Les Idiolithes – II

4 augustus 2021

Op deze tweede avond werden eerst workshops ‘Idioliths’ door KRAATZ georganiseerd. Om 19.30u vond daarna de rituele teruggave van de steen plaats. De steen ging door ieders handen en werd door EX-MÊKH in een daarvoor bestemde tas gedaan waarmee de verantwoordelijkheid voor verdere activiteiten met de steen weer bij EX-MÊKH ligt. Alvorens de steen in de tas ging herhaalde ondergetekende een actie die hij eerder op het Malieveld uitvoerde: ‘The Weight’ . Hiermee illustreerde hij in dit geval de verantwoordelijkheid die hij voelt voor de steen en mogelijke verdere acties.

De steen gaat van hand tot hand
en wordt aan ondergetekende gegeven
‘The weight’
EX-MÊKH verzekert de steen.

Vervolgens werd na een korte pauze een performance uitgevoerd door uw correspondent onder de titel ‘ Sentiers d’été ‘. Hierin werd direct gebruik gemaakt van de geretourneerde steen. In een cirkel werden vijf vellen papier neergelegd met daarop materialen. Vier vellen waren wit en de vijfde was zwart. Terzijde lag de steen. De performer begon de steen rond te rollen waarbij de houten vloer een stevig geluid gaf. Na een ronde begon de performer bij het eerste vel met een kleinere steen een stuk gedroogd stokbrood kapot te stampen op de steen. Daarna besmeerde hij het papier met lijm en strooide daar de stukjes stokbrood op. Vervolgens schreef hij een tekst in het vel.
Bij het tweede steen aangekomen te zijn begon hij een nieuwe tekening te maken met de materialen die hij daar vond en zo voort. Bij het vierde vel lag een vrouw op een badhanddoek, daar rolde hij de steen overheen en maakte een tekening in oliepastel. Daarna rolde hij de steen de hele cirkel nog eens door en rolde hij nog een keer over de vrouw. Daarna tekende hij een liggende vrouw in houtskool als donkere schaduw over de al aanwezige tekening. Bij het laatste vel deed de performer een zonnebril op en tekende sterren in het zwart, waarna hij ‘sharing darkness’ in donker blauw in de tekening schreef en in oranje ‘instead of fear we party’. Daarna ging hij zitten en was de performance ten einde.

De eerste ronde
het bewerken van de Baguette
De tweede keer dat de steen richting vrouw rolt
er op en er over
naar het eerder betekende papier
om daar nog een schaduw over te tekenen
stilleven met tekening van de eerste ‘statie’

Na weer een pauze nam Ellen Rodenberg het woord om het publiek tot participatie te bewegen in de EX-MÊKH workshop: zij had beschilderde vierkante vellen papier op de vloer neergelegd en nodigde het publiek uit de markers die ze had meegebracht te pakken en de abstracte afbeeldingen die op het papier stonden te verbeteren. Hieraan werd met enthousiasme mee gedaan. Vervolgens werd het weekeinde officieel afgesloten, het werd laat voor we het bed in doken!

Ellen presenteert
het materiaal
het kijken
en aan de slag
met stevige halen
en subtiele accenten
of een voetafdruk
concentratie
en tekst
tot slot het bijeen brengen op verantwoorde wijze

KRAATZ

EX-MÊKH

Les Idiolithes

3 september 2021

Einde juni werd EX-MÊKH plotseling uitgenodigd door KRAATZ, een internationaal kunstenaars collectief waarmee we eerder werkten in Berlijn, om deel te nemen aan een tentoonstelling in Parijs. Ook een Duitse kunstenaar zou zich hier nog bij voegen, Sabine Bürger uit Essen. Het ging om het vertonen van video op het gebouw van EP7, een multifunctioneel gebouw aan de hypermoderne Avenue de France. Op de gevel zijn zestien monitoren gemonteerd waarop de video’s te zien zijn. KRAATZ zou haar video ‘Les Idiolithes’ tonen die ze gemaakt hebben op uitnodiging van EX-MÊKH om tijdens Platforms Project NET 2021 te vertonen. In deze video werken zij met een zware steen uit de Provence die ik zelf in Berlijn achter liet nadat ik hem gebruikt heb in de EX-MÊKH tentoonstelling ‘Femaler’ die we daar voor A-Trans maakten. Tijdens een openingsweekeinde zouden performances kunnen worden uitgevoerd en zou de steen ritueel aan de rechtmatige eigenaar worden terug gegeven.
EX-MÊKH besloot haar gezamenlijke video ‘Stage Arousal’ te tonen en in het weekeinde performances uit te voeren en bereidde een en ander voor tijdens de vakantie. Vandaag was de eerste avond: KRAATZ’ Forbes Morlock voerde een fantastisch absurd interview met de steen over zijn mening over Freud’s reizen naar de Dolomieten, het Harz gebergte, Rome en Athene en zijn ervaringen met steen.

