The Ballroom

25 oktober 2019

De tentoonstelling als happening is al een vrij oud gegeven dat regelmatig de kop op steekt. De eerste happening überhaupt in deze context werd volgens de overlevering in Black Mountain College gehouden in 1952, met niet de minsten: John Cage, Robert Rauschenberg, Franz Kline, Merce Cunningham, Charles Olsen en David Tudor. Het restaurant van de instelling was tevens theaterzaal en werd met stoelen naar buiten gekeerd in het midden van de zaal voor publiek geschikt gemaakt. Zoals u aan de deelnemers kunt zien zijn de disciplines divers: muziek, voordracht, dans, poëzie en schilderkunst hebben allen tot een opwindende avond bij gedragen die ook niet langer duurde maar een blijvende indruk heeft achter gelaten.
Ik moest aan dit door John Cage geconcipieerde Theatre Piece # 1 denken toen ik zag en hoorde wat in Billytown onder de naam The Ballroom werd georganiseerd en toen ik ook zag hoe de ruimte is ingericht. Een constant veranderende tentoonstelling waar ook activiteiten worden georganiseerd zoals daar bijvoorbeeld zijn een uitleesmiddag. Op deze middag komen mensen bijeen in de ruimte om boeken uit te lezen waar ze aan bezig zijn. Die ruimte is ingericht met tafels met tafelkleden en stoelen die de tentoonstelling danig in de weg zitten, maar als het er vol zit met publiek en activiteiten zal het misschien prima functioneren allemaal. Mijn conclusie is dan dat het geheel misschien op twee gedachten hinkelt: tijd-gebonden evenementen en een meer klassieke tentoonstelling die wellicht als backdrop voor de evenementen kan functioneren. Een langzaam veranderende tentoonstelling zou je ook tijd-gebonden kunnen noemen, maar ik zal voor het einde nog een keer langs moeten gaan om dat te beoordelen. Tijdens een bezoek aan de tentoonstelling, waar overigens erg fijn werk hangt, vond ik de inrichting toch wel storend. Ik weet ook niet of werk met het oog op activiteiten is gemaakt, ik heb niet de indruk en gezien de gesuggereerde aard van The Ballroom zou ik dat toch verwacht hebben. Ik zie Iede Reckman bijvoorbeeld wel als een hedendaagse Buckminster Fuller een bruikbaar object te voorschijn toveren om in te lezen.
Maar goed, ik zit schrijvend te denken en het blijft een bijzonder getalenteerd groepje kunstenaars die deel uitmaken van Billytown die goed tot erg goed werk laten zien in deze ballroom. Van dansen komt het echter niet helemaal!

Billytown

Mrs. Robinson

24 juni 2018

Vorige week werd bij Billytown de laatste tentoonstelling in Laak geopend, een tentoonstelling met kunstenaars die in de ateliers van het pand werkzaam zijn. Volgende maand hoopt het initiatief te verhuizen naar het Helena van Doeveren plantsoen waar inmiddels ook Ruimtevaart al naar toe verhuisd is. Uit de verhalen begrijp ik dat het de intentie is dat de initiatieven gescheiden blijven wat gezien de aard en het verschil in generatie wel te begrijpen valt en misschien zelfs raadzaam is. Dus trotseerde ik gisteren het verkeer in de Vaillantlaan voor de laatste keer om te zien wat de Billytowners nog hebben te laten zien en dat is zoals gewoonlijk de moeite waard. Vooral de schiettent die in The Kitchen wordt getoond als tentoonstelling #16 met werk van Kim David Bots, Melle de Boer, Rachel Bacon, Bram de Jonghe en Marius Lut was door het concept erg aansprekend en deed me van harte participeren. Het is de bedoeling dat tegen betaling van € 5,- drie kogels met een luchtbuks richting tentoongestelde werken worden geschoten en wat je raakt krijg je mee. Ik ging tevreden met een werkje van Marius Lut naar huis.
Hieronder een indruk van de tentoonstelling Mrs. Robinson die in de gymzaal is ingericht. Het geheel is nog tot 8 juli te bezoeken op donderdag- vrijdag- en zaterdagmiddag.

