Hoogtij

6 maart 2020

Van Hoogtij kreeg ik niet veel mee, omdat ik in mijn eigen solo in Ruimtevaart wilde zijn. Daar werd echter ook Hoogtij geopend met soep en goede luim èn in de Helena, waar Ruimtevaart tegenwoordig gevestigd is bevindt zich ook Billytown en daar was ik ook even. Bij deze een kort verslagje waarbij ik ook niet kan zwijgen over de foto’s van mijn Berlijnse actie in december die voor de publiciteit gebruikt zijn:

Hoogtij flyer

Een bescheiden doorkijkje in mijn eigen tentoonstelling bij Ruimtevaart!

De opening van Hoogtij met een mooi overzicht van de activiteiten van Ruimtevaart van Ben Faydherbe en een passende toespraak van Henk Hubenet!

Terug in de expositieruimte kwam ik direct de Baracca-posse tegen die ambulant bezig waren: de oorvorm die zij als ornament tegen waren gekomen proberen zij op Google maps te tekenen met het volgen van een bepaalde route tijdens Hoogtij!

Ook de Billytownboys zagen zo mijn werk eens een keer!

Billytown toont werk van Ide André, die een residency bij hen tot een einde bracht

De overblijfselen van een performance met geluid

De kunstenaar was in opperbeste stemming, en terecht. Hij heeft een interessante tentoonstelling voort gebracht tijdens zijn verblijf.

En zo zie je ook meteen dat zich een proces heeft afgespeeld!

In The Kitchen viel me dit werk op: Erosions I van Enric Fort Ballister uit Hannover

Hoogtij

Hoogtij

29 november 2019

Hoogtij was een beetje tam qua publiek terwijl er toch wel een en ander georganiseerd was. Zo is het hele weekeinde The Other Book te zien in Quartair, The Grey Space, De Grafische werkplaats, Billytown en West. Dit gebeuren is georganiseerd rond Haagse kunstenaarsboeken. Bij … ism had de Belgische kunstenaar Bram van Meervelde de galerie voorbereid voor een avond met performances, maar hij liet het op het laatste moment door omstandigheden afweten wat door de galeriehouders op sympathieke wijze werd opgevangen door toch open te gaan. Ekster Raum had een open call uit doen gaan voor activiteiten in de bouwkeet van Baracca en daar was het de hele avond feest. Ik zag foto’s van performers in suikerspinnen en was aanwezig bij “Retribution of the Fire Snakes” van Liselot Versteeg en de afwisslend aanwezige Katia Borghesi. Bezoekers werden ontvangen door de “Suikeroom” die door Charlotte van Winden werd gepersonificeerd.
Billytown had een opening met werk waar ik even wat tijd nodig had. Het publiek daar het het prima naar de zin. Bij deze een indruk, klik de foto’s aan voor een diashow!

Hoogtij

Art-nomaden XL

21 oktober 2019
Afgelopen week eindigde in de Helena ook de tentoonstelling van een groep kunstenaars die eerder met meer deelnemers in Pulchri studio hebben geëxposeerd. Op uitnodiging van Stichting Ruimtevaart gebruikten zij de grote hal achter Billytown om hun werk te vertonen. Het is een breed spectrum aan werken dat getoond wordt, diverse disciplines zijn vertegenwoordigd. Het is verrassend hoe functioneel de ruimte kan zijn bij de diverse activiteiten die zich er tot nu toe hebben afgespeeld. Samen met Ruimtevaart en Billytown en de ateliers die zich in het gebouw bevinden is de Helena zo een waardevolle aanwinst voor de kunstwereld en voor de stad. Bij deze een klein overzicht van de huidige tentoonstlling:

Ruimtevaart

The next rendez-vous

20 oktober 2019
In 1982 werd in Kraakgalerie Wattjes in de Trompstraat in Den Haag een tentoonstelling getoond van een aantal vrienden die samen wilden exposeren. Zij kenden elkaar van de KABK en met de DIY-mentaliteit van die dagen werd de expositie georganiseerd. In 1991 zou door een deel van deze kunstenaars een school aan de Louise de Collignystraat in de Bezuidenhout worden gekraakt wat de basis zou worden voor stichting Ruimtevaart.
De afgelopen weken werd deze tentoonstelling nog eens over gedaan met de zelfde kunstenaars in de Helena, in het huidige Ruimtevaart dat daar tegenwoordig gehuisvest is. Het is een reis terug in de tijd met werk dat zich boven de tijdgeest uit in een ander universum bevindt: de Haagse historie! De werken die getoond worden hebben een zekere kwaliteit die wellicht nog eens opnieuw herkend zal worden, nu deelnemer Willem Marijs regelmatig jonge kunstenaars helpt en een schilder als Bob Bonies zeer gezocht is. Het is in ieder geval een genoegen te zien dat het werk niet door de tijd is aangetast

Ruimtevaart

Hoogtij#55

1 december 2018

Gisteren vond Hoogtij weer plaats, de geleide groepen waren groot, het publiek in het algemeen enthousiast en naar mijn indruk ook heel behoorlijk en de presentaties bijzonder goed. Kortom: het was weer een fijn avondje Haagse Kuns!

Baracca stond om de hoek bij de grafische werkplaats met een “Sound Piece” van Una Hamilton Helle: Eerie!

De Grafische Werkplaats heeft een dertigtal grafisch ontwerpers en kunstenaars uitgenodigd een affiche voor Den Haag Creatieve Stad te maken. Zij maakten in de werkplaats een kleiner ontwerp in een door hen gekozen grafische techniek en daarvan werden grote affiches gemaakt die te zien zijn in de tramtunnel. Het grote werk was nog een stap teveel op deze drukke avond, maar de ontwerpen zagen er erg goed uit. Alweer een leuk project van de Grafische Werkplaats die inmiddels een erg vruchtbare wisselwerking heeft met het Haagse kunstenaarsveld en daarbuiten. Deelnemers zijn o.a. Zeloot, Bob van Dijk, Diederik Gerlach, Bernice Nauta, Akiem Helmling, Philip Akkerman en nog heel veel anderen!

Koud tegen elkaar gehangen op een grijs fond

U mag zelf kijken welk van wie is, in dit geval zijn er wat duidelijk aanwijsbaar (voor mij althans)

Zoals deze bijvoorbeeld

En ook deze mag geen grote problemen opleveren.

Deze is moeilijker, de rode vindt ik erg goed en die daarnaast ook!

Op naar Lief Hertje waar voor het laatst werk getoond wordt in de huidige ruimte. De gelegenheid is een tienjarig jubileum, het roer wordt verzet en ze willen op een geheel andere wijze gaan functioneren, wat bepaald nieuwsgierig maakt. Ze noemen het onthuizen. Voorlopig is dit een heel mooie keuze uit hun kunstenaars b.w.v. afscheid van het pand.

Nadine Stijns

Marleen Sleeuwits

Lana Mésic (met excuus voor de reflectie)

Deze installatie in het souterrain is waarschijnlijk van Pierre Derks

Vervolgens toog ik naar Dürst Britt & Mayhew waar Joseph Montgomery de tentoonstelling “Joe” heeft ingericht. Verrassend subtiel werk met een conceptueel randje. Mooi nieuws was dat de galerie de vertegenwoordiging van Willem Hussem hebben kunnen verwerven. Tijdens Hoogtij is in de voorruimte werk van Hussem te zien, wat een aangename ervaring oplevert. Ik heb maar geen foto’s gemaakt, je weet maar nooit.

Joseph Montgomery laat een algorithme zijn schilderijen bepalen, hij laat alleen zien wat hem bevalt

hetgeen tot fraaie resultaten leidt.

De spiegelbanen in het werk betrekken ook de omgeving en de toeschouwer in het werk.

De video van een zich in bad uitstrekkend figuur, gebaseerd op de minimale verbeelding van een mens met de wigjes die Montgomery ook voor zijn schilderijen gebruikt: het mechanisme wordt zelfs onder dit minimalisme levensecht!

Dan gaan we naar galerie Sophie waar de tentoonstelling “Frans” met o.a. werk van uw correspondent nog steeds te zien is. Het verslag van de opening tijdens de vorige Hoogtij is te zien onder de link. Ondanks de plotselinge deelname aan Hoogtij was het toch aangenaam druk aan de Paviljoensgracht.

Frans van der Steen: Z.T.

De volgende stop is vrij overweldigend: In the Grey Space in the Middle programmeerde P.S. het project “Embodiment of Time” waarin de belichaming van tijd dus het thema was. In de voormalige ruimtes van de Vrije Academie vonden een aantal performances parallel plaats met bekende namen als Jolanda Jansen, Larissa Bauge, Topp&Dubio, Somer Meijer en Yvette Teeuwen en ook anderen. De gelijktijdigheid gaf een aangename afwisseling van sentimenten die zich hier en daar mooi mengden, zelfs voor iemand die beperkte tijd aanwezig was zoals ikzelf.

Jolanda Jansen

Het duo Somer Meier had weer een trage gang met minimale handelingen in een terloopse afwisseling.

Terwijl de een haar kleding schikte, ging zitten en op de knieën ging schreef de ander op haar dij en op haar arm

Meri Hietala (F) arrangeerde aarde en suiker in een langzaam ritueel, totdat ze zachtjes opmerkte dat het goed was!

Topp & Dubio performden op video in een installatie die real en digitaal was en zich dus verdubbelde

Lisetteh en Myrthe verzwolgen pasta met van alles erbij in een verslag op video

Dan gaan we op naar de laatste halte aan het Helena van Doeveren Plantsoen. Billytown heeft een decembershow met vierentwintig kunstenaars die allemaal aan een kleurplaat met een papegaai gewerkt hebben. Inmiddels vindt ook het zij-programma “The Kitchen” in een volwaardige ruimte plaats waardoor dit platform/deze galerie weer op volle sterkte kan programmeren. Het kleurplaatproject heeft een interessant deelnemersveld en dus veel geslaagde “papegaaien”. Het is leuk om te zien wie wat heeft gemaakt en altijd gezellig om Billytown te bezoeken.

Een Pizzadoos met Billytown-kunst met edities van de kunstenaars die in Billytown resideren. Voor slechts 150 euri te verkrijgen!

Dezen wist ik al niet te plaatsen eerlijk gezegd

Maar als ik me niet vergis is dit Maaike Schoorel

Onmiskenbaar Lut

De ook in Den haag bekende Belg Lieven Seghers

Henk Visch mij dunkt!

Dit zie ik weer even niet, maar wel goed!

Afra Eisma?

“Between the Soup and the Potatoes” door het duo David Bernstein en Rosa Sijben. Heel passend in de vernieuwde Kitchen waar hapjes werden uitgedeeld in de mini-kitchen

en waar ook nog “echte” kunst te zien is van hun hand.

Wat bescheiden, maar wel interessant!

Dan mijn persoonlijke uitbuislocatie: Stichting Ruimtevaart. Ook Ruimtevaart is nu gevestigd in de school aan het van Doeverenplantsoen en nadat moeilijke verhuisacties en het bouwen van een nieuwe filmzaal en een expositieruimte nogal wat tijd namen is inmiddels ook Ruimtevaart in Full Swing. Eerder vonden al lezingen van Huib Emmer en Gilius van Bergeijk plaats en vandaag opende tijdens dit Hoogtij de tentoonstelling “New Boots and….” waarin werk van de deelnemers aan Ruimtevaart wordt getoond. De nieuwe ruimte, gemaakt door Maarten Schepers, blijkt bijzonder veel beter werkbaar dan de vorige, alhoewel ook die haar charme en mogelijkheden had. Met wat vers bloed en nieuw enthousiasme is toch weer een sfeervolle ruimte in elkaar gezet waar veel activiteiten mogelijk zijn.

Een bekend werk van Maarten Schepers

Mooi bescheiden werk van Albert Wulffers

Een intrigerend grijze installatie van José de Bruin

Deel van een mooie serie schilderijtjes van Paula van Zeggeren

Een gaaf exterieur (stadsgezicht) van Judith van Bilderbeek

Ook Jolanda Jansen werkt in Ruimtevaart

En Sanne Maes laat deze zelfportretten zien

Dit kleinere werk van Maarten Schepers was ook in de Jubileumexpo van Kunstpodium T te zien waar hij meester was in het Master-Apprentice Project

Henk Hubenet reisde in de V.S. en nam daar foto’s van mee

Willem Marijs’ werk is strak als altijd

Hoogtij

De verzameling van Flip Bool en Veronica Hekking

11 februari 2018

In Ruimtevaart in Den Haag is momenteel een bijzonder fijne tentoonstelling te zien met werken uit de collectie van Flip Bool en Veronica Hekking, twee bekenden uit het Haagse culturele veld. Beiden zijn kunsthistoricus met een nadruk op fotografie en zij zijn nog steeds bijzonder actief. Na uitgenodigd te zijn hun collectie foto’s in Huize Frankendael in Amsterdam te presenteren waarbij Ruimtevaart’s huisvormgever Ben Faydherbe behulpzaam was dacht Ruimtevaart dat het ook leuk zou zijn om iets daarvan in hun ruimte te tonen in de serie “Home” waarin zij particulier kunstbezit tonen. Ook dit keer was Ben Faydherbe behulpzaam bij de inrichting. Besloten werd dit keer geen foto’s te laten zien, maar beeldende kunst die het echtpaar verzamelde.
Bij deze een kleine indruk met excuses voor de kwaliteit van sommige foto’s.

In een uitgebreide toespraak vertelden Flip en Veronica over hun contacten met nationale en internationale kunstenaars en over hoe hun verzameling zo op organische wijze tot stand kwam.

De tentoonstellingsruimte die in de foyer van het voormalig socialistisch theater Concordia is gebouwd werd bijzonder fraai ingericht

Met werk van niet de minsten – Olphaert den Otter: Obscure Camera (naar Mirek Tichy) – 1991

Katrien de Blauwer: Dark Scenes – 2014

Anne van de Pals: Verplaatsing – 2011

Nancy Haynes: Z.T.- z.j.

Piet Dirkx: Z.T. – 1985

Machiel van Soest: Huid – 1997

Axel en Helena van der Kraan: Pick Up – 1977

Willem Populier: Obscured Classified Document (Situation Room) – 2012

Barbara Bloom: Aanwezig – afwezig – 1993 N.a.v. het vliegtuigongeluk waarbij Wies Smals en haar gezin omkwamen

Alex en Helena van der Kraan: WC – 1980

Leon Adriaans: Z.T. – 1998

Krijn Giezen: Uit de serie reparaties en uitvindingen – 1976

Rolf Engelen: Z. T. (tomadorekje) – 2004

En overzicht van de etalage waarin ook de stempelaar van het echtpaar van der Kraan uit 1974 en ook een stofzuiger uit de serie Nederlandse Pop-art zoals Flip Bool het noemt

Ruimtevaart

Lost Identity

2 oktober 2017

Gisteren was ik ook nog even bij Ruimtevaart om het nieuwe werk van Sanne Maes te zien dat in de foyer staat opgesteld. Deze kunstenaar maakt video opnamen van zichzelf in combinatie met abstracte zwart-vloeiende vormen die vaak uit twee spiegelende helften bestaan. Dit doet denken aan een Rohrschach test, een interpretatieopdracht die iets over de kijker zegt. De zelfportretten achter de vlekken tonen vaak een zoekende blik of een zich opensperrende mond, ongeveer zoals in de pausportretten van Francis Bacon. Hierin spiegelen de vlekken zich niet, maar lijken ze als uittredende ziel uit het lichaam te verdampen. Zoekt nu de kunstenaar zichzelf in de vlekken die om haar heen vloeien, of wil ze dat de toeschouwer de beelden interpreteert en zich een beeld vormt van wat de kunstenaar wil zeggen? Het zijn intrigerende werken, ook als het hele lichaam in beeld komt en de handen dit lichaam aftasten: het lijkt alsof de persoon het lichaam bevestigt als haar lichaam en het op orde brengt, zoals een vrouw haar kleding glad kan strijken. Die inktvlekken laten zich echter niet eenvoudig wegwerken, maar nu ben ik ook al aan het interpreteren.
Interessant is ook de formele wijze van werken: de beelden zijn vaak op video, maar ook geprojecteerd op inktvlekken op transparante vellen, wat erg goed oogt. In een vitrine ligt een afdruk van een mond tussen vellen met inktvlekken en op een projectie van het gezicht van de kunstenaar hangt op de plaats van de neus een vlecht donker haar dat lijkt een omkering of spiegeling. Het spreekt allemaal erg tot de verbeelding en is nog te zien op afspraak (zie website).

het lichaam een enigma

Het is een beweging, maar die schreeuw blijft hangen!

Zoals ook hier.

Hier wordt de video op een transparant geprojecteerd wat erg goed werkt.

In de vitrine met een afdruk.

Portret met vlecht

Hier was de beeldhoek weer net iets anders, wat ook andere associaties geeft.

Ruimtevaart