Hoogtij

16 maart 2019

Gisteren vond dus ook Hoogtij plaats en naast de installatie van Frans van Lent heb ik nog wat andere locaties bezocht, bij deze wat indrukken:

Bij Dürst Britt & Mayhew laat Alex Farrar werk zien. Ik zag het al bij Art Rotterdam, maar was ook nieuwsgierig naar wat het in een andere situatie doet: veel bezoekers en die kleine stronkjes zorgen wel voor een dramatisch perspectief!

De sweat-paintings werken beter met wat ruimte er om heen.

De grafische werken blijven intrigeren…

Maar vooral die stronkjes….

Jaring voor een sweat-painting waarachter het spieraam te zien was

In de voorruimte toont Ralph de Jongh werken in gefabriceerde lijsten

Presentatie is wel een dingetje bij de kunstenaar…, maar het werkt wel wat hij doet!

Dan: galerie Sophie bestaat 10 jaar en dat wordt gevierd met werkers uit het pand: ontwerpers, fotografen, architecten etc. Hier foto-collages van Julia Loosjes

Over dat broedplaatsstempel is wel wat discussie, ook bij de gemeente. Dat verhinderde Robert van Asten (wethouder) niet om  de tentoonstelling te openen, hier is hij in gesprek met galeriehouder David van der Steen

Werk van Anik ten Have …

en Paul Wezenberg (feat. Dutchmen) laten zien dat de broedplaats broeit!

Info over dit werk ben ik kwijt helaas!

En Bob van Dijk is ook weer van de partij!

Vervolgens in Billytown foto’s met moderne architectuur en uit zee opdoemende rotsen…

Terwijl tegen architectuur-elementen nonchalant prachtige motoren staan geparkeerd

De foto’s en hun onderwerpen zijn vrij spectaculair, maar wie wat gedaan heeft in “Object continues to do whatever it has been doïng” is niet helemaal duidelijk in de tentoonstelling van Marius Quee, Elise van Mourik en Jan Kempenaers.

In The Kitchen de jongere garde, dit doet wel denken aan Sponge Bob Squeare pants e.d.

LUCA stelt ten toon, een samenwerking van Susan Kooi en Karen Huang

The choice of a new generation

Dope!

Em tot slot mòest ik nog even bij de Spanjaardshof langs voor het werk van good old John McKellar die oud en nieuw werk liet zien. Hier met een panorama van zijn woon/atelieromgeving en het interieur daarvan

het interieur stond me het meeste aan, alhoewel ik die lucht boven de Sweelinckstraat ook wel heftig vond.

De keramische verwerking van John’s thema’s zij ook heel aandoenlijk

En zo’n oud schilderij over Den Haag mag er ook zijn.

Maar dit is ècht uit het leven gegrepen!

Hoogtij # 56

 

Advertenties

Hoogtij#55

1 december 2018

Gisteren vond Hoogtij weer plaats, de geleide groepen waren groot, het publiek in het algemeen enthousiast en naar mijn indruk ook heel behoorlijk en de presentaties bijzonder goed. Kortom: het was weer een fijn avondje Haagse Kuns!

Baracca stond om de hoek bij de grafische werkplaats met een “Sound Piece” van Una Hamilton Helle: Eerie!

De Grafische Werkplaats heeft een dertigtal grafisch ontwerpers en kunstenaars uitgenodigd een affiche voor Den Haag Creatieve Stad te maken. Zij maakten in de werkplaats een kleiner ontwerp in een door hen gekozen grafische techniek en daarvan werden grote affiches gemaakt die te zien zijn in de tramtunnel. Het grote werk was nog een stap teveel op deze drukke avond, maar de ontwerpen zagen er erg goed uit. Alweer een leuk project van de Grafische Werkplaats die inmiddels een erg vruchtbare wisselwerking heeft met het Haagse kunstenaarsveld en daarbuiten. Deelnemers zijn o.a. Zeloot, Bob van Dijk, Diederik Gerlach, Bernice Nauta, Akiem Helmling, Philip Akkerman en nog heel veel anderen!