De ster van het weekeinde!
Interview door Forbes Morlock met de steen

Na een korte pauze nam KRAATZ’s Yorgos Dimitriades, een improviserend musicus die met slagwerk en electronica werkt, het stokje over om in een muzikale dialoog te gaan met de steen:

Om 20.00 u begon de vertoning van de video’s op de schermen op de gevel van EP7. Er was inmiddels een behoorlijk publiek en het was spectaculair om het werk waaraan we in de winter intensief gewerkt hebben zo op een avenue in Parijs vertoond te zien worden:

Publiek tegenover EP7
Sabine Bürger: Soma(2) – Moksha – 2021
Sabine Bürger: Soma(2) – Moksha – 2021
EX-MÊKH: Stage Arousal
EX-MÊKH: Stage Arousal
EX-MÊKH: Stage Arousal
EX-MÊKH: Stage Arousal
EX-MÊKH: Stage Arousal
EX-MÊKH: Stage Arousal
EX-MÊKH: Stage Arousal
EX-MÊKH: Stage Arousal
Gezicht op het publiek vanuit de projectruimte
En de steen blijft wat verweesd achter tot morgen…

KRAATZ

EX-MÊKH

Sabine Bürger

The Reason Why

22 mei 2021

Ik ben jarig, dus ik vind dat ik wat van mezelf mag laten zien:

This year also EX-MÊKH participates in the on-line Platforms Project again , it’s the art-fair in Athens for independent art-platforms all over the world. This time we decided to collaborate with the international Artist Collective KRAATZ and with the Berlin based independent art platform A TRANS, both of which we have worked with before.
KRAATZ shows the video Idioliths which I interpret as an inspired contemplation on elements in our exhibition FEMALER in Berlin last fall. We also collaborate with the independent Berlin based art-platform A-TRANS that compiled its activities in video. EX-MÊKH produced a video in which their working method is shown: Stage Arousal ! It shows how we have a place to exhibit and build up a show. We decided to include performance, because video is time-based, as is performance. Please click under the picture underneath to visit the EX-MÊKH page. Video’s can be seen from May 27!

EX-MÊKH

Petite Marée

21 maart 2021

Het lijkt er op dat er weer wat dingen mogelijk zijn in de galeriewereld: de uitnodigingen voor tentoonstellingen (op afspraak te bezoeken!) stapelen zich op. Een nieuwe lente wellicht, maar we moeten zien wat recente inzichten weer opleveren. Vandaag was de eerste dag van een tentoonstelling bij galerie Lutz in Delft. De Haagse beeldhouwer Maarten Schepers werd uitgenodigd zijn werk in een galeriecontext te presenteren. Dat is nog niet veel gebeurd, over het algemeen toont Schepers zijn werk in het alternatieve circuit waarin hij ook actief is bij stichting Ruimtevaart in Den Haag. Daarnaast heb ik zelf met hem en Ellen Rodenberg veel tentoonstellingen gemaakt in binnen- en buitenland met EX-MÊKH.
Ik vind dat deze galerie-context zijn werk bepaald geen kwaad doet. Eerder was Schepers erg bezig met het contrast tussen natuur en cultuur: hij combineerde natuurlijke structuren met door de mens bedachte vormen. Bladnerfstructuren gebruikte hij bijvoorbeeld als achtergrond voor architectonische plattegronden of in combinatie met huizen, tafels of stoelen. In zijn werk nemen woonelementen en huizen een grote plaats in door een fascinatie voor en een actieve deelname in sociale verbanden. Tijdens een residency in Yogjakarta in Indonesië maakt hij de installatie House of Eggs, een gestileerde huisvorm die een vervolg kreeg als Shelter in het EX-MÊKH project Takes Five waar hij een huis op een sokkel plaatste. Dit denken over architectonische vormen heeft hem nooit verlaten en in deze tentoonstelling zien we dan ook een aantal schetsen voor grotere sculpturen die een zen-achtige eenvoud hebben en geraffineerd gebruik maken van reflectie en licht. Voor deze sculpturen heb ik een zwak, maar er is meer: zo hangen aan een muur diverse kapstokken waaraan diverse organische vormen zijn opgehangen en elders steken wormvormige trofeeën in een strak patroon uit de muur. Bovendien staan twee grote sculpturen opgesteld, een in de voorruimte en een in de vide tussen galerieruimte en kantoor. De eerste, Tree of Life, bestaat uit een pilaar waarin borden zijn geschoven. Over de pilaar is een organisch materiaal uitgestort dat van boven over de borden omlaag kruipt. De tweede, Floating, eerder te te zien in Quartair, is een kwalachtige vorm met daarop een blauwe gestileerde stad. In de dragende vorm is een half transparante zak aangebracht waarin een zacht licht gloeit. In combinatie met de in de vide aanwezige vegetatie is de plaatsing enorm suggestief. Het werk geeft aan dat in de kunstenaar een tweede dichotomie sluimert: hij maakt vrij formeel werk, maar sommige werken worden ook heel anekdotisch. Zo bij elkaar is het een enorm aansprekende tentoonstelling die een bezoek aan Delft zeker rechtvaardigt!

