DCR Pleinfestival

8 september 2018

Vandaag vond ook weer het DCR Pleinfestival plaats waarin de culturele instellingen op en rond het De Constant Rebecqplein hun activiteiten tonen. Zaal 3, Danslab, Loos, Nest en de Elektriciteitsfabriek zorgen voor een vibrerende omgeving waarin veel gebeurt. Zelf had ik door andere verplichtingen weinig tijd, maar ik heb wel een rondje gedaan door de open ateliers in de DCR om te kijken wie daar tegenwoordig werken. Bij deze een kort verslag:

Tanja Smit heeft tegenwoordig een atelier in de DCR. Zij tootnt werk dat zij maakte in Shen Zen in China waar ze in het voorjaar in residency was.

Gezien haar werk met penseel was het een voor de hand liggende keuze om de traditionele Chinese techniek te willen bestuderen

En op zo’n reis doe je natuurlijk nog veel meer indrukken op.

Ook Lotte van Lieshout werkt in de DCR

Andrea Freckman was een maand in Mallorca wat direct invloed had op haar koloriet

Het resultaat is bijzonder de moeite waard

En dit soort collage-achtige werken spreken me wel aan.

Bram Vreven zit al lang in de DCR, hij is bezig met spiegelingen, op de muur en op de grond

Ook laat hij een mooi werk zien dat eerder in nest werd getoond

Rozemarijn Lucassen zit al vanaf het begin in de DCR. Haar werk schiet zoals zij zelf zegt alle kanten op, zoals bijvoorbeeld dit sympathieke scharrelpost

En kleding…

Ontwerper René jansen is een oudgediende. Hier toont hij zijn gehalveerde atelierdeur met de titel Daschwischen. Het is een uitnodiging tot communicatie voor de kunstenaar met de toevallige passant.

Er zijn ook andere disciplines als grafisch ontwerpers en architecten in de DCR zoals dit collectief.

Waar grafisch ontwerpster par excellence Janneke Hendriks een groep bezoekers uitlegt hoe dat werkt

Sarina Missot is niet thuis, maar heeft een mooie kleine presentatie gemaakt die aangeeft dat ze nog steeds in de DCR werkt, “alive and kicking”!

DCR Pleinfestival

 

Advertenties

Talking with Hands

7 september 2018

Bij Quartair zijn deze periode Italiaanse kunstenaars te gast. In het kader van een uitwisseling zijn ze uit Turijn naar Den haag gekomen en een delegatie Quartair-kunstenaars gaat dan in november naar Turijn. De tentoonstelling is gemaakt door kunstenaars verbonden aan Fusion Art Gallery/Inaudita, een gemêleerd gezelschap dat niet per sé verwand is in de manier van werken. Er zijn een paar verrassende werken en werk waar ik minder mee heb, maar de tentoonstelling is zeker de moeite waard om te zien zoals u hier zelf kunt beoordelen.

Maya Quattropani: Body Reaction Project Breath

Maya Quattropani: Body Fluid project Feci (sorry,close up was niet scherp, maar de vloer als wand…)

Valeria Dardano: Black Tryptich

Een installatie met ballen van Barbara Fragogna: Everyday Life is a Man Project (Patriarchy)

Het werk op paier is wel erg goed vond ik

Sebastiano Mortellaro: TNT (Torino)

Sebastiano Mortellaro: TNT (Toronto)

Davies Zambotti: Scomodi Dialoghi

Davies Zambotti: Scomodi Dialoghi

Ettore Pinelli: Zoom in (Colourful dilatation)

Ettore Pinelli: Blurring Motion_Zoom in (Rose Light)

Topwerk: Leardo Sciaviello: Maledetto Nuvolari

in Stop motion – Alessandro Fara: Road to Moebius

Quartair

 

I Wish My Name Was Louise

6 september 2018

Bij Twelve Twelve is momenteel een mooie tentoonstelling te zien van Saskia Tannemaat. De kunstenaar is afgestudeerd aan de KABK in de richting 3D, maar concentreert zich nu op tekenen en schilderen. Daarbij gebruikte ze als ondergrond of element in het werk regelmatig allerlei beschikbare materialen die ze heel mooi in het werk weet te integreren. In dat gevoel voor materiaal herken je toch een beetje de beeldhouwer denk ik. Het werk bestaat veelal uit portretten die met een mengsel van technieken worden gemaakt met een techniek die refereert aan het Duitse expressionisme in het interbellum. Ze haalt dat expressieve materiaalgebruik bijzonder effectief naar het heden om haar mensen uit haar omgeving te portretteren. Het is  kortom de moeite waard om even binnen te lopen bij Twelve Twelve!