Koud tegen elkaar gehangen op een grijs fond

U mag zelf kijken welk van wie is, in dit geval zijn er wat duidelijk aanwijsbaar (voor mij althans)

Zoals deze bijvoorbeeld

En ook deze mag geen grote problemen opleveren.

Deze is moeilijker, de rode vindt ik erg goed en die daarnaast ook!

Op naar Lief Hertje waar voor het laatst werk getoond wordt in de huidige ruimte. De gelegenheid is een tienjarig jubileum, het roer wordt verzet en ze willen op een geheel andere wijze gaan functioneren, wat bepaald nieuwsgierig maakt. Ze noemen het onthuizen. Voorlopig is dit een heel mooie keuze uit hun kunstenaars b.w.v. afscheid van het pand.

Nadine Stijns

Marleen Sleeuwits

Lana Mésic (met excuus voor de reflectie)

Deze installatie in het souterrain is waarschijnlijk van Pierre Derks

Vervolgens toog ik naar Dürst Britt & Mayhew waar Joseph Montgomery de tentoonstelling “Joe” heeft ingericht. Verrassend subtiel werk met een conceptueel randje. Mooi nieuws was dat de galerie de vertegenwoordiging van Willem Hussem hebben kunnen verwerven. Tijdens Hoogtij is in de voorruimte werk van Hussem te zien, wat een aangename ervaring oplevert. Ik heb maar geen foto’s gemaakt, je weet maar nooit.

Joseph Montgomery laat een algorithme zijn schilderijen bepalen, hij laat alleen zien wat hem bevalt

hetgeen tot fraaie resultaten leidt.

De spiegelbanen in het werk betrekken ook de omgeving en de toeschouwer in het werk.

De video van een zich in bad uitstrekkend figuur, gebaseerd op de minimale verbeelding van een mens met de wigjes die Montgomery ook voor zijn schilderijen gebruikt: het mechanisme wordt zelfs onder dit minimalisme levensecht!

Dan gaan we naar galerie Sophie waar de tentoonstelling “Frans” met o.a. werk van uw correspondent nog steeds te zien is. Het verslag van de opening tijdens de vorige Hoogtij is te zien onder de link. Ondanks de plotselinge deelname aan Hoogtij was het toch aangenaam druk aan de Paviljoensgracht.

Frans van der Steen: Z.T.

De volgende stop is vrij overweldigend: In the Grey Space in the Middle programmeerde P.S. het project “Embodiment of Time” waarin de belichaming van tijd dus het thema was. In de voormalige ruimtes van de Vrije Academie vonden een aantal performances parallel plaats met bekende namen als Jolanda Jansen, Larissa Bauge, Topp&Dubio, Somer Meijer en Yvette Teeuwen en ook anderen. De gelijktijdigheid gaf een aangename afwisseling van sentimenten die zich hier en daar mooi mengden, zelfs voor iemand die beperkte tijd aanwezig was zoals ikzelf.

Jolanda Jansen

Het duo Somer Meier had weer een trage gang met minimale handelingen in een terloopse afwisseling.

Terwijl de een haar kleding schikte, ging zitten en op de knieën ging schreef de ander op haar dij en op haar arm

Meri Hietala (F) arrangeerde aarde en suiker in een langzaam ritueel, totdat ze zachtjes opmerkte dat het goed was!

Topp & Dubio performden op video in een installatie die real en digitaal was en zich dus verdubbelde

Lisetteh en Myrthe verzwolgen pasta met van alles erbij in een verslag op video

Dan gaan we op naar de laatste halte aan het Helena van Doeveren Plantsoen. Billytown heeft een decembershow met vierentwintig kunstenaars die allemaal aan een kleurplaat met een papegaai gewerkt hebben. Inmiddels vindt ook het zij-programma “The Kitchen” in een volwaardige ruimte plaats waardoor dit platform/deze galerie weer op volle sterkte kan programmeren. Het kleurplaatproject heeft een interessant deelnemersveld en dus veel geslaagde “papegaaien”. Het is leuk om te zien wie wat heeft gemaakt en altijd gezellig om Billytown te bezoeken.