Tree of Life 2017 – 2021
Model 7 – 2017
Model 2
Trofeeën – 2019
Model 4 – 2017
Model 11 – 2021
Trees of Forest – 2017
Model 10 – 2017
Hanging 4 – 2021
Floating – 2008 – 2019

Galerie Lutz

Malieveld recap

20 februari 2021

Door omstandigheden geen actueel Malieveld, maar een reacap van 25 februari 2014:

Ellen Rodenberg: fertilisation croisée, kruisbestuiving, befruchtung
Kees Koomen: over EX-MÊKH – Ellen Rodenberg
Kees Koomen: over EX-MÊKH – Ellen Rodenberg
Kees Koomen: Over EX-MÊKH – Maarten Schepers
Kees Koomen: Over EX-MÊKH – Maarten Schepers
Kees Koomen: Over EX-MÊKH – Maarten Schepers

En op het Malieveld was vandaag toch activiteit:

Loes Grotenbreg: Marianum

Malieveld

A Kocsma

2 december 2020

Al twaalf en een half jaar bestaat in Hongarije de residency van Stichting Post 15. Deze stichting is opgericht door Elizabeth de Vaal, samen met bestuursleden Arie van der Burg en Koos van Duinen bestiert zij deze plek die bestaat uit woonruimtes en een vrij groot atelier dat uit een oude vervallen schuur werd opgebouwd. Zelf woont zij met Arie van der Burg het grootste deel van het jaar in Pecsbagota waar de residency zich bevindt. In de loop van de tijd hebben een behoorlijk aantal kunstenaars zich door de plek laten inspireren, internationale kunstenaars met de nadruk op Nederlanders en Hongaren. Door de bewoners van het dorp bij de activiteiten te betrekken is een waar kunstenaarsdorp gemaakt van die plek en door ook met plaatselijke kunstenaarsorganisaties en de universiteit van het nabij gelegen Pecs samen te werken krijgt de plek een uitstraling die aanleiding geeft tot veel activiteiten.
Dat zilveren jubileum is nu aanleiding om een tentoonstelling samen te stellen in Stichting Ruimtevaart met werk van residenten uit die periode. De nadruk ligt op de Nederlandse gasten waaronder een aantal bekende Haagse kunstenaars. Onder de naam A Kocsma (de kroeg, naar de voormalige dorpsherberg in Pecsbagota) zijn twee ruimtes ingericht, een als kroeg waar je ontvangen wordt met zelf gemaakte wijn, pruimenlikeur en andere Hongaarse heerlijkheden. Aan een wand hangt de verzameling van de stichting die o.a. door giften van residenten werd verkregen. In de eigenlijke tentoonstellingsruimte wordt werk van de bezoekers getoond en dat is een mooie en afwisselende tentoonstelling geworden met in de centrale ruimte een aantal werken van Elizabeth de Vaal uit verschillende perioden. Bij deze een indruk van het geheel:

