Haags Hoogtij

25 november 2022

Eigenlijk kon ik niet naar Hoogtij wegens persoonlijke omstandigheden, maar toen die omstandigheden me toelieten om nog even twee openingen te bezoeken ben ik toch nog even de stad in gegaan. Eerst feliciteerde ik Philip Akkerman met de fantastisch briljante tentoonstelling Telephone die hij met muzikant Jameszoo samenstelde in Nest, ik zal daar later nog op terug komen.

Een grote installatie met 350 portretten van Philip Akkerman die met de muziek oplichten en donker worden
Een grote wandschildering van Philip Akkerman
Een muziekinstallatie van Jameszoo waarin drie piano’s gedurende de tentoonstellingsperiode met elkaar improviseren.

Dan nog even naar galerie Sophie waar Rob Blok na een in beeldende zin rustige periode nieuw werk laat zien. Het zijn grote en minder grote houtskooltekeningen met bomen en soms een er in weg lopend pad. Geen anekdotiek of centrale vorm, alleen gelijkmatig achter elkaar weg vallende bomen die een structuur vormen. Tegelijkertijd zijn de tekeningen door de ruimtelijkheid van het geheel, het toch wel landschappelijke element en wisselende horizonhoogtes niet helemaal abstract. Dat spanningsveld wordt met beheerst materiaalgebruik mooi uitgewerkt.

Rob Blok exposeert samen met Isabelle Backer die vergelijkbaar werk maakt, maar kleiner en in kleur. Ook zij laat structuren van flora zien die met kleine details die met toon- of kleurverschil te maken hebben ruimte in het beeld creëren.

Galerie Sophie

Van Een Gek, Voor Een Gek

15 oktober 2021

Het is het laatste weekeinde van de tentoonstelling van Philip Akkerman bij Torch en het lukt me niet meer om daar te gaan kijken. Toch wil ik er nog even aandacht aan besteden. Met name, omdat de kunstenaar er weer een hele installatie van heeft gemaakt en zijn nieuwe schilderijen in steeds meer onderdelen uiteen vallen. De installatie behelst onderdelen van een woonhuis waarin Akkermans werk in rijen is opgehangen, maar waarin ook werk van oude vrienden is opgenomen: Simcha Cho, Bert Boogaard, Chris Dagradi, Rens Krikhaar en meer. De meesten exposeerden ook in Akkerman’s huiskamergalerie Sociëté Galerie Den Haag. De kunstenaar legt daarmee de nadruk dat zijn werk is bedoeld voor de gewone burger in zijn huiskamer en niet voor de koele ruimtes van de musea of de bedrijfscollecties. De manier waarop dat huis is ingedeeld is naar mijn indruk wat ouderwets en daar zijn Akkerman’s invloeden wel debet aan lijkt mij: Reve en van Gogh zijn nooit erg ver weg.

Bij deze een indruk met foto’s van de site van Torch Gallery en mocht u nog de gelegenheid hebben: haast u alsnog naar Amsterdam!

Self-Portrait 2021 No. 41
SELF-PORTRAIT 2021 NO. 44
SELF-PORTRAIT 2021 NO. 46
De hal
de salon met zo te zien werk van Chris Dagradi en Rens krikhaar
Salon overkant met o.a. een kleine Bert Boogaard
en Akkermans in de slaap/badkamer

Torch Gallery

Superweakness

20 juni 2021

De weersomstandigheden waren vrijdagavond bar, ik moest denken aan een van de openingen in Atelier als Supermedium tijdens welke code rood was afgekondigd wegens een vliegende storm. Destijds besloot ik alsnog te gaan en ik was niet de enige. Dit keer voelde ik me gedwongen toch maar op zaterdagmiddag naar het Willem Dreespark te gaan om de tentoonstelling te zien die Robbin Heyker had samengesteld in Superweakness (prachtige naam trouwens en tevens beginselverklaring). Het is de derde tentoonstelling sinds vorig jaar die wordt getoond in wat de ruimte van Ton Schuttelaar blijkt te zijn in Locatie Z. Het is een originele “White Cube” waarin de werken serieus, lichtzinnig of geheimzinnig om elkaar heen zwemmen. Heyker heeft een internationaal gezelschap bijeen gebracht uit verschillende generaties met ook duidelijk een Haagse component en dat levert een prettig gevarieerde tentoonstelling op. Een verrassend werk van Henk Visch, het Belgicisme van Bram de Jonghe en de bijdrage van Philip Akkerman zijn wat mij betreft de hoogtepunten in een tentoonstelling die nog tot 2 juli te bezoeken is op donderdag, vrijdag en zaterdag.

