Art The Hague 2021

29 september 2021

Ook op Art The Hague bleek dat iedereen er weer zin in heeft: ondanks donkere wolken vond een drukke opening plaats mèt een bekettingde Jan van Zaanen. Er waren veel mensen om een beurs te zien die een aantal erg goede presentaties toont. Verder veel abstract, lyrisch of anderszins, zoals altijd. De route was weer iets anders en weer iets beter en zo krijg je toch de indruk dat deze Haagse kunstbeurs steeds meer op de kaart staat. Bij deze een kleine indruk:

Na de ingang een soort thema tentoonstelling met design en abstract werk. Dit vond ik een aardige presentatie van keramiek van Ceri Muller in een enscenering van Larissa Ambachtsheer
Mij dunkt dat dit werk van Helène Penninga is
Mooi werk met excuus voor de reflecties
Voor boven de sofa: Jamel Armand
Subtiel werk van Henriëtte von Münchhausen
en van Fatima Barznge
Silvia B bij NL=US
Selfies van Petra van Noort
óók bij NL=US
Aaron van Erp bij Livingstone
Peter Vos bij Maurits van de Laar
waar zoals eerder gememoreerd ook Erik Pape
en Cedric ter Bals werk laten zien
Een subtiel hoekje bij Ramakers met werk van Michel Hoogervorst en Frank Halmans
Alice West: Dad
Ties ten Bosch bij Frank Taal
nog meer Ties bij Taal
Jan ten Have: Olieverf op tot poeder gemokerd vaal wit glas
En natuurlijk mag Daan den Houter niet ontbreken
Sjef Hendrickx, mijn oude tekenleraar
Poppositions had weer een opvallende stand
Grijzen op een kleurig fond

Art The Hague

NOU EN

6 juni 2021

Gisteren wandelde ik een rondje door Rotterdam om drie tentoonstellingen te zien die op mijn lijstje staan. Ik zal die dezer dagen apart behandelen, aangezien ik geen van die drie te kort wil doen.
De eerste is de tentoonstelling NOU EN die Daan den Houter bij galerie Frank Taal laat zien. Die tentoonstelling opende gisteren en de sfeer zat er met oesters en witte wijn goed in. Den Houter is een kunstenaar die zich met kunstzinnige conventies bezig houdt en daar steeds een twist aan geeft. Zo hield hij zich recent bezig met ijsschilderijen die in een tentoonstelling werden gehangen. Die smolten natuurlijk op de wand en de vloer en zo breidden de schilderijen zich uit tot een installatie die uit de aard der zaak aan een grote 3D-aquarel doet denken. Zo’n installatie is ook nu in de tentoonstelling aangebracht, maar nieuw zijn twee kleine ijskastjes waarin een ijsschilderij gekoeld getoond en bewaard kan worden. Dit werk geeft aan conserveren en aan het idee van het ijsschilderij een andere waarde. Het beeld doet ook denken aan De Aanschouw, de kleine vitrine bij café de Schouw aan de Witte de Withstraat waar met regelmaat het Overschilderschilderij wordt vernieuwd. Ook dat is een project van Daan den Houter.