Een van de eerste exposities toen het atelier nog niet klaar was
Ook in de gang naar de tentoonstelling: V&B
Kocsma met Elizabeth de Vaal en Arie van der Burg en twee bezoekers
De verzameling van de stichting met een achtergrond als de buitenkant van het atelier
Elizabeth de Vaal, ouder werk
Elizabeth de Vaal, recent
Elizabeth de Vaal, ook wat ouder
Pier Pennings
Simone ten Bosch
Channa Boon maakt muziek
Sjef Henderickx
Ellen Rodenberg
Marc Nagtzaam
Marc Nagtzaam
Harold de Bree
Alphons ter Avest
Ton Kraayeveld
Maarten Schepers
Lotte van Lieshout
Rozemarijn Lucassen
Petra Laaper
Ienke Kastelein
Annechien Meijer
Hieke Luik

Stichting Post 15

Hoogtij

25 september 2020

Haags Hoogtij werd in ieder geval wat mij betreft overheerst door de sympathieke actie van Quartair: Geen Bloem Zonder Wortel, een Artist Support Fair die gepaard gaat met een manifest dat de zorgen over de huidige situatie voor kunstenaars in Den Haag duidelijk verwoordt:

“Om tot nieuwe kunst te komen is ruimte nodig om te creëren, letterlijk en figuurlijk. De
kunstproductie, daar begint het mee! Ruimte is essentieel voor een dynamisch kunstklimaat. ”

Een open call leverde veel kunstenaars op die voor een gunstprijs hun werk ophingen en dat het gewerkt heeft is te merken aan het feit dat meer dan 30 % van de tentoongestelde werken is verkocht. En het waren bepaald niet allemaal winkeldochters die werden getoond. Uit een gestage stroom bezoekers die in het weekeinde na de goed bezochte opening nog naar Quartair kwam blijkt in ieder geval dat er voldoende interesse is. Dat bleek overigens ook tijdens geheel Hoogtij, de gelegenheden die ik bezocht werden goed bezocht ondanks het weer en de toenemende Coronazorgen. Bij deze een kort verslag van mijn avonturen, te beginnen bij Quartair:

Erik Jan Ligtvoet doet aan sweaters zeefdrukken

Mèt een boodschap

Zelf heb ik twee schilderijtjes uit de Musen-serie opgehangen

En die hingen in een gezellig hoekje met John ter Horst en Nynke Koster

Astrid Nobel

Riet Vooijs

Machiel van Soest

Zeger Reyers

Nies Vooijs

Ingrid Rollema

Babette Wagenvoort

Annemieke Lauwerens

Ludmila Rodrigues

Ton Schuttelaar

Lula Valletta

Hanna de Haan

Ilse Versluijs

Een van de veroorzakers van dit gebeuren: Pietertje van Splunter

Topp & Dubio

Er was aardig wat publiek zo midden op de avond

Hans Konings

Rubins Spaans

Wieteke Heldens

Blanka de Bruijne

Stefanie Scholte

Katarina Konorovska

Ellen Rodenberg

Channa Boon

Harald de Bree

Na Quartair toog ik naar Nest voor de tentoonstellingBrook Andrew die is opgehangen aan de vraag in welke wereld je zou willen geboren als je een generatie zou overslaan. Naast de tentoonstelling wordt ook een publicatie uitgebracht met essays van schrijvers en kunstenaars over dit onderwerp. De keuze van kunstenaars is qua diversiteit wel erg verantwoord valt op. Maar het is een interessant geheel met werk dat ik zelf in ieder geval de moeite waard vind.

Brook Andrew: Smash it

Dramatische beelden met aboriginals in de hoofdrol, de eerste film waarin dit zo is. Dit wordt getoond in een verzameling beeldfragmenten waarin gevestigde waarden worden bevraagd.

Müge Yilmaz: A Garden of Coïncidences, een plek waar mensen bijeen kunnen komen en rituelen kunnen delen. het is gebaseerd op ’s werelds oudste bekende tempelcomplex dat in Turkije is ontdekt.

Simphiwe Ndzube: Entering the City of Mine Moon, een installatie oveer een persoonlijk utopia

met door de hele ruimte rondhangende figuren

Die alle kanten op bewegen

Terug van Nest kijk ik even bij Westend, de tentoonstellingruimet in de Spanjaardshof waar Dann Kuiper als Studio DNNK de vrije hand kreeg. Als designer richtte hij de ruimte in met elementen uit interieurdesign waarbij hij die elementen op onconventionele wijze gebruikt.

Zoals u hier kunt zien…

en ook in deze video van Amy Opstal waarin ze een woonhuis met de elementen uit de tentoonstelling hebben ingericht, zoals dit meubel dat van systeemplafondmateriaal is vervaardigd.

