HOLAA!

8 juni 2018

Vanavond was het weer groot feest, want Haags Hoogtij vond plaats in de HOLAA!-editie, het begin van een mooi kunstzinnig weekeinde waarin veel te genieten is in de Haagse binnenstad. Zaterdag- en zondagmiddag zijn de locaties open en Moose  Space heeft zaterdagavond een unieke videomarathon vanaf 19.30 u. Bij deze een indruk van de eerste avond:

De opening werd verricht door trendbeheer’s Niels Post bij The Grey Space in the Middle. Hij wees er op hoe bijzonder Hoogtij is door al zo lang en consistent met steeds weer nieuwe plekken regelmatig een avond kunst te presenteren.

De organisatie liet zich dat natuurlijk maar al te graag vertellen!

Intussen was er op die plek ook een presentatie van ArtScience studenten van de KABK te zien, o.a. met deze mindblowing installatie van Sophia Bulgakova.

Voor de deur staat Baracca met een werkkeet waarin ze voor deze editie Urs Pfannenmüller uitnodigden werk te maken. En die weet daar wel weg mee: een nogal claustrofobisch geheel.

Ook bij Maurits van de Laar is een verwarrende tentoonstelling te zien: JaGaTa, werk van drie kunstenaars die enigszins overlappen qua benaderingswijze van het papier. Koen Taselaar, Henri Jacobs en Patrick Gabler.

Dit is duidelijk van Patrick Gabler…

en deze eyefuck is onmiskenbaar van Koen Taselaar

Henri Jacobs maakt nu ook keramiek.

Maar kunt u de kunstenaars in dit ensemble uit elkaar halen? Een sterke opstelling in een bijzonder sterke tentoonsteling.

Bij Maldoror is werk te zien van fotografe Mihály Stefanovicz en schilder Katinka Aalbers

Galerie Sophie laat nieuw en totaal ander werk zien van Rob Blok.

Fijne subtiele aquarellen.

Ook Lisette Frimannslund laat werk zien, bewerkte foto’s met teksten

Mooi misschien wat gesloten werk

In de Spanjaardshof laat Helène Penninga recent werk zien

Duidelijk 20e eeuwse sferen met invloeden van het surrealisme

en het interbellum

toen nog fris en vrolijk over de tennisbaan gerend kon worden

Ik blijf bij dit doek dit een dubbel sentiment voelen

ism… Project Space op het Westeinde heeft Harmen de Hoop uitgenodigd die een tentoonstelling met werk van Reinier Lucassen presenteert…

Maar wel gecureerd door het publiek. Ieder mag een werk uitzoeken wat door de kunstenaar wordt gecopieerd…

Waarna de bezoeker het zelf mag hangen, dat leidt tot dit soort ensembles .

Bij gebrek aan een trapleer hing ik mijn keuze maar lager in de hoek

Bij Moose Art Space wordt een continu videoprogramma in het Passive Activists project getoond en Maarten Bel, bekend uit het Rotterdamse, performt

Hij draag persoonlijke teksten voor terwijl perfect in sync boven hem relevante illustraties worden geprojecteerd

Dan nog even naar Quartair waar een soort speeltuin is gecreëerd. Het is een groepstentoonstelling, rechts een versplinterd beeld van Gordon Meuleman

Liza Wolters: to Never do it again (Forever), daarvoor: Marilou Klapwijk:As far as I can Reach

Sophia den Breems: Tot je er bij neer valt

Marilou Klapwijk: Things Other People Say

Op de voorgrond nog een deel van het werk van Gordon Meuleman en de vlag is van Liza Wolters: A Certain Someone told me that if I want to get things done, I need to start living like a Great Athlete. I decided not to (for now).

Echte schilderijen van Mike Moonen

En in deze overzichtsfoto de aanleiding voor mijn opmerking over de speeltuin

Holaa!

Niels maakte natuurlijk ook een rondje: trendbeheer

En bij Jegens&Tevens deed Connie van Driel verslag: Jegens&Tevens

Advertenties

Hoogtij #42

9 maart 2018

Hoogtij was vandaag erg de moeite waard. Ondanks de regen liepen er aardig wat enthousiastelingen rond om de diverse galeries en initiatieven te bezoeken en terecht, want die moeite werd op diverse locaties beloond. Bij deze een klein overzicht van wat ik zag (andere plekken waarnaar ik nieuwsgierig was volgen nog, je kan niet alles op zo’n avond!)

Moose vierde de aftrap van hun project Passive Activists, een programma van video’s van over de hele wereld. Zij vergeten zichzelf ook niet zoals hier in de video “I`M GONNA BE ON TELEVISION”, vers van de pers door Charlotte van Winden.

Standing room only toen ik er was, met een video van Jesse Budel in de etalage .

Bij Hoorn & Reniers een opening van de tentoonstelling van Janes Haid-Schmallenberg, een jonge Berlijnse kunstenaar die jonge hippe kunst maakt.

Het refereert aan grifitti, outsider-art en wat dies meer zij: een hedendaagse holbewoner!

Quartair viert nog steeds het 25-jarig jubileum, dit keer met een overzicht van recent werk van de deelnemers aan het initiatief. Dit werk, “Alpine Thoughts” is van Marlies Adriaanse

Pietertje van Splunter: Plastic Play (video)

Op de voorgrond “Piano/Forte” van Mike Rijnierse (ism Rob Bothof), een schommel die functioneert als een geautomatiseerde prepared piano. Boven is een werk van Jesse Rahman: “Verlichte gracht, bovenlangs”.

Erik-Jan Ligtvoet laat een verrassend werk zien, eerder een installatie misschien, bestaande uit een serie werken uit de reeks “A Pair of Snakes”.

Astrid Nobel maakte een mooie serie “Tratteggio (ik leerde leegtes vullen)” gebaseerd op restauratietechnieken waarmee ze poogt om verdwenen zaken te herstellen.

Hierboven weer het werk van Jessy Rahman en op de achtergrond is werk van Harald de Bree te zien dat doet denken aan camouflageschilderingen op Engelse boten in de eerste wereldoorlog.

Thom Vink: Aquarium

Ludmila Rodrigues: Politics of Affect – Uitnodigende handen steken uit een houten wand en vragen erom om aangeraakt te worden

Het komt ook erg hulpeloos over om die handen zo te zien reiken naar iets dat niet gezien kan worden, gaaf werk!

 

In de Spanjaardshof was een mooie video-installatie te zien van Karola Pezarro en een werk van Niels de Bakker. In samenwerking maakten zij Pas de Deux, maar hier alleen het werk van Pezarro

Dat erg subtiel is in inhoud en vorm.

Klapstuk was vanavond de opening van …ISM met een project van Topp & Dubio onder de naam “Beïng Stuck in the Middle of the Moment”. Een avondvullend gebeuren met 25 deelnemers in de vorm van performance, installatie, theater… kortom een multidisciplinair gebeuren.

In en achteruimte, genaamd The Past, was een overzicht te zien met de activiteiten van Topp & Dubio door de jaren heen.

Foto’s van eerdere acties en exposities, voor de volgers een feest van herkenning.

Even een tijdsbepaling erbij was wellicht niet echt nodig

Want het heden was zo nadrukkelijk niet het verleden

door de activiteiten die door bekenden en onbekenden werden uitgevoerd dat verwarring nauwelijks mogelijk was. Hier met o.a. Sean Cornelisse en Frans van Lent

Er waren ook onbekenden zoals deze jongen die indruk maakte met zijn vragen aan het publiek

Er werd voorgelezen door Sean en er werd gelezen door Rien Monshouwer in bruisende intermezzi

En de jongeman liet zich kennen tot op de naakte huid!

Een beloftevol begin van een ongewoon initiatief!

De opening van Yaïr Callender had ik door omstandigheden gemist, maar bij deze gelegenheid ben ik gaan kijken naar de tentoonstelling “For the Vision of Abou ben Adhem” wat ook nog een aardige “pun”zou kunnen zijn.

Ik was verbaasd door de manier waarop hij zijn werk in de ruimte had geplaatst

En die ruimte met Berlage-achtige accenten had gevuld, een geest van spiritualiteit en referenties aan oude culturen wasemt door de ruimtes van 1646

Waarbij ook de details indruk maken

Vooral bij deze ruimte moest ik echt aan het gemeentemuseum denken

En weer zijn de details erg geslaagd.

Bij Maurits van de Laar is een solo van Ronald Versloot te zien, een oudgediende die voorstellingen schildert in een trant die speelt met voor- en achtergrond. Het zijn figuratieve beelden in een romantische traditie.

Into the wild…

Er zijn ook een viertal werken op papier te zien. Hierin is de lichtwerking echt virtuoos te noemen.

Tot slot was ik nog even bij Galerie Sophie waar subtiele tekeningen van Maeve van Klaveren te zien zijn

Sensitieve portretjes

Auch ein Rücken kann entzücken!

HoogtijHootij

P.S.-This is Live

8 juli 2017

Door allerlei erg tevreden makende gelukkige omstandigheden kon ik het grootste deel van het performancefestival van P.S. niet volgen, maar na de toevallige ontmoeting woensdag wilde ik toch de afsluiting nog even zien. Een groot en interessant deel was al voorbij toen ik binnen kwam, maar het bijgaande heb ik nog meegemaakt.
Met veel energie heeft P.S. de discipline in Den Haag op de kaart gezet. Na eerdere try-outs in Ruimtevaart en in The Hague Youth Factory is nu van 25 juni tot 9 juli een periode van workshops en events georganiseerd met Haagse, nationale en internationale deelnemers. Het gebeuren verspreidde zich over de hele stad en met Quartair als centrum werd een interessant en levendig festival gepresenteerd dat zeker aansluit bij de ontwikkelingen in het kunstenveld en op de diverse kunstacademies. Hulde dus voor de organisatoren en deelnemers

Ieke Trinks: The nature of things Die dingen liggen in een cirkel op de grond terwijl Ieke rondjes loopt waarbij ze zich regelmatig omdraait om de andere richting op te gaan. Regelmatig pakt ze iets op en vraagt aan de omstanders wat het is. Dat wordt opgenomen en dan weer in een geluidscompositie terug gespeeld.

Hier zijn de meeste spulletjes alweer verdwenen, maar die cirkel vond ik wel mooi

Het duo Somer Meier speelde schaak, in slow-motion, zonder schaakbord. Een hallucinante performance in een tenenkrommend tempo waarin het duo gespecialiseerd lijkt te zijn.

In de kale ruimte van Quartair met de grijze vloer werkte het erg mooi!

Dan de afsluiting: de persconferentie van Topp & Dubio over hun woensdagmiddag op het plein uitgevoerde performance.

In een professionele setting kleedde het duo zich nog snel even om achter de microfoons en verklaarden zij zich nader, daarbij de documentatie niet vergetend.

Tijdens de bewuste performance werden lijnen getrokken van het standbeeld van Willem de Zwijger naar het ministerie van Defensie. Het materiaal bestond uit diverse kleuren vla.

De heer Dijks van het illustere duo verklaarde de diverse aspekten van het gebeuren. Met name de politieke en morele lading van de kleurkeuze werden grondig getackled.

Die vla werd heel precies uitgelijnd met lepels, overschot belande in een meegenomen emmer

Waardoor uiteindelijk een zoet geurend monumentaal accent op het Plein verscheen

Dat zelfs kaarsrecht over de fietsen van de beide heren liep.

Er was natuurlijk gelegenheid tot het stellen van vragen, waar kunstenaars en journaille graag gebruik van maakten.

Zo werd na de performance de wasstraat in de Binckhorst bezocht om de fietsen een stevige beurt te geven. Op de vraag hoe het Plein er bij lag na de performance verklaarden de kunstenaars dat niet te weten: ze waren niet meer terug geweest!

P.S.-This is Live

Cloud Force One

15 juni 2017

Vandaag werd ik opgebeld door Quartair met de vraag of ik het leuk zou vinden geïnterviewd te worden tijdens hun live radio stream. Of ik even langs wilde komen als ik gelegenheid had. Toevallig stapte ik juist het huis uit om wat spielatten te kopen dus ik reed naar Quartair om kennis te maken met de radiomaker, wolkenbreier Leo Reinders. Het bleek een Antwerps internetradiostation te zijn dat het jarige kunstenaarsinitiatief had uitgenodigd om deze hele week uit te zenden vanuit hun expositieruimte. Leo houdt van improviseren en ik ook, dus dat moest goed komen.
’s Avonds aangekomen bleek dat een ander interview nog bezig te zijn. Topp & Dubio, waarmee ik gecombineerd zou worden zaten meewarig te wachten bij een kruiwagen die zij zouden gebruiken voor een performance. Toen we eenmaal aan de beurt waren was al gebleken dat de interviewer met lage stem mompelend in een zwaar Vlaams accent steekwoorden aangaf waarop de geïnterviewde diende te reageren met gloedvolle verhalen.
De helft van de tijd verstond ik hem niet en ik was blij dat Topp & Dubio voornamelijk zijn interesse wekten. Die weten daar wel raad mee. Toen ik terug naar huis ging vroeg ik me af wat de luisteraars hier nu van opgestoken hadden, naar bleek was het hele gebeuren live uitgezonden in Antwerpen en omgeving en op internet.

Het publiek in de radioshow

Verspreid hing kunst die niet anders dan Belgisch kon zijn…

èn n.b. portretten van de Friese KABK-alumnus Roeland Zijlstra die naar België geëmigreerd is. Hij schijnt maandag bij de uitzending aanwezig geweest te zijn.

Helaas kon ik daar niet bij zijn àls ik het me al bewust was geweest. De portretten blijven bijzonder gaaf!

Intussen was de uitzending bezig met een interview met een Amerikaanse onderzoeker. het podium van de afgelopen verjaardag bleek nu ingericht als radiostudio.

Ook in live-muziek werd voorzien met een Belgisch trio dat Twin Peaks-achtige muziek maakte.

Voorzichtig tasten Leo Reijinders, Top & Dubio elkaar af

Reijnders heeft wèl de houding van een radiomaker

Ten slotte zongen Topp & Dubio een gedreven Bella Ciao voor het publiek!

En met de publiciteit zit het wel goed!

Quartair

De Wolkenbreiers

Quartair 25

10 juni 2017

Vandaag bestaat kunstenaarsinitiatief Quartair 25 jaar en dat willen ze weten ook! Vanavond is er een groot feest en in de loop van de komende week vinden elke avond radio-uitzendingen plaats met diverse gasten. Ten bate van dit alles hebben de leden van Quartair een groot podium gebouwd voor optredens en radiostudio. Ik ga hier geen verantwoord verhaal houden, maar feliciteer ze van harte met deze respectabele leeftijd en ik hoop dat ze nog lang door zullen gaan!

Bij deze een indruk van de festiviteiten vanavond:

Bij aankomst, een uur na aanvang zit de sfeer er al goed in.

Binnen maakt Frame 25 zich op te gaan spelen met ontspannen lounge muziek

waarbij Dr. Goldfinger zich op velerlei terrein nuttig maakt

Ik ontdek voor het eerst dat het gerenoveerde Quartair een toilet heeft

en naarmate de openingen in de stad aflopen wordt het bij Quartair allengs drukker

waarbij we veel bekende Hagenaars en ook Rotterdammers langs zien komen

Intussen komt in de muziek ook steeds meer energie met Audrey Laro en Pak Yan

Bigiman Jessy Rahman is op zijn zonnigst en overal tegelijk aanwezig

Als de DJ aantreedt wordt er gedanst

After hours treedt Melle de Boer op met muziek vol melancholie. Helaas heeft het publiek daar geen boodschap aan en ronkt er keihard doorheen, toch een mooi optreden!

En op weg naar huis is de maan vol en de straat leeg, het was een fijn feest!

Ook voor de radioprogrammering: Quartair

Hoogtij

10 maart 2017

Haags Hoogtij was als vanouds weer druk en vond onder een goed gesternte plaats. Uw verslaggever had zelf verplichtingen en kon dus niet echt een ronde doen, maar ik heb toch geprobeerd nog wat dingen te zien waarbij de nadruk lag op performance zoals u hier kunt zien. Die performance vond voornamelijk plaats in The Hague Youth Factory, HYF, die zich onder de oude Riva-garage aan de Jan Hendrikstraat bevindt. Een verrassend  gevarieerd programma dat werd gecurateerd door P.S. die ambities hebben voor performance in Den Haag.

Het programma in HYF

Topp & Dubio voerden een avondlang durende performance uit onder de naam “The Key to Finding Everythingt that You Have Lost”

Waarbij een absurdistische onmacht om met sleutels om te gaan de boventoon voer

Zelf voerde ik een performance uit onder de naam “Donna mi Prega” naar het gelijknamige gedicht van Guido Cavalcanti in een vertaling van Ezra Pound. Beplakt met mijn huidige preoccupaties nam ik een stapel kranten en een trapje en wandelde zo van mijn atelier naar de performance ruimte.

Ter plekke spreidde ik de kranten uit op de vloer en legde mezelf te slapen. Na een aantal minuten stond ik op, bekeek het publiek, beklom de trap en declameerde het gedicht van de Renaissancedichter. Daarna probeerde ik nog enige tijd mijn ogen dicht te doen op de vloer, pakte mijn spullen op en wandelde terug naar mijn atelier.

Bij terugkomst als persmuskiet was Yvette Teeuwen bezig met haar bewegingsperformance.

Waarbij ook het publiek besnuffeld werd.

Een tafel met materialen die klaar stond voor Lisetteh

En dan begon een mooie performance van nieuwkomer Larysa Bauge. Ze had dit stilleven geprepareerd

kwam op, een eenvoudige melodie eindeloos herhalend. Dan deed ze haar jurk omhoog en nam de geschaafde bietjes in haar mond

en spuugde die in een schoen met hoge hak.

Na die handeling een aantal malen te hebben herhaald deed ze de schoen aan, nog steeds zingend

danste naar de achterliggende wand,

en tekende op de wand met de voet die in de schoen had gezeten. De voet werd een paar keer in de schoen gedoopt om door te tekenen

Tenslotte stapte ze met aan een voet een schoen op de stoel, zette de schaal met bieten op haar hoofd en boog snel voorover waardoor haar jurk en de schaal op de tegelvloer vielen. Vervolgens ging ze af door de scherven.

In een andere hoek van het gebouw waren de restanten te zien van de performance van Sasha Chavez, die bekers thee aan het plafond had gehangen. De thee gleed in druppels langs de omlaag hangende draden op de vloer.

Ik miste de performance, maar de vloer zag er mooi uit!

Bij Moose Space was een energieke video te zien genaamd Freak Show: Charlotte van Winden en Sarah Atzori

Quartair toont een grote installatie die door technologie en wetenschap is beinvloed

Ik vond het een nogal psychedelisch geheel

Weer een performance, ditmaal bij A gallery named Sue aan het Noordeinde. Onder de naam Black and White verplaatsten Susanne Somers en Miranda Meijer schaakstukken in slow-motion op een tafeltje zonder speelveld.

Het begrip tijd werd danig opgerekt door de dames

Miranda Meijer toont haar tekeningen

Klein maar fijn, dat werk!

Tot mijn verrassing hangt er ook werk van Guido Winkler (IS-projects)

Harde abstractie met suggestieve ingrepen

die bijzonder goed werken.

Ook Baracca was aanwezig met een als white-cube ingerichte schaftkeet aan een voormalige brandweerwagen.

Werk van Yvo van der Vat (naar ik aan neem)

en Ibrahim R Ineke waren te zien

Terug bij HYF waren Topp & Dubio nog steeds in de weer met sleutels, de context was iets aangepast

En binnen was de performance van Crutches al voorbij, dit was het restant

maar van Facebook begreep ik dat de dames behoorlijk hadden huis gehouden

Sarah Atzori, die ook al aan de video bij Moose had mee gewerkt,deed een s performance met sound en light in de lockers die er stonden.

Gewoontegetrauw wilde ik tot slot nog een biertje drinken bij Ruimtevaart waar José de Bruin een mooie etalage had samen gesteld.

Het materiaal is eenvoudig, maar het resultaat effectief

 

en dramatisch.

Binnen heeft ze in de expositie stand ook een installatie gemaakt vol weemoed en verlangen

Hoogtij