Haags Hoogtij

24 september 2021

Het weer was vandaag dat van een prachtige na zomerdag en de avond was nog bijzonder zacht zodat overal in de stad een ruis klonk van alle dingen die we weer kunnen doen na de Coronabeperkingen. Zo leek ook Hoogtij weer als het normaal altijd was op een mooie avond: druk bezochte openingen en overal pratende, drinkende en rokende mensen buiten op straat. Bij deze een kleine indruk.

In de Spanjaardshof werd zelfs gedanst. In Westend bij de installatie van Ildikó Horvàth die onderzoekt hoe tactiele materialen en geluid een ruimte kunnen beïnvloeden. Hier werd gedanst door Guido Dutilh. In de projectruimtes van de Spanjaardshof, de voormalige liftruimtes, had Angeline Dekker een ruimte gemaakt die door twee dansers werd gebruikt om solo’s en duetten in te dansen. Bij bezoek werden groepjes door de dansers door de donkere gangen van de Spanjaardshof naar de projectruimtes geleid.

Naar de eerste etage…
Waar een danseres wachtte
en soleerde
Angeline Dekker had de ruimte goed aangepakt, o.a. met een vorm die aan een schoorsteen deed denken
De wanden leken met inkt en verschillende materialen bewerkt wat qua kleur erg subtiel uitwerkte.
De danseres nam ons mee naar de tweede etage
Waar de danser ons tegen het plafond geplakt opwachtte
en de twee een duet voor ons opvoerden
In een weer door de kunstenares bewerkte ruimte

Verder gaand aan het Westeinde kwam ik bij de nieuwe ruimte van de HOK-gallery. Daar hing een tentoonstelling met werk van Tosca Niterink onder de titel Toscania: portretten van figuren uit The Thunderbirds , een Britse poppenserie die in mijn jeugd erg tot de verbeelding sprak. Ook diverse dames uit de media en Bassie en Adriaan werden in allerlei situaties in vlotte toets geschilderd. Door het gebruikte licht heb ik geen goede foto’s kunnen maken, maar de sfeer van het werk komt toch fijn over!

Ook voor de volle HOK Gallery stond het publiek zich op de stoep te vermaken.
Dames in situaties
Portret van Brains, het brein achter de Thunderbirds
De piloten van de Thunderbirds
En de kunstenares ontvangt nog een mooi boeket

Verder aan het Westeinde, dat op deze manier wel een onverwacht hippe straat wordt, is bij ….ism project space een tekeningententoonstelling te zien onder de naam Drawing Appreciation Day. In het woonhuis van de initiators van het platform vind ik in alle hoeken en gaten tekeningen van het grote kunstenaarsinitiatief Hgtomi Rosa. Tekeningen als deel van het dagelijks leven, een mooi idee op aansprekende wijze uitgevoerd. Na het inrichten hebben de deelnemers elkaars werk becommentarieerd en die teksten zijn te lezen naast het becommentarieerde werk.

Bernice Nauta: Untitled
Joost Krijnen: The menu
Angelina Nonaj: Out of the blue
Anastasia Cistokova: Untitled
Lisa Blauwbroek: Babi Pangang (Feed me drawing #089)
meer in de keuken
en op tafel, u merkt: contekst is ook belangrijk
Topp & Dubio
Daniele Formica: Architrove from the interior of an Etruskan tomb in Cerveteri
Adele Dipasquale: Untitled sketch, for Theresa

Ook klein maar fijn platform: The Balcony verhuisde, nu naar de Kleine Mol straat, waar het een behoorlijk publiek tot op de stoep wist te trekken.

Binnen en buiten publiek
Er was werk te zien dat meer concentratie vereiste dan ik op deze avond kon opbrengen
Het zij me vergeven!

De volgende tentoonstelling is de finissage van een expositie die voor de Coronacrisis was begonnen. Bij Galerie Sophie had Harald van Noordt werk gepresenteerd dat eigenlijk niet goed te zien is geweest en hij besloot het nu nog een keer te tonen: mooi werk, gebaseerd op een mengsel van Japanse penseeltechnieken, monotype en andere methoden. Met beelden van stromend water en verwaaiende begroeiing laat hij het Panta Rei zien in bijna romantische beelden.

aan de stroom
met begroeide kanten
Een leporello-installatie
wat ouder werk
schetsboeken

Update zaterdag 25 september toen ik nog wat meer bezocht:

Een mooie ingehouden presentatie van Jan de Weerd en Lula Valletta bij de etalage van Maldoror was de moeite waard om te bezoeken:

totaal gezicht
Jan de Weerd
Lula Valletta met teksten en foto’s
Ik kon niet achterhalen waar de teksten van kwamen
maar het vormt een mooi suggestief landschap

En als laatste een bezoek aan Billytown waar onder de titel Palmtree toeval leidend was in de keuze van de kunstwerken.

Boven Viola Yesiltac, staand: Joseph Buckley
Peggy Franck
Marius Lut, de subtiliteiten in het oppervlak zijn niet te fotograferen
Sepus Noordmans, bij toeval ontdekte ik het werk achter de radiator
Stevig werk van Jeroen Jacobs op diverse plekken in de tentoonstelling
links Nishiko (2006 – 2008) en rechts Suzie van Staveren (2012-2006) beide werken onafhankelijk van elkaar gemaakt op de KABK
Marius Lut: Untitled

Hoogtij

negen10drie&7tig

23 november 2019

Bij Ruimtevaart opende vrijdag een tentoonstelling met werk van op zijn minst voor de helft bekende gezichten in de Haagse kunstwereld. Het zijn er vier uit de jaargang 1973 van de Vrije Academie, een instituut wat destijds een veel levendiger gezicht toonde dan de erg traditionele KABK . Zij zijn elk hun eigen weg gegaan, maar komen elkaar nog met regelmaat tegen. Het idee om een tentoonstelling te maken met recent werk vond weerklank in Ruimtevaart en we zien nu van drie kunstenaars recent werk en een ouder werk: Nies Vooijs, Pim Piët en Jan de Weerd. De vierde deelnemer, Marion van Rooij, overleed kort voor de opening van de expositie. De familie wilde niet dat werk van haar getoond werd, maar de exposanten hebben een manier gevonden om haar toch enigszins aanwezig te laten zijn.
Te zien is dus sterk werk van actieve kunstenaars van een bepaalde leeftijd die zich in de loop van de tijd steeds hebben door ontwikkeld. Nies Vooijs laat regelmatig schilderijen zien. In haar verbeelding van gewone dagelijkse onderwerpen of omgevingsdetails is verf belangrijker dan het onderwerp: in stevige streken en contrasterende kleuren worden licht vervreemdende doeken geschilderd. Bij Pim Piët is het beeld rustiger. De kleuren zijn zachter en de vormen zijn strak. Zijn onderwerpen zijn taal, geluid en de invloeden die hij onderging. Hij bewondert fundamentele en conceptuele kunst en dat is te zien in zijn sterke schilderijen.
Jan de Weerd is recent wat minder in beeld geweest, maar hij was eerder dit jaar al in West-End Gallery te zien geweest en laat nu ook weer twee nieuwe verzamelingen zien van gebruiksvoorwerpen die in series op de wand zijn gehangen. De formele eigenschappen van die voorwerpen, kleur, vorm en de variatie in die elementen vormen de interessante eigenschappen van het werk. De aard van de voorwerpen brengt een glimlach te weeg.
Zo is deze tentoonstelling een blijk van de kracht van de zich door-ontwikkelende kunstenaar waar sommige jongere kunstenaars nog wat van kunnen leren!

Ruimtevaart

Cycli

8 september 2019

Annemiek Louwerens heeft van de Spanjaardshof carte blanche gekregen het komende jaar de galerie te programmeren en ze begint daarmee met een heel aardige tentoonstelling in de mooi kaal gemaakte ruimtes bij de ingang van het ateliercomplex. Ze heeft de naam ook direct aangepast naar West End, wat een goed idee is om een onafhankelijke koers te kunnen varen. Een kunstenaar uit het complex, Jan de Weerd, hebben we al een tijdje niet gezien in het Haagse, maar de twee installaties die hij hier laat zien bewijzen dat hij zijn oude preoccupaties met de formele kanten van gebruiksvoorwerpen nog niet kwijt is. Diezelfde preoccupaties had ook Pietertje van Splunter een tijdje zoals we in de video die zij toont kunnen zien. Dat mondt bij haar wel uit in interessante nieuwe schilderijen waarvan vorm en kleur direct uit haar eerdere onderzoekingen voort lijken te komen.
Het is mooi om er nog twee foto’s van Klaus Baumgärtner tussen te zien en de abstracte video van Vera van der Seyp past naadloos in het geheel. De, overigens goede tekening van Johan van Oord begrijp ik niet helemaal in dit geheel, maar als contrast  met de rest van het werk functioneert het zeker. Ik ben benieuwd wat West End nog meer voor ons in petto heeft!

Pietertje van Splunter: Z.T.

Pietertje van Splunter: overzicht

Jan de Weert: Z.T.

Johan van Oord

Vera van der Seyp

Jan de Weert

WEST END

De Spanjaardshof 30 jaar

18 november 2012

Gisteren opende een jubileumtentoonstelling van de Spanjaardshof in Pulchri Studio in Den Haag. De Spanjaardshof is een atelierpand dat door de gebruikers beheerd wordt en inmiddels dertig jaar bestaat. Op 25 november houden de kunstenaars in de Spanjaardshof hun inmiddels befaamde en altijd goed bezochte open dag. Het gebouw is dan toegankelijk tussen 12.00 en 17.00 u.
De kunstenaars in de Spanjaardshof houden het materiaalgebruik duidelijk nog in ere, veel conceptuelen of fotografen zal je daar niet vinden. Met dat materiaalgebruik zit het in veel gevallen wel goed. De kunstenaars is gevraagd bij hun recente werk een werk uit het begin van hun carrière te laten zien wat in sommige gevallen aanleiding geeft tot aangename confontaties. bij deze een keuze van de werken die in Pulchri te zien zijn:

John McKellar

Ton van Kints

Jurjen Ravenhorst

Coc van Duijn

Het oude werk van Jan Reinhard

Pim Piët

Annemiek Louwerens

Helène Penninga

Karola Pezarro

Alex Verduijn den Boer

Ouder werk van Alex Verduijn den Boer

Jan de Weerd

De Spanjaardshof

Pulchri Studio