Ik was op weg naar 1646 waar een tentoonstelling is ingericht met werk van Jaakko Palasvuo in samenwerking met Viktor Timofeev, Misa Skalskis, Rachel McIntosh en Stephen Webb. De laatsten componeerden en speelden muziek die tijdens de tentoonstelling te horen is.

In een samenwerking met Viktor Timofeev werd een 3D installatie gebouwd met video en andere elementen.

In de video veel religieuze elementen, een eenzaam lam dat in een bloederig landschap verdwaalt..

Collages in diavorm

Even verderop in de video wordt met het beeld van engelen gespeeld

En dat gebeurt in de voorruimte ook..

De kunstenaar kan wel schilderen…

zolas u in de details kan zien

macht en authoriteit, opgehangen aan religieuze beelden…

Tot slot bezoek ik nog even de Helena waar P.S. een performanceprogramma laat zien. Ik ben juist op tijd voor de laatste performance van Ieke Trinks.

Zij is weer druk met streetjunk, blikjes van straat geplukt en platgestampt: dat geeft zo’n lekker geluid, bijzonder goed gedaan!

Hoogtij

FeMaler – The opening

11 september 2020

Vanavond om 19.00 uur opent in Berlijn de tentoonstelling FeMaler van Ellen Rodenberg die ook haar EX-MÊKH kompanen Maarten Schepers en Kees Koomen uitnodigde om te zien wat het element gender binnen het collectief als gegeven op zou leveren binnen het jaarthema A Femme City. Voor dit project heeft A-TRANS twee “Schaufenster” in metrostation Kleistpark ter beschikking. Een daarvan wordt gebruikt door Ellen Rodenberg en een daarvan door Maarten Schepers en Kees Koomen. Zij vormen twee pendanten die een kenmerkend beeld geven van EX-MÊKH als creatief spanningsveld. Bij deze een indruk van de opening:

De installatie van Ellen Rodenberg, die zij met een performance zal openen.

Have you seen the stars tonight? van Kees Koomen en Maarten Schepers voordat ze met een performance de definitieve vorm zal krijgen. De kunstenaar ligt hier in het water naar de sterren te kijken.

Naast het hoofd ligt een grote steen uit de Provence

En zo ziet het totaal er uit met stevige kleurvlakken terzijde van de etalages.

Isolde Nagel van A-TRANS vertelt hoe de tentoonstelling tot stand kwam.

Vervolgens begint uw verslaggever zijn performance, Knocking on Heaven’s Door. Eerst wordt de liggende figuur, duidelijk een zelfportret, aan de muur gehangen.

Dan gaat hij liggen en luistert naar de steen, na enige tijd begint hij er op te kloppen, ritmisch als in muziek, en soms dwingend, als om iemand te bereiken.

Op een bepaald moment houdt hij daarmee op en legt de steen ter zijde. vervolgens plaatst hij sokkels in de ruimte…

Als er zes sokkels zijn geplaatst pakt hij de aan de muur hangende figuur

en begint er ledematen vanaf te scheuren

om die vervolgens op de sokkels te draperen.

De armen en de benen worden verwijderd

en op iedere sokkel komt een onderdeel te liggen, de figuur wordt in stukken gescheurd.

Het publiek kijkt met aandacht toe

Als op elke sokkel een deel van het zelfportret ligt worden er schilderijen op geplaatst, onderdelen van de muzenserie

Een en ander wordt nog even beter geplaceerd…

en het lijkt goed te zijn.

 

Dan begint Ellen met haar performance, langzaam maar gedecideerd verwijderd ze het tape van het glas

Het wordt steeds duidelijker waaraan zij heeft gewerkt de afgelopen maanden

Als ze klaar is zit het tape dat van het glas haalde op haar broek

En pakt ze een aantal kleine boekjes van de stapel

Ze vertelt het publiek dat ze die uit gaat delen

en vraagt ze om daarin te tekenen

wat daarna met veel plezier door iedereen gedaan wordt

Het werk van Ellen is voor sommige mensen een mooie aanleiding

En ook Isolde Nagel is trots op haar tekening

Concentratie overal!

Met dit soort resultaten.

Dit is de uiteindelijke installatie van ondergetekende

met wat details

de kunstenaar is danig verscheurd door zijn muzen

waaronder hij eerder in het water lag te dromen

ATRANS

EX-MÊKH