Hoogtij#55

1 december 2018

Gisteren vond Hoogtij weer plaats, de geleide groepen waren groot, het publiek in het algemeen enthousiast en naar mijn indruk ook heel behoorlijk en de presentaties bijzonder goed. Kortom: het was weer een fijn avondje Haagse Kuns!

Baracca stond om de hoek bij de grafische werkplaats met een “Sound Piece” van Una Hamilton Helle: Eerie!

De Grafische Werkplaats heeft een dertigtal grafisch ontwerpers en kunstenaars uitgenodigd een affiche voor Den Haag Creatieve Stad te maken. Zij maakten in de werkplaats een kleiner ontwerp in een door hen gekozen grafische techniek en daarvan werden grote affiches gemaakt die te zien zijn in de tramtunnel. Het grote werk was nog een stap teveel op deze drukke avond, maar de ontwerpen zagen er erg goed uit. Alweer een leuk project van de Grafische Werkplaats die inmiddels een erg vruchtbare wisselwerking heeft met het Haagse kunstenaarsveld en daarbuiten. Deelnemers zijn o.a. Zeloot, Bob van Dijk, Diederik Gerlach, Bernice Nauta, Akiem Helmling, Philip Akkerman en nog heel veel anderen!

Koud tegen elkaar gehangen op een grijs fond

U mag zelf kijken welk van wie is, in dit geval zijn er wat duidelijk aanwijsbaar (voor mij althans)

Zoals deze bijvoorbeeld

En ook deze mag geen grote problemen opleveren.

Deze is moeilijker, de rode vindt ik erg goed en die daarnaast ook!

Op naar Lief Hertje waar voor het laatst werk getoond wordt in de huidige ruimte. De gelegenheid is een tienjarig jubileum, het roer wordt verzet en ze willen op een geheel andere wijze gaan functioneren, wat bepaald nieuwsgierig maakt. Ze noemen het onthuizen. Voorlopig is dit een heel mooie keuze uit hun kunstenaars b.w.v. afscheid van het pand.

Nadine Stijns

Marleen Sleeuwits

Lana Mésic (met excuus voor de reflectie)

Deze installatie in het souterrain is waarschijnlijk van Pierre Derks

Vervolgens toog ik naar Dürst Britt & Mayhew waar Joseph Montgomery de tentoonstelling “Joe” heeft ingericht. Verrassend subtiel werk met een conceptueel randje. Mooi nieuws was dat de galerie de vertegenwoordiging van Willem Hussem hebben kunnen verwerven. Tijdens Hoogtij is in de voorruimte werk van Hussem te zien, wat een aangename ervaring oplevert. Ik heb maar geen foto’s gemaakt, je weet maar nooit.

Joseph Montgomery laat een algorithme zijn schilderijen bepalen, hij laat alleen zien wat hem bevalt

hetgeen tot fraaie resultaten leidt.

De spiegelbanen in het werk betrekken ook de omgeving en de toeschouwer in het werk.

De video van een zich in bad uitstrekkend figuur, gebaseerd op de minimale verbeelding van een mens met de wigjes die Montgomery ook voor zijn schilderijen gebruikt: het mechanisme wordt zelfs onder dit minimalisme levensecht!

Dan gaan we naar galerie Sophie waar de tentoonstelling “Frans” met o.a. werk van uw correspondent nog steeds te zien is. Het verslag van de opening tijdens de vorige Hoogtij is te zien onder de link. Ondanks de plotselinge deelname aan Hoogtij was het toch aangenaam druk aan de Paviljoensgracht.

Frans van der Steen: Z.T.

De volgende stop is vrij overweldigend: In the Grey Space in the Middle programmeerde P.S. het project “Embodiment of Time” waarin de belichaming van tijd dus het thema was. In de voormalige ruimtes van de Vrije Academie vonden een aantal performances parallel plaats met bekende namen als Jolanda Jansen, Larissa Bauge, Topp&Dubio, Somer Meijer en Yvette Teeuwen en ook anderen. De gelijktijdigheid gaf een aangename afwisseling van sentimenten die zich hier en daar mooi mengden, zelfs voor iemand die beperkte tijd aanwezig was zoals ikzelf.

Jolanda Jansen

Het duo Somer Meier had weer een trage gang met minimale handelingen in een terloopse afwisseling.

Terwijl de een haar kleding schikte, ging zitten en op de knieën ging schreef de ander op haar dij en op haar arm

Meri Hietala (F) arrangeerde aarde en suiker in een langzaam ritueel, totdat ze zachtjes opmerkte dat het goed was!

Topp & Dubio performden op video in een installatie die real en digitaal was en zich dus verdubbelde

Lisetteh en Myrthe verzwolgen pasta met van alles erbij in een verslag op video

Dan gaan we op naar de laatste halte aan het Helena van Doeveren Plantsoen. Billytown heeft een decembershow met vierentwintig kunstenaars die allemaal aan een kleurplaat met een papegaai gewerkt hebben. Inmiddels vindt ook het zij-programma “The Kitchen” in een volwaardige ruimte plaats waardoor dit platform/deze galerie weer op volle sterkte kan programmeren. Het kleurplaatproject heeft een interessant deelnemersveld en dus veel geslaagde “papegaaien”. Het is leuk om te zien wie wat heeft gemaakt en altijd gezellig om Billytown te bezoeken.

Een Pizzadoos met Billytown-kunst met edities van de kunstenaars die in Billytown resideren. Voor slechts 150 euri te verkrijgen!

Dezen wist ik al niet te plaatsen eerlijk gezegd

Maar als ik me niet vergis is dit Maaike Schoorel

Onmiskenbaar Lut

De ook in Den haag bekende Belg Lieven Seghers

Henk Visch mij dunkt!

Dit zie ik weer even niet, maar wel goed!

Afra Eisma?

“Between the Soup and the Potatoes” door het duo David Bernstein en Rosa Sijben. Heel passend in de vernieuwde Kitchen waar hapjes werden uitgedeeld in de mini-kitchen

en waar ook nog “echte” kunst te zien is van hun hand.

Wat bescheiden, maar wel interessant!

Dan mijn persoonlijke uitbuislocatie: Stichting Ruimtevaart. Ook Ruimtevaart is nu gevestigd in de school aan het van Doeverenplantsoen en nadat moeilijke verhuisacties en het bouwen van een nieuwe filmzaal en een expositieruimte nogal wat tijd namen is inmiddels ook Ruimtevaart in Full Swing. Eerder vonden al lezingen van Huib Emmer en Gilius van Bergeijk plaats en vandaag opende tijdens dit Hoogtij de tentoonstelling “New Boots and….” waarin werk van de deelnemers aan Ruimtevaart wordt getoond. De nieuwe ruimte, gemaakt door Maarten Schepers, blijkt bijzonder veel beter werkbaar dan de vorige, alhoewel ook die haar charme en mogelijkheden had. Met wat vers bloed en nieuw enthousiasme is toch weer een sfeervolle ruimte in elkaar gezet waar veel activiteiten mogelijk zijn.

Een bekend werk van Maarten Schepers

Mooi bescheiden werk van Albert Wulffers

Een intrigerend grijze installatie van José de Bruin

Deel van een mooie serie schilderijtjes van Paula van Zeggeren

Een gaaf exterieur (stadsgezicht) van Judith van Bilderbeek

Ook Jolanda Jansen werkt in Ruimtevaart

En Sanne Maes laat deze zelfportretten zien

Dit kleinere werk van Maarten Schepers was ook in de Jubileumexpo van Kunstpodium T te zien waar hij meester was in het Master-Apprentice Project

Henk Hubenet reisde in de V.S. en nam daar foto’s van mee

Willem Marijs’ werk is strak als altijd

Hoogtij

Advertenties

De verzameling van Flip Bool en Veronica Hekking

11 februari 2018

In Ruimtevaart in Den Haag is momenteel een bijzonder fijne tentoonstelling te zien met werken uit de collectie van Flip Bool en Veronica Hekking, twee bekenden uit het Haagse culturele veld. Beiden zijn kunsthistoricus met een nadruk op fotografie en zij zijn nog steeds bijzonder actief. Na uitgenodigd te zijn hun collectie foto’s in Huize Frankendael in Amsterdam te presenteren waarbij Ruimtevaart’s huisvormgever Ben Faydherbe behulpzaam was dacht Ruimtevaart dat het ook leuk zou zijn om iets daarvan in hun ruimte te tonen in de serie “Home” waarin zij particulier kunstbezit tonen. Ook dit keer was Ben Faydherbe behulpzaam bij de inrichting. Besloten werd dit keer geen foto’s te laten zien, maar beeldende kunst die het echtpaar verzamelde.
Bij deze een kleine indruk met excuses voor de kwaliteit van sommige foto’s.

In een uitgebreide toespraak vertelden Flip en Veronica over hun contacten met nationale en internationale kunstenaars en over hoe hun verzameling zo op organische wijze tot stand kwam.

De tentoonstellingsruimte die in de foyer van het voormalig socialistisch theater Concordia is gebouwd werd bijzonder fraai ingericht

Met werk van niet de minsten – Olphaert den Otter: Obscure Camera (naar Mirek Tichy) – 1991

Katrien de Blauwer: Dark Scenes – 2014

Anne van de Pals: Verplaatsing – 2011

Nancy Haynes: Z.T.- z.j.

Piet Dirkx: Z.T. – 1985

Machiel van Soest: Huid – 1997

Axel en Helena van der Kraan: Pick Up – 1977

Willem Populier: Obscured Classified Document (Situation Room) – 2012

Barbara Bloom: Aanwezig – afwezig – 1993 N.a.v. het vliegtuigongeluk waarbij Wies Smals en haar gezin omkwamen

Alex en Helena van der Kraan: WC – 1980

Leon Adriaans: Z.T. – 1998

Krijn Giezen: Uit de serie reparaties en uitvindingen – 1976

Rolf Engelen: Z. T. (tomadorekje) – 2004

En overzicht van de etalage waarin ook de stempelaar van het echtpaar van der Kraan uit 1974 en ook een stofzuiger uit de serie Nederlandse Pop-art zoals Flip Bool het noemt

Ruimtevaart

Lost Identity

2 oktober 2017

Gisteren was ik ook nog even bij Ruimtevaart om het nieuwe werk van Sanne Maes te zien dat in de foyer staat opgesteld. Deze kunstenaar maakt video opnamen van zichzelf in combinatie met abstracte zwart-vloeiende vormen die vaak uit twee spiegelende helften bestaan. Dit doet denken aan een Rohrschach test, een interpretatieopdracht die iets over de kijker zegt. De zelfportretten achter de vlekken tonen vaak een zoekende blik of een zich opensperrende mond, ongeveer zoals in de pausportretten van Francis Bacon. Hierin spiegelen de vlekken zich niet, maar lijken ze als uittredende ziel uit het lichaam te verdampen. Zoekt nu de kunstenaar zichzelf in de vlekken die om haar heen vloeien, of wil ze dat de toeschouwer de beelden interpreteert en zich een beeld vormt van wat de kunstenaar wil zeggen? Het zijn intrigerende werken, ook als het hele lichaam in beeld komt en de handen dit lichaam aftasten: het lijkt alsof de persoon het lichaam bevestigt als haar lichaam en het op orde brengt, zoals een vrouw haar kleding glad kan strijken. Die inktvlekken laten zich echter niet eenvoudig wegwerken, maar nu ben ik ook al aan het interpreteren.
Interessant is ook de formele wijze van werken: de beelden zijn vaak op video, maar ook geprojecteerd op inktvlekken op transparante vellen, wat erg goed oogt. In een vitrine ligt een afdruk van een mond tussen vellen met inktvlekken en op een projectie van het gezicht van de kunstenaar hangt op de plaats van de neus een vlecht donker haar dat lijkt een omkering of spiegeling. Het spreekt allemaal erg tot de verbeelding en is nog te zien op afspraak (zie website).

het lichaam een enigma

Het is een beweging, maar die schreeuw blijft hangen!

Zoals ook hier.

Hier wordt de video op een transparant geprojecteerd wat erg goed werkt.

In de vitrine met een afdruk.

Portret met vlecht

Hier was de beeldhoek weer net iets anders, wat ook andere associaties geeft.

Ruimtevaart

 

P.S.

22 januari 2017

Dat Ruimtevaart een actief clubje is weten we en dat die activiteiten zich op een breed terrein bewegen is ook genoegzaam bekend. De nieuwe behuizing, Concordia, geeft ruim gelegenheid om al die activiteiten te organiseren. Zondag werd daar door P.S. (Performance Site) een middag georganiseerd met performances van een aantal uiteenlopende kunstenaars om het publiek kennis te laten maken met het fenomeen en om na de uitgevoerde performances te praten over de aard van het genre, de toekomst en de mogelijkheden om performances in Den Haag te organiseren. Vorig jaar organiseerde P.S. in Quartair al een weekeinde met doorgaande performances en in juni staat weer een dergelijk gebeuren op het programma, alleen wordt dat een internationaal festival.
De performances die deze middag te zien waren werden uitgevoerd door deels bekende en deels onbekende kunstenaars in diverse settings. Het toneel in Concordia, met belichtingsmogelijkheden en geluidsinstallatie, is een vrij natuurlijke plek voor deze kunstvorm. Niet iedereen wilde daar echter gebruik van maken, zodat het hele gebouw en uiteindelijk ook de straat gebruikt werd. Het geeft aan dat deze kunstvorm zich op diverse manieren ontwikkelt. Bij deze een verslag van het gebeuren.

p1090869

Rumtevaart heeft een (ooit door nood geboren) etalage die bij elke gelegenheid door een kunstenaar gevuld wordt met een passende inhoud. Dit keer is de installatie van Jolanda Jansen, een van de inititatiefnemers van PS

p1090872

Ik kwam te laat binnen om de performance van Yvette Teeuwen te zien, bij het werk van Maarten Schepers  dat nog steeds in de foyer staat.

p1090876

Op het podium begon daarna Wen Chin Fu die haar sugar-instrument demonstreert

p1090878

De kunstenaar is afkomstig uit Taiwan en vervaardigt op ingetogen manier suikerstroopjes waarbij alle geluiden versterkt in de zaal te horen zijn.

p1090883

Het geheel krijgt door de damp een theatraal karakter

p1090889

En hier ligt linksvoor een uiteindelijk resultaat dat de fysische werking van het proces via een microfoon laat horen.

p1090890

In een smalle gang is dan Roos Hoffmann zichzelf aan het insluiten met teksten die zij op tape schrijft

p1090891

De taal herken ik niet, maar het kan goed een dialect uit de grensstreek met Duitsland zijn

p1090895

die ze gedecideerd en met accenten van stukjes blauwe tape aanbrengt.

p1090896

En zo oogt een wand dan, zachtjes lezend en naar mezelf luisterend klinkt het poëtisch.

p1090899

Lisetteh, een van de organisatoren van dit gebeuren, projecteert een beeld op de vloer van de zaal waar we van de omgang erboven naar kijken

p1090902

Ze vult het beeld met poppen en knuffels, wat een mooie projectie oplevert

p1090904

Daarna legt ze er lichte doekjes op, waardoor de projectie weer duidelijker wordt, en gaat er uiteindelijk op liggen. De ondergrond wordt geaccidenteerd, waardoor de projectie ook vervormt. het resulteert in een mooi beeld.

img_0346

Dan doet uw correspondent een performance tussen het publiek genaamd “Retraite”, waarbij hij zich een tien minuten terug trekt door de zintuigen af te sluiten. Soms werkt het als vlucht, soms werkt het als manier om ongestoord te reflecteren op wat gezien is. Het innerlijk proces is van belang.

p1090907

Vervolgens vulde Jolanda Jansen het toneel met een uitgesproken theatraal werk. Zij begon torentjes te bouwen.

p1090909

Op gegeven moment vroeg zij het publiek haar te helpen.

p1090913

wat in een mooi toneelbeeld resulteerde

p1090920

Dat beeld werd met een blower resoluut en gedegen weg geblazen, waarna zij twee linten in haar mond nam en die de omgeving in blies

p1090923

De kracht van die blower maakte het een heel fysieke ervaring 

p1090925

die vrij heftige beelden op riep

p1090926

Ik had er zelf nogal politieke associaties bij

p1090930

Sarah Atzori had een opstelling gemaakt op het podium met allerlei apparaten die geluid maakten. Die geluiden werden opgenomen met haar stem er tussen en vervolgens herhaald wat tot een ritmische compositie leidde

p1090932

Zelf vond ik de opstelling de moeite waard als ruimtelijke tekening

p1090935

Topp en Dubio volgden. Zij monteren twee camera’s op een pijp

p1090936

en bevestigen die pijp dan voor hun mond

p1090942

Dan beginnen zij een schijnbaar filosofische dialoog in het Duits over “Dinge” terwijl zij in beweging komen

p1090944

en al worstelend met de situatie

p1090946

gaan zij de omgang op

p1090949

proberen een trap als spreekgestoelte

p1090951

en komen uiteindelijk in de straat terecht waar hun filosofisch gevecht eindigt

p1090952

In de bovenfoyer, bij de ateliers doet BMB-con dan hun ding

p1090955

zij bouwen met meubels en geluiden een loopplank

p1090958

Het geheel oogt als apekooien in de gymles

p1090962

Om tot slot Roelf een belletjes-juk boven de electronica uit te doen klinken

Live in Ruimtevaart

Haags Hoogtij

30 september 2016

Na weken rond reizen en werk van studenten bekijken was het een genot om in Haags Hoogtij rond te zwerven. Ik heb me veel tot gesprekken laten verleiden, ook al doordat ik een beetje moe was van het kijken en waarderen. Ik ben ook niet aan alles toe gekomen van wat ik wilde zien, maar ik ervaar Haags Hoogtij op zo’n avond als een warm bad!

p1080950

Moose Space verrast altijd en de sfeer zit er goed in!

p1080951

Met o.a. werk van Noortje Zijlstra

p1080953

En de performance Blurred Kindom van de onstuitbare Charlotte van Winden

p1080954

Quartair verkeert in Iraakse sferen tijdens Bagdad Out, een Iraaks cultureel festival

p1080959

met theater, muziek en beeldende kunst. Vanmiddag eindigt het programma om 17.00 u

p1080961

De grafische werkplaats toont werk in zwart-wit met hier een prent van Jurjen Ravenhorst

p1080962

Mooi werk van Jef Stapel

p1080963

Nogmaals Jurjen Ravenhorst

p1080964

Transparant werk van Studio Kurtycz

p1080965

Een mooie en nòg verrassende prent van Jurjen Ravenhorst

p1080966

Fotografische prenten van Eric de Vries

p1080967

en het ontwerperscollectief Trapped in Suburbia

p1080969

De eerste presentatie in weer een nieuwe ruimte van stichting Ruimtevaart. Het platform heeft weer een etalage in de aanbieding voor kunstenaars en deze eerste keer hebben Ben Faydherbe en Paula van Zeggeren hun huiskamer in fifties-sfeer gerecreëerd

p1080970

Met voor mijn generatie zéér herkenbare artefacten en fans van Wim T. Schippers zullen zeker ook iets herkennen

p1080974

Op bepaald moment voerde BMB-Con, het performancecollectief van Justin Bennett, twee stukken uit, hier een eigen stuk.

p1080976

Hier Roelf Toxopeus in het eerste stuk. Later deden zij met hulp van Florentijn Boddendijk en Làzaro Tejedor de theaterzaal van het complex trillen en kreunen als een zinkende Titanic door het uitvoren van een stuk van Lamonte Young

p1080979

In de centrale hal van het pand is een stand gemaakt waarin beeldende kunst gaat worden getoond. Hier zijn de kunstenaars van Ruimtevaart te zien met kunst van henzelf en kunst uit hun persoonlijke verzameling.

p1080980

Zoals hier een werk van Maarten Schepers met daarachter onder een door hem in Congo gekocht schilderij

p1080981

Justin Bennet toont hier een ets: Skyline – 2011

p1080982

Sanne Maes laat de video Mouse Chewing Gum zien – 2008 – 2016

p1080985

JCA de Kok toont werk van de super-actieve Johan Nieuwenhuize (die zelf in Japan is ivm een samenwerkingsproject) en van Welmer Keesmaat

p1080986

Nieuwenhuize’s werk maakt kennelijk een ontwikkeling door: het is minder abstract en suggestiever

p1080988

en menselijke elementen en structuren zijn zeer aanwezig.

p1080989

Over suggestier gesproken: Welmer Keesmaat’s werk is dat ook in hoge mate

p1080990

Ook formele elementen en minimalistische beelden en elementen maken er deel van uit.

p1080991

Licht en overbelichting werken de suggestie in de hand

p1080992

Kortom: in alle eenvoud erg gelaagd en aansprekend werk van deze fotograaf!

Haags Hoogtij

Thelonious Sphere Monk

14 februari 2016

160202

De affiche die Ben Faydherbe zoals gebruikelijk voor alle activiteiten van Ruimtevaart voor deze lezing maakte

Bij Ruimtevaart vond al weer de laatste lezing plaats van Gilius van Bergeijk, de componist die zich aan het initiatief had verbonden om zijn licht over recente muziek te doen schijnen. Ruimtevaart ruimt deze week op, om naar gebouw Concordia te verkassen waar hen een echt toneel wacht voor hun activiteiten.
Van Bergeijk maakte intussen de verwachtingen volledig waar, door de unieke positie van Thelonious Monk binnen de Jazzmuziek aan te geven. Hij vertelde dat de pianist naar zijn idee gezien moet worden als componist, omdat zijn benadering parallellen vertoond met de muziekvernieuwingen die in de Verenigde Staten plaats vonden in de eerste helft van de vorige eeuw. Hij noemde daarbij met name Henry Cowall waarbij hij een aantal voorbeelden liet zien van de ongewone benadering van de piano die deze componist gebruikte voor zijn werk.

Dat Monk bevriend raakte met Hal Overton, een Amerikaanse schrijver van moderne gecomponeerde muziek,  resulteerde in orkestarrangementen voor de stukken van Monk waarbij Overton hele solo’s van Monk voor de diverse secties van het orkest uitschreef.

p1050583-int

Gilius van Bergeijk tijdens zijn lezing

Tot slot nodigde Van Bergeijk collega componist (en monk-liefhebber) Diederik Wagenaar aan de piano om met een mooie zoekende versie van Round about Midnight af te sluiten. Het is te hopen dat Ruimtevaart met deze activiteiten door gaat in hun nieuwe ruimte.

Ruimtevaart

Haagse portretten-Haags Hoogtij

16 oktober 2015

Op vrijdagavond werd in de grafische werkplaats aan de Prinsegracht de nieuwe expositie Haagse Portretten geopend door Geert-Jan Borgstein, werkzaam in het Mauritshuis en betrokken bij de tentoonstelling Hollandse zelfportretten – Selfies uit de Gouden Eeuw. Voor de tentoonstelling werden 10 Haagse kunstenaars uitgenodigd om een zelfportret te maken in vlakdruk, linoleumsnede of een combinatie van technieken. De kunstenaars, waaronder uw correspondent, maakten een in techniek variërende hoeveelheid aan zelfportretten. Daarnaast is een kleine tweehonderd linoleumsnedes te zien van Haagse burgers. Het is de bedoeling dat deze tentoonstelling de wijken in gaat met een soort pasfotohokje waaraan door burgers in de wijk gefabriceerde zelfportretten worden getoond. Het geheel is een verrassende en aantrekkelijke manier om mensen in contact te brengen met hun eigen creativiteit. Deze tentoonstelling is nog te zien t/m 23 nov: te zien op ma, wo, vr. 10.00-17.00 u.

12108115_10153259219112921_1801160836031589059_n

Babette Wagenvoort: Zelf in context

P1040264

Hier Geert-Jan Borgstein in gespek met deelnemers Philip Akkerman en Ewoud van Rijn

P1040293

Philip Akkerman: Zo ik iets ben…

P1040275

Ewoud van Rijn: Reflexivity: The mark of the subject

P1040265

Jerney de Wilde: In your light I shine

P1040267

Ondine de Kroon: Aanwezig, afwezig

P1040269

Ilse Versluijs: Kali-me

P1040276

Toyin Loye: Open your mind

P1040280

Jos de L’Orme: Z.T.

P1040283

Melle de Boer: Zelfportret met Bruce Lee-haar

P1040285

Kees Koomen: In Summer

P1040288

Class of 1976 (gedeelte althans)

P1040290

Het ” pasfotohokje”

P1040292

Burgerselfies, erg mooi allemaal!

Ik was pas laat in de stad, maar na de steeds maar drukke opening van de Haagse zelfportretten bezocht ik toch nog twee andere gelegenheden: eerst galerie Sophie waar Pim Piët werk liet zien dat verder gaat op de ingeslagen weg. In dit geval werkte hij samen met komponist Jerzy Bielski om tot nieuwe soundworks te komen. Naast de kompositie die te horen was ontwikkelt het werk van Piët zich ook verder, met name in de derde dimensie, wat de invloeden van o.a. Russische modernisten nog meer pregnant maakt.

P1040295

Pim Piët: Turning Point

P1040297

Pim Piët: Noise painting

P1040298

Pim Piët: another Noise Painting

Tot slot Ruimtevaart waar voor het eerst sinds de verhuizing weer een tentoonstelling gehouden zou worden. Ik was nieuwsgierig naar de ruimtes en die verrasten nogal; Het zijn twee open gewerkte dozen die elkaar spiegelen in  kantoor-achtige ruimtes . Het is de bedoeling daar intieme duo-presentaties te houden. Dit is een gegeven dat moet groeien, maar de eerste tentoonstelling smaakt naar meer: Pietertje van Splunter en Ellen Rodenberg maakten ieder installaties die niet echt iets met elkaar van doen hadden, maar op zich wel intrigeerden: schilderkunst ontleed. Van Splunter hield zich  voor zo ver ik het zie bezig met een verloren gegaan portret van Elisabeth I van Engeland en Ellen Rodenberg liet in een verrassend ingehouden presentatie elementen uit haar werk zien. Onderdeel daarvan is een serie schilderijen die zij komende winter in de Beurs van Berlage tijdens This Art Fair wil tonen

P1040299

Pietertje van Splunter: vier mogelijke portretten

P1040300

Pietertje van Splunter: beeldarchief 1:1 7x op houten wand

P1040301

Bette Midler als Elisabeth I

P1040304

Ellen Rodenberg

P1040306

Pietertje van Splunter: Galloping Horse (After Muybridge) – video

P1040308

Ellen Rodenberg

P1040309

Ellen Rodenberg

Grafische werkplaats   Galerie Sophie   Ruimtevaart   Hoogtij