Affiche
Ton Schuttelaar
Robbin Heyker
Philip Akkerman: 2019 no, 9
En dat wordt dan zo’n wandje…
Daniele Formica
Bram de Jonghe
En voor de details…
Robbin Heyker: proposal for the Fabiola Project
Bernice Nauta
Myrthe Klück, zeefdruk op aluminium-folie…
Henk Visch
Bram de Jonghe
Wim de Pauw
een map tekst
Wim de Pauw
Wim de Pauw

Superweakness

Robe bleu, fond rouge

21 mei 2021

Onder de bovenstaande titel stelde peintresse extraordinaire Nies Vooijs in Den Haag een tentoonstelling samen over schilderkunst die is verdeeld over twee expositieruimtes: Quartair en Westend. In Westend exposeert zij zelf met Quartair’s Pietertje van Splunter en Westend’s Annemiek Lauwerens. In Quartair toont zij een vrij breed palet van persoonlijke voorkeuren, een geslaagde tentoonstelling met oud en nieuw en niet gestuurd door diversiteit, lhbtxyz of wat dan ook, een eigenzinnig geheel! Naast bewezen talenten als Kees Andrea en Philip Akkerman zijn ook de bijvoorbeeld de jonge en getalenteerde schilders Machteld Rullens, Mirthe Klück en Jan Wattjes te zien. Wat me opvalt is de materialiteit van al het werk, niet vreemd gezien de schilderijen van Vooijs zelf. Bijzonder is het werk van Marion van Rooij, een oud klasgenoot van Nies Vooijs. Zij werkte stug door zonder iets van haar werk naar buiten te brengen. Sommige schilderijen zijn nogal pasteus, maar ik vind zelf de abstracten die vlak geschilderd zijn erg mooi. Ik ben benieuwd hoe het er uit ziet in Westend, hier alvast een indruk van wat te zien is aan de Toussaintkade:

Philip Akkerman
Monumentaal landschap van Morgan Betz
Een 3D schilderij op de vloer van Machteld Rullens
en een fraai kleiner exemplaar op de vloer
Links Marion van Rooij, rechts Luuk Kuipers
Wieteke Heldens: It’s like, you know…
Mirthe Klück (betere foto toegevoegd 2021-05-29)
Rob Knijn: Titre inconnu
Een mooi klein doekje van Jan Wattjes
En nog een iets grotere
Marion van Rooij
Judith van Bilderbeek
En nog een mooie van Jan Wattjes
Intrigerend werk van Luuk Kuipers (toegevoegd 2021-05-29)

Quartair


Kunstenaarsdagboek

29 september 2020

Dezer dagen verschenen: het niet te missen kunstenaarsdagboek van Philip Akkerman, een onthutsend verslag van de Werdegang van een kunstenaarscarrière, van de kunstwereld en van de indrukwekkende manier waarop de kunstenaar zijn roer daarin recht houdt. Het boek is te bestellen bij NAI bij onderstaande link!

nai – 010

 

Lia’s keuze

18 februari 2020

Zoals gezegd wilde Lia Bender als cadeau voor haar afscheid een tentoonstelling maken met werk uit de collectie van HEDEN. Dit heeft ze kunnen doen en daarbij zijn ook wat bruiklenen en eigen werk in de tentoonstelling opgenomen. Heet is een enorm leuk geheel geworden met een breed beeld van wat HEDEN in de loop van de tijd heeft aangekocht en uitgeleen:

Eko Nogruho

Marius Lut

Willem Speekenbrink

Paul Citroen

Philip Akkerman

Uw correspondent

Stefanie Scholte

Aline Thomassen

Sigrid Calon

Hinke Schreuders

Mark Nagtzaam

Wederom uw correspondent

Nies Vooijs

Thom Vink

Nanda Runge

Hans van der Pennen

Krijn Giezen

Lieven Hendriks

Leon Adriaanse

Adam Colton

Hinke Schreuders

HEDEN

Art Rotterdam 2020

5 februari 2020

Art Rotterdam 2020 bestaat uit verschillende onderdelen: naast de beurs en Prospects & Concepts, dit jaar gecureerd door 1646’s Johan Gustavson, is er een Performancefestival in samenwerking met AVL. Dit festival is gecureerd door Zippora Elders. Ook Haute Photographie met foto’s en Object Rotterdam met design vinden in deze week plaats in respectievelijk Las Palmas en het HAKA-gebouw. En dan zijn er nog de nodige open ateliers en andere open instellingen. Er is kortom meer dan genoeg te doen om publiek van heinde en verre naar Rotterdam te trekken. Vandaag bezocht ik de persopening van de beurs in het van Nelle gebouw waarin dit allemaal uitgelegd werd door Fons Hof c.s. Daarna de beurs: veel buitenlandse galeries en naar mijn idee veel onrustige presentaties. Ik sprak met verschillende mensen over de strategie om alles te zien zonder iets te missen: die was bepaald niet vanzelfsprekend! Van wat ik zelf de moeite waard vond vindt u hier een overzicht:

Tijdens de presentatie van Prospects & Concepts sprak de directeur van het Mondriaanfonds, Eelco van der Lingen, en vertelde de curator van de presentatie van beursontvangers, Johan Gustavson om zijn uitgangspunten te verduidelijken. Even een Haags kwartiertje dus!

Bij We Like Art mooie maquettes van Leo Gabin: Real Estate (Foreclosure)- 2019

En mooi werk van Zaïda Oenema

Odoteres Ricardo de Ozias uit Minas Gerais maakt intrigerende kleine outsiderachtige paneeltjes

Emo Verkerk: Portret van Don Talayesva – 2017

Glanzende Dieleman!

Guilaume Bijl met wat Belgicismen om het meisje met de parel

Marjolein de Wit toont een mooie serie olieverven bij Gerard Hofland

Nu een keer in het echt: Anneke Eussen

Bob Boniës, still alive and kicking bij Vivid!

Johan Tahon

Bij Witte de With een mooie prent van Cecilia Vicuña: El Paro

Vreemde monochromen van Benedikt Leonardt bij het Duitse ASPN

Dürst Britt & Mayhew tonen o.a. mossels van Wieke Wester

en textiel van Paul Beumer

Niek Hendriks heeft kleur hervonden!

Een mooie kubistisch-achtige Akkerman bij Torch

Hoog achter een niet mis te verstane tekening van Peter Morrens bij Kristof de Clercq

Natalia Jordanova, de Bulgaarse deelnemer aan de NN-prijs met een soort techno-kunst die ook bij de prijs van de Deutsche Nationalgalerie te zien was

Ton van Kints stapelt zijn werk tegenwoordig en werkt het dan af met iets kleurigs. Het resultaat is wel erg goed.

Joey Ramone toont de Turkse Cihad Caner

met o.a. een Arabisch letterteken

Erik Sep bij Frank Taal met speels werk

en Mike Ottink met boekwerken dit maal

Achter Erik Sep hingen ook interessante schilderijen van Daniel Mullen

Michael Johansen bij Ramakers

Maurits van de Laar nodigde Susanna Inglada uit voor een solo

Een krachtige installatie laat ze zien

Cinnamon toont Just Quist met recent werk

wat ik wel verrassend vind!

Mooi ingehouden werk van machteld Rullens bij Martin van Zomeren

Die ook de huidige galerie – exposant Anne de Vrieslaat zien

en natuurlijk Navid Nuur

Katja Mater laat in Citizen M Projections haar nieuwe met de NN-prijs van vorig jaar gefinancierde film zien. Dit hangt buiten de galerie, te lezen van voor…

en van achter!

Jeroen Kuster feest in Roodkapje vrijdag en neemt daarvoor een aantal bands/DJ’s mee uit Frankrijk waar hij resideerde

Peter Jennes bij galerie Sophie van der Velde, goeie schilder zeg!

Bob Eikelenboom bij Barbara Seiler

En ook hier een grote Marcel van Eeden op canvas, nu ook met kleur…

en Tenki Hiramatsu

Bij Ellen de Bruijne ligt een vrouw op de grond van Pauline Curnier Jardin…

met beangstigende details

Zij brengt ook Klaas Kloosterboer

die met simpele ingrepen mooi werk weet te maken

èn Mauricio Limón de León die later ook in het performancefestival zal optreden. Hier laat hij portretten zien.