OUI,

Een mooi inktgebruik met een achtergrond gekleurd door thee

Het zou het werk misschien goed doen als het wat meer ruimte krijgt.

Hier een ondergrond met krantenpapier

Een fraai portret met behang als ondergrond

Dit gaat meer richting klassieke schilderkunst

Wat mij betreft een van de beste werken hangt mooi apart in de kelder

Twelve Twelve Gallery

 

Nouvelles images

5 september 2018

Toen ik ver van hier opeens las dat galerie Nouvelles Images er mee zou stoppen moest ik eerst iets weg slikken. De zaak was zo lang een vaste waarde geweest in Den Haag dat de confrontatie met de realiteit hard aan kwam. Na het overlijden van Erik Bos leek het beleid zich met Marie Jeanne de Rooij wat meer aan het tijdsgewricht aan te passen en het wat chique beeld te veranderen met meer publieksvriendelijke activiteiten en nieuwe presentaties. Kennelijk was dat toch te laat om het tij te keren. De galerie leek zich altijd wat boven het gebruikelijke kunstrumoer te verheffen, maar de ontwikkelingen in de economie en in de kunstwereld zijn haar nu dus toch fataal geworden.
Omdat mijn eigen kunstpraktijk zich in de loop van de tijd nogal heeft veranderd kwam ik er wat minder dan eerder, toen ik zelf nog netjes bij een galerie exposeerde, maar toch heb ik er de drempel veel overschreden. In het begin was die drempel voor mij ook vrij hoog, maar ik ben me er gaande weg toch steeds meer gaan thuis voelen. Vanaf de eerste bezoeken tijdens mijn opleiding toen Ton Berends de galerie nog leidde zag ik daar kunst waar ik tegenop keek. Ik kreeg boekjes toegestuurd en ging naar openingen en bijvoorbeeld een middag met Peter Otto die de muziek van Morton Feldman liet horen of de presentatie van Insomnia, het boek met interviews met kunstenaars dat uit kwam ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van de galerie. Zelf heb ik twee keer wat gekocht: een keer het beeldje met de hondjes van Carel Visser dat als editie uitkwam en dat ik samen met mijn vrouw kocht en een keer een foto van Jasper de Beijer die ik voor de aankoopcommissie van de Artoteek Den Haag verwierf. Dat gaf me wel een beetje het gevoel dat ik er bij hoorde en nu hoort de galerie er niet meer bij!

De galerie stopt nu deze week (t/m zondag) met een tentoonstelling van werk uit de eigen collectie die aanzienlijk is. met de opbrengsten willen ze de sluiting van de galerie op juiste wijze afhandelen waarbij ook de kunstenaars die aan de galerie verbonden waren recht wordt gedaan. De prijzen zijn voor de gelegenheid lager dan ze ooit waren. De tentoonstelling wisselt, omdat aangekochte werken direct meegenomen kunnen worden, maar het is een plezier en ook wel een beetje treurig er doorheen te lopen en werken te zien die in de loop van de tijd in de tentoonstellingen hebben gehangen. Bij deze een indruk van de stand van zaken vandaag:

Piet Dieleman: Z.T. (P13) – 2003-2004

David Vandekop: Z.T. – 1986

Richard Allen: Z.T. – 1979

Thorsten Brinkman: From the series portraits of a Serialsammler fltr – Rain McKeul and Diego el Renzo – 2017

