Moving Up

23 oktober 2022

Maurits van de Laar is al jaren een vaste waarde in het Haagse galerie landschap. Na eerst aan het Westeinde een ruimte te hebben bestierd verhuisde hij naar de Herderinnestraat waar hij mooie exposities presenteerde. Door de bijzonder ongelukkige omstandigheden waaronder Parts Project moest stoppen kwam de ruimte aan de Toussaintkade vrij en werd van de Laar gevraagd of hij geïnteresseerd was. Na enige aarzeling besloot de galeriehouder het aanbod te accepteren en wordt het Zeeheldenkwartier een mooie galerie rijker waardoor een interessant cluster ontstaat samen met galerie Ramakers, Quartair (Contemporary Art Initiative) en STROOM vlakbij. Dit laat natuurlijk onverlet dat de programmering van Parts Project en de aanwezigheid van Cees van de Burg in de galerie zeer gemist zal gaan worden. De stichting Parts Project blijft in ieder geval bestaan.

De opening van vandaag betreft een afscheid van de Herderstraat met een tentoonstelling met alle huidige kunstenaars van de galerie en die verliep in een opgetogen stemming. Het kunstboeket dat galerie Maurits van de Laar hier tentoon spreidt belooft veel goeds voor de toekomst. De huidige tentoonstelling duurt tot en met 27 november en de eerste tentoonstelling aan de Toussaintkade zal op 8 januari openen met werk van Elmar Trenkwalder die momenteel ook in Beelden aan Zee een imposant oeuvre laat zien. Bij deze een selectie persoonlijke favorieten:

De galeriehouder opent
Sebastiaan Schlicher
Nour Eddine Jarram
Erik Pape
Dirk Zoete
Annya Belyat Giunta
Diederik Gerlach
Cedric ter Bals
Zeger Reyers
Dieter Mammel

Galerie Maurits van de Laar

Wahlverwandschaften

12 september 2022

In de seizoen-openings tentoonstelling van Maurits van de Laar wordt een enorme beeldenmassa over de kijker uit gestrooid: surrealistische tekeningen waarin allerlei beeldelementen figureren en op middeleeuwse wijze samengestelde werken met rudimentaire versieringen, parallelle gebeurtenissen en abnormale perspectieven te zien zijn. Dit alles is in felle kleuren weergegeven, maar ondanks de enorme beelderupties heeft het niets te doen met de digitale overload. Alles is met klassieke materialen vervaardigd en de versieringen (van het werk van Cedric ter Bals) zijn zelfs eenvoudig uit golfkarton geknipt. Het betreft een tentoonstelling van twee kunstenaars die elkaar naadloos aanvullen. De genoemde nog jonge Cedric ter Bals is gefascineerd door de eerste wereldoorlog en vermengt autobiografische elementen met de eerste wereldoorlog waarbij hij ook van zijn bewondering voor kunstenaars uit die tijd en voor van Gogh duidelijk doet blijken. In de getoonde stripverhalen beweegt zijn alter-ego Oscar von Balz zich door de slagvelden van de Grote Oorlog. Daarin wordt ook een taalkundig spel gespeeld met Duits, Schevenings en Engels wat bijzonder goed werkt.

Paul Klemann maakt ongelofelijk doorwerkte tekeningen met onwerkelijke scenes in een ongebruikelijk perspectief. Hij tekent zijn dromen. Ook hij werkt met felle kleuren, voornamelijk in kleurpotlood, maar hier is hij ook met een incidenteel schilderij vertegenwoordigd. Bij hem zijn invloeden minder evident en gezien het anekdotische karakter van zijn werk zou het me niet verwonderen als die invloeden eerder literair zijn. Het werk van hem en ter Bals vult elkaar erg mooi aan en zorgen voor een overladen expositie waar erg veel fraais te zien is.

Overzicht achter ruimte galerie
Paul Klemann
Cedric ter Bals
Paul Kleman: The Four Sleepers – 2022
Cedric ter Bals
Paul Klemann
Cedric ter Bals: etsen
Paul Klemann: Pluisjeschinees – 2013
Paul Klemann: Het staartje – 2010
Cedric ter Bals: Schlacht Braquis – 2022
met ook opzij de nodige versieringen
waarin ook nog onverwachte gasten verschijnen
Cedric ter Bals: Pferde nach Franz marc – 2022
Cedric ter Bals: Ècoust-Saint-Main – 2022

Galerie Maurits van de Laar

The Hero with a Thousand Faces 

22 april 2022

Bij Maurits van de Laar is op dit moment een tentoonstelling te zien waarin Folkert de Jong samen met Jan Dietvorst en de galeriehouder “un certain attitude” willen laten zien. Zij zien die mentaliteit bij een aantal kunstenaars in hun omgeving, aan wie ze les hebben gegeven of ook bij kunstenaars van de galerie. De aanleidingen voor de Jong om met dit voorstel te komen was een tentoonstelling van Dirk Zoete bij deze galerie.

Waaruit bestaat nu die mentaliteit volgens de galerie tekst? Als ik het goed begrijp is het een mengsel van de ultieme Lonesome Traveller Jack Kerouac, Lucky Luke en Kwai Chang Caine, de bodhisatva die in de tachtiger jaren in de TV serie Kung Fu de hoofdrol speelde. Een aantrekkelijk referentiekader voor mijn generatie, temeer daar er ook een herkenbare hippiegeest door de galerie waait. Ik moet zeggen dat het een vrolijk, ludiek geheel is geworden met een aantal erg goede bijdragen waaronder een paar verrassende wandkleden. De invloed van stripverhalen is ook niet te ontkennen, maar ook dat zal bij de generatie horen. Ik weet niet of het aan de goede week ligt waarin deze tentoonstelling opende, maar ik herkende ook een aantal religieuze invloeden die ik in deze context nou niet direct verwacht had. Folkert de Jong laat bij de ingang een grote keramische kop zien met de naam De Ziener. Door zijn groene kleur doet die aan brons denken en door het uiterlijk en de blik aan een lijdende Christus. Zo’n mooi monumentaal geheel past perfect in de theatrale omgeving van een kerk. Ook op de tafel achterin de galerie staan een aantal kleinere beelden van De Jong en van Jan Dietvorst ( die me overigens prettig verrast met zijn werk). Daarin zijn overwegend Bijbelse thema’s op een rauwe manier verwerkt: erg fijn werk! De tentoonstelling is “tot leringh ende vermaeck” een aanrader voor iedereen met een open mind!

Dirk Zoete
Klaas Rommelaere: Peers/Group – 2018
Folkert de Jong: Diana, de godin van de jacht – 2021
Folkert de Jong: Jesaja – 2021
Bart Nijstad: Knights – 2022
Jantien Jongsma: Oude Vrouwen – 2011
Jantien Jongsma: Franeker – 2012
Irene de Boer: Fifth – 2022
Delphine Courtillot: Skull – 2022
Folkert de Jong: De Ziener – 2022
Jan Dietvorst: Default Pilgrim – 2018
Jan Dietvorst
Jan Dietvorst
Sven ’t Jolle: Backpack (Früher waren wir auch für den Frieden. Die Grünen) – 2002

Galerie Maurits van de Laar

Glück auf!

20 februari 2022

Vandaag opende bij galerie Maurits van de Laar een nieuwe tentoonstelling van Haagse schilder Diederick Gerlach. Hij toont voornamelijk kleiner werk op papier met daarnaast twee grote werken. Ook nodigde hij twee Berlijnse vrienden uit werk te laten zien, Martin Assig en Tobias Gerber. Beiden zijn kunstenaars die eerder in de galerie tentoon stelden, want galeriehouder Maurits van de Laar is bijna even Germanofiel als Gerlach.

Dat die neiging bij deze kunstenaar tot een bijzonder veelzijdig oeuvre leidt weten we en op de papieren werken die in series zijn opgehangen zien we goed hoe de levendige geest van de schilder een serie tot een hoeveelheid originele variaties op een thema leidt. Dit alles wordt met een enorme materiaalbeheersing op papier geschilderd, gewassen, getekend of geaquarelleerd. De grote werken met familieleden in acryl op papier zijn bijzonder in hun monumentaliteit die enigszins in contrast staan met de intimiteit die getoond wordt, je vraagt je af waarom die een Franse titel hebben en hoe die familieverhoudingen liggen. Dat het spannend werk is is zeker.

De gasten zijn daarbij erg bescheiden met hun werk. Alleen dichter Arjen Duinker, die het gedicht De Grond schreef op verzoek van Gerlach declameerde het werk op gedreven manier en spiegelde de mentaliteit van de schilder overtuigend. Het is zo een mooie tentoonstelling met een fijne opening die door het loslaten van de Corona-maatregelen als een grote opluchting voelde!

Mon père – 2019
Intermezzo – 2021
Intermezzo (detail) – 2021
Intermezzo (detail) – 2021
Zeitreise – 2021
Mon Frère – 2021
Echo – 2021
Martin Assig
Martin Assig
Reisebilder – 2022
Zeitreise – 2021
Ballade – 2021
Tobias Gerber
Arjen Duinker declameert

Galerie Maurits van de Laar

Départ

31 januari 2022

Galerie Maurits van de Laar bestaat dertig jaar en dat werd gevierd met twee tentoonstellingen: Equipe I en Equipe 2. Beiden tonen al lang bij de galerie verblijvende kunstenaars en nieuw bloed. De jubileumtentoonstellingen EQUIPE I en II hebben te lijden gehad onder de strengere corona maatregelen en de lockdown en vandaar deze in feite derde jubileumtentoonstelling met daarin een aantal kunstenaars die in de Equipe-tentoonstellingen te zien zijn geweest. Zo’n gecondenseerd geheel werkt bepaald goed: het laat mooi zien waarom Maurits van de Laar stug weet te overleven met een eigen stal, ondanks alle malheur die hem overkomt. Zijn concentratie op tekeningen weerhoudt hem er niet van om de schilders in zijn stal met regelmaat te tonen en ook niet om meer conceptuele kunstenaars als Zeger Reyers te blijven brengen. Hij brengt zo een kwalitatief constant en gevarieerd programma met goede kunst dat de waan van de dag laat voor wat ze is en stevig een eigen koers vaart. Het was een genoegen om vandaag oude bekenden tegen te komen en verrast te worden door kunstenaars waarvan ik het werk nog niet gezien heb en ik hoop dan ook dat deze nieuwe afvaart een behouden vaart zal betekenen en nieuwe horizonten zal opleveren.

Ensemble Marcel van Eeden
Ensemble Dirk Zoete -Cactus derivates
Robine Clignett: Rue des belles feuilles
Nour Eddine Jarram: Méduse Contemporaine
Diederik Gerlach: Konferenz
Ensemble Kevin Simón Mancera
Frank van den Broeck: Spore
Frank van den Broeck: Z.T.
Ronald Versloot: Rendez Vous
Zeger Reyers: Dear Honey Bears
Marjolein van der Meij: Glassware
Erik Pape: Côte d’Azur
Andrea Freckman: Z.T.
Susanna Inglada: Rostro
Sebastiaan Schlicher: Moi non plus, big boy pants

Galerie Maurits van de Laar

Art The Hague 2021

29 september 2021

Ook op Art The Hague bleek dat iedereen er weer zin in heeft: ondanks donkere wolken vond een drukke opening plaats mèt een bekettingde Jan van Zaanen. Er waren veel mensen om een beurs te zien die een aantal erg goede presentaties toont. Verder veel abstract, lyrisch of anderszins, zoals altijd. De route was weer iets anders en weer iets beter en zo krijg je toch de indruk dat deze Haagse kunstbeurs steeds meer op de kaart staat. Bij deze een kleine indruk:

Na de ingang een soort thema tentoonstelling met design en abstract werk. Dit vond ik een aardige presentatie van keramiek van Ceri Muller in een enscenering van Larissa Ambachtsheer
Mij dunkt dat dit werk van Helène Penninga is
Mooi werk met excuus voor de reflecties
Voor boven de sofa: Jamel Armand
Subtiel werk van Henriëtte von Münchhausen
en van Fatima Barznge
Silvia B bij NL=US
Selfies van Petra van Noort
óók bij NL=US
Aaron van Erp bij Livingstone
Peter Vos bij Maurits van de Laar
waar zoals eerder gememoreerd ook Erik Pape
en Cedric ter Bals werk laten zien
Een subtiel hoekje bij Ramakers met werk van Michel Hoogervorst en Frank Halmans
Alice West: Dad
Ties ten Bosch bij Frank Taal
nog meer Ties bij Taal
Jan ten Have: Olieverf op tot poeder gemokerd vaal wit glas
En natuurlijk mag Daan den Houter niet ontbreken
Sjef Hendrickx, mijn oude tekenleraar
Poppositions had weer een opvallende stand
Grijzen op een kleurig fond

Art The Hague

Dingen die mij opvielen

26 september 2021

Vandaag ben ik ook nog even bij Maurits van de Laar geweest om nieuw werk van Erik Pape te zien. Deze kunstenaar, die inmiddels een eerbiedwaardige leeftijd heeft bereikt, werd door de pandemie gedwongen in Delft te blijven in plaats van naar Parijs te gaan, waar hij normaal zijn inspiratie vindt. In de huidige solo laat hij zien dat hij onverdroten en met veel plezier door gaat met schilderen en dat zijn oog dat in Parijs zulke fraaie details weet te vangen in Delft onverminderd doorgaat met het isoleren van elementen die hij in erg goede schilderijen weet om te toveren. Er zijn panelen te zien die nog op Parijse beelden zijn gebaseerd en meer recente die door Delftse verwondering werden geïnspireerd. Het zijn details die op een monochrome achtergrond zijn geschilderd en op afstand geven die achtergronden de tentoonstelling een wat minimalistische sfeer. Er gebeurt van alles in die achtergronden, die zijn op zich al de moeite waard, maar erin zijn de beelden geschilderd die Pape opvielen met daarbij vaak nog een met de achterkant van het penseel gekraste tekening als noot.

Dat het oog van Erik Pape een gevoeligheid heeft ontwikkeld voor beelden met schilderkunstige kwaliteiten blijkt uit video’s uit zijn persoonlijk archief die in de galerie te zien zijn. Het is genoegen de opnamen te zien waarin meer dan eens elementen uit de aanwezige schilderijen herkend kunnen worden en waarin, evenals het in zijn schilderijen zo treffend wordt verbeeld, het Parijse leven wordt gevierd. Deze tentoonstelling is nog een week te zien en galerie Maurits van de Laar laat op Art the Hague dat deze week plaats vindt ook werk van Erik Pape zien.

Galerie Maurits van de Laar

Hoogtij #2

31 mei 2021

Zaterdagmiddag was Hoogtij een heel wat bruisender gebeuren dan vrijdagavond, niet in het minst door het prachtige weer en de algemeen eufore stemming in Den Haag. Het was duidelijk dat ieder blij was om weer een galerie te bezoeken en bekenden te zien en ik heb daardoor van de tentoonstelling bij Parts Project niets gezien, een indruk daarvan volgt nog. Wat ik wel zag vindt u hieronder.

Ik had bezoek en het gezelschap was nog niet bij Quartair geweest, daarvan zag u eerder een verslag op dit blog. Op weg daar naartoe stapten we eerst bij galerie Ramakers binnen die werk van de Nederlandse kunstenaar Wido Blokland toont onder de titel Als het centrum de omtrek is. De kunstenaar heeft zich terug getrokken in Bretagne waar hij volop van sterrenhemels kan genieten zoals hij als kind deed op de waddeneilanden. Die fascinatie heeft tot enigszins esoterisch werk geleid wat zeker de moeite waard is om te zien, ook al door het diverse materiaalgebruik.

It is Yourselves You See and What You Are – 2021
Tautology (Sun) – 2019
?
Chymische Hochzeit (nigredo, purgatio, destillatio, regeneratio) -2020
For your Eyes only (Sohum 3) – 2020
zaaloverzicht met publiek

Vervolgens op naar galerie Maurits van de Laar waar een combinatie van werken van Karin van Dam en Robbie Cornelissen te zien is onder de naam Places we have never been before. De kunstenaars hebben eerder samen tentoonstellingen gemaakt wat niet verwonderlijk is, want het werk combineert heel mooi. Toch maken zij verschillende ontwikkelingen door die in het geval van Cornelissen resulteert in een overgang van strakke architectonische ruimtes naar abstractie. Die abstractie lijkt een focus op de structuren die hij eerder gebruikte om vlakken op te vullen en nu apart toont. In het geval van Karin van Dam zien we een toename van organische vormen en gebruik van textiel wat elkaar mijns inziens versterkt. Een mooie en ook wel enigszins verrassende tentoonstelling tentoonstelling!

Karin van Dam: Cladonia fimbriata – 2021 met een grote tekening van Robbie Cornelissen erachter: The Waiting Room MvdL – 2021
Robbie Cornelissen
Karin van Dam
combinatiewand
Robbie Cornelisessen: Places (red) – 2021
Achterruimte

Galerie Maurits van de Laar

L’attente

28 maart 2021

De kunstenaar Nour Eddine Jarram volg ik al sinds hij in The Living Room exposeerde, zijn pastel tekeningen hebben een sensuele en surrealistische kwaliteit die me erg aanspreekt. De kunstenaar die zich met zijn Marokkaanse achtergrond met de Nederlandse cultuur wilde verhouden maakte ook werk waarin hij Hollandse landschappen zoals van bijvoorbeeld Ruisdael op zijn eigen manier weergaf. In de huidige tentoonstelling hangt een aquarel, Le Pique-nique Hollandais, waarin hij Nederlanders in klederdracht op het strand plaatst op een manier zoals Marokkanen plegen te picknicken. Een aantal jaar geleden begon hij zich bezig te houden met migratie, wat dat betekent voor migranten en hoe zij zich langzaam integreren in de westerse maatschappij waardoor ook culturen zich gaan mengen.

In de huidige tentoonstelling bij galerie Maurits van de Laar is van dat laatste onderwerp nieuw werk te zien. De tentoonstelling werd vandaag door de bekende auteur Abdelkader Benali geopend voor een beperkt publiek. Het werk is allemaal op papier. Een tweetal clusters van kleinere aquarellen, een aantal dramatische werken in zwart-wit met taferelen van migranten bij of op bootjes, met zwarte Afrikaanse migranten met maskers en andere artefacten uit hun culturele achtergrond en beelden uit de Arabische cultuur. Beelden uit het geloof, portretten van migranten in Europa, het harde werk in de agrarische sector waarin ze vaak terecht komen, beelden van het strand waar ze met hun koopwaar leuren tussen de welvarende toeristen, het is allemaal met effectief materiaalgebruik weergegeven met een grijze ondertoon die het drama van het migratievraagstuk goed weergeeft.
In een gesprek met Benali vertelde de kunstenaar dat hij is begonnen met dit werk toen hij op internet veel selfies van Marokkaanse jongeren zag op weg naar Europa. Op die foto’s herkende hij twee neefjes die hij schilderde waarna hij daarmee door ging. Van daaruit is hij steeds meer in de materie terecht gekomen waarbij hij zich realiseerde dat hij zelf ook uit die achtergrond komt, maar bevoorrecht is als Nederlander.
Nour Eddine Jarrram heeft naast deze tentoonstelling de solo Beeldenstorm in Rijksmuseum Twente die dat nu gesloten is, maar hopelijk binnenkort ook toegankelijk zal zijn om dit actuele en relevante werk te zien.

Abdelkader Benali en Nour Eddine Jarram in tweegesprek
Het leek de schrijver een goed idee de opening zo te beginnen
en daarna het publiek mee te nemen op een rondgang.
Aquarellencluster
Le pique-nique Hollandais
het werk
Afrikanen met de beelden die ze achterlaten
portret
migranten
Arabische Maria
het inschepen
portret
portret
de bokser
Aquarellencluster
Onder water
En plein soleil
Aan land
tulp

Galerie Maurits van de Laar

Rijksmuseum Twenthe

Suite

25 november 2020

Bij Maurits van de Laar opende vorige week Suite, een samenwerkingsverband van tekenaars Paul van der Eerden en Romy Muijrers. Zij maken tekeningen samen, wat een uitdaging is, want waar Paul van Eerden een lange carrière heeft waarin hij op niet te groot formaat duidelijke tekeningen te maken, een beetje surrealistisch met mooie lijnen en kleuren en vlakken., een beetje grafisch. Muijrers daarentegen begint nog maar net en experimenteert er op los met een voorliefde voor vlekken en grotere formaten die soms ook nog geassembleerd zijn uit diverse onderdelen. Het resultaat is een enorme hoeveelheid tekeningen die in de galerie zijn te zien waaraan beide tekenaars gewerkt hebben. Daar valt op een bepaalde manier wel een ontwikkeling in te ontdekken als je het werk van beiden kunstenaars een beetje kent. Het is zo veel dat ik de rust niet had om individuele tekeningen met aandacht te bekijken, maar ik vertrok met een groot respect voor de kunstenaars om deze strijd aan te gaan. Zo te zien is het nog niet klaar met de samenwerking, wie weet waar dit nog eens in eindigt?

Overzicht achterste zaal
Verschillende thema’s passeren de revu
Zoals Picasso in dit fraai exemplaar
En kleuren en vlekken in evenwicht
Van der Eerden kon het niet laten….
Ook de maquette van de tentoonstelling wordt getoond
Dit is misschien een wat vroeger werk vanwege de horror vacui waarvan in een begeleidende publicatie gewag wordt gemaakt.
En tot slot nog een mooi duo…

Galerie Maurits van de Laar