Hoogtij#55

1 december 2018

Gisteren vond Hoogtij weer plaats, de geleide groepen waren groot, het publiek in het algemeen enthousiast en naar mijn indruk ook heel behoorlijk en de presentaties bijzonder goed. Kortom: het was weer een fijn avondje Haagse Kuns!

Baracca stond om de hoek bij de grafische werkplaats met een “Sound Piece” van Una Hamilton Helle: Eerie!

De Grafische Werkplaats heeft een dertigtal grafisch ontwerpers en kunstenaars uitgenodigd een affiche voor Den Haag Creatieve Stad te maken. Zij maakten in de werkplaats een kleiner ontwerp in een door hen gekozen grafische techniek en daarvan werden grote affiches gemaakt die te zien zijn in de tramtunnel. Het grote werk was nog een stap teveel op deze drukke avond, maar de ontwerpen zagen er erg goed uit. Alweer een leuk project van de Grafische Werkplaats die inmiddels een erg vruchtbare wisselwerking heeft met het Haagse kunstenaarsveld en daarbuiten. Deelnemers zijn o.a. Zeloot, Bob van Dijk, Diederik Gerlach, Bernice Nauta, Akiem Helmling, Philip Akkerman en nog heel veel anderen!

Koud tegen elkaar gehangen op een grijs fond

U mag zelf kijken welk van wie is, in dit geval zijn er wat duidelijk aanwijsbaar (voor mij althans)

Zoals deze bijvoorbeeld

En ook deze mag geen grote problemen opleveren.

Deze is moeilijker, de rode vindt ik erg goed en die daarnaast ook!

Op naar Lief Hertje waar voor het laatst werk getoond wordt in de huidige ruimte. De gelegenheid is een tienjarig jubileum, het roer wordt verzet en ze willen op een geheel andere wijze gaan functioneren, wat bepaald nieuwsgierig maakt. Ze noemen het onthuizen. Voorlopig is dit een heel mooie keuze uit hun kunstenaars b.w.v. afscheid van het pand.

Nadine Stijns

Marleen Sleeuwits

Lana Mésic (met excuus voor de reflectie)

Deze installatie in het souterrain is waarschijnlijk van Pierre Derks

Vervolgens toog ik naar Dürst Britt & Mayhew waar Joseph Montgomery de tentoonstelling “Joe” heeft ingericht. Verrassend subtiel werk met een conceptueel randje. Mooi nieuws was dat de galerie de vertegenwoordiging van Willem Hussem hebben kunnen verwerven. Tijdens Hoogtij is in de voorruimte werk van Hussem te zien, wat een aangename ervaring oplevert. Ik heb maar geen foto’s gemaakt, je weet maar nooit.

Joseph Montgomery laat een algorithme zijn schilderijen bepalen, hij laat alleen zien wat hem bevalt

hetgeen tot fraaie resultaten leidt.

De spiegelbanen in het werk betrekken ook de omgeving en de toeschouwer in het werk.

De video van een zich in bad uitstrekkend figuur, gebaseerd op de minimale verbeelding van een mens met de wigjes die Montgomery ook voor zijn schilderijen gebruikt: het mechanisme wordt zelfs onder dit minimalisme levensecht!

Dan gaan we naar galerie Sophie waar de tentoonstelling “Frans” met o.a. werk van uw correspondent nog steeds te zien is. Het verslag van de opening tijdens de vorige Hoogtij is te zien onder de link. Ondanks de plotselinge deelname aan Hoogtij was het toch aangenaam druk aan de Paviljoensgracht.

Frans van der Steen: Z.T.

De volgende stop is vrij overweldigend: In the Grey Space in the Middle programmeerde P.S. het project “Embodiment of Time” waarin de belichaming van tijd dus het thema was. In de voormalige ruimtes van de Vrije Academie vonden een aantal performances parallel plaats met bekende namen als Jolanda Jansen, Larissa Bauge, Topp&Dubio, Somer Meijer en Yvette Teeuwen en ook anderen. De gelijktijdigheid gaf een aangename afwisseling van sentimenten die zich hier en daar mooi mengden, zelfs voor iemand die beperkte tijd aanwezig was zoals ikzelf.

Jolanda Jansen

Het duo Somer Meier had weer een trage gang met minimale handelingen in een terloopse afwisseling.

Terwijl de een haar kleding schikte, ging zitten en op de knieën ging schreef de ander op haar dij en op haar arm

Meri Hietala (F) arrangeerde aarde en suiker in een langzaam ritueel, totdat ze zachtjes opmerkte dat het goed was!

Topp & Dubio performden op video in een installatie die real en digitaal was en zich dus verdubbelde

Lisetteh en Myrthe verzwolgen pasta met van alles erbij in een verslag op video

Dan gaan we op naar de laatste halte aan het Helena van Doeveren Plantsoen. Billytown heeft een decembershow met vierentwintig kunstenaars die allemaal aan een kleurplaat met een papegaai gewerkt hebben. Inmiddels vindt ook het zij-programma “The Kitchen” in een volwaardige ruimte plaats waardoor dit platform/deze galerie weer op volle sterkte kan programmeren. Het kleurplaatproject heeft een interessant deelnemersveld en dus veel geslaagde “papegaaien”. Het is leuk om te zien wie wat heeft gemaakt en altijd gezellig om Billytown te bezoeken.

Een Pizzadoos met Billytown-kunst met edities van de kunstenaars die in Billytown resideren. Voor slechts 150 euri te verkrijgen!

Dezen wist ik al niet te plaatsen eerlijk gezegd

Maar als ik me niet vergis is dit Maaike Schoorel

Onmiskenbaar Lut

De ook in Den haag bekende Belg Lieven Seghers

Henk Visch mij dunkt!

Dit zie ik weer even niet, maar wel goed!

Afra Eisma?

“Between the Soup and the Potatoes” door het duo David Bernstein en Rosa Sijben. Heel passend in de vernieuwde Kitchen waar hapjes werden uitgedeeld in de mini-kitchen

en waar ook nog “echte” kunst te zien is van hun hand.

Wat bescheiden, maar wel interessant!

Dan mijn persoonlijke uitbuislocatie: Stichting Ruimtevaart. Ook Ruimtevaart is nu gevestigd in de school aan het van Doeverenplantsoen en nadat moeilijke verhuisacties en het bouwen van een nieuwe filmzaal en een expositieruimte nogal wat tijd namen is inmiddels ook Ruimtevaart in Full Swing. Eerder vonden al lezingen van Huib Emmer en Gilius van Bergeijk plaats en vandaag opende tijdens dit Hoogtij de tentoonstelling “New Boots and….” waarin werk van de deelnemers aan Ruimtevaart wordt getoond. De nieuwe ruimte, gemaakt door Maarten Schepers, blijkt bijzonder veel beter werkbaar dan de vorige, alhoewel ook die haar charme en mogelijkheden had. Met wat vers bloed en nieuw enthousiasme is toch weer een sfeervolle ruimte in elkaar gezet waar veel activiteiten mogelijk zijn.

Een bekend werk van Maarten Schepers

Mooi bescheiden werk van Albert Wulffers

Een intrigerend grijze installatie van José de Bruin

Deel van een mooie serie schilderijtjes van Paula van Zeggeren

Een gaaf exterieur (stadsgezicht) van Judith van Bilderbeek

Ook Jolanda Jansen werkt in Ruimtevaart

En Sanne Maes laat deze zelfportretten zien

Dit kleinere werk van Maarten Schepers was ook in de Jubileumexpo van Kunstpodium T te zien waar hij meester was in het Master-Apprentice Project

Henk Hubenet reisde in de V.S. en nam daar foto’s van mee

Willem Marijs’ werk is strak als altijd

Hoogtij

Advertenties

Breeder

11 december 2017

Afgelopen weekeinde was ik ook bij de tentoonstelling “Breeder” van Puck Verkade. De kunstenaar heeft de afgelopen twee jaar doorgebracht op Goldsmiths in London, waar ze haar MFA haalde. In deze tentoonstelling is duidelijk dat ze daar wat stappen genomen heeft: waar ze voorheen op videoschermen haar werk liet zien heeft ze die video’s nu in een framework geplaatst dat bijdraagt aan het gehele concept van de tentoonstelling. Dat concept gaat over de rol van de vrouw in de samenleving als producent van eitjes en als levende broeikas voor reproductie. Deze situatie wordt in de video’s (“Breeder” parts 1, 2 en 3) op soms humoristische wijze behandeld waarbij de video’s naar mijn idee meer dan eerder gefocussed zijn op het punt dat Verkade wil maken. Ze laat daarbij ook nog steeds zien wat haar eigen rol is tijdens het filmen en vragen dienaangaande die bij haar opkomen worden dan ook meteen onderdeel van het geheel. In een wat vroegere video voor de titelinstallatie genaamd “Modes of Capture (Bang Bang)” is dat erg duidelijk. Hierin toont ze de rol van haar camera als wapen. In deze tentoonstelling ontstaat een mooi levendig en associatief amalgaam aan observaties, stellingen, beelden en metaforen dat een eigenzinnig beeld geeft van een kunstenaar die haar plaats in de maatschappij en de beeldende kunst bevraagt.

Pregnante beelden leggen een parallel tussen de moeder en de kunstenaar

Een kameleon kruipt uit het ei

Een speculum als predator?

The dancing Queen!

Het framework.

Verschillende meisjeskettinkjes hangen in de tentoonstelling met woorden als deze Privileged, Blessed, Lucky of Entitled.

Socialites worden gebruikt in de video’s

Naast de videoschermen die in het framework hangen zijn er ook huidkleurige latex vellen

Waarin figuurtjes zijn uitgesneden, de uitgesneden delen vormen de schaduw van het gat dat zij achterlaten.

Dürst Britt&Mayhew

Art Rotterdam 2017

8 februari 2017

Art Rotterdam heeft me dit jaar niet heel erg verrast of geraakt. Er was veel schilderkunst, dat is wel eens anders geweest. Daarentegen was die schilderkunst over het algemeen nogal decoratief, materiaalonderzoek blijft populair. Maatschappelijk relevant werk is ver te zoeken, en dat in een tijd dat de wereld op zijn kop staat. Men is duidelijk blij dat de economie weer aantrekt en men speelt daar op in. Bij deze een indruk van wat ik waardeerde, te beginnen met de afdeling Intersections waar kunstenaarsplatforms zich presenteren:

p1100155

1646 brengt Victor Yudaev, een kunstenaar die eerder in Billytown ook werk liet zien.

p1100156

Hij maakte een grote installatie met naief werk

p1100157

met gevoel voor humor en in een behoorlijk uitgekookte presentatie. Momenteel ook in de tentoonstellingsruimte van 1646 te zien

p1100158

Ruta Butkute, Swinging Sleeve bij Bradwolf Projects uit Amsterdam. Deze installatie is decor voor een performance die regelmatig wordt uitgevoerd.

p1100160

Dit is een grote installatie van de Vietnamese kunstenaar Tuan Mami bij Framer Framed. De verschuivende flatscreens met landschap-achtige opnamen die voor gordijnen waren gehangen werkten erg goed.

p1100161

En de portée van dit tuintje ontging me even eerlijk gezegd

p1100162

Effectief onder daklicht geplaatst, dit inflatable werk van Ronald van der Meijs bij DordtYart

p1100167

De satelietgroep toont werk van de kunstenaar in residence Flora Reznik, ze kijkt hoe diep de wortels van aardappelen kunnen reiken als ze niet in de grond groeien. Daar blijven ze namelijk direct onder het oppervlak.

p1100168

Ook bij Satelietgroep de kunstenaar Lotte Bosman die al een jaar bezig is een gat te graven bij de zandmotor.

p1100169

Matthias König laat zijn SRV-wagen zien bij het Friese VHDG Dit rijdend atelier was eerder te zien bij Locatie Z in Den Haag

p1100172

König heeft er een soort campingsite van gemaakt met objecten!

p1100173

Bij UBIK-WORM uit Rotterdam is o.a. werk te zien van Philippa Driest die oorspronkelijk van de jubilerende School voor Jong Talent in Den haag komt. Zij laat schoudertasjes en kleding zien

p1100174

En deze installatie heeft ze ook gemaakt tbv performances die regelmatig gedaan worden.

p1100177

De Nieuwe Vide uit Haarlem heeft een video van Natasha Taylor, hun artist in residence, waarin een bekende Theremin speler optreedt. Er staat ook een instrument in de stand om zelf te proberen.

p1100178

We Like Art is aanwezig met oplagen van werk tot € 2000,-, zoals hier van Harry Markusse

p1100179

en hier met een mooie van Ronald de Bloeme

p1100181

In een aparte ruimte houdt Hans den Hartog Jager per video een wervend praatje over Art Rotterdam voor potentiële kopers .

 

p1100183

P////AKT uit Amsterdam toont daarnaast een erg goeie installatie van Johan Arens: Anxiety Impress

p1100184

Zo heeft ook Showroom MaMa hier een doordacht geheel geïnstalleerd van Lilith Zone: Oneiric Gardens

p1100187

De überhippe site Patty Morgan gaat in discussie met bezoeker van de beurs over een steeds wisselend werk dat uit een stand geleend is.

Vervolgens gaan we naar de grote beurs war het aardig vol begint te stromen met bezoekers!

p1100188

Sarah Carlier bij Lief Hertje

p1100189

Emo Verkerk bij Willem Baars met schilderijen uit een serie over H.N. Werkman (met excuus voor het focus)

p1100191

Gabriël Rolt maakt kermis met Peter Schuyff

img_20170208_202439

Een mooie Marijn van Kreij bij Barbara Seiler

 

p1100194

Aukje Koks bij Stigter van Doesburg

p1100196

De broertjes Quistrebert, die er met de NN Group Art Award vandoor gaan.

p1100198

Christof Mascher bij Rianne Groen

p1100199

Wouter Venema bij Rianne Groen

p1100202

Mooi verassend werk van Rose Wylie die in de tachtig jaar oud is bij GNYP uit Berlijn

p1100206

Upstream heeft een sterke video-stand met werk van Constant Dullaert

p1100207

en Master Blaster Jeroen Jongeleen, die een cirkel in het gras rent

p1100209

Marc Bijl trekt ze binnen bij Upstream

p1100210

Al sinds haar waterbedden bij 1646 vind ik Olga Balema intrigerend werk maken, deze aardtieten op een landkaart bij Fons Welters zijn ook weer vetgoed!

p1100212

Mooie tekeningen van Wieske Wester bij Dürst Britt&Mayhew

p1100213

die er ook nog wat bananenhandel in gooit

p1100214

Bert Boogaard blijft fantastisch

p1100217

zoals ook uit dit recente werk bij Andriesse van Eijck blijkt!

p1100218

Ron van de Ende in tha’ house bij Ron Mandos

p1100220

en over materiaalonderzoek gesproken: Klaas Kloosterboer weet er ook weg mee!

p1100224

Jaap van den Ende bij Akinci, binnenkort een solo bij PARTS-Project in Den Haag

p1100225

Matthew Day Jackson bij Grimm

p1100227

Charles Avery met een imposant werk.

p1100230

Erik van Lieshout bij Annett Gelink

p1100232

Maria Barnas bij Annet Gelink

p1100234

Juliaan Andeweg bij Martin van Zomeren

p1100235

Navid Nuur bij Martin van Zomeren

p1100239

Ongetitelde beelden van Johan Tahon

p1100241

Tussen de Schoonhovens: The Legend of Holland No. 1 van Wieteke Heldens

p1100245

Jacob: Alone with my Thoughts bij Zic Zerp

p1100247

Bram Braam bij Frank Taal

p1100248

Joncquil bij Ramakers

p1100249

Frank Halmans bij Ramakers

p1100251

Sebastiaan Schlicher bij Maurits van de Laar

p1100252

Een sombere man in de hoek: Dirk Zoete bij Maurits van de Laar

p1100253

Andrea Freckman bij Maurits van de Laar

p1100256

Nog meer Christof Mascher bij Hoppstreet Galery in Brussel, goede schilder!

p1100254

Thorsten Brinkman bij Hopstreet Gallery

p1100258

Nogmaals Bram Braam bij Frank Taal

p1100261

Een fantastische installatie van Iede Reckman bij Billytown

p1100262

gelaagd…

p1100264

en subtiel, let op de sokkel en de hangsystemen voor het reliëf

p1100265

Bij Joey Ramone (die overigens donderdag vijf jaar bestaan, hulde!) de Griekse kunstenaar Vasili Sifostratoudaki

p1100266

Een divers geheel mag ik wel zeggen

Dan gaan we ook nog even naar de Prospects&Concepts show van het Mondriaan fonds, deelnemers hebben afgelopen tijd een startstipendium gekregen.

img_20170208_200943

Aan het begin van de ruimte staat een groot werk van Jan Wattjes: de gevel van een grote Londonse galerie op ware grootte

p1100268

Anna Kolbe had een continuïng performance georganiseerd die wel een soort proces denken liet zien

p1100269

Timmy van Zoelen met een strak en toch speels werk

p1100271

De installatie van Marijn Ottenhof in Nest tijdens ‘Games People play” gaat in de herhaling

p1100272

Harm Weistra laat Piranesi-achtige fotomontages zien

p1100275

Katinka van Gorkum laat alter ego’s zien

p1100273

En ook haar angst voor thuisloosheid in And I am standing on the edge of some crazy cliff.

 

p1100277

Guy Vording tekent dingen weg

p1100278

Het resultaat is een mooie tekening

p1100279

Niek Hendrix schildert kunsthistorie en zet het in context, in grijzen en plaatst het in meubels en wandcontrapties: het is een soort archeologisch onderzoek naar zijn ondergrond!

p1100280

En toen was mijn batterij op en zijn de laatste foto’s van Bernice Nauta mislukt, hier nog een wensput met een tekening van haar erachter: poëtisch werk!

Art Rotterdam 2017

 

 

Double You Double You

11 september 2016

Wieske Wester is een schilder, een vrouw die schildert. Haar werk oogt primair, krachtig, met rake streken of lijnen en subtiel kleurgebruik. Zij opende gisteren een tentoonstelling bij Dürst Britt & Mayhew die liefhebbers van schilderkunst zeker aan zal spreken. Incidenteel is werk van haar in Den Haag te zien geweest, maar het is een plezier haar werk nu in een solo te kunnen bewonderen.
Er hangen schilderijen en  ook tekeningen met onderwerpen als worstelende figuren of portretten die met zekere hand gemaakt zijn. Thema’s zijn het spanningsveld tussen onschuld en agressie en de primaire elementen in het menselijk karakter. Met L’origine de l’origine gaf ze eerder commentaar op het bekende doek van Courbet: L’origine du monde. Nu hangt er een tekening van een vulva die zo door Marlène Dumas in het begin van haar carrière  gemaakt had kunnen zijn. De menselijke sexualiteit als bron van creativiteit die een mengsel van intimiteit en agressie bevat is duidelijk een element in het werk van Wester.  Een schilderij met een tros bananen kan ook feestende penissen of vissen weergeven: het werk doet een zinnelijke inborst vermoeden, de manier waarop haar onderwerpen geïnterpreteerd kunnen worden en de wijze waarop de kunstenaar haar verf doet vloeien bevestigt dat alleen maar. Die dubbelzinnigheid vinden we ook terug in de getekende portretten van apen of mensen. In een vrij agressieve tekenstijl zijn deze portretten toch heel subtiel neergezet. Ondanks de eenvoud van de onderwerpen wordt zo heel gelaagd werk afgeleverd dat een plezier is om naar te kijken!

p1080635

Portretten, beiden zonder titel – 2016

p1080636

Fighter Kids – 2015

p1080637

Whiskey Glass #2 & Whiskeyglass #3 – 2015

p1080638

Wrestler Woman – 2015

p1080640

Bananas #1 – 2016

p1080641

Where are we? – 2014

p1080642

Zonder titel (series of four drawings) – 2016

p1080643

Nancy – 2016

p1080644

Bananas # 2 – 2016

Dürst Britt & Mayhew

Un certain Regard/Face to Face

6 februari 2016

Het weekeinde voor het beursfeest in Rotterdam vinden er toch openingen in Den Haag plaats. Je zou denken dat de galeries het druk genoeg hebben, maar profilering vindt breed plaats. Dürst Britt & Mayhew laten onder de titel Un Certain Regard een groepstentoonstelling zien met zinnelijk werk. Als entree is een video-installatie van Julie Verhoeven geplaatst met de titel Phlegm & Fluff. Een intrigerend geheel dat me erg doet denken aan de verfilming van de schandaalroman Feuchtgebiete van Charlotte Roche die ik juist op televisie zag. De galerieruimte daarachter is donkerblauw gekleurd wat de werken mooi doet uitkomen. Ik ben benieuwd hoe de presentatie op Art Rotterdam zal zijn.

 

P1050498

Rachel de Joode: Sculpted Human Skin in Rock III

P1050499

Daniel Sinsel: Untitled

P1050501

Martin Soto: Climent Marea de espuma

P1050502

Celia Hempton: Peter, India

P1050503

Dean Hutton

P1050504

Rachel de Joode: (makes squish gesture)

P1050505

Walter Pfeiffer: Untitled

P1050506

Leigh Ledare: Eliot

P1050507

Julie Verhoeven: Phlegm & Fluff

P1050510

Tacheng Wang: untitled

West heeft een behoorlijk programma op de beurs. Zij organiseren naast hun presentatie ter plekke met Witte de With en Metropolis M Reflections, een lezingen en discussieprogramma. Ook organiseren ze een avond in de Arminiuskerk over Allen Ginsburg. Tegelijkertijd laten ze in de galerie video’s zien over taal en lichaamstaal. Het zijn niet de minsten die bijdragen, Björne Melhus gemaskerde lezing vond ik intirigerend. De video van Stefan Panhan bezorgt je een claustrofobisch gevoel, maar misschien is dat, omdat ik zelf in treinen ook geen zin heb te communiceren.

P1050511

Björne Melhus: Out of the Blue

P1050512

Stefan Panhans: Sorry

P1050515

Meg Stuart: The Only Possible City

Dürst Britt & Mayhew

West

The Milk of Paradise

22 november 2015

Romantiek bij Dürst Britt & Mayhew, of niet? Sybren Renema buigt zich over de romantische beeldende kunst en raakt naar onontkoombaar ook de romantische literatuur uit de 19e eeuw. Die literatuur is dan Engels en met name de Lake Poets, het zou interessant geweest zijn als ook d’Annuncio of Mallarmé in het werk zouden zijn vertegenwoordig. Hoe dan ook analyseert de kunstenaar de geest van de romantische lyriek en ziet dan dat die gestimuleerd wordt door exotische middelen als opium en laudanum. De iconografie wordt gestript en terug samengesteld in vervreemdende landschapscollages geknipt uit foto’s uit national Geographic . Ook een samengesteld dodenmasker dat een grootste gemene deler is van de dodenmaskers van 32 kunstenaars uit de Romantiek geeft een ontnuchterend beeld van DE Romanticus bij uitstek. Het geheel oogt vrij clean, maar het is dan ook geen romantische kunst die we zien, alhoewel het er wel over gaat. Dit soort mindbenders komen meer voor in deze tentoonstelling die misschien melk uit het paradijs nodig heeft om echt goed te worden gewaardeerd.

 

P1040680

Study for the death mask of an average romantic

P1040683

Citaat van Samuel Taylor Coleridge

P1040684

Romantische landschappen door geëxalteerde ogen

P1040687

Die esthetisch wel bijzonder de moeite waard zijn

P1040689

De kunstenaar plaatste een mooie hommage aan Thomas de Quincy voor zijn graf in Edinborough, bestaande uit spiegels en porseleinen papavers.

P1040690

De landschappen worden soms abstract

P1040691

Schubert leefde in de Romantiek en voor hem was de dood, die een belangrijke thematiek vormt in de romantiek, realiteit overal om hem heen.

Dürst Britt & Mayhew

Rules for Coyote

25 september 2015

Joseph Montgomery is een Amerikaanse kunstenaar die eerder bij Dürst Britt & Mayhew te zien was op Art Rotterdam. In een vrij hectisch hoekje bracht deze galerie opvallend werk van de kunstenaar dat me meteen beviel. Deze zomer heeft Montgomery enige tijd in de nieuwe werkruimte van Billytown gewerkt en het werk voor de huidige tentoonstelling gemaakt. Die tentoonstelling stelt me bepaald niet teleur: in een heel ruime opstelling in het bij het mooie weer prachtige licht zijn een aantal werken te zien die in twee groepen uiteenvallen: kleurige “collages” zoals hij ze zelf noemt en minimalistische werken die zijn samengesteld door gebruik te maken van standaard houten wiggen . Beiden verbeelden hetzelfde: het trial and error van de creatieve zoektocht. De collages zijn erg aantrekkelijke, maskerachtige composities die door het gebruikte materiaal de kleuren en de speelse aanpak met vouwen en buigen de ruimte in komen. De kunstenaar vergelijkt het met een beeld van het kauwen en malen op voedsel, zo wordt ook langzaam een schilderij in de juiste vorm gesmeed. Juist de uit het doek bollende vormen maken dat die vergelijking ook visueel hout snijdt.
De tweede serie is met een meer rationele aanpak vervaardigd: door de wiggen systematisch op diverse manieren te combineren en in een soort bakje van schilderdoek te monteren dat zich in golvende lijn om de strakke compositie voegt en het geheel vervolgens in pastelachtige kleuren te schilderen weet de kunstenaar een heel ander beeld te realiseren. De kleuren zijn ook programmatisch: het zijn de kleuren uit het schema dat in de tekenfilms van Road Runner werden gebruikt. Het gedrag van de coyote die daarin figureert is voor hem een ijkpunt in hoe een schilder zijn publiek verleidt. De regels voor de coyote uit de titel van de tentoonstelling tekenen het programmatische karakter van het abstracte werk.
Ik vind de gesuggereerde tweedeling in het werk wat kunstmatig, maar samengaan van de speelse aanpak van de collages met de rationele aanpak geeft een heel ander resultaat dan wat nu te zien is zoals geconcludeerd kan worden uit een van de abstracte werken waarin twee distels zijn verwerkt  . Zelf zou ik wel nieuwsgierig zijn naar een solo met alleen abstract werk , want daarin worden nog heel veel andere methoden gebruikt zoals in het behang en de video die hij in Rotterdam in de stand van de galerie getoond heeft. In Billytown is momenteel in de tentoonstelling casting Couch meer te zien van dit werk van Montgomery. Het neemt niet weg dat dit een heel mooie tentoonstelling is die zeker een belofte inhoudt wat betreft de kunstenaar maar ook voor de galerie, die een fijne neus blijkt te hebben voor jong talent!

P1030806

Dichotomie

P1030809

Erg knap materiaalgebruik

P1030810

Die materialen variëren ook verrassend

P1030811

Dat bochtje linksonder is vrij koket

P1030812

Ook hier geeft het materiaal onnadrukkelijk karakter aan het werk

P1030813

Maskervormen zijn soms duidelijk te herkennen in het werk

P1030814

abstract met distels

P1030815

uit het doek bollende materialen

P1030817

De laatste werkjes zijn uit het schetsboek

P1030818

Onuitvoerbare ontwerpen

Dürst Britt&Mayhew