Hoogtij

27 mei 2022

Vanavond vond weer een Haagse Rondgang plaats tijdens Hoogtij. Ik heb een wat beperkt rondje gedaan, maar ik merkte dat de sfeer er weer goed in zat. Daarbij was The other Book wel een grote trekker. Het is een beurs waarin kunstenaarsboeken- en edities en allerlei andere zaken uit de underground worden gepresenteerd. Toen ik bij Quartair binnen liep was ik overweldigd doordat de ruimte stampvol stond met tafeltjes en met belangstellenden. Uit verhalen daarna kreeg ik de indruk dat ook veel publiek van buiten Den Haag hier op af was gekomen, een groot succes dus! Deze beurs gaat nog het hele weekeinde door evenals een aantal andere tentoonstellingen en zondag wordt de beurs afgesloten met een feest vanaf 20.30 u.

Bij deze een indruk van wat ik zag:

Overzicht The other Book
De Billytown presentatie met Nishiko als host
En Elsje zit bij RUW
Alle generaties zijn vertegenwoordigd, zoals hier Ton Martens met zijn activiteiten in druk.
Een gedenkwaardige tentoonstelling!
Dit is echt underground…
met de bijbehorende humor!
Ook Lucius pax zit er bij met PAX-International waaraan yours truly ook een bijdrage leverde!

Vervolgens ging het voort naar …ism met de tentoonstelling Collective Contemplation naar een interessant concept van Ying Lu: meditatie als interactie met materialen! In een on-line workshop met twaalf kunstenaars werd e.e.a. voorbereid en in een sessie van twee uur op donderdag is de tentoonstelling gemaakt:

Fatemeh Hedari: making wasted substances
Frits Dijcks: Writing down Putin’s first (2000) and last (2022) New Year’s speech in Russian.
Zoe d’Hont: starting a listening journal with guidance from Paul ‘Oliveros’ book Deep Listening: A composer’s Sound Practice
idem
Zela Odessa Palmer: Doing Asemic writing on the window
idem
Anastasia Shin: Surface impressions, interior and exterior
Sam Beachy: creating a puzzle from broken glass found in the basement

Dan naar HOK-gallery, de tentoonstelling I wanna be sedated van Matt Plezier. De kunstenaar is uitgenodigd naar aanleiding van The Other Book waar hij ook aanwezig is met zijn imprint MonoRhetorik. In de tentoonstelling veel Punk-sentimenten:

De roemruchte Koekrant van Hugo Kaagman
En guerilla affiches op metaal gedrukt

Dan was Westend ook dichtbij. Daar wordt een tentoonstelling van kunstenaars uit de Spanjaardshof getoond naar aanleiding van het veertigjarig bestaan van dit ateliergebouw. Zondag zijn er ook open ateliers en bij Bos Fine Arts was ook al een tentoonstelling te zien met werk van kunstenaars uit de Spanjaardshof.

De verzameling van Pim Piët
Een zelfportret van John McKellar
Mooi werk van Helène Penninga
Theo ten Have in optima forma
Westend curator Annemiek Lauwerens
Schetsboeken met subtiele tekeningen van Ardi Brauwer

Hoogtij

Haags Hoogtij

24 september 2021

Het weer was vandaag dat van een prachtige na zomerdag en de avond was nog bijzonder zacht zodat overal in de stad een ruis klonk van alle dingen die we weer kunnen doen na de Coronabeperkingen. Zo leek ook Hoogtij weer als het normaal altijd was op een mooie avond: druk bezochte openingen en overal pratende, drinkende en rokende mensen buiten op straat. Bij deze een kleine indruk.

In de Spanjaardshof werd zelfs gedanst. In Westend bij de installatie van Ildikó Horvàth die onderzoekt hoe tactiele materialen en geluid een ruimte kunnen beïnvloeden. Hier werd gedanst door Guido Dutilh. In de projectruimtes van de Spanjaardshof, de voormalige liftruimtes, had Angeline Dekker een ruimte gemaakt die door twee dansers werd gebruikt om solo’s en duetten in te dansen. Bij bezoek werden groepjes door de dansers door de donkere gangen van de Spanjaardshof naar de projectruimtes geleid.

Naar de eerste etage…
Waar een danseres wachtte
en soleerde
Angeline Dekker had de ruimte goed aangepakt, o.a. met een vorm die aan een schoorsteen deed denken
De wanden leken met inkt en verschillende materialen bewerkt wat qua kleur erg subtiel uitwerkte.
De danseres nam ons mee naar de tweede etage
Waar de danser ons tegen het plafond geplakt opwachtte
en de twee een duet voor ons opvoerden
In een weer door de kunstenares bewerkte ruimte

Verder gaand aan het Westeinde kwam ik bij de nieuwe ruimte van de HOK-gallery. Daar hing een tentoonstelling met werk van Tosca Niterink onder de titel Toscania: portretten van figuren uit The Thunderbirds , een Britse poppenserie die in mijn jeugd erg tot de verbeelding sprak. Ook diverse dames uit de media en Bassie en Adriaan werden in allerlei situaties in vlotte toets geschilderd. Door het gebruikte licht heb ik geen goede foto’s kunnen maken, maar de sfeer van het werk komt toch fijn over!

Ook voor de volle HOK Gallery stond het publiek zich op de stoep te vermaken.
Dames in situaties
Portret van Brains, het brein achter de Thunderbirds
De piloten van de Thunderbirds
En de kunstenares ontvangt nog een mooi boeket

Verder aan het Westeinde, dat op deze manier wel een onverwacht hippe straat wordt, is bij ….ism project space een tekeningententoonstelling te zien onder de naam Drawing Appreciation Day. In het woonhuis van de initiators van het platform vind ik in alle hoeken en gaten tekeningen van het grote kunstenaarsinitiatief Hgtomi Rosa. Tekeningen als deel van het dagelijks leven, een mooi idee op aansprekende wijze uitgevoerd. Na het inrichten hebben de deelnemers elkaars werk becommentarieerd en die teksten zijn te lezen naast het becommentarieerde werk.

Bernice Nauta: Untitled
Joost Krijnen: The menu
Angelina Nonaj: Out of the blue
Anastasia Cistokova: Untitled
Lisa Blauwbroek: Babi Pangang (Feed me drawing #089)
meer in de keuken
en op tafel, u merkt: contekst is ook belangrijk
Topp & Dubio
Daniele Formica: Architrove from the interior of an Etruskan tomb in Cerveteri
Adele Dipasquale: Untitled sketch, for Theresa

Ook klein maar fijn platform: The Balcony verhuisde, nu naar de Kleine Mol straat, waar het een behoorlijk publiek tot op de stoep wist te trekken.

Binnen en buiten publiek
Er was werk te zien dat meer concentratie vereiste dan ik op deze avond kon opbrengen
Het zij me vergeven!

De volgende tentoonstelling is de finissage van een expositie die voor de Coronacrisis was begonnen. Bij Galerie Sophie had Harald van Noordt werk gepresenteerd dat eigenlijk niet goed te zien is geweest en hij besloot het nu nog een keer te tonen: mooi werk, gebaseerd op een mengsel van Japanse penseeltechnieken, monotype en andere methoden. Met beelden van stromend water en verwaaiende begroeiing laat hij het Panta Rei zien in bijna romantische beelden.

aan de stroom
met begroeide kanten
Een leporello-installatie
wat ouder werk
schetsboeken

Update zaterdag 25 september toen ik nog wat meer bezocht:

Een mooie ingehouden presentatie van Jan de Weerd en Lula Valletta bij de etalage van Maldoror was de moeite waard om te bezoeken:

totaal gezicht
Jan de Weerd
Lula Valletta met teksten en foto’s
Ik kon niet achterhalen waar de teksten van kwamen
maar het vormt een mooi suggestief landschap

En als laatste een bezoek aan Billytown waar onder de titel Palmtree toeval leidend was in de keuze van de kunstwerken.

Boven Viola Yesiltac, staand: Joseph Buckley
Peggy Franck
Marius Lut, de subtiliteiten in het oppervlak zijn niet te fotograferen
Sepus Noordmans, bij toeval ontdekte ik het werk achter de radiator
Stevig werk van Jeroen Jacobs op diverse plekken in de tentoonstelling
links Nishiko (2006 – 2008) en rechts Suzie van Staveren (2012-2006) beide werken onafhankelijk van elkaar gemaakt op de KABK
Marius Lut: Untitled

Hoogtij

Hoogtij #2

31 mei 2021

Zaterdagmiddag was Hoogtij een heel wat bruisender gebeuren dan vrijdagavond, niet in het minst door het prachtige weer en de algemeen eufore stemming in Den Haag. Het was duidelijk dat ieder blij was om weer een galerie te bezoeken en bekenden te zien en ik heb daardoor van de tentoonstelling bij Parts Project niets gezien, een indruk daarvan volgt nog. Wat ik wel zag vindt u hieronder.

Ik had bezoek en het gezelschap was nog niet bij Quartair geweest, daarvan zag u eerder een verslag op dit blog. Op weg daar naartoe stapten we eerst bij galerie Ramakers binnen die werk van de Nederlandse kunstenaar Wido Blokland toont onder de titel Als het centrum de omtrek is. De kunstenaar heeft zich terug getrokken in Bretagne waar hij volop van sterrenhemels kan genieten zoals hij als kind deed op de waddeneilanden. Die fascinatie heeft tot enigszins esoterisch werk geleid wat zeker de moeite waard is om te zien, ook al door het diverse materiaalgebruik.

It is Yourselves You See and What You Are – 2021
Tautology (Sun) – 2019
?
Chymische Hochzeit (nigredo, purgatio, destillatio, regeneratio) -2020
For your Eyes only (Sohum 3) – 2020
zaaloverzicht met publiek

Vervolgens op naar galerie Maurits van de Laar waar een combinatie van werken van Karin van Dam en Robbie Cornelissen te zien is onder de naam Places we have never been before. De kunstenaars hebben eerder samen tentoonstellingen gemaakt wat niet verwonderlijk is, want het werk combineert heel mooi. Toch maken zij verschillende ontwikkelingen door die in het geval van Cornelissen resulteert in een overgang van strakke architectonische ruimtes naar abstractie. Die abstractie lijkt een focus op de structuren die hij eerder gebruikte om vlakken op te vullen en nu apart toont. In het geval van Karin van Dam zien we een toename van organische vormen en gebruik van textiel wat elkaar mijns inziens versterkt. Een mooie en ook wel enigszins verrassende tentoonstelling tentoonstelling!

Karin van Dam: Cladonia fimbriata – 2021 met een grote tekening van Robbie Cornelissen erachter: The Waiting Room MvdL – 2021
Robbie Cornelissen
Karin van Dam
combinatiewand
Robbie Cornelisessen: Places (red) – 2021
Achterruimte

Galerie Maurits van de Laar

Hoogtij online

7 maart 2021

Na mijn bezoek aan …ism heb ik de rest van Hoogtij online bezocht om een indruk te krijgen. Niet de rondleidingen van Renate Boere of Giulia Malaperto, maar gewoon de filmpjes die geplaatst waren. Bij deze een overzicht van wat ik zag:

Eerst een informatief interview door Marie Jeanne de Rooij met Yasmijn Jarram over KM21
HOK gallery had een filmpje gemaakt van de mail-art kunstruil actie
En niet toevallig zag ik daarna het filmpje van Peer In gallery met werk van Lula Valletta in Iconoclast
werk naar aanleiding van de dood van Robert Walser
Bij Ruimtevaart is “Es malt” aan de orde met werk van Hans Ensink op Kemna, Elsa Hartjesveld en Paul van der Zande
West End gallery in de Spanjaardshof toont “Carousel” van Pietertje van Splunter
Page not Found toont een boek van Barbara Bloom: A picture, a thousand words, naar het essay van Roberto Bolaño: Labyrinth
Aether Haga laat ons kennis maken met de Bulgaarse kunstenaar Sofia Dimova met Hollandse opleiding
Seelab heeft een naar het mij lijkt consistente tentoonstelling: I’m Not Where I’m Supposed To Be van Biba Cole, Alejandra LC3pez en Daisy Madden-Wells
levendige boel daar lijkt me!
Tot slot Das leben am Haberkampf met een verzameling sculpturale kostuums van Wessel Verrijt

Hoogtij

Hoogtij

24 mei 2020

Komende vrijdag zal in Den Haag weer Hoogtij plaatsvinden, de Haagse rondgang langs kunstenaarsinitiatieven, expositieplekken en waar maar kunst te genieten valt. Het is een editie die zich op het internet zal afspelen, een mooie gelegenheid om het Malieveldproject nog eens onder de aandacht te brengen. Op de interactieve kaart is dat ook te vinden in de hoop dat meer kunstenaars en kunstliefhebbers zich op zaterdagochtend naar het malieveld zullen begeven om iets te laten zien of om van het gebodene te genieten!

 

Hoogtij programma

Hoogtij

6 maart 2020

Van Hoogtij kreeg ik niet veel mee, omdat ik in mijn eigen solo in Ruimtevaart wilde zijn. Daar werd echter ook Hoogtij geopend met soep en goede luim èn in de Helena, waar Ruimtevaart tegenwoordig gevestigd is bevindt zich ook Billytown en daar was ik ook even. Bij deze een kort verslagje waarbij ik ook niet kan zwijgen over de foto’s van mijn Berlijnse actie in december die voor de publiciteit gebruikt zijn:

Hoogtij flyer

Een bescheiden doorkijkje in mijn eigen tentoonstelling bij Ruimtevaart!

De opening van Hoogtij met een mooi overzicht van de activiteiten van Ruimtevaart van Ben Faydherbe en een passende toespraak van Henk Hubenet!

Terug in de expositieruimte kwam ik direct de Baracca-posse tegen die ambulant bezig waren: de oorvorm die zij als ornament tegen waren gekomen proberen zij op Google maps te tekenen met het volgen van een bepaalde route tijdens Hoogtij!

Ook de Billytownboys zagen zo mijn werk eens een keer!

Billytown toont werk van Ide André, die een residency bij hen tot een einde bracht

De overblijfselen van een performance met geluid

De kunstenaar was in opperbeste stemming, en terecht. Hij heeft een interessante tentoonstelling voort gebracht tijdens zijn verblijf.

En zo zie je ook meteen dat zich een proces heeft afgespeeld!

In The Kitchen viel me dit werk op: Erosions I van Enric Fort Ballister uit Hannover

Hoogtij

Hoogtij

29 november 2019

Hoogtij was een beetje tam qua publiek terwijl er toch wel een en ander georganiseerd was. Zo is het hele weekeinde The Other Book te zien in Quartair, The Grey Space, De Grafische werkplaats, Billytown en West. Dit gebeuren is georganiseerd rond Haagse kunstenaarsboeken. Bij … ism had de Belgische kunstenaar Bram van Meervelde de galerie voorbereid voor een avond met performances, maar hij liet het op het laatste moment door omstandigheden afweten wat door de galeriehouders op sympathieke wijze werd opgevangen door toch open te gaan. Ekster Raum had een open call uit doen gaan voor activiteiten in de bouwkeet van Baracca en daar was het de hele avond feest. Ik zag foto’s van performers in suikerspinnen en was aanwezig bij “Retribution of the Fire Snakes” van Liselot Versteeg en de afwisslend aanwezige Katia Borghesi. Bezoekers werden ontvangen door de “Suikeroom” die door Charlotte van Winden werd gepersonificeerd.
Billytown had een opening met werk waar ik even wat tijd nodig had. Het publiek daar het het prima naar de zin. Bij deze een indruk, klik de foto’s aan voor een diashow!

Hoogtij

Hoogtij

28 september 2019

Gisteren vond Hoogtij plaats in Den Haag, de kunstroute langs platforms en galeries die ik normaal altijd volg. Dit keer was ik mede-organisator en onderdeel van MÊKH-web bij Quartair en had ik andere verantwoordelijkheden. Vandaag heb ik nog twee tijdelijke locaties bezocht waarnaar ik nieuwsgierig was, bij deze dus nog een klein verslag:

Bij Quartair was het rustig wachten op de crowd..

Die zich al snel zou aandienen, goede vrienden

Oude vrienden

Familie

Collega’s

Het ging de hele avond door met een constante stroom bezoekers

lest best: de Baracca cowboys

Mijn dagboek van de tentoonstellingsperiode groeit gestaag. Het werk daaraan verhinderde me rond te gaan op Hoogtij

 

Zondag ben ik nog bij …ism geweest waar dit keer Thomas Bakker werd uitgenodigd. Onder de naam “The place of sculpture in daily life” plaatste hij op diverse plaatsen in het huis uiteenlopende werken. Met als referentie “The Place of Sculpture in the House: Sculpture in the House” (Edmund Gosse – The magazine of Art – London,1995) trekt hij sculptuur en het maken van sculptuur de huiselijke omgeving van …ism binnen. Sculptuur is echter een breed begrip, de kunstenaar lijkt hier het huis naar zichzelf toe te halen door zichzelf te deconstureren en onderdelen van zichzelf, materieel en conceptueel, over het huis te verdelen. Dit zegt niet zo veel over de functie van sculptuur in de huiselijke omgeving als wel over de functie van de huiselijke omgeving voor de sculptuur en de maker hiervan. Wat hierbij een rol speelt is dat het huis in dit geval atelier van de kunstenaar is geweest waar het getoonde werk gemaakt is. Wanneer dat werk getoond wordt is het huis weer een tentoonstellingsruimte waarin onderdelen van de kunstenaar en het werkproces getoond worden. Een vrij fascinerend gegeven waar …ism met de gebruikelijke grootmoedigheid ruimte aan geeft.

In een tussenkamertje dat zo te zien nog under construction is wordt een film getoond. Het doet me sterk denken aan de oude film “les mains d’Orlac” met Peter Lorre

maar de kunstenaar lijkt de protagonist die vooruit voelend met zijn handen rondloopt in het huis

Dan volgt aan het slot een sleutel die het proces misschien in context zet

De ogen van de kunstenaar kijken alle kanten op

Op de gang hangen twee in brons gegoten doeken: de atmosfeer wordt niet meer bepaald door wat er op staat, maar door wat zich er om heen afspeelt.

De leidraad

Een editie van twee foto’s die bij de tentoonstelling verkrijgbaar zijn

De mal voor twee sculpturen die ter plekke gemaakt zijn. Het doet denken aan een KKK-muts op een schilderij van Philip Guston.

Twee halve dia’s op halfkleinbeeld

De met de mal gemaakte sculpturen zijn afdrukken van de arm van de kunstenaar.

Ze krijgen zo iets bijzonder archaïsch…

Dan was ik ook nog even met het project van Baracca. Zij gavenTon Kraaijeveld gelegenheid werk te maken bij het voormalig hotel “Het wapen van Dordrecht op de stationsweg.

Het pand waarin het hotel zich bevond

Kraaijeveld wist daar zoals verwacht wel weg mee….

Hoogtij

Hoogtij

24 mei 2019

Vandaag vond weer een uitgebreide versie van Hoogtij plaats in Den Haag. Ik had het weekeinde voor Athene al veel gezien en aangezien het toch al een opwindende week was hield ik het beperkt. Bij deze een indruk:

Bij …ism project space laat Jean-Philippe Paumier het wezen van bergen beleven. Zo is deze dia van een negatief van een berg ontdaan van de kenmerkende eigenschappen van bergen en openbaart zich het wezen…

Dat geldt ook voor deze video in de hoofdruimte van het gebouw, een “rêverie sur la montagne”

In de gang dient de bezoeker met natte voeten over zeeptegels te lopen en zo de berg als fysieke reactie mee te maken.

Op deze kaart zijn de vouwen en kreukels parallel aan de hoogtelijnen die de hoogteverschillen aangeven, je vraagt je af wat wat is.

De kelder is een verrassende ruimte: boven deze maquette van gestort gips blaast een ventilator die de erosie in bergen aanschouwelijk maakt.

Dan naar Ekster, het nieuwe initiatief van Charlotte van Winden (sorry, ik weet dat je auteurschap bekritiseert..). Daar is de Papierfabriek geïnstalleerd waar met publieksparticipatie een nieuw Art Zine wordt geproduceerd. Publiek wordt van de hippe, populaire en drukke Grote Markt naar binnen gehaald om papier te maken…

Waarmee van alles gebeurt

De bekende zeef met pulp

En het snipperen. Deelnemers krijgen een wit pak aan wat de anonimiteit vergroot

Er zijn ook wel kunst-achtige dingen te zien zoals deze uitvergrote tekst uit het zine

En een zuil met tekens à la Penck

Het Zine dat stelling neemt tegen auteurschap, voor anonimiteit, internationalisme en gemeenschap.

Bij galerie Sophie een gelegenheidstentoonstelling n.a.v. het Spinozajaar met aan eerder in het pand exposerende kunstenaars refererende werken van Sandra Schijf (die een architectuurachtergrond heeft).

Harald van Noordt verruilde de Sorgue voor de Leidse trekvaart met even intrigerend werk.

Bij Maldoror galerie werd Yvo van der Vat uitgenodigd, een gilet jaune aan de Stille Veerkade

Dan naar HOK-galerie waar psychedelische linosneden te zien zijn van Bob de Groof

Met een aan underground-cultuur refererende beeldtaal

Die HOK-galerie is overigens een aardige aanwinst waar men sympathiek ontvangen wordt en waar sinds een jaar toch verrassende tentoonstellingen gemaakt worden.

En dan naar de tentoonstelling Space-Project 02: Lichtend gas van vorming tot in leven ontbonden, een installatie van Machiel van Soest

Een dertigtal vlakken werden beschilderd en in de ruimte aangebracht en twee sculpturen werden geplaatst

Zoals hier in de lege binnenruimte

Waaromheen verschillende atmosferen zich bolden

impressionistisch, expressionistisch

Het ging alle kanten op en maakte indruk

En als noot voor de ingang een kleine expo van dochter Ans van Soest

Hoogtij

Het Binnenhuis

15 maart 2019

Gisterenavond en vanavond vond in …ism project space een gebeuren plaats onder de naam Het Binnenhuis, een performatieve installatie. De veroorzaker van dit gebeuren is Frans van Lent die door de initiators van …ism is uitgenodigd iets te doen tijdens Hoogtij. Vandaag was ik aanwezig en ik vond het een nieuwe indrukwekkende poging van Frans van Lent publiek en privé te vermengen tot een bijna Beckettiaanse situatie. Na de Unnoticed Art festivals en The Parallel Show is dit een vrij ambitieuze poging om het spanningsveld verder te onderzoeken waarbij de kunstenaar dankbaar en bijzonder effectief gebruik maakte van de mogelijkheden die het huis waar zich dit alles afspeelde biedt. Hulde aan het steeds interessanter wordende  …ism voor hun gastvrijheid die dit gebeuren mogelijk maakte!

In het huis werden situaties gecreëerd door veertien performers waarbij de kunstenaar zelf een spilfunctie vervulde: in een binnenplaatsje centraal in het gebouw ontving hij de feedback op de installatie wat een fraai beeld opleverde dat naadloos in het geheel paste. Dat geheel bestond dus uit een aantal situaties die ik door het gebouw lopend tegen kwam: in de huiskamer zaten een man en een vrouw voorovergebogen over een eettafel de krant van de dag tot in detail te bediscussiëren. Links daar tegenover is de keuken waar zich twee dames bevonden. De ene kwam direct naar me toe om drinken en een zoetigheid aan te bieden en de tweede stond wat gedeprimeerd uit het raam te kijken. Op de sofa zat een vrouw te lezen, “De verveling” van Alberto Moravia. Aan de andere kant van een eerste binnenplaatsje, tegenover de keuken, bevond zich een gang met toilet en kasten. Hier stonden drie heren te wachten op een manier die er behoorlijk verveeld uit zag, zoals je op je beurt wacht lijkt mij.
Doorlopend zag ik twee gesloten ruimtes (de badkamer en de kinderkamer) en stuitte links afslaand op het binnenplaatsje op een telefonerende man, de kunstenaar zelf. Het leek een permanente situatie en het beeld is bijna een cliché: de bezoeker die zich terug trekt om zich telefonisch in zijn eigen bubble te begeven. Alleen ìs deze situatie zijn bubble, een mooie paradox en een beeld dat sowieso te denken geeft. Als ik dan verder ging kwam ik in een slaapkamer waar op het dubbele bed een man en een vrouw een fotoalbum zaten te bekijken en te becommentariëren, wel zachtjes, wat de intimiteit van de ruimte benadrukte, maar wat het onmogelijk maakte om te verstaan wat gezegd werd. Langzaam liep ik weer terug, bij de wc zag ik aan de overkant van het eerste binnenplaatsje de dames in de keuken heen en weer lopen, ook al weer zo’n mooi beeld wat een element van voyeurisme versterkte dat het geheel toch al bevat. In de huiskamer aangekomen nam ik zelf een minuut of tien plaats op een van de stoelen om het geheel nog even tot me door te laten dringen. Uit de keuken hoorde ik met enige regelmaat “wat heb je een mooie trui aan” en een even cliché-antwoord. De titel van het boek van Moravia kwam bij me naar boven, zou het een sleutel zijn? Ik moet het maar weer een keer lezen of de film er van gaan zien.

Onder de indruk kwam ik weer bij de entrée waar de initiatoren van …ism me hadden ontvangen om me “op mijn gemak te stellen” zoals zij dat noemden. Ik was op mijn gemak, maar door de installatie was ik toch bevangen geraakt door een wat drukkend gevoel, een existentialistische twijfel…..

Ondanks het verzoek niet te fotograferen heb ik toch drie plaatjes gemaakt die ik hier met de vriendelijke toestemming van de kunstenaar laat zien:

De slaapkamer

Aan de telefoon…

Doorkijkje naar de keuken

… ism project space