Een Pizzadoos met Billytown-kunst met edities van de kunstenaars die in Billytown resideren. Voor slechts 150 euri te verkrijgen!

Dezen wist ik al niet te plaatsen eerlijk gezegd

Maar als ik me niet vergis is dit Maaike Schoorel

Onmiskenbaar Lut

De ook in Den haag bekende Belg Lieven Seghers

Henk Visch mij dunkt!

Dit zie ik weer even niet, maar wel goed!

Afra Eisma?

“Between the Soup and the Potatoes” door het duo David Bernstein en Rosa Sijben. Heel passend in de vernieuwde Kitchen waar hapjes werden uitgedeeld in de mini-kitchen

en waar ook nog “echte” kunst te zien is van hun hand.

Wat bescheiden, maar wel interessant!

Dan mijn persoonlijke uitbuislocatie: Stichting Ruimtevaart. Ook Ruimtevaart is nu gevestigd in de school aan het van Doeverenplantsoen en nadat moeilijke verhuisacties en het bouwen van een nieuwe filmzaal en een expositieruimte nogal wat tijd namen is inmiddels ook Ruimtevaart in Full Swing. Eerder vonden al lezingen van Huib Emmer en Gilius van Bergeijk plaats en vandaag opende tijdens dit Hoogtij de tentoonstelling “New Boots and….” waarin werk van de deelnemers aan Ruimtevaart wordt getoond. De nieuwe ruimte, gemaakt door Maarten Schepers, blijkt bijzonder veel beter werkbaar dan de vorige, alhoewel ook die haar charme en mogelijkheden had. Met wat vers bloed en nieuw enthousiasme is toch weer een sfeervolle ruimte in elkaar gezet waar veel activiteiten mogelijk zijn.

Een bekend werk van Maarten Schepers

Mooi bescheiden werk van Albert Wulffers

Een intrigerend grijze installatie van José de Bruin

Deel van een mooie serie schilderijtjes van Paula van Zeggeren

Een gaaf exterieur (stadsgezicht) van Judith van Bilderbeek

Ook Jolanda Jansen werkt in Ruimtevaart

En Sanne Maes laat deze zelfportretten zien

Dit kleinere werk van Maarten Schepers was ook in de Jubileumexpo van Kunstpodium T te zien waar hij meester was in het Master-Apprentice Project

Henk Hubenet reisde in de V.S. en nam daar foto’s van mee

Willem Marijs’ werk is strak als altijd

Hoogtij

Be my Billy

5 november 2018

Enige weken geleden opende Billytown haar eerste tentoonstelling in de voormalige school aan het Helena van Doeverenplantsoen waar zij sinds de zomer samen met Ruimtevaart resideert. Eerder was hier het initiatief Locatie Zzz enige tijd gevestigd. Tijdens de hete zomer hebben zij de grote hal van de school tot expositieruimte omgetoverd die al direct bijzonder professioneel oogt. De keuken die zich op een etage in de hal bevond is de annex “The Kitchen” geworden en Billytown rockt weer! Dit keer met een internationaal gezelschap van drie kunstenaars: Laura Jatkowski (D), Manor Grünewald (BE) en Ricardo van Eijk (NL). Zoals te doen gebruikelijk is de tentoonstelling met mooi gebruik van de modernistische ruimte ingericht en suggereert het geheel een esthetisch soort gravitas. De ruimte die gecreëerd is leent zich daar prima voor en doordat de kunstenaars terughoudend zijn geweest met hun bijdragen ademt het geheel op bijzonder prettige wijze. De Ah Lungs  van Ricardo van Eyk en de “Untramelled, away she goes” van Laura Jatkowski werken als contrasterende elementen in het gebouw die de strakke architectuur doorbreken. De video van Laura Jatkowski waarin een kunstenaar/danser een choreografie uitvoert met een kruiwagen spreekt ook tot de verbeelding in deze context. Het werk van Manor Grünewald dat zich verspreidt in de ruimte toont rasters, formalistisch werk dat zich (misschien ongewild) mooi verhoudt tot de structuren in de vloer en het plafond. De platte werken van Ricardo van Eyk lijken meer materiaalonderzoek: met grote vormen op wisselende ondergronden toont hij in een grijs coloriet grote abstracte beelden die misschien wel door architectonische elementen geïnspireerd zijn.
In The Kitchen exposeren daarnaast Mike Moonen en Oscar Cremers (+Los DQ) met een R&R-opstelling en kleine materiele modificaties in de keuken.