Jasper de Beijer: Udongo (07-07) – 2009

Thorsten Brinkman: The Youngest – 2016

Willy Jolly: Bali – 2000

Nu met een solo in het Utrechts centraal museum – Michael Tedja: Z.T. – 1999

Michael Tedja: Luther – 2002

Jean-Marc Spaans: Z.T. – 2003

Vittorio Roerade: The wind in my Heart – 1999

Martin Mc Murray: Returning to nr. 1 – 2005

Ton Kraaijeveld: Z.T. – 1993

Eko Nogruho: I Am Living with Too Much Democratic – 2004

Diederik Gerlach: Tirol IX – 2008

Norbert Gontschowski: In Flandern – 2006

Nouvelles Images

 

 

Eindexamen KABK Den Haag

12 juli 2018

Vandaag en gisteren bezocht ik tussen een behoorlijke hoeveelheid sociale werk en pre-vakantieactiviteiten nog het eindexamen van de KABK. Het is weer een divers geheel geworden waarbij alle vakgebieden door elkaar worden gehusseld. Het interdisciplinair denken vindt je volop in het lesprogramma van Fine Arts: geen schilderafdeling, beeldhouwafdeling of grafische afdeling meer, maar een vak dat alle lagen dekt. Verbreding in plaats van verdieping lijkt een doorgaande trend in het hoger onderwijs. De fotografieafdeling is helemaal van god los geraakt door met installaties en life-performance uit te pakken, wat op zich indruk op me maakte,  het tekent de recente ontwikkelingen. Hoe dan ook verwacht ik een paar kandidaten het komende jaar wel in het circuit terug te zien, al zijn het alleen maar de winnaars van diverse prijzen. Bovendien zijn er Amsterdamse galeries die een open oog hebben voor de kwaliteit van de afstuderende kunstenaars in Den Haag. Je kan je alleen afvragen of dat goed is voor die kunstenaars, want mijn ervaring is: hardlopers zijn doodlopers!

P1150445

Aangekomen bij de academie lijkt de overkapping van de ingang gestempeld te zijn, instortingsgevaar?

P1150444

Nee, het is een kunstwerk van Trijntje Noske die meer voorbeelden van subtiele ingrepen in de openbare ruimte laat zien.

P1150372

Binnen is het even uitzoeken welke kant ik uit moet en zo kom ik in de voormalige grafische werkplaats terecht waar monumentale werken van Joana Schneider te zien zijn. Zij volgde de textielafdeling. Zij heeft gewerkt met “pluis”, een materiaal dat wordt gebruikt om vissersnetten te beschermen, maar dat ook een rijke kleurige structuur en materiaaluitdrukking toont.

P1150374

Bij de bibliotheek wordt ik aangeschoten door een jonge dame die een deel van een boek af scheurt en dat aan mij geeft. Het werk van Chloë van Diepen is een gefragmenteerde contemplatie op visie, er staan kleine observaties en gedachten in.

P1150377

Boven in een trapgat is een totaalinstallatie van Jonathan Hielkema die met videos en met in het blauw van de architectuurdetails geschreven teksten het kunstenaarschap bevraagt.

P1150379

Door diverse gangen dwalend krijgen we wel een mooi beeld van het oude en het nieuwe Den Haag, waarbij ik bij de voorgrond toch met enige weemoed aan mijn eigen academietijd moet denken.

P1150381

Marwan Bassiouni laat doorkijkjes op Hollandse landschappen zien, maar dan vanuit een niet Hollandse setting. De tegeltjes op de wand van de academiegang geven daar dan nog een mooie extra laag aan.

 

P1150382

Melissa Schrieck liet een installatie zich integreren binnen een aantal presentaties. Moeilijk, maar uiteindelijk heel subtiel gedaan met gefotografeerde acties buiten.

P1150383

En details zoals deze tekst en andere elementen die ze zichtbaar probeert te maken in een  mooi samengesteld geheel.

P1150384

Dan de fotografieafdeling. Dit beeld sprak me al direct aan, aantekeningen van Malou Boumboum

P1150388

Zij bouwde een hut waarbinnen ze kan verblijven met aan de buitenkant allemaal foto’s van zichzelf, waarmee ze probeert haar aanwezigheid op aarde te bevestigen.