Installatie Icepaintings

Installatie met Icepaintings

Icepainting klein met vriezer

Icepainting klein met vriezer

Het grootste deel van de tentoonstelling bestaat uit schilderijen waar de structuur de drager in duikt: negatieve schilderkunst! Ze zijn gemaakt door in mahoniehouten platen te frezen en in de sleuven dan verf in te gieten, die verf te laten drogen, te schuren, weer te frezen en weer te gieten enzovoorts tot aan het einde het geheel glad geschuurd wordt en het resultaat een wat ongrijpbaar kunstwerk is. De mahoniehouten drager functioneert als kader dat door de tekening in het hout een chique uitstraling geeft. De “schildering” bestaat uit dikke lijnen die parallel lopen, maar in het geval van de Twists zo onregelmatig zijn dat ze me aan spaghetti doen denken. Die lijnen hebben allerlei kleuren waarover de kunstenaar heel erg heeft nagedacht en waarbij hij diverse kleurenleren heeft gebruikt. Het resultaat is dat de verf een bijna digitale uitstraling heeft, felle kleuren die glad over de plaat bewegen. Ik vind zelf dat het allemaal bijzonder aantrekkelijk oogt en de conceptuele kant van het werk versterkt dit alleen maar. Naast de werken met lijnen heeft de kunstenaar ook nog gewerkt met stapelingen van vormen die doen denken aan torentjes die je met stenen op het strand maakt. Die vormen zijn op dezelfde manier uitgefreesd en met verf gevuld.
Het is verbazingwekkend hoe Daan den Houter zichzelf steeds weer opnieuw weet uit te dagen en er toch continuïteit blijft in zijn werk, zoals ook in deze tentoonstelling weer te zien is.

Untitled (Twist L 0121)

Untitled (Stripes M 0121)

Untitled (Stack M 0121)

Untitled (Twist L 0121)

overzicht met publiek

Kleine icepainting met vriezer

idem

nog een kleine stack

En een serie op grijze achtergrond

Galerie Frank Taal

Abstract Realisme of Algoritmische Magie

20 september 2020

Bij Frank Taal hangen al enige tijd nieuwe doeken van een oude bekende: Diederik van Kleef, bekend van kunstenaarsboeken en meer. Sinds een paar jaar is hij verhuist naar de Franse Campagne en praktiseert hij daar het schilderen waarbij hij zich laat inspireren door de erfenis van Mondriaan. Waar Mondriaan echter erg strak en rigide zijn ideeën op doek uitvoerde zijn die ideeën voor van Kleef slechts een begin van een reis waarvan het einde lang niet zeker is, maar meer dan eens tot bijzonder goede doeken leidt. met een eigenzinnige houding pulkt en trekt hij aan de thema’s van Mondriaan en eindigt hij in fraai organisch werk waarin de erfenis van Calvijn oplost in levendige kleurige doeken waarin zelfs een sprankje romantiek opduikt in een plotseling in de geometrie opduikend stukje dijbeen of een blozende wang.
De combinatie met het werk van Mike Ottink, een vriend van Diederik die ik eens bij de roemruchte knijpkattentoonstelling leerde kennen, werkt erg mooi: Ottink is duidelijk iemand van de ratio die op basis daarvan en met behulp van computerbegrippen op minimalistische wijze experimenteert met zijn materialen en tot interessante resultaten komt. Hij maakt ook prachtige boeken die ingelijst worden, maar op zo’n manier dat je dagelijks een een pagina kan omslaan om zo het werk te veranderen. Zijn wandsculptuur vond ik erg mooi en relevant naast de schilderijen die hij maakt, een fijne tentoonstelling met werk dat elkaar versterkt!

Diederik van Kleef: De schilder en zijn model – 2018

Diederik van Kleef: Drie meisjes – 2018

Mike Ottink: ?

Diederik van Kleef:?

Diederik van Kleef: New York City, studie Centre Pompidou – 2017

Diederik van Kleef: ?

Diederik van Kleef: Rode gloed – 2010

Mike ottink: Static Refresh Rate – 2019

Mike Ottink: Hidden in plain sight – 2019

Mke Ottink: boek

Met eenvoudige bladermogelijkheid

Mike Ottink: Algoritmmagic – 2019

Diederik van Kleef: Onderbrekend Raster 2020

Mike Ottink: Vlnr Photon, Phonon, Boson – 2015 en Approximate Determination – 2015

En dan ligt daar ook nog Handboek III, vvan en over Diederik van Kleef waaraan ook uw verslaggever nog een bijdrage heeft geleverd. Het boek kreeg de prijs voor het beste boek en lag daarvoor in het SM.

Galerie Frank Taal