Laura Jatkowski: Gaffa hält das selbst zusammen — 2018

Overzicht entrée met links Jatkowski en recht voor Ricardo van Eyk: Ah Lung – 2018

Ricardo van Eyk: Objects in rear-view mirror are closer they appear – 2018

Overzicht grote zaal met achter Manor Grünewald en in de ruimte Laura Jatkowski: Untrammelled, away she goes – 2017-2018

Manor Grünewald: E.H.D. (handling grid) 2018

Ricardo van Eyk: Note – 2018

Overzicht grote zaal van achter met voor de achterwand Laura Jatkowski: Of(f) course (reflections upon a sole) – 2018

The Kitchen

Kitchen jam

Billytown

 

Mrs. Robinson

24 juni 2018

Vorige week werd bij Billytown de laatste tentoonstelling in Laak geopend, een tentoonstelling met kunstenaars die in de ateliers van het pand werkzaam zijn. Volgende maand hoopt het initiatief te verhuizen naar het Helena van Doeveren plantsoen waar inmiddels ook Ruimtevaart al naar toe verhuisd is. Uit de verhalen begrijp ik dat het de intentie is dat de initiatieven gescheiden blijven wat gezien de aard en het verschil in generatie wel te begrijpen valt en misschien zelfs raadzaam is. Dus trotseerde ik gisteren het verkeer in de Vaillantlaan voor de laatste keer om te zien wat de Billytowners nog hebben te laten zien en dat is zoals gewoonlijk de moeite waard. Vooral de schiettent die in The Kitchen wordt getoond als tentoonstelling #16 met werk van Kim David Bots, Melle de Boer, Rachel Bacon, Bram de Jonghe en Marius Lut was door het concept erg aansprekend en deed me van harte participeren. Het is de bedoeling dat tegen betaling van € 5,- drie kogels met een luchtbuks richting tentoongestelde werken worden geschoten en wat je raakt krijg je mee. Ik ging tevreden met een werkje van Marius Lut naar huis.
Hieronder een indruk van de tentoonstelling Mrs. Robinson die in de gymzaal is ingericht. Het geheel is nog tot 8 juli te bezoeken op donderdag- vrijdag- en zaterdagmiddag.

Marieke van ’t Zet: Z.T. – 2017

Maarten Boekweit: A journey through the beard of Robbin Heyker – 2018

Suzie van Stavren: Z.T. – 2018

Iede Reckman: Polyminoes – 2016

Bernice Nauta/Suzie van Staveren Het krantje “Schelm” is van Nauta die er verzamelde en toegestuurde parafernalia in verzamelt.

En ook de fluit zag ik eerder van haar.

Afra Eisma: Cosmic Octave – 2018

Bernice Nauta: Z.T. – 2018

Nishiko: Repairing Earthquake Project – ongoïng

Sepus Noordmans: Flags designed for the exhibitions in Billytown at the location on the Cappadosestraat 2017-2018

Bernice Nauta: Nariz, Nariz – 2018

Links: Robin HeykerZ.T. – 2018, rechts: Maja Klaassens: Lemon – 2018

Marieke van ’t Zet: Z.T. – 2018

Op de tweede etage The Kitchen met een schietgalerij

met ver weg de prijzen die geraakt moeten worden, de mijne is al weg hier overigens!

Billytown

.