P1150386

In de hut video’s waarin de kunstenaar allerlei acties uitvoert boven het matras dat de bodem bedekt.

P1150387

En een video waarin ze achter een masker probeert te ademen, en bijzonder benauwend maar herkenbaar beeld.

P1150391

In het auditorium ook een grote installatie met sleutelgatvideo waarin het lijkt alsof familietrauma’s worden verwerkt.

P1150392

En een telefoon die regelmatig door een figuur bij een installatie wordt gebruikt. Dit is dus nog steeds de fotografieafdeling.

P1150393

Cedric ter Bals had grotere terecht of onterecht aan outsider art refererende werken. Ik vond dit geheel echter erg de moeite waard.

P1150395

Deze schilder toont flinke zwaar metaforische doeken, maar deze lino vond ik ook gaaf!

P1150397

Dan een intrigerende presentatie van Brigitte Louter, alumna van de School voor Jong Talent waaraan ik verbonden ben. Deze bol zagen we eerder in gesloten vorm bij Nest in de tentoonstelling Outermost Corner.

P1150399

Het fluisteren vindt dit keer plaats door een gat in het centrum van de bol met een video

P1150401

Een archieflade als presentatiemethode is ook wat ontregelend

P1150402

En dit vond ik ook een mooi beeld ergens opzij

P1150405

Marina Heuvelman

P1150408

Lucas van Eeden met een proefopstelling voor processen, die hier en daar tot een residu leiden

P1150409

maar gezien de gebruikte materialen een behoorlijk potentieel bevatten. De resultaten lieten zich bij mij niet fotograferen (overbelicht).

P1150410

In het voormalig beeldhouwatelier is weer een smaakvol geheel te bewonderen, dit keer van sculptuur (Jan Steenman)en schilderijen (Cyrill Rafael Vasilyev).

P1150411

Die schilderijen zijn  een goede keuze uit het atelier dat ik later ook nog zal zien.

P1150413

Een soort mancave met een video over een gedoemde liefde met gave tracks die door de kunstenaar zelf zijn samengesteld

P1150414

Gelikt werk van Natalia Jordanova, kan zo naar Fons Welters

P1150416

Kleine sympathieke paneeltjes van Luuk Kuipers waarin echo’s van René Daniels en Russische avant-garde weerklinken

P1150420

Een wonderlijke installatie van Alexandra Zalivako

P1150421

Zo’n foto doet je toch afvragen wat je hier ziet?

P1150422

De winnaar van de STROOM-prijs is dit jaar Leonie Schneider

P1150423

Met vervormde of gestileerde mensfiguren, koppen

P1150424

Die in een geënsceneerde omgeving, met kale peertjes en achter prikkeldraad, in een arme biotoop functioneren.

P1150427

Keihard minimalisme bij Alexandra Zalikova, mooi werk samen met bovenstaande installatie.

P1150429

Nog meer echte schilderkunst van Melissa Couzijn

P1150431

En een Brancusi-achtige vorm van Jette Dalsgaard

P1150433

Aan het Blijenburg in de vide een penetrante sculptuur van Heleen  Boeken

P1150435

In de buurt daarvan een mooie installatie met video van Samira Saïdi over hoe het lichaam een archief vormt en zich herinnert. Familie, emigratie, taal en identiteit zijn belangrijke elementen hierin.

P1150437

Dit werk van Ioana Ciora sprak me ook erg aan

P1150439

Een installatie van Chiara Veenstra met variërend gekleurd licht in een modernistisch beschilderde ruimte. De beschilderingen doen aan een stedelijke omgeving denken

P1150440

Nog meer Spurensicherung, dit maal van Quentley Barbara

P1150442

En tot slot zag ik in het atelier van Cyrill Rafael Vasilyev nog mooie lino’s/houtdrukken (?) op textiel.

