Hello Echo

2 november 2019

Gisteren opende bij 1646 in Den Haag de tentoonstelling “Hello Echo” van Bernice Nauta. Vandaag ben ik nieuwsgierig gaan kijken naar haar werk waar ik vanaf haar eindexamen wel door geïntrigeerd ben. De titel van de tentoonstelling spreekt al direct tot de verbeelding: Echo is een figuur uit de Metamorfosen van Ovidius die verliefd is op de jonge mooie Narcissus die haar en anderen afwijst. Zij kan zich alleen uiten door te herhalen wat anderen zeggen, wat er op neer komt dat zij zegt wat hij zegt niet te willen. Narcissus wordt uiteindelijk zelf gestraft voor zijn arrogantie door verliefd te worden op zijn eigen reflectie in een rustig stromende bron, waarin hij zichzelf niet kan bereiken. Echo, die diep ongelukkig de bossen in gevlucht is vindt hem zo en is er bij als hij weg kwijnt en sterft. Verschillende elementen uit het verhaal zijn terug te vinden in de tentoonstelling: de echo, de reflectie, de spiegeling en een verdubbeling. Wat heeft de kunstenaar gedaan: zij heeft een ruimte ingericht met werk van haar en wat vrienden. Vervolgens heeft zij in de achter-ruimte van 1646 de pui van het pand nogmaals gebouwd, met de als hout geschilderde voordeur en daarachter heeft ze een kopie van de eerste ruimte ingericht. Alleen kleine verschillen vallen op, als in een reflectie in rimpelend water, of een toevoeging die niet in de andere ruimte hangt, als een blaadje dat op het water is gevallen.

Pendanten van verschillende elementen in de eerste ruimte zijn anders in de tweede ruimte: waar in de eerste ruimte een abstract geschilderd paneel hangt is in de tweede ruimte een geschilderd portret te zien en waar in de eerste ruimte woorden of zinsneden over vier bladen lijken gestrooid, met een foto van een pauw die zichzelf spiegelt, zijn in de tweede ruimte vier volledige teksten te zien met daaronder een haan die zich in een wieldop bekijkt. Het is een fascinerend geheel wat nog gecompliceerder wordt als de kunstenaar in de bijgevoegde e-mail conversatie vertelt dat de afdruk die ze van zichzelf maakte en die half in de muur verzonken is doorloopt in de ruimte die zo deel van haar lichaam wordt: zo kan je zeggen dat de ruimtes gespiegelde zelfportretten zijn waarin de kunstenaar zich aan haar werk spiegelt. Het is misschien goed nog eens te gaan kijken, want alles is nog niet gezien volgens mij!