Bij de NN-awards Koen Taselaar als kandidaat

met een heel diverse presentatie.

Dan Prospects & Concepts dat wat meer helderheid bood in de irichting dan eerdere edities. Hier met werk van Annabel Kanaar dat persoonlijke ervaringen in verband brengt met universele sentimenten: A universal love story between two lobsters – 2019

Koes Staassen met nu grote tekeningen

Mooi verstild werk van Konstantin Guz

Die ook stenen verzamelt

Een grote installatie van Wouter van der Laan die zijn atelier verplaatst naar locaties

En daarmee erg goed werk laat zien

Suzie van Staaveren werkt met bomen

En Maud van den Beuken scande de Missisippi river om die door piepschuim uit te frezen hier te recreëren

Dit is dan een plakje uit de bodem als ik het goed begrijp. Echts de kunstenaar in gesprek met een collega

Ook Mickey Yang had een startstipendium en toont hier een deel van de installatie Closed Eyes die ze eerder in P/////AKT liet zien.

En dan nog een schilderijtje van Ralf Kokke die een nieuwe vorm van Hollandse schilderkuknst laat zien

Art Rotterdam 2020

En ter vergelijking van de sentimenten:

trendbeheer – 1    trendbeheer – 2

Mr. Motley

Twiemael Sterben

3 september 2019

Zondag vond ook de seizoensopening bij Maurits van de Laar plaats en het was meteen een knaller! Cedric ter Bals, een jonge Scheveningse tekenaar met een grote preoccupatie voor de, zoals de Fransen zeggen, Grote Oorlog mocht de ruimte vullen en hij nodigde daarbij Philip Akkerman uit. De heren hadden elkaar al eerder ontmoet op Art The Hague en zij konden het direct goed met elkaar vinden. Dat blijkt nu, want voor deze tentoonstelling zijn ze volledig los gegaan. Hun werk is helemaal met elkaar vermengd in grote wandcollages en tijdens de druk bezochte opening was een schiettent neergezet waarvoor de zoon van Philip de lakens uitdeelde en, als je raak schoot, een zelfportret van de door de schutter gekozen kunstenaar overhandigde. Daarnaast was de DJ-set van Akkerman van stal gehaald en het geheel werd zo een met haring en jenever overgoten feestje.
Ter Bals tekent scenes uit de wereld van Oskar von Balz, een soldaat uit de eerste wereldoorlog die ook wonderbaarlijk sporen nalaat in het heden , in Scheveningen, waar de tekenaar zelf woont en werkt. De tekeningen zijn gemaakt met kleurpotlood op papier en ogen bijzonder kleurig, wat gezien het onderwerp niet voor de hand ligt. Het past echter goed in de stripverhaal-achtige stijl waarin de avonturen van von Balz zich voltrekken.
Akkerman weeft daar zijn eigen werk tussen en dat voegt zich mooi in het geheel, de autobiografische elementen in het werk van beide kunstenaars lossen zo op in een wereldverhaal.
Maurits van de Laar scoort zo goed met een spannende en tot de verbeelding sprekende tentoonstelling en vooralsnog de opening van het jaar!

Een grote stroom bezoekers…

En Akkerman op zijn meest swingend achter de draaitafel

Voor zijn “backdrop” met behartenswaardige woorden van Gerrit den Brabander werd de tentoonstelling geopend door correspondent Vincent ’t Sas.

Ter Bals vond het prachtig allemaal

De kunstenaar is ook creatief met taal zoals hier in zijn portret van Philip Akkerman: Meine Farbe benne trotzdem op!

Ter Bals maakte in eigen beheer een stripboek over zijn held dat integraal op de muur gehangen is. De edities zijn in de galerie verkrijgbaar

De ruines suggererende achtergronden functioneren goed

Dit soort composities van ter Bals zijn energiek

en dit soort taferelen vindt je in elke oorlog.

Philip Akkerman draagt werk bij uit elke periode van zijn oeuvre. Het is fijn oude pentekeningen weer eens te zien.

De schiettent is populair, hier waagt Theo Jansen een kans: in een keer raak.

In de buurt nog fraai werk van Akkerman

En ook Zeger Reyers gaat er voor, ook hij schiet raak!

Bij het verlaten van de galerie valt me pas de gigantische teaser van Philip Akkerman op: in echte Weimar-stijl!

Galerie Maurits van de Laar