Graduation Festival KABK

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ASYNCHRONOUS

8 juli 2018

Voor de zomer nodigde Nouvelles Images Michael Tedja uit een tentoonstelling samen te stellen. Tedja opende zojuist de solotentoonstelling Hypersubjective in het Centraal Museum in Utrecht en laat hier zijn Umwelt zien door een aantal gastkunstenaars uit te nodigen. Zelf geeft hij de volgende informatie:

ASYNCHRONY:

– a system having no global clock

– a sequential logic not governed by a circuit

– transmission of information without the use of an external signal

– a model of discrete cells which update their state independently

Resultaat is een levendige tentoonstelling met niet altijd voor de hand liggende kunstenaars en een aantal werken van Tedja zelf die ik erg goed vind. Ga dat zien, U zalt verrast worden!

Dwight Marica, ever steady on!

Bernhard Koevoets had vandaag een conversatie met Gonzales Hulshof en begon daarna op de wand te werken

Tekstweken die achter een bureau geconcipieeerd worden en

vervolgens op de vloer met een achtergrond worden gecombineerd m daarna op de wand te belanden

Een intrigerende kunstenaar: Liv Ylva, geen infobeschikbaar!

Deze ben ik kwijt, mooi werk bij elkaar
Moshekwa Langa, gaaf werk

Vooral in combinatie met deze werken

Nogmaals Dwight Marica, tegenwoordig residerend in Den Haag begrijp ik

The Master Blaster Michael Tedja himself

met grote tekeningen

en een inversie: wit op zwart

De fantastische Raquel van Haver

Brothers from elsewhere

En als toegift nog het Shadow Archive van Hans van der Ham

met een rij mogelijke koppen

Waarvan deze wel erg onwaarschijnlijk is

Galerie Nouvelles Images

Mrs. Robinson

24 juni 2018

Vorige week werd bij Billytown de laatste tentoonstelling in Laak geopend, een tentoonstelling met kunstenaars die in de ateliers van het pand werkzaam zijn. Volgende maand hoopt het initiatief te verhuizen naar het Helena van Doeveren plantsoen waar inmiddels ook Ruimtevaart al naar toe verhuisd is. Uit de verhalen begrijp ik dat het de intentie is dat de initiatieven gescheiden blijven wat gezien de aard en het verschil in generatie wel te begrijpen valt en misschien zelfs raadzaam is. Dus trotseerde ik gisteren het verkeer in de Vaillantlaan voor de laatste keer om te zien wat de Billytowners nog hebben te laten zien en dat is zoals gewoonlijk de moeite waard. Vooral de schiettent die in The Kitchen wordt getoond als tentoonstelling #16 met werk van Kim David Bots, Melle de Boer, Rachel Bacon, Bram de Jonghe en Marius Lut was door het concept erg aansprekend en deed me van harte participeren. Het is de bedoeling dat tegen betaling van € 5,- drie kogels met een luchtbuks richting tentoongestelde werken worden geschoten en wat je raakt krijg je mee. Ik ging tevreden met een werkje van Marius Lut naar huis.
Hieronder een indruk van de tentoonstelling Mrs. Robinson die in de gymzaal is ingericht. Het geheel is nog tot 8 juli te bezoeken op donderdag- vrijdag- en zaterdagmiddag.

Marieke van ’t Zet: Z.T. – 2017

Maarten Boekweit: A journey through the beard of Robbin Heyker – 2018

Suzie van Stavren: Z.T. – 2018

Iede Reckman: Polyminoes – 2016

Bernice Nauta/Suzie van Staveren Het krantje “Schelm” is van Nauta die er verzamelde en toegestuurde parafernalia in verzamelt.

En ook de fluit zag ik eerder van haar.

Afra Eisma: Cosmic Octave – 2018

Bernice Nauta: Z.T. – 2018

Nishiko: Repairing Earthquake Project – ongoïng

Sepus Noordmans: Flags designed for the exhibitions in Billytown at the location on the Cappadosestraat 2017-2018

Bernice Nauta: Nariz, Nariz – 2018

Links: Robin HeykerZ.T. – 2018, rechts: Maja Klaassens: Lemon – 2018

Marieke van ’t Zet: Z.T. – 2018

Op de tweede etage The Kitchen met een schietgalerij

met ver weg de prijzen die geraakt moeten worden, de mijne is al weg hier overigens!

Billytown

.