Dit zouden ontwerpen voor aardewerk kunnen zijn

en hier wordt de kunstenaar wat anekdotisch.

Symmetrie lijkt ook een issue

En die emmertjes intrigeren me ook, evenals de ornamenten

 

Galerie Maurits van de Laar

I would like to be a dancer to be able to dance with the circumstances

9 oktober 2019

De kunstenaar die nu bij HEDEN exposeert won in juli de HEDEN-startprijs tijdens de eindexamens van de KABK. Daar viel hij op met krachtige sculptuur die hij tot aansprekende beelden vormde. De bij de prijs horende expositie is een wat weemoedig stemmend geheel met mensfiguren die een evenwicht zoeken en foto’s die voor ons westerlingen uit een verleden lijken te komen dat niet meer bestaat. De kunstenaar heeft zijn jeugd doorgebracht als acrobaat en koorddanser in de circussen waarmee hij met zijn ouders door Rusland reisde. Om dat circusleven hangt nog steeds een romantisch gevoel dat hier nog engszins invoelbaar is.
De sculpturen zijn mensfiguren, niet passende mensfiguren afgedrukt in mensfiguurmallen en dat alles in gips en beton gesterkt door stalen geraamtes: redelijk klassieke gegevens dus die hier en daar met een detail toch weer die weemoed oproepen. De foto’s die te zien zijn werden door Sasha Zalivako gemaakt, ze vertegenwoordigen het publiek van de artiesten die figureren, ze werken als referentiekader evenals de geluidssculpturen van een andere medewerker, Alex Andropoulos, met allerlei geluiden uit heden en verleden.

De jonge Zahar Bondar

Deze zag ik tijdens de eindexamenexpositie, de hoofdtooi geeft het een realistisch accent.

Een lichaam lijkt  uit een mal gevlucht…

Acrobatiek en evenwicht…

Een andere wereld!

In de grote ruimte zijn wat meer formele beelden

Ook begeleid door foto’s

Links een geluidsinstallatie van Alex Andropoulos, een fraaie combi met een ouderwets gebaar

HEDEN

MÊKH-web Live! – Finissage

6 oktober 2019

MÊKH-web Live! was een feest vandaag! Ondanks het weer was het druk en de hele middag waren er performances en muziek (van de USB-stick weliswaar…) met o.a. een gave soundscape van Daan den Houter en composities van componist Mark Harperink. Bij deze een idee van de bijdragen:

Doorkijkje met werk van Corine Barendregt, Nies Vooijs, Lucius Pax, Tanja Smit, en het dagboek van uw correspondent

Onder een afdruk van het afvoerputje voor de deur door Corine Barendregt en een piepklein, maar kapot gaaf doekje van Nies Vooijs

wat hier nog even apart genomen is

Hier een wat beter zicht op het werk van Lucius Pax

Links een schilderij van Marian Wijnvoord, dan gaaf werk van Zaida Oenema en het dagboek van deze periode door ondergetekende

Dat werk van Zaida Oenema mag nog wel wat duidelijker

Links landschapstekeningen door Marisa Polin en rechts een najade van mijn hand

Dit is een van de tekeningen van Marisa Polin

Links een scherf uit het verleden van ondergetekende en rechts een hommage aan Quartair door Riet Vooijs

Miranda Meijer leverde een tekening met tekst in gezien de tendenzen in deze tentoonstelling

Zaaloverzicht met op de voorgrond nog een klein accent van Zaida Oenema

Leontine Lieffering leverde fotodocumentatie van een Malieveld actie waarbij ondergetekende ook betrokken was

Dolf Pauw vroeg om participatie van het publiek: zij konden een route tekenen op deze middeleeuwse Arabische kaart en vervolgens een selfie maken die naar het blog van Dolf verstuurd moest worden: http://rdpauw.blogspot.com/

Roeland Langendoens werk hangt stemmig naast dat van Maarten Schepers

Topp & Dubio refereerden met een subtiel werk aan een eerdere actie in Quartair: https://chmkoome.wordpress.com/2015/03/06/haags-hoogtij-6/

Zaaloverzicht met werk van Niels Post, Machiel van Soest, Laura van Eeden, Helène Penninga en ondergetekende

idem met Machiel van Soest, Ellen Rodenberg, Niels Post, Marian Wijnvoord

Diederik Gerlach had het goede idee zich met mijn werk te verbinden

En met dat van Maarten Schepers

Links Laura van Eeden, rechts Helène Penninga

En deze close up is van het werk van Laura van Eeden

Nog een zaaloverzicht met op de voorgrond werk van Maarten Schepers

Les extrèmes se touchent: Hans Ensink op Kemna en Marian Wijnvoord

En de boer hij ploegde voort: Frans van Lent deed vanmiddag zijn performance voor de laatste keer met op de voorgrond werk van Alfred Beekenkamp

Stijn Peeters hing zijn werk boven de bar: bar en boos!

met een aanval op de alt-right pastor Robert Jeffres

Frans van Lent en Maarten Schepers kijken kritisch…

Nog een keer het gedeelte met de vloer van Machiel van Soest, nu met werk van mijzelf en van Saber Javanmard

het persoonlijke museum van Loes Grotenbreg hangt aan de bar als een vogelkooitje

Links een werkje van Melissa Cruz Garcia

Het werk van Machiel van Soest in relatie tot het werk van Ellen Rodenberg

Dat werk van Ellen Rodenberg heeft vele mogelijkheden

Gerjanne van Zuilen bracht dit paardje aan op de muur

Om 15.00 u beginnen de performances, hier met Saber Javanmard die gedreven een gedicht voordraagd voor zijn eigen werk.

Dan begint Jolanda Jansen met haar performance die veel succes oogst

Terzijde staan attributen klaar

De resten van Jolanda Jansen’s werk zijn een mooie aanvulling voor de tentoonstelling

Na met marsmuziek te zijn opgekomen probeert een figuur iets te berde te brengen

Er komt niet meer uit dan enige stevige boeren waarna de figuur weer afgaat op een marsritme. Deze R&R-performance was van Charlotte van Winden

Waarom feestjes toch altijd naar de keuken of de badkamer trekken is me een raadsel….

Dan is het klaar, ik sluit mijn dagboek af met fin….

EX-MÊKH