Climate as Artifact

20 oktober 2018

Sinds enige weken heeft de Satellietgroep bezit genomen van de Elektriciteitsfabriek in Den Haag om daar met een aantal oud-residents en andere kunstenaars die verbonden zijn aan het platform een tentoonstelling te maken waarin duidelijk wordt waarvoor zij staan. De Satellietgroep heeft haar basis in Scheveningen en wil de zee, veranderingen in het klimaat, aan de kuststrook en de gevolgen van deze processen voor de mens te tonen. Na een bescheiden begin bieden zij nu residenties op diverse locaties. Daar zijn al veel projecten uitgevoerd en de kunstenaars laten in deze enorme hal of een vervolg op die projecten zien of ze tonen een nieuwe onderneming.
Het is een divers geheel geworden, sommige presentaties vallen een beetje weg in de ruimte. Na een door omstandigheden eerste korte scan voor de opening ben ik nog een keer terug gegaan om goed te kijken waarbij ik deze indrukken opdeed.

Berndnaut Smilde toont een imposante foto van zijn regenboog op het strand (lijkt me)

maar in de tentoonstelling zie ik een wat bescheiden boogje op de grond.

Esther Kokmeijer bouwt een boot waarmee “navigators” de zee bevaren. Ze lezen de golven om de nabijheid van land te bespeuren, een traditionele methode op de Marshall eilanden

Documentatie van de modellen

In deze opstelling is informatie verwerkt die Kokmeier verzameld heeft.

Nishiko laat weer een deel van haar “Repairing Earthquake Project” zien waarin zij beschadigde voorwerpen uit de aardbeving in Japan en de daaropvolgende tsunami verzameld om die heel precies weer te repareren.

Ze vertelde me dat ze steeds meer de neiging heeft om die voorwerpen in doosjes te doen. Binnenkort is bij STROOM een heel grote presentatie te zien.

Maurice Meeuwisse: Eighteen coffebreaks – Eight working days een project op de zandmotor, waar natuur geschapen is en dus eigenlijk cultuur is en daarbij horen koffiepauzes!

Een installatie met vlaggen en schoppen voor de werkdagen die tijdens de tentoonstelling under construction zijn: het is de derde video uit het project die met publiek gemaakt wordt op verschillende dagen (zie site)

Mashu Ru: The Museum of Edible Earth – an acquired taste Deze kunstenaar is geïnteresseerd in het eten van aarde wat op verschillende wijzen gebeurt op diverse plekken in de wereld

Ze laat allerlei soorten klei en aardewerk zien en proeven tijdens de tentoonstelling

Waarbij goedbedoelde waarschuwingen over gezondheidsrisico’s niet mogen ontbreken

Josje Hattink heeft een groot werk gemaakt over het zinkende landschap van de Horstermeerpolder. Na ingepolderd te zijn leidt dit landschap een problematisch bestaan waardoor beleidsmaker tot de conclusie komen dat het maar weer onder water gezet moet worden.

De plaatselijke bevolking verzet zich en in geluidsopnames uit de microfoons (mooie omdraaiing, parallel aan de installatie) is te horen hoe.

Het geheel is een mooi geconcentreerd beeld

Met de nodige historische accenten

Vormgevers Aliki van der Kruijs en Jos Klarenbeek werkten met de parallel tussen golfpatronen en weeftechniek

Het weefgetouw is continu actief en daar komen dan heel mooie doeken uit die het beeld bevestigen, door het kleurgebruik (Hollandse atmosferen) en de patronen.

De mogelijkheden zijn eindeloos

En voor een kustliefhebber zeer aansprekend

Thijs Ebbe Fokkens heeft een fascinatie voor archeologie, het terug kijken. Maar nu kijkt hij vooruit door met zijn interventies een archeologie van de toekomst te creëren onder de naam “Every future (is a crimescene)”

Maurice Boogaert heeft het grootste werk gemaakt, een grote cirkel in de ruimte van de elektriciteitsfabriek. Een wandeling langs “Wide/white”creëert een bijna filmische ervaring van het industriële landschap in het gebouw.

Dat het gebouw gigantisch is wordt hier nog eens bevestigd. het dient als achtergrond voor de installatie van SWEET-SWEAT van het kunstenaarsduo Onkruidenier.

Zij brengen etenswaren en grondstoffen van de kust samen in een oud Chinees recept voor cement.

Het is een project dat tegelijkertijd in Den Haag en in Taiwan (waar de techniek vandaan komt) wordt uitgevoerd.

Tot slot de Disco Stone van Giuseppe Licari van kunstmatig obsidiaan. Het lijkt bijna asfalt en de verhouding natuur-cultuur en de afvalproductie is duidelijk aanwezig in de monoliet die hier onaangedaan hangt.

Satellietgroep

 

Advertenties

Eindejaarslijst chmkoome’s blog 2016

2 januari 2016

De koude wind die al jaren uit de rechtse hoek over het culturele veld waait maakte de afgelopen maanden flink slachtoffers!  Tijdelijke oplossingen werden in bepaalde gevallen wel gevonden, maar structureel gaat het bepaald niet goed. In het Haagse spelen daarnaast nog meer zaken een rol. De ontwikkelingen in het vastgoed en in de Haagse infrastructuur zorgen er voor dat Haagse kunstenaarsinitiatieven met hun hele hebben en houwen van hot naar her gestuurd worden. De ontwikkelingen in de Binckhorst zijn in dit opzicht tekenend: Billytown begon met een ambitieus programma en een heel nieuwe opzet en zal in april het veld moeten ruimen. Locatie Z was naar haar derde expositielocatie in een jaar verhuisd, ook in de Binckhorst , het zal daar weer weg moeten. Dat gebied leek veel mogelijkheden te bieden voor de kunstensector, maar de stedelijke ontwikkelingen en met name het gereed komen van de Rotterdamse baan zorgen er voor dat het gebied ook commercieel aantrekkelijk wordt. Daarnaast is er mede ten gevolge van de immigratie een behoefte aan woonruimte en er wordt naarstig gezocht naar kantoorruimtes die tot wooneenheden kunnen worden omgebouwd. Het gevolg is dat kunstenaarsinitiatieven met enorme onzekerheid blijven zitten over hun situatie.

Deze eindlijst is beperkt. Ik heb afgelopen jaar minder gezien wegens diverse reizen die ik mede ivm onderzoek heb gemaakt. Daarnaast ben ik ook uitgenodigd om jaarmeester te worden van het Apprentice-Master Project van Kunstpodium T en dat heeft me ook nogal bezig gehouden, de resultaten zijn op deze site de komende maanden te bezichtigen. Een bijkomend voordeel is wel dat ik regelmatig het land in zal gaan voor de erbij behorende tentoonstellingen en dus ook andere exposities in de omgeving zal zien. Zo ben ik recent al een paar keer in Park en de Pont geweest waar ik normaal wat moeilijker kom. Bij deze de toppers zonder hierarchie:

In Den Haag is Parts Project nadrukkelijk aanwezig met een paar waanzinnig goede tentoonstellingen waarvan ik vooral Show me Your Vital Parts top vond.  De installatie van Pim Voorneman droeg als entrée bij aan de gelaagdheid van de presentatie.
Het weekend waarin A day to clay a bust van Topp&Dubio plaats vond in 503 was gedenkwaardig, het interessante initiatief gaat rustig zijn eigen weg (dit weekend met Joost Rekveld) en de heren gaan door met acties in straten enzo..
Quartair maakte met Drawing Front een mooie tekeningententoonstelling en de tentoonstelling van Frank Halmans bij Ramakers was ook heel goed.
De tentoonstelling over Vilèm Flusser bij West past mooi in een zich steeds duidelijker aftekenend programma dat met het in gebruik nemen van Huis Huguetan nog veel meer mogeljkheden heeft zich te ontwikkelen. De recente tentoonstellingen See How the land Lays/Gagarin zijn daar een mooi voorbeeld van.

Baracca maakte bij Locatie Z de afsluiting van haar “Inside Job” project in een vrij moeilijke omgeving wel een goede show. Locatie Z zelf heeft op die locatie, het Helena van Doeverenplein,  kort maar hevig gefunctioneerd na eerst met All You can Eat van Ockenburg afscheid te hebben genomen. Thijs Ebbe Fokkens maakte onder de naam Escapist Cookbook een grote installatie die indruk maakte en de recente expositie The Group van The Holls-Collective, dit keer in de Binckhorst,  laat zien dat het potentieel ondanks alles onaangetast blijft.
Billytown maakte haar belofte volop waar met een serie tentoonstellingen: de solo van Marius Lut, de mooi onbevangen tentoonstelling Can’t do Nothing die door Bernice Nauta werd gecureerd en de nu nog te bezichtigen tentoonstelling van Iede Reckman, For All but Finitely Many, maken het om wanhopig van te worden dat zij weer verkassen moeten. Hopelijk vinden ze een manier om zo door te gaan.

Galerie Maurits van de Laar vierde zijn vijfentwintigjarige jubileum met een tentoonstelling die aangeeft dat de galeriehouder een mooi breed programma heeft ontwikkeld dat hem een sterke plek in de Haagse galeriewereld bezorgt. De tentoonstelling Auszeit van Diederik Gerlach in oktober was bijzonder fraai!

Helaas moeten we afwachten wat met een andere sterke galerie, Nouvelles Images, gebeurt nadat Erik Bos helaas veel te vroeg overleed. En, talking about galleries: De Art The Hague beurs begint nu wel smoel te krijgen, alleen het randgebeuren oogt bijzonder rommelig en hap-snap: kan daar niet een goede curator op gezet worden?

Galerie Durst Britt&Mayhew gaat onverdroten voort op de ingeslagen koers met een vrij ambitieus programma dat mooie tentoonstellingen oplevert, de tentoonstelling van Wieke Wester en Alexandre Lavet waren niet te versmaden!

STROOM blijft instelling van het jaar voor mij, zij zijn de spil van de Haagse kunstwereld en het hele land is daar jaloers op. Het twee-jarige project dat ze uitvoeren, Attempts to read the World (Differently) , vindt doorgang met intrigerende tentoonstellingen:  na vorig jaar de tentoonstelling met Neïl Beloufa te hebben gemaakt zagen we dit jaar de Display Show met Celine Condorelli, Gavin Wade en James langdon en nu het project Three Exhibits, Five Acts dat zich na de grote video-installatie van Max de Waard interessant ontwikkelt.

Dat de wind in HEDEN uit een andere hoek waait is ook duidelijk: met een consequente serie tentoonstellingen en deelname aan beurzen proberren zij hun bekendheid te vergroten en een aantal door henzelf gebrachte kunstenaars te promoten. De HEDEN-start prijs is een mooi intitiatief en tentoonstellingen als die van Ingrid Mol en Theo Jansen zijn altijd de moeite waard om te bezoeken.

Het Malieveld-project blijft interessant voor mij persoonlijk als laboratorium en incidenteel komen ook anderen daar werken op zaterdagochtend. Zo werd op 9 april het vierjarig jubileum gevierd met een aantal deelnemende kunstenaars.

Buiten Den Haag vind ik PARK in Tilburg toch heel bijzonder met o.a. een zomer-installatie van Yona Friedman en een fantastische tentoonstelling als Mwili na Akili met Charlote Schleiffert en Paul Bogaers. Lekker licht, een tentoonstelling die Eelco van der Lingen maakte voor het Centraal Museum in Utrecht vond ik erg de moeite waard en het was fijn om te zien dat ook This Art Fair in de beurs van Berlage wat meer karakter begint te krijgen. Het is goed dat individuele kunstenaars zich hier kunnen aanmelden.

Internationaal werd ik geraakt door de Robert Ryman-tentoonstelling in DIA-arts centre in New York, de Duchamp en Brancusi opstellingen in het Philadelphia Museum of Modern Art, de Barnes-Collection in Philadelphia, de heropening van het SF MOMA met een prachtige inventieve nieuwe vleugel en een fantastische brede presentatie van o.a. Elsworth Kelly. Verslagen stonden op Facebook, maar daar moet je kennelijk toch niet te enthousiast gebruik van maken want na een album met al mijn Malieveldwerk zijn nu ook drie van mijn U.S. albums verdwenen. Ik zal proberen in de loop van de komende maanden verslagen op dit blog te zetten.
De tentoonstelling van Annemiek Lauwerens in een kapel in Pernes les Fontaines in Zuid Frankrijk liet voor mij zien dat context heel belangrijk kan zijn voor het werk van een kunstenaar.

Ik had graag nog gezien:
Manifesta 11 in Zürich, Beat Generation in het Centre Pompidou, Georgia O’Keeffe in de Tate gallery, Machiel van Soest na Billytown ook in P.S. Projects met SequenceErik van Lieshout in Wiels, Francys Alys in de Wiener Sezession, de collectie Chtchtoukine in Fondation Louis Vuitton in Parijs en last but certainly not least: Carte Blanche voor Tino Sehgal in het Palais de Tokyo.

CD van 2016 (nog maar net binnen): Radiohead – A Moon Shaped Pool

Boek van 2016: Stefan Hertmans –De Bekeerlinge

Filmserie van 2016: Game of Thrones season VI,

 

 

The Escapist Cookbook

20 maart 2016

Terwijl in Locatie Z een tentoonstelling was ingericht en een performance plaats vond tijdens Hoogtij was buiten zicht nog een werk geïnstalleerd dat vandaag kon worden bezocht: Thijs Ebbe Fokkens werkte enige tijd in de grote ruimte in het gebouw aan het Helena van Doeverenplantsoen en kwam tot een nogal theatraal geheel. Een cirkelvormige constructie op dragers waarin ogenschijnlijk aarde lag en waarin in het centrum een geometrische vorm de kop op steekt, de suggestie is die van een kristal of diamant. Boven deconstructie zijn lampen aangebracht die het geheel van accenten voorziet, niet zo zeer als verlichting als wel ornament. Tussen de dragers van deze constructie zijn vier sculpturen geplaatst met de namen The Ghost, The Shell, The Saviour en The Escape. Zonder aan te geven welk sculptuur welke naam heeft laat de kunstenaar de toeschouwer het drama dat gesuggereerd wordt overdenken.

De kunstenaar stelt zich vele vragen bij het construeren van deze installatie, waarvan zijn functie als kunstenaar en hoe de wereld te duiden niet de minste is. Hij geeft niet veel weg, maar bij het zien van het geheel krijg je toch de neiging te denken dat een analytische geest tot een abstract systeem is gekomen waarbinnen niet alles klopt, maar waarbinnen een harde kern is te vinden die sturing geeft aan het drama dat zich daarbinnen afspeelt. Het geheel stimuleert de gedachten en vooral de protagonisten in het drama spreken mij tot de verbeelding. Het zijn elementen die mijns inziens ook zelfstandig een rol kunnen vervullen als zij de kans krijgen zich los te maken van het geheel.

P1050929

Overzicht installatie

P1050930

detail figuur

P1050931

Een van de figuren

P1050932

tweede figuur

P1050933

detail tweede figuur

P1050934

detail tweede figuur

P1050935

Derde figuur

P1050936

detail derde figuur

P1050937

De vierde figuur gaf met regelmaat een geluid

P1050939

Werkplatform met materialen en gereedschappen

P1050942

De harde kern

Locatie Z

Inside Job/Ikonostasis

13 februari 2016

Baracca, een nomadisch platform met wortels in Den Haag en Dordrecht, voerde afgelopen jaar een project uit waarbij het naamgenoten in Europa opzocht om daar ter plekke een expositie te tonen. Ze kwamen zo in allerlei gelegenheden in bijvoorbeeld Frankrijk, Spanje, België en Nederland waarvoor zij kunstenaars uit nodigden om werk te laten zien. Aftrap en afsluiting vonden plaats in de favoriete hang-out van initiatiefnemers Yvo van der Vat en Ibrahim F. Ineke in Den Haag, namelijk ijssalon Florencia.

Om nu nog een beeldende afsluiting en accentuering van de elfde verjaardag van Baracca te vieren heeft Baracca zich bij Locatie Z ruimte georganiseerd om een aantal van de kunstenaars te tonen die met hen zijn mee gegaan Europa in. De Nieuwe ruimte van Locatie Z is niet bepaald gemakkelijk, maar een nomadisch initiatief dat in diverse horecagelegenheden en andere sociale ruimtes werk toont is wel wat gewend en ook dit bleek wonderwel te lukken, ik kan me niet alle deelnemers herinneren (update 16 febr.), maar u krijgt een indruk:

P1050534

Herman Lamers

 

P1050535

Christine Gist

P1050536

Ton Kraijeveld

P1050537

Robert de Visser

P1050538

Robert de Visser, uw correspondent, Ibrahim R. Ineke

P1050541

Maurice Bogaerts

P1050542

Yvo van der Vat

P1050544

Matthias König

P1050549

VHS-bouwsel van Norman Maus

P1050550

De tafel van Tanja Smit werd intensief bestudeerd

P1050559

en terecht natuurlijk met zulke mooie boekjes

P1050551

Helena Sanders

P1050553

Yvo van der Vat opende officieel en stelde enthousiast uw reporter voor als mede-exposant

P1050556

Thijs Ebbe Fokkens

P1050557

Twan Bastiaansen

P1050563

Alette Wittewaal

P1050564

Ibrahim R. Ineke

P1050565

Mercedes langhorst, Dorina Kappatu

P1050566

Een mooi geluidswerk van Andrew McNiven, geluiden uit het Städelmuseum in Frankfurt

P1050567

Frans van Lent: Adidas jacket with ringing Nokia phone

P1050568

Daan den Houter spreekt vanzelf

P1050580

Anthony Blokdijk

Dan was er tegelijkertijd een tentoonstelling uit de grafische underground te zien gecureerd door Ibrahim R. Ineke die zelf ook een niet geringe plaats in neemt in die scene. Dit kon ik al helemaal niet uit elkaar halen, maar ik vind het prachtig werk en toon hierbij een indruk met alle namen van de deelnemers: Marcel Ruijters, Zeke Clough, Robert Adam GilmourKurt Komoda, Tony Burhouse, Gaspard Pitiot, Aeron Alfrey, Shaltmira…, FuFu Frauenwahl, Alkbazz, David Paleo, Muriel Bellini, Crippa Almqvist, Sean Aaberg, Ibrahim R. Ineke.  Allen zijn lid van het blog Eaten by Ducks

P1050574

P1050575

P1050576

P1050577

P1050578

P1050579

P1050571

Locatie Z

No Control

30 augustus 2015

De manifestatie No Control die plaats vond in Locatie Z in de villa Ockenburg in Den Haag was een bijzonder ontspannen gebeuren waarbij het mooie weer en het park er om heen een niet geringe rol speelde. Het gepresenteerde werk was bepaald ongeremd te noemen in de zin dat het zich in vele richtingen bewoog.  In de tentoonstellingsruimte was onder de naam Aer•o•liths een installatie te zien van  Gast Bouschet & Nadine Hilbert uit Brussel, een nogal duister geheel in letterlijke en figuurlijke zin. De teksten die op met schoolbordenverf  beschilderde wanden gekrast waren hadden een Gothic-phantasy karakter gemengd met politieke elementen en de geluidsband die permanent speelde bevatte diverse opnamen van o.a. insecten of andere dieren, maar ook van muziek: een nogal doom-achtig geheel.

P1020957

Interieur van de installatie van Gast Bouschet & Nadine Hilbert

P1020961

Met nogal esoterische teksten

Daarnaast was een nieuwe sessie tekenen georganiseerd onder de naam Les Cadavres Exquises #3 waarvoor uw correspondent ook was uitgenodigd. Zes tekenaars werkten achtereenvolgens steeds aan een zelfde tekening, net zo lang tot het werk af was. Een mooie oefening in analyseren van wat gemaakt werd door een ieder en voor wie van tekenen houdt een mogelijkheid om de mogelijkheden weer eens diepgaand te onderzoeken.

P1020962

Tekensessie met vlnr Nna Roos, Anthony Blokdijk, Ibrahim Ineke en Thijs Ebben Fokkens

P1020963

En zo zag dat er dan van boven uit

P1020964

En zo ogen de resultaten

Dan was het tijd voor The Cult of Ramm:El:Zee, genoemd naar de New Yorkse grafittikunstenaar. Die Cultus bevatte meerdere referenties, naast de grafitti-elementen was ook het P-Funk-collectief van George Clinton  niet ver weg.  De apocalyptische sfeer van Mad Max en de semi-religieuze rituelen van de survivors die daarin getoond worden meende ik ook te herkennen. Het was een performance waarin een soort gemeenschapszin werd bevorderd rond een ritueel met zich herhalende chants en muziek die op een gegeven moment ook in een fraai staaltje publieksparticipatie uitmondde.

P1020966

Het publiek werd uitgenodigd door een boodschaper die hen meenam

P1020969

naar een geprepareerd terrein

P1020971

Waar het geheel aanving met rook en geroep waardoor andere deelnemers aan de cultus verschenen

P1020975

Het terrein was echt goed aangepakt met boven het geheel uitstekend een plateau met een DJ die het geluid stuurde

P1020979

De geluidsinstaaltie zag er uit als “Industrial waste”, maar was zeer effectief

P1020981

Er was een behoorlijk publiek opgekomen

P1020985

En de performers waren erg overtuigend in hun trance-achtige uitingen

P1020989

Met rookbommen werden de mystieke elementen flink gestimuleerd

P1020993

En zo werden intiatie-achtige handelingen onder luide kreten uitgevoerd

P1030002

De individuele deelnemers veranderden regelmatig van uiterlijk en de een na de ander nam de microfoon ter hand

P1030005

Het was indrukwekkend in een consistente uitvoering van het geheel

P1030008

En visueel was er veel te genieten

P1030010

He geheel eindigde uitgeput op een berg zand

Tot slot hadden de kunstenaars van Atelier Z een heerlijke maaltijd gemaakt die de dag op een mooie manier afsloot. Jammer dat ze uit het pand moeten, want dit soort manifestaties kom je net vaak tegen!

Locatie Z

Acting on Impasse

21 juni 2015

Bij Joey Ramone in Rotterdam is de eerste solo-galerietentoonstelling te zien van Thijs Ebbe-Fokkens, een beeldhouwer die in Den Haag woont en werkt. Daar is zijn werk al meer te zien geweest, maar met deze tentoonstelling zet de kunstenaar een sterk accent: hij heeft naast de galerie een projectruimte gebruikt en de galeriemuur doorgebroken naar die ruimte zodat de bezoeker door een gat in de muur de installatie kan zien die in de projectruimte is gebouwd. Er is dan een suggestief beeld te zien, een neoncirkel die uit het zand van een woestijnachtig landschap te voorschijn komt en er weer in verdwijnt. De installaties die Ebbe-Fokkens bouwt hebben eenzelfde sfeer: het lijken rituele plekken die geschikt gemaakt lijken voor publiek en een centraal gebeuren wat met neonlicht wordt geaccentueerd. In foto’s figureert meer dan eens de kunstenaar zelf als protagonist in een schijnbaar rituele handeling, waarbij dan ook religieuze associaties de kop op steken. De constructie van de installaties is effectief, maar ook transparant. De samenstellende delen zijn in de meeste gevallen duidelijk te onderscheiden, ze zijn belangrijk voor het totaalbeeld waaruit het idee oprijst van een onderzoekend kunstenaar die een bepaald doel voor ogen heeft, maar zich ook af vraagt waarom hij dat doel wil bereiken en hoe hij dat waar wil maken. In de galerie hangen ook een aantal tekeningen, schetsen van mogelijke projecten en foto’s van installaties waarin we de kunstenaar bezig zien. Daarnaast ook twee zelfportretten, een waarin hij oogt als een Jiddische Rebbe met een gebedskleed en een andere waarin hij oogt als een terrorist met een masker op. Het is duidelijk dat hij nadenkt over zijn rol als kunstenaar en dat geeft misschien ook een opening naar de installaties: wellicht zijn het arena’s waarin de kunstzinnige handeling voor een mogelijk publiek ritueel wordt uitgevoerd.

P1010974

Handelingen in een arena

P1010975

Waar ook gereflecteerd wordt

P1010976

Als een Rebbe

P1010977

Op de knieën

P1010978

Mooie fijnlijnige tekeningen

P1010979

Bijna niet te fotograferen

P1010980

maar erg de moeite waard

P1010984

en boven een trapje…

P1010983

uitzicht op de woestijn

 

P1010987

De structuur achter de muur, een middel tot een doel, maar fraai op zich

P1010985

En tot slot een zwart gat

Galerie Joey Ramone

 

Haags Hoogtij

6 maart 2015

Haags Hoogtij vond vandaag weer plaats onder een volgeblazen maan tijdens een aankrabbelend voorjaarsfront, een goede ambiance voor een sprankelend gebeuren dat zich inderdaad voor het publiek ontrolde. Bij deze een indruk:

P1000585

Hoogtij begint bij GEMAK onder het genot van soep en brood. Marie jeanne de Rooij opent de avond.

P1000586

Waarna Yvo van der Vat het woord krijgt om de jubileum-publicatie van Baracca te presenteren die vanavond het licht ziet.

P1000589

Het eerste exemplaar wordt aan Joris Wijsmüller gegeven die direct behartenswaardige woorden over de Haagse kunstwereld spreekt.

P1000596

Op naar Quartair waar een performancefestival plaats vindt deze avond. Met hier een doorlopende performance van Katinka van Gorkum

P1000599

En all time favourites Topp & Dubio die het boekenweekthema aardig met de hedendaagse kunstpraktijk wisten te verbinden in een absurdistische actie!

P1000602

Terloops werd het beeld dat ontstond ook bijzonder interessant

P1000608

Maar het kwam maar niet af

P1000610

Het doel

P1000611

waartoe de middelen neigden

P1000613

en toe werden gepast

P1000614

het zou een resultaat kunnen zijn…..

P1000615

Om de hoek Moose, een jong initiatief met een video van een betekenisvol kijkende jongeman die heen en weer zweefde op niets aan de hand muziek

P1000617

Er was een energieke la-di -da-tentoonstelling ingericht met werk van wie het niet duidelijk was wie het maakte (maar maakt dat uit?)

P1000618

En een kunstenaar die een hippie wil zijn (zo leuk was dat toer ook weer niet!)

P1000620

en mooie subtiele grafiek

P1000621

De foto’s waren wel een soort van sixties-gruizig

P1000622

Deze doet me zelfs denken aan een oude Aloha cover

P1000623

Kortom partytime!

P1000624

Dan naar Sis Josip Gallery met werk van Roza Horowitz die via onnavolgbare wegen nu kandidaat is voor de Prix-de Rome

P1000625

en zelfs werd aangenomen aan de Slate in London

P1000626

Een echte goede schilder

P1000628

Energieke doeken die naar olieverf ruiken

P1000630

en geïnspireerd op haar Joodse wortels, zeker na een recent bezoek aan Jeruzalem

P1000631

Bij Maurits van de laar is Marjolein van der Meij nu echt de derde dimensie in gedoken.

P1000632

Nit alleen met tekeningen, maar ook met foto’s

P1000633

Ronald Versloot, die ook bij van de Laar exposeert vindt, ook steeds andere invalshoeken

P1000634

Even terug bij GEMAK blijkt het Cadavre Exquis-project van Baracca ook driftig voortgang te vinden, hier met Ibrahim Ineke, Tijs Ebbe Fokkens, Nina Roos en andere voor mij onbekenden

P1000636

De resultaten smaken naar meer

P1000637

Galerie Sophie toont werken van Bob van Dijk, die hier ook jaren werkte met NLXL

P1000638

Het werk wordt opgehangen met kek passende krukjes eronder

P1000639

Ook fotobewerkingen van Kerstin Vogel zijn in galerie Sophie te bewonderen.

P1000641

De deelnemers aan JCA de kok Elders laten zelf hun werk zien, hier een werk van Liesbeth van Woerden

P1000642

Gefragmenteerd werk van Liesbeth Bos

P1000644

gebaseerd op gewonde gebouwen in Sofia, Bulgarije werken heel mooi

P1000646

en deze video van Els snijders sprak me ook aan!

P1000648

Bij JCA de Kok as such combineerde Ineke Sleeuwenhoek haar werk met dat van Jean van Wijk

P1000649

Het werk van Sleeuwenhoek doet het goed met dat van Jean van Wijk

P1000650

dat helder en formeel is

P1000651

en veel associaties oproept

P1000652

maar uiteindelijk wel een Hollandse kwaliteit uitstraalt

P1000653

Tenslotte laten we een traan bij Ruimtevaart, een laatste biertje, een laatste blik onder anderen op de tentoonstelling van oud-gebruikers van de ateliers in Ruimtevaart, zoals hier Maarten Schepers met twee werken in perspectief

P1000654

Ton Klop met Oratores

P1000655

José de Bruijn met oostelijke atmosferen

P1000656

Henk Hubenet met abstract expressionisme

P1000658

Willem Marijs met een “Light-Piece”

P1000660

Nic Blans

P1000664

een passievol optreden van de Dust Bowl Drifers

P1000671

het was een mooie tijd!

Haags Hoogtij

Quartair

Moose

Maurits van de Laar

Sis Josip Gallery

GEMAK

Baracca

Galerie Sophie

Elders

JCA de Kok

Ruimtevaart

En Niels liep ook rond voor trendbeheer