Marieke van ’t Zet: Z.T. – 2017

Maarten Boekweit: A journey through the beard of Robbin Heyker – 2018

Suzie van Stavren: Z.T. – 2018

Iede Reckman: Polyminoes – 2016

Bernice Nauta/Suzie van Staveren Het krantje “Schelm” is van Nauta die er verzamelde en toegestuurde parafernalia in verzamelt.

En ook de fluit zag ik eerder van haar.

Afra Eisma: Cosmic Octave – 2018

Bernice Nauta: Z.T. – 2018

Nishiko: Repairing Earthquake Project – ongoïng

Sepus Noordmans: Flags designed for the exhibitions in Billytown at the location on the Cappadosestraat 2017-2018

Bernice Nauta: Nariz, Nariz – 2018

Links: Robin HeykerZ.T. – 2018, rechts: Maja Klaassens: Lemon – 2018

Marieke van ’t Zet: Z.T. – 2018

Op de tweede etage The Kitchen met een schietgalerij

met ver weg de prijzen die geraakt moeten worden, de mijne is al weg hier overigens!

Billytown

.

Billytown

23 maart 2016

In de tentoonstelling Can’t do nothing bracht Bernice Nauta een levendige, consistente hoeveelheid werk bijeen die in al zijn eenvoud en directe materiaalgebruik mooi bij elkaar past De kunstenaars zijn allemaal kennissen van de curator wiens werk ook overal aanwezig is. Het kunstwerken veroorzaken bij mij een onderhuidse onrust die niet goed te plaatsen valt. Wat wordt hier weergegeven, wat willen de kunstenaars zeggen? De beelden zijn sterk, maar waarover gaat het? De beeldsuggesties worden hier en daar surreëel. Misschien wordt hier het levensgevoel getoond van een jonge generatie kunstenaars in een in veel opzichten onzekere tijd.  Er is in ieder geval veel te zien en te genieten en een bezoek is zeker de moeite waard!

P1050822

Een kabinet met werken van Tessel Vooijs, Kim David Bots, Bernice Nauta

P1050823

Tessel Vooijs, Kim David Bots, Bernice Nauta

P1050824

Bernice Nauta: Creative Sacrifice

P1050825

Victor Yudaev, Kim David Bots (achter)

P1050826

Bernice Nauta’s zeepsculptuurtjes

P1050828

dragen een tekening van haar hand

P1050829

Bernice Nauta: Thank You Sun II

P1050830

Victor Yudaev

P1050831

Kim David Bots, Bernice Nauta

P1050832

André Sousa, links Victor Yudaev

P1050833

Ik denk Bernice Nauta

P1050835

Idem

P1050836

Victor Yudaev

P1050837

Boven: Kim David Bots, onder: Anna Sophie de Vries

P1050838

Voorgrond: André Sousa, achter: Tessel Vooijs

P1050840

Victor Yudaev

P1050841

Victor Yudaev

The Kitchen, opzij van de galerieruimte en werkelijk een keuken, wordt als projectruimte gebruikt. Bernice Nauta nodigde Prosper Desmet uit die een forse dosis Belgicisme laat zien. Het werk past ook mooi bij de grote tentoonstelling.

P1050814

Prosper Desmet: pocket paintings

P1050815

Prosper Desmet: pocket paintings

P1050816

Prosper Desmet: Pocket painting, Duomo O, Chapeau hémisp[herique blue, Pluie, Duomo A, Chapeau Hémispherique bleu

P1050819

Prosper Desmet: Chapeau Hémispherique bleu

P1050821

Prosper Desmet: Pluie et pocket paintings

Billytown