1646

The Ballroom

25 oktober 2019

De tentoonstelling als happening is al een vrij oud gegeven dat regelmatig de kop op steekt. De eerste happening überhaupt in deze context werd volgens de overlevering in Black Mountain College gehouden in 1952, met niet de minsten: John Cage, Robert Rauschenberg, Franz Kline, Merce Cunningham, Charles Olsen en David Tudor. Het restaurant van de instelling was tevens theaterzaal en werd met stoelen naar buiten gekeerd in het midden van de zaal voor publiek geschikt gemaakt. Zoals u aan de deelnemers kunt zien zijn de disciplines divers: muziek, voordracht, dans, poëzie en schilderkunst hebben allen tot een opwindende avond bij gedragen die ook niet langer duurde maar een blijvende indruk heeft achter gelaten.
Ik moest aan dit door John Cage geconcipieerde Theatre Piece # 1 denken toen ik zag en hoorde wat in Billytown onder de naam The Ballroom werd georganiseerd en toen ik ook zag hoe de ruimte is ingericht. Een constant veranderende tentoonstelling waar ook activiteiten worden georganiseerd zoals daar bijvoorbeeld zijn een uitleesmiddag. Op deze middag komen mensen bijeen in de ruimte om boeken uit te lezen waar ze aan bezig zijn. Die ruimte is ingericht met tafels met tafelkleden en stoelen die de tentoonstelling danig in de weg zitten, maar als het er vol zit met publiek en activiteiten zal het misschien prima functioneren allemaal. Mijn conclusie is dan dat het geheel misschien op twee gedachten hinkelt: tijd-gebonden evenementen en een meer klassieke tentoonstelling die wellicht als backdrop voor de evenementen kan functioneren. Een langzaam veranderende tentoonstelling zou je ook tijd-gebonden kunnen noemen, maar ik zal voor het einde nog een keer langs moeten gaan om dat te beoordelen. Tijdens een bezoek aan de tentoonstelling, waar overigens erg fijn werk hangt, vond ik de inrichting toch wel storend. Ik weet ook niet of werk met het oog op activiteiten is gemaakt, ik heb niet de indruk en gezien de gesuggereerde aard van The Ballroom zou ik dat toch verwacht hebben. Ik zie Iede Reckman bijvoorbeeld wel als een hedendaagse Buckminster Fuller een bruikbaar object te voorschijn toveren om in te lezen.
Maar goed, ik zit schrijvend te denken en het blijft een bijzonder getalenteerd groepje kunstenaars die deel uitmaken van Billytown die goed tot erg goed werk laten zien in deze ballroom. Van dansen komt het echter niet helemaal!

Billytown

Hoogtij#55

1 december 2018

Gisteren vond Hoogtij weer plaats, de geleide groepen waren groot, het publiek in het algemeen enthousiast en naar mijn indruk ook heel behoorlijk en de presentaties bijzonder goed. Kortom: het was weer een fijn avondje Haagse Kuns!

Baracca stond om de hoek bij de grafische werkplaats met een “Sound Piece” van Una Hamilton Helle: Eerie!

De Grafische Werkplaats heeft een dertigtal grafisch ontwerpers en kunstenaars uitgenodigd een affiche voor Den Haag Creatieve Stad te maken. Zij maakten in de werkplaats een kleiner ontwerp in een door hen gekozen grafische techniek en daarvan werden grote affiches gemaakt die te zien zijn in de tramtunnel. Het grote werk was nog een stap teveel op deze drukke avond, maar de ontwerpen zagen er erg goed uit. Alweer een leuk project van de Grafische Werkplaats die inmiddels een erg vruchtbare wisselwerking heeft met het Haagse kunstenaarsveld en daarbuiten. Deelnemers zijn o.a. Zeloot, Bob van Dijk, Diederik Gerlach, Bernice Nauta, Akiem Helmling, Philip Akkerman en nog heel veel anderen!

Koud tegen elkaar gehangen op een grijs fond

U mag zelf kijken welk van wie is, in dit geval zijn er wat duidelijk aanwijsbaar (voor mij althans)

Zoals deze bijvoorbeeld

En ook deze mag geen grote problemen opleveren.

Deze is moeilijker, de rode vindt ik erg goed en die daarnaast ook!

Op naar Lief Hertje waar voor het laatst werk getoond wordt in de huidige ruimte. De gelegenheid is een tienjarig jubileum, het roer wordt verzet en ze willen op een geheel andere wijze gaan functioneren, wat bepaald nieuwsgierig maakt. Ze noemen het onthuizen. Voorlopig is dit een heel mooie keuze uit hun kunstenaars b.w.v. afscheid van het pand.

Nadine Stijns

Marleen Sleeuwits

Lana Mésic (met excuus voor de reflectie)

Deze installatie in het souterrain is waarschijnlijk van Pierre Derks

Vervolgens toog ik naar Dürst Britt & Mayhew waar Joseph Montgomery de tentoonstelling “Joe” heeft ingericht. Verrassend subtiel werk met een conceptueel randje. Mooi nieuws was dat de galerie de vertegenwoordiging van Willem Hussem hebben kunnen verwerven. Tijdens Hoogtij is in de voorruimte werk van Hussem te zien, wat een aangename ervaring oplevert. Ik heb maar geen foto’s gemaakt, je weet maar nooit.

Joseph Montgomery laat een algorithme zijn schilderijen bepalen, hij laat alleen zien wat hem bevalt

hetgeen tot fraaie resultaten leidt.

De spiegelbanen in het werk betrekken ook de omgeving en de toeschouwer in het werk.

De video van een zich in bad uitstrekkend figuur, gebaseerd op de minimale verbeelding van een mens met de wigjes die Montgomery ook voor zijn schilderijen gebruikt: het mechanisme wordt zelfs onder dit minimalisme levensecht!

Dan gaan we naar galerie Sophie waar de tentoonstelling “Frans” met o.a. werk van uw correspondent nog steeds te zien is. Het verslag van de opening tijdens de vorige Hoogtij is te zien onder de link. Ondanks de plotselinge deelname aan Hoogtij was het toch aangenaam druk aan de Paviljoensgracht.

Frans van der Steen: Z.T.

De volgende stop is vrij overweldigend: In the Grey Space in the Middle programmeerde P.S. het project “Embodiment of Time” waarin de belichaming van tijd dus het thema was. In de voormalige ruimtes van de Vrije Academie vonden een aantal performances parallel plaats met bekende namen als Jolanda Jansen, Larissa Bauge, Topp&Dubio, Somer Meijer en Yvette Teeuwen en ook anderen. De gelijktijdigheid gaf een aangename afwisseling van sentimenten die zich hier en daar mooi mengden, zelfs voor iemand die beperkte tijd aanwezig was zoals ikzelf.

Jolanda Jansen

Het duo Somer Meier had weer een trage gang met minimale handelingen in een terloopse afwisseling.

Terwijl de een haar kleding schikte, ging zitten en op de knieën ging schreef de ander op haar dij en op haar arm

Meri Hietala (F) arrangeerde aarde en suiker in een langzaam ritueel, totdat ze zachtjes opmerkte dat het goed was!

Topp & Dubio performden op video in een installatie die real en digitaal was en zich dus verdubbelde

Lisetteh en Myrthe verzwolgen pasta met van alles erbij in een verslag op video

Dan gaan we op naar de laatste halte aan het Helena van Doeveren Plantsoen. Billytown heeft een decembershow met vierentwintig kunstenaars die allemaal aan een kleurplaat met een papegaai gewerkt hebben. Inmiddels vindt ook het zij-programma “The Kitchen” in een volwaardige ruimte plaats waardoor dit platform/deze galerie weer op volle sterkte kan programmeren. Het kleurplaatproject heeft een interessant deelnemersveld en dus veel geslaagde “papegaaien”. Het is leuk om te zien wie wat heeft gemaakt en altijd gezellig om Billytown te bezoeken.

Een Pizzadoos met Billytown-kunst met edities van de kunstenaars die in Billytown resideren. Voor slechts 150 euri te verkrijgen!

Dezen wist ik al niet te plaatsen eerlijk gezegd

Maar als ik me niet vergis is dit Maaike Schoorel

Onmiskenbaar Lut

De ook in Den haag bekende Belg Lieven Seghers

Henk Visch mij dunkt!

Dit zie ik weer even niet, maar wel goed!

Afra Eisma?

“Between the Soup and the Potatoes” door het duo David Bernstein en Rosa Sijben. Heel passend in de vernieuwde Kitchen waar hapjes werden uitgedeeld in de mini-kitchen

en waar ook nog “echte” kunst te zien is van hun hand.

Wat bescheiden, maar wel interessant!

Dan mijn persoonlijke uitbuislocatie: Stichting Ruimtevaart. Ook Ruimtevaart is nu gevestigd in de school aan het van Doeverenplantsoen en nadat moeilijke verhuisