Eindejaarslijst chmkoome’s blog 2016

2 januari 2016

De koude wind die al jaren uit de rechtse hoek over het culturele veld waait maakte de afgelopen maanden flink slachtoffers!  Tijdelijke oplossingen werden in bepaalde gevallen wel gevonden, maar structureel gaat het bepaald niet goed. In het Haagse spelen daarnaast nog meer zaken een rol. De ontwikkelingen in het vastgoed en in de Haagse infrastructuur zorgen er voor dat Haagse kunstenaarsinitiatieven met hun hele hebben en houwen van hot naar her gestuurd worden. De ontwikkelingen in de Binckhorst zijn in dit opzicht tekenend: Billytown begon met een ambitieus programma en een heel nieuwe opzet en zal in april het veld moeten ruimen. Locatie Z was naar haar derde expositielocatie in een jaar verhuisd, ook in de Binckhorst , het zal daar weer weg moeten. Dat gebied leek veel mogelijkheden te bieden voor de kunstensector, maar de stedelijke ontwikkelingen en met name het gereed komen van de Rotterdamse baan zorgen er voor dat het gebied ook commercieel aantrekkelijk wordt. Daarnaast is er mede ten gevolge van de immigratie een behoefte aan woonruimte en er wordt naarstig gezocht naar kantoorruimtes die tot wooneenheden kunnen worden omgebouwd. Het gevolg is dat kunstenaarsinitiatieven met enorme onzekerheid blijven zitten over hun situatie.

Deze eindlijst is beperkt. Ik heb afgelopen jaar minder gezien wegens diverse reizen die ik mede ivm onderzoek heb gemaakt. Daarnaast ben ik ook uitgenodigd om jaarmeester te worden van het Apprentice-Master Project van Kunstpodium T en dat heeft me ook nogal bezig gehouden, de resultaten zijn op deze site de komende maanden te bezichtigen. Een bijkomend voordeel is wel dat ik regelmatig het land in zal gaan voor de erbij behorende tentoonstellingen en dus ook andere exposities in de omgeving zal zien. Zo ben ik recent al een paar keer in Park en de Pont geweest waar ik normaal wat moeilijker kom. Bij deze de toppers zonder hierarchie:

In Den Haag is Parts Project nadrukkelijk aanwezig met een paar waanzinnig goede tentoonstellingen waarvan ik vooral Show me Your Vital Parts top vond.  De installatie van Pim Voorneman droeg als entrée bij aan de gelaagdheid van de presentatie.
Het weekend waarin A day to clay a bust van Topp&Dubio plaats vond in 503 was gedenkwaardig, het interessante initiatief gaat rustig zijn eigen weg (dit weekend met Joost Rekveld) en de heren gaan door met acties in straten enzo..
Quartair maakte met Drawing Front een mooie tekeningententoonstelling en de tentoonstelling van Frank Halmans bij Ramakers was ook heel goed.
De tentoonstelling over Vilèm Flusser bij West past mooi in een zich steeds duidelijker aftekenend programma dat met het in gebruik nemen van Huis Huguetan nog veel meer mogeljkheden heeft zich te ontwikkelen. De recente tentoonstellingen See How the land Lays/Gagarin zijn daar een mooi voorbeeld van.

Baracca maakte bij Locatie Z de afsluiting van haar “Inside Job” project in een vrij moeilijke omgeving wel een goede show. Locatie Z zelf heeft op die locatie, het Helena van Doeverenplein,  kort maar hevig gefunctioneerd na eerst met All You can Eat van Ockenburg afscheid te hebben genomen. Thijs Ebbe Fokkens maakte onder de naam Escapist Cookbook een grote installatie die indruk maakte en de recente expositie The Group van The Holls-Collective, dit keer in de Binckhorst,  laat zien dat het potentieel ondanks alles onaangetast blijft.
Billytown maakte haar belofte volop waar met een serie tentoonstellingen: de solo van Marius Lut, de mooi onbevangen tentoonstelling Can’t do Nothing die door Bernice Nauta werd gecureerd en de nu nog te bezichtigen tentoonstelling van Iede Reckman, For All but Finitely Many, maken het om wanhopig van te worden dat zij weer verkassen moeten. Hopelijk vinden ze een manier om zo door te gaan.

Galerie Maurits van de Laar vierde zijn vijfentwintigjarige jubileum met een tentoonstelling die aangeeft dat de galeriehouder een mooi breed programma heeft ontwikkeld dat hem een sterke plek in de Haagse galeriewereld bezorgt. De tentoonstelling Auszeit van Diederik Gerlach in oktober was bijzonder fraai!

Helaas moeten we afwachten wat met een andere sterke galerie, Nouvelles Images, gebeurt nadat Erik Bos helaas veel te vroeg overleed. En, talking about galleries: De Art The Hague beurs begint nu wel smoel te krijgen, alleen het randgebeuren oogt bijzonder rommelig en hap-snap: kan daar niet een goede curator op gezet worden?

Galerie Durst Britt&Mayhew gaat onverdroten voort op de ingeslagen koers met een vrij ambitieus programma dat mooie tentoonstellingen oplevert, de tentoonstelling van Wieke Wester en Alexandre Lavet waren niet te versmaden!

STROOM blijft instelling van het jaar voor mij, zij zijn de spil van de Haagse kunstwereld en het hele land is daar jaloers op. Het twee-jarige project dat ze uitvoeren, Attempts to read the World (Differently) , vindt doorgang met intrigerende tentoonstellingen:  na vorig jaar de tentoonstelling met Neïl Beloufa te hebben gemaakt zagen we dit jaar de Display Show met Celine Condorelli, Gavin Wade en James langdon en nu het project Three Exhibits, Five Acts dat zich na de grote video-installatie van Max de Waard interessant ontwikkelt.

Dat de wind in HEDEN uit een andere hoek waait is ook duidelijk: met een consequente serie tentoonstellingen en deelname aan beurzen proberren zij hun bekendheid te vergroten en een aantal door henzelf gebrachte kunstenaars te promoten. De HEDEN-start prijs is een mooi intitiatief en tentoonstellingen als die van Ingrid Mol en Theo Jansen zijn altijd de moeite waard om te bezoeken.

Het Malieveld-project blijft interessant voor mij persoonlijk als laboratorium en incidenteel komen ook anderen daar werken op zaterdagochtend. Zo werd op 9 april het vierjarig jubileum gevierd met een aantal deelnemende kunstenaars.

Buiten Den Haag vind ik PARK in Tilburg toch heel bijzonder met o.a. een zomer-installatie van Yona Friedman en een fantastische tentoonstelling als Mwili na Akili met Charlote Schleiffert en Paul Bogaers. Lekker licht, een tentoonstelling die Eelco van der Lingen maakte voor het Centraal Museum in Utrecht vond ik erg de moeite waard en het was fijn om te zien dat ook This Art Fair in de beurs van Berlage wat meer karakter begint te krijgen. Het is goed dat individuele kunstenaars zich hier kunnen aanmelden.

Internationaal werd ik geraakt door de Robert Ryman-tentoonstelling in DIA-arts centre in New York, de Duchamp en Brancusi opstellingen in het Philadelphia Museum of Modern Art, de Barnes-Collection in Philadelphia, de heropening van het SF MOMA met een prachtige inventieve nieuwe vleugel en een fantastische brede presentatie van o.a. Elsworth Kelly. Verslagen stonden op Facebook, maar daar moet je kennelijk toch niet te enthousiast gebruik van maken want na een album met al mijn Malieveldwerk zijn nu ook drie van mijn U.S. albums verdwenen. Ik zal proberen in de loop van de komende maanden verslagen op dit blog te zetten.
De tentoonstelling van Annemiek Lauwerens in een kapel in Pernes les Fontaines in Zuid Frankrijk liet voor mij zien dat context heel belangrijk kan zijn voor het werk van een kunstenaar.

Ik had graag nog gezien:
Manifesta 11 in Zürich, Beat Generation in het Centre Pompidou, Georgia O’Keeffe in de Tate gallery, Machiel van Soest na Billytown ook in P.S. Projects met SequenceErik van Lieshout in Wiels, Francys Alys in de Wiener Sezession, de collectie Chtchtoukine in Fondation Louis Vuitton in Parijs en last but certainly not least: Carte Blanche voor Tino Sehgal in het Palais de Tokyo.

CD van 2016 (nog maar net binnen): Radiohead – A Moon Shaped Pool

Boek van 2016: Stefan Hertmans –De Bekeerlinge

Filmserie van 2016: Game of Thrones season VI,

 

 

Advertenties

The Group

22 december 2016

The Holls-Collective is een groep vrouwelijke kunstenaars die elkaar kennen van de KABK en sindsdien als collectief projecten doen. Ze hebben hun eigen praktijk, maar als groep duiken ze soms op bij diverse gelegenheden. Afgelopen jaar werkten ze aan een project op basis van een privé What’s App-groep die zij gebruiken sinds ze verder uit elkaar zijn gaan wonen , daarin worden zaken besproken die met nadruk niet met hun kunstenaarschap te maken hebben. Tijdens een residency van twee weken in de toenmalige ruimte van Locatie Z  probeerden zij video te maken van de daarin besproken onderwerpen. Eerder lieten ze resultaten zien in het Stedelijk Museum onder de titel Bring your Own Beamer , maar nu is in de nieuwe ruimte aan de Binckhorst een kekke 8 channel video-installatie te zien waar tussendoor Ode an der Freude van Beethoven luid klonk terwijl daarop in een van de video’s wild gedanst werd met een pistool in de hand. Het is een bijzonder levendig geheel met veel gender-specifieke leeftijdsgebonden preoccupaties zal ik het maar noemen. De ruimte die Locatie Z tegenwoordig heeft, voor zolang het weer duurt, werd erg goed gebruikt – de inrichting werkte fantastisch. De presentatie vindt alleen vanavond plaats!

p1090587

In een video is het collectief als geheel present

p1090588

Dans met wapen

p1090590

Onderwerpen zoals bijvoorbeeld….

p1090591

Reflectie, letterlijk en figuurlijk

p1090592

Headbangend

p1090593

Installatie

p1090594

De transparantie van de projectieschermen werkt erg suggestief

p1090598

Werk en leven

p1090599

leven en werk

p1090602

En de danser bleef maar dansen

p1090603

Overzicht ruimte

p1090604

Nog een overzicht

p1090606

En zoals altijd bij Locatie Z werd er weer goed voor ons gezorgd bij de bar

Locatie Z

There Is A Place

19 december

Locatie Z is alweer verhuisd, nu van het Helena van Doeveren plantsoen, een moeilijke uitdagende ruimte, naar de Binkhorst, waar een tijdelijke expositieruimte is betrokken. Op korte termijn zal die waarschijnlijk ook weer verlaten moeten worden. Ateliers zijn op een andere, stabielere locatie. Het geeft de kunstenaars in het initiatief, en overigens in meer inititatieven in Den Haag, veel zorgen, temeer daar beschikbare panden  weg gekaapt worden voor klushuizen/apartementen en statushouders. Het laat weer eens zien hoe willekeurig het beleid van de gemeente is ten aanzien van de cultuur.
Intussen is deze ruimte wel erg groot en heeft het bepaald een potentieel dat nu, met de tentoonstelling van Sander van Heerde niet helemaal wordt benut. Het werk verdrinkt er een beetje in, maar is op zich de moeite waard om gezien te worden zoals u bij deze kunt zien:

p1090317

Een sculptuur als een dronken insect, later werd ze ook voor een performance gebruikt die ik niet mee maakte.

p1090318

Wel mooi gemaakt overigens en strak bedoeld denk ik

p1090319

Deze foto geeft een mooi idee van het potentieel van de ruimte . Ook akoestisch interessant overigens: Matthias König deed een fraaie improvisatie op elektronische instrumenten

p1090320

Een installatie gaf wat context aan het werk

p1090322

Een ingenieuze videoprojectie van het beeld werd daarin getoond

p1090323

Mooie kale ontwerpschetsen hingen aan een grote muur

p1090324

erg de moeite waard

p1090325

En zoals te doen gebruikelijk was Locatie Z weer goed van eten en drinken!

Locatie Z

The Escapist Cookbook

20 maart 2016

Terwijl in Locatie Z een tentoonstelling was ingericht en een performance plaats vond tijdens Hoogtij was buiten zicht nog een werk geïnstalleerd dat vandaag kon worden bezocht: Thijs Ebbe Fokkens werkte enige tijd in de grote ruimte in het gebouw aan het Helena van Doeverenplantsoen en kwam tot een nogal theatraal geheel. Een cirkelvormige constructie op dragers waarin ogenschijnlijk aarde lag en waarin in het centrum een geometrische vorm de kop op steekt, de suggestie is die van een kristal of diamant. Boven deconstructie zijn lampen aangebracht die het geheel van accenten voorziet, niet zo zeer als verlichting als wel ornament. Tussen de dragers van deze constructie zijn vier sculpturen geplaatst met de namen The Ghost, The Shell, The Saviour en The Escape. Zonder aan te geven welk sculptuur welke naam heeft laat de kunstenaar de toeschouwer het drama dat gesuggereerd wordt overdenken.

De kunstenaar stelt zich vele vragen bij het construeren van deze installatie, waarvan zijn functie als kunstenaar en hoe de wereld te duiden niet de minste is. Hij geeft niet veel weg, maar bij het zien van het geheel krijg je toch de neiging te denken dat een analytische geest tot een abstract systeem is gekomen waarbinnen niet alles klopt, maar waarbinnen een harde kern is te vinden die sturing geeft aan het drama dat zich daarbinnen afspeelt. Het geheel stimuleert de gedachten en vooral de protagonisten in het drama spreken mij tot de verbeelding. Het zijn elementen die mijns inziens ook zelfstandig een rol kunnen vervullen als zij de kans krijgen zich los te maken van het geheel.

P1050929

Overzicht installatie

P1050930

detail figuur

P1050931

Een van de figuren

P1050932

tweede figuur

P1050933

detail tweede figuur

P1050934

detail tweede figuur

P1050935

Derde figuur

P1050936

detail derde figuur

P1050937

De vierde figuur gaf met regelmaat een geluid

P1050939

Werkplatform met materialen en gereedschappen

P1050942

De harde kern

Locatie Z

Hoogtij

18 maart 2016

P1050888

Moose Space heeft een Video Art Night georganiseerd met video’s van jonge juist afgestudeerde kunstenaars. Charlotte van Winden, initiatiefneemster van deze avond nodigde haar voormalig KABK-docent Hester Scheurwater uit om iets te zeggen in de pauze.

P1050889

Het publiek reageerde enthousiast. Veel mensen waren teleurgesteld dat ze niet binnen konden komen in de niet heel erg grote ruimte die constant vol was, en terecht, want het programma was bepaald dynamisch!

P1050890

In Trash the House vond een performance plaats van het illustere duo Somer Meijer. Vanaf de schouw klonk het verslag van een spannende tenniswedstrijd

P1050891

En ook performen blijkt duursport, het duo zat boven tegen het plafond de avond uit.

P1050895

Bij LhGWR bezocht ik de tentoonstelling Safe Distance van Rune Peitersen, geabstraheerde stills van oorlogsvideo’s, beelden van observatiecamera’s, vliegtuigcamera’s tijdens bombardementen

P1050896

Fascinerende eenzame ruínes in de woestijn

P1050897

In grijs oplossende explosies

P1050898

En in zand begraven archeologisceh overblijfselen.

P1050899

Bij Maurits van de Laar hangen bijzonder levendige schilderijen van Andrea Freckman

P1050900

Die geënsceneerde foto’s in vogelhokjes in een boomsculptuur hangt.

P1050901

Die 3D-foto’s zijn  inspiratie voor haar schilderijen

P1050903

In de voorruimte hangen minutieus doorwerkte panelen waaraan het frame zich onttrekt en als een slang door de ruimte sluipt

P1050904

De panelen zien er mooi uit en houden de atmosfeer in die ook in de oudere nachtgezichten van Lilian Kreutzberger te vinden is.

P1050906

De tekeningen tonen eenzelfde soort stucturen met loskomende frames

P1050907

Bij Locatie Z is de tentoonstelling Native Speakers te zien met hier werk van Alette Wttewaall

P1050910

Pim Voorneman laat de betekenis van zijn woorden zien

P1050912

Met een levendige geluidstape van een familiereünie toont Ellen Hofstra dit mini-tentje

P1050914

Marjolein van der Meij maakte een installatie met haar werk

P1050917

Ibrahim R. Ineke toont zijn donker-symbolische tekeningen voor een luie stoel in gepaste duisternis

Naast deze tentoonstelling woonde ik ook een subtiele performance bij in Locatie Z. In een schoon gesopte ruimte werd het publiek in een duistere ruimte gebracht.  Na verloop van enige tijd priemde een lichtbundel door de ruimte waarin duizenden stofdeeltjes rond zweefden. Achter de bundel stonden twee vrouwen waarvan een achtereenvolgens drie ideeën van Demokritos voorlas over deeltjestheorie. De tweede vrouw liet daarbij deeltjes loskomen uit verschillende stoffen. Het mooist vond ik de deeltjes die door de lichtbundel spoten tijdens het doorscheuren van een krantenpagina. Performers waren Elke Veltman en Marijn te Kolsté.

Haags Hoogtij

Inside Job/Ikonostasis

13 februari 2016

Baracca, een nomadisch platform met wortels in Den Haag en Dordrecht, voerde afgelopen jaar een project uit waarbij het naamgenoten in Europa opzocht om daar ter plekke een expositie te tonen. Ze kwamen zo in allerlei gelegenheden in bijvoorbeeld Frankrijk, Spanje, België en Nederland waarvoor zij kunstenaars uit nodigden om werk te laten zien. Aftrap en afsluiting vonden plaats in de favoriete hang-out van initiatiefnemers Yvo van der Vat en Ibrahim F. Ineke in Den Haag, namelijk ijssalon Florencia.

Om nu nog een beeldende afsluiting en accentuering van de elfde verjaardag van Baracca te vieren heeft Baracca zich bij Locatie Z ruimte georganiseerd om een aantal van de kunstenaars te tonen die met hen zijn mee gegaan Europa in. De Nieuwe ruimte van Locatie Z is niet bepaald gemakkelijk, maar een nomadisch initiatief dat in diverse horecagelegenheden en andere sociale ruimtes werk toont is wel wat gewend en ook dit bleek wonderwel te lukken, ik kan me niet alle deelnemers herinneren (update 16 febr.), maar u krijgt een indruk:

P1050534

Herman Lamers

 

P1050535

Christine Gist

P1050536

Ton Kraijeveld

P1050537

Robert de Visser

P1050538

Robert de Visser, uw correspondent, Ibrahim R. Ineke

P1050541

Maurice Bogaerts

P1050542

Yvo van der Vat

P1050544

Matthias König

P1050549

VHS-bouwsel van Norman Maus

P1050550

De tafel van Tanja Smit werd intensief bestudeerd

P1050559

en terecht natuurlijk met zulke mooie boekjes

P1050551

Helena Sanders

P1050553

Yvo van der Vat opende officieel en stelde enthousiast uw reporter voor als mede-exposant

P1050556

Thijs Ebbe Fokkens

P1050557

Twan Bastiaansen

P1050563

Alette Wittewaal

P1050564

Ibrahim R. Ineke

P1050565

Mercedes langhorst, Dorina Kappatu

P1050566

Een mooi geluidswerk van Andrew McNiven, geluiden uit het Städelmuseum in Frankfurt

P1050567

Frans van Lent: Adidas jacket with ringing Nokia phone

P1050568

Daan den Houter spreekt vanzelf

P1050580

Anthony Blokdijk

Dan was er tegelijkertijd een tentoonstelling uit de grafische underground te zien gecureerd door Ibrahim R. Ineke die zelf ook een niet geringe plaats in neemt in die scene. Dit kon ik al helemaal niet uit elkaar halen, maar ik vind het prachtig werk en toon hierbij een indruk met alle namen van de deelnemers: Marcel Ruijters, Zeke Clough, Robert Adam GilmourKurt Komoda, Tony Burhouse, Gaspard Pitiot, Aeron Alfrey, Shaltmira…, FuFu Frauenwahl, Alkbazz, David Paleo, Muriel Bellini, Crippa Almqvist, Sean Aaberg, Ibrahim R. Ineke.  Allen zijn lid van het blog Eaten by Ducks

P1050574

P1050575

P1050576

P1050577

P1050578

P1050579

P1050571

Locatie Z

All You Can Eat

24 januari 2016

Dit weekeinde was het dus afgelopen voor locatie Z op Ockenburg. Met een laatste presentatie die onder het klinken van doom-muziek plaats vond en desondanks een vrij feestelijk karakter had werd in een tentoonstelling een aantal werken getoond van mensen uit het pand en van gasten. Zaterdag was het zeker feest met Dick Verdult en zijn compania de Cumbia en zondag bezochten, naast de liefhebbers, ook veel dagjesmensen die het park bezochten  de tentoonstelling. Die tentoonstelling was aan de achterkant van het pand te vinden, want aan de voorkant heeft inmiddels Brasserie Ock haar intrek genomen. Dit einde is een nieuw begin met vele nog onbekende mogelijkheden en dit point Zero werd hier gevierd:

P1050393

De entrée van Cecilia Rebergen die het schildergebaar de ruimte in wil brengen. Het orgel er achter was al van verre te horen met wat voor mij op muziek uit een Duitse Expressionistische film uit de 20-er jaren leek: het stuk Circus Huichbregt van Ben Wallet

P1050372

Het eerste werk dat ik zag was van een samenwerking tussen Iris Donker en Katinka van Gorkum. Purfiction, verschillende video’s met verkleedpartijen, alien-invasion en de visuele potentie van fabrieksvlees: erg spannend allemaal.

P1050374

Iemand heeft te veel gedronken hier!

P1050376

Zo’n slak mag wel integreren wat mij betreft!

P1050377

Kortom: een dolle boel!

P1050378

Sybren de Boer: De protagonist kan aan tafel – ruimtelijk verbeelde gedachtenprocessen met verbindingslijntjes

P1050379

Die de processen in een web gevangen houden.

P1050382

Dan een verteller: Paul de Mol leest gedurende dit weekeinde voor uit een brief die hij als oudste bewoner van het complex door de tijd heen geschreven heeft.

P1050385

Saskia Laurent toont verzamelde leegheid in ARCH. Nr 140

P1050386

In deze donkere kamer klinkt een duister geluidswerk van Ellen Hofstra

P1050387

Die ook een mooie video van vallende pluisjes laat zien.

P1050388

In een aparte ruimte, een soort kapel die het romantische werk van Ibrahim R. Ineke geen kwaad doet, is een ruimtelijke tekening van zijn hand geïnstalleerd.

P1050389

Daarnaast is ook vlak werk terloops aangebracht

P1050390

En is The Dark Side ook hier vertegenwoordigd in een duistere vorm

P1050392

Grafisch is dit werk erg goed, zo’n presentatie is verrassend effectief!

P1050395

Dick Verdult laat in De 4 Hoekstra’s zien dat hij niet voor niets “El Demasiado” wordt genoemd!

P1050396

Straatsfeer in een donkere ruimte

P1050397

Externe vertering van Koen Kloosterhuis, welke schaduw wordt hier geworpen?

P1050399

Ben Wallet laat naast zijn draaiorgel ook nog een video vibreren.

P1050402

Dóra Benyó organiseerde een performance die zich voor haar neus afspeelde terwijl zij het gebeuren filmde.

P1050404

Of is ze zelf deel van de stoei performance Playfight 9.0?

P1050408

Op zolder is een ander letterlijk hoogtepunt te vinden: installaties van Matthias König

P1050409

Inclusief geluidselementen

P1050410

Een spookachtige herinnering

P1050411

Met ook ruimtelijke vormen

P1050413

Die zich nogal suggestief naar je toe buigen

P1050415

Terwijl de tijd verglijdt

P1050416

Bij het verlatenvan het terrrein zie ik dat er vuur gestookt wordt, een vorm van purificatie, de resten materiaal verdwijnen.

P1050417

En aan de handelaren is de toekomst!

Locatie Z