Dehnung

11 mei 2018

Bij Billytown speelde zich vandaag de finissage af van een mooie tastende tentoonstelling van Bram de Jonghe. In de gymzaal heeft hij een totaalinstallatie gemaakt met video projecties en wat accenten in 3D. De ramen zijn mooi bedekt met een soort metalen luxaflex waardoor het licht nog maar heel spaarzaam en diffuus aanwezig is. Bij binnenkomst loop je direct tegen een groot scherm aan, krimpplastic op een stalen raam: De Jonghe’s stijlkenmerk inmiddels. Er worden twee beelden op geprojecteerd: grote zeegezichten met incidenteel vogels die langs zeilen, voornamelijk in stemmig grijs. Die worden afgewisseld met beelden van voeten die door strandzand lopen, aangespoelde  veren en schelpen etc. Ook beelden uit het atelier worden erdoor gesneden. Linksonder wordt een tekst mee geprojecteerd met indrukken van strandwandelingen in wat me Oostende lijkt en associaties die de wandelaar daarbij heeft. Prominent wordt daarbij een naderende onweersbui beschreven die ook weer voorbij gaat. Hij (ik neem aan dat het de kunstenaar is die spreekt) verbindt daar ook ideeën over tijd, massa, licht aan. Een aansprekende mijmering die ik als kustbewoner maar al te zeer herken. Rechtsonder wordt een boom geprojecteerd in fel groen die nog feller beweegt en oplicht onder een losbarstende donderbui.
Achter deze projectie staat loodrecht een verticaal projectievlak waarop een boor in de grond verdwijnt en weer beelden uit het atelier zoals stromend asfalt waarmee de kunstenaar sculpturen maakte en vliegende meeuwen. Het geluid van deze video wisselt af of vermengt zich met dat van de eerdere projectie. De beelden vormen soms een contrast en soms een aanvulling of een commentaar op de beelden op het eerste scherm. Als geheel interpreteer ik het als een prachtige illustratie van het creatief proces bij de Jonghe waarbij de geest krimpt en rekt in een permanente deining zoals de titel van de tentoonstelling suggereert.

Beeld van de eerste projectie

Idem, nu uit het atelier

De boor in de tweede projectie (die overigens ook prominent aanwezig was in de Jonghe’s solo in 1646)

Een klein sculptuur in het halfduister

Overzicht in de zaal vanachter de eerste projectie

en een beeld van beide projecties die elkaar becommentarieerden of aanvulden.

 

In The Kitchen exposeren tegelijkertijd Jip Piet Hilhorst en Alexandra Martens Serrano. in een soort totaalinstallatie in de projectruimte van Billytown. In een begeleidende tekst wordt gewag gemaakt van “The Broad Stripe Phenomenon”: een cinematografisch verschijnsel waarin strepen op de weg snel langs schieten in een perspectief naar de einder (vgl. David lynch’s Lost Highway). Het zou gaan om het vergeten van geheugen en verleden om vrijheid te verwerven in het heden, een bijna onmogelijk opgave. Ik kan ook niet echt herkennen in hoeverre die ideeën in het werk van de kunstenaars terug te vinden zijn. In een nogal grafisch geheel zijn allerlei artefacten geplaatst en vooral het werk van Martens spreekt me daarin het meest aan, waarschijnlijk, omdat het het minst gestileerde werk is in het geheel. Bij deze een indruk:

Jip Piet Hilhorst

Idem

Alexandra Martens Serrano

Jip Piet Hilhorst

Alexandra Martens Serrano

Alexandra Martens Serrano

Alexandra Martens Serrano

En op de terugweg kwam ik ook nog fraai werk van Bram de Jonghe tegen

Billytown

Art Rotterdam 2018

7 februari 2018

De week van de jaarlijkse Rotterdamse kunstkermis is weer aangebroken en dus toog ik naar de opening van Art Rotterdam om de temperatuur van het water te voelen. Het was weer gezellig, tout kunstzinnig Nederland  liet zich zien en de sfeer was redelijk gemoedelijk, want er zou toch wel verkocht worden in het huidige klimaat. Er waren geslaagde stands en goede werken te zien en in de huidige koude was het fijn dat er een tent was geplaatst tegen het gebouw van de beurs waar je zonder het te merken in liep. In die tent was niet alles even duidelijk, maar de sfeer was ontspannen. Er was een internationale keuze aan galeries en kunstenaars  te zien onder het hoofd Commonities gecureerd door Lorenzo Benedetti, Intersections, gecureerd door Suzanne Wallinga (Tale of a Tub) en in het midden de NN Group-award wat zich naadloos in Intersections voegde (wat je misschien wel weer een probleem kan noemen). Centraal een sushirestaurant/bar waar de sfeer al meteen opperbest was. Kortom: geen koude werkplaatsen meer, geen wandelingen om het van Nelle-gebouw, het is er wel wat aangenamer op geworden. Bij deze een verslag met kunst en presentaties die wat mij betreft de moete waard waren:

Amalia Pica & Rafael Ortega: Musica para 429 Megaponeras – 2017

Roman Wolgin: Divination – 2018

Iris van Dongen: steeds academischer

Florian en Michael Quistrebert: Untitled – 2018

Monal Maher: Running Thread – foto’s na performance

Een fraai interieurtje van Martin Kudlek uit Keulen

Master Blaster Niek Hendrix geeft effectief context aan zijn grijze schilderijen

Thomas Caro, van goeden huize, want voorheen curator S.M.A.K. startte Artlead.net om te helpen collectioneren. Een soort We Like Art uit België lijkt het, met o.a. Belgische kunstenaars als Dirk Zoete en internationale als David Shrigley

Oude held Willem de Ridder bij galerie A

Barbara Seiler had een top-presentatie met Marcel van Eeden op pillen,

Mirthe Klück

Umut Yasat

Tenki Haramatsu combineert Teutoonse schilderkunst met humor

Om van Eeden’s zinsbegoochelingen wat beter te kunnen beoordelen nog een detail

Om Emo Verkerk’s portret van Viktor Jerofejef kan ik ook niet heen

Job Koelewijn’s vervlochten opposities

en jonge ster Bob Eikelenboom bij Fons Welters

Han Hoogebrugge’s topcocktail maakte direct de plaatselijke horeca irrelevant

Denitsa Todorova (voice in the wilderness stond op haar cataloog)

Hadassah Emmerich, groot en ook licht hallucinant

Billytown had een uitgewogen presentatie met recent werk van Marius Lut op de afdeling “New Art Section” die ik hier geen recht kan doen, ga dat zelf zien!

maar die zeer de moeite waard is

Minimalisme in context

en deze met sokjes als “subject matter”!

Ook “New Art”: Various Artists bij Joey Ramone

Serge Attukwei Clottey met neokubisme, mooie tekeningen!

Grimm met nog meer archaïsch werk van Alex Dordoy

Navid Nuur bij Martin van Zomeren

Waar ook een andere nieuwe held exposeert: Julliaan Andeweg

Bij Zink nog meer van Eeden, nu op roze

Degelijk schilderwerk van Koen Vermeule, nu architectonisch

Bij designgalerie Vivid werk van Bob Boniës met oud en nieuw werk. Met het boek dat Michiel Morel aan het maken is zit er misschien wel een revival aan te komen.

Een prachtig portret van een piepjonge Kate Winslett van Pieter Vandermeer hangt ook bij Vivid

Ramakers heeft vroege Jan van Munster in de aanbieding

en ook kersverse Ton van Kints die na het zagen nu aan het stapelen is lijkt het

Nouvelles Images herken ik bijna niet terug, een overdonderende presentatie met werk van Gijs Assmann

Aaron van Erp: Fantasie over de ondergang van Zwitserland – 2017

En hier nog een Capo capissimo: Daan den Houter met een conceptueel meesterwerk genaamd “Keep on dreaming”. In een van deze kubusjes zit € 10.000,- Niemand weet in welke dus elke koper van een kubus is mede-eigenaar van het bedrag en het geheel blijft dus ook een geheel.

Ook bij Frank Taal: Gerben Mulder

Hinke Schreuders laat mooi nieuw werk zien bij vanden Berge

Bas van den Hurk kan schilderen! Mooie doeken bij de Londonse Hop Street galerie.

Koen Taselaar: verkochte uit een oplage

en nog meer van Taselaar, bij Rianne Groen!

Zoro Feigl: nog steeds in de Electriciteitsfabriek in Den Haag, maar ook bij C&H gallery

Jantien Jongsma, ook bij C&H

Maurits van de Laar heeft een puike stand: tekeningen van Marcel van Eeden(een grote o.a.), deze en anderen van Kim Hospers

En erg goede werken van Roland Versloot

Dan Commonities: een groen blaadje aan de Rotterdamse boom – Young Blood Gallery met Joris Strouken: Stigma- 2017

Dürst Britt&Mayhew, toch best al wel aardig arrivé, heeft een oplage met Lennart Lahuis’ As-foto’s, in de papierpulp opgezogen

En een verzuchting van Sybren Renema die ik galeriehouders ook zie maken!

Bij Intersections een mooie installatie bij Base Alpha van Lieven Seghers

De koppies zijn erg geslaagd!

Lumen van Studio Henk Stallinga

Marc Bijl maakte een Instagram installatie

Dan Prospects & Concepts: Yaiir Callender met een ritueel graf

Matthias König is in vorm

met ook mooie tekeningen

en een Emojistamboom

Terug in de tijd: DIY vloeistofprojecties van Nan Wang

Eerder gezien in Arnhem meen ik – Gijs Verhoofstad : Sanctuary

Danielle Hoogendoorn: Sexy Bush – 2018

All for Art – Jessica van Deursen

Op verschillende plekken zijn deze gevallen van Matea Bakula te bewonderen!

Art Rotterdam 2018

Zie ook trendbeheer

En Lost Painters

 

Ach ja

8 juni 2017

De tentoonstelling die deze week afloopt in de nieuwe locatie van Billytown is van Bernice Nauta, een kunstenaar die met poëtische gedachtespinsels werk maakt in diverse disciplines. Eerder maakte zij in de oude locatie de tentoonstelling Can’t do nothing met kunstenaars die qua mentaliteit of materiaalverwerking gelijk gestemd zijn. In deze solo laat zij werk zien wat klaarblijkelijk gebaseerd is op een Japans figuurtje wat, gezien de materialen die als overblijfsel van een performance zijn blijven liggen, aan de ene kant een religieuze kant heeft, maar aan de andere kant als een soort kwelgeest lijkt op te doemen (wat elkaar op zich niet hoeft tegen te spreken natuurlijk). In de getoonde video die uit notities van een reis door Japan lijkt te bestaan komt de figuur regelmatig in beeld en in het tentoongestelde werk komt het regelmatig voor. Dat werk is in haar eenvoud zeer effectief, in het bijzonder in de manier waarop het de eigenschappen van de nieuwe tentoonstellingsruimte gebruikt. Het thema lijkt nog wat pril en verschillende kanten op te gaan, maar het afzonderlijk werk is wat mij betreft erg goed.

Video met reisnotities

abstractie en figuratie …

het wezen in pixels?

Een schaakbord voor een partij

tekenen kan ze wel, deze kunstenaar

Een schilderij als een boekomslag

SKIA, hier werkt de omgeving mooi mee vind ik.

In keramiek en foto-collage

en performance, dit is er van over!

Waarbij die grote gele vorm ook naadloos in het handschrift van Nauta past

In de serie The Kitchen laat in #11 Kolja Golub grote schilderijen zien. Zijn werk bestaat uit doeken met kriebels en notities, aantekeningen die uit de schetsen lijken te komen die hij in het trapgat toont. Het is levendig kleurig werk en ik heb associaties met het vroege Amerikaans abstract expressionisme: het lijkt plat en voorstellingsloos, maar hier en daar is perspectief te ontwaren en zijn simpele voorstellingen te herkennen. Dat hij die kleurige doeken combineert met strakke doeken met zwart wit patronen is vreemd, maar toont toch een behoefte aan beheersing en regelmaat die in de kleurige doeken ver te zoeken zijn. Ik ben benieuwd hoe dit werk zich gaat ontwikkelen.

Kolja Golub

idem

idem

idem, maar nu op A4 velletjes, als tekening zijn ze erg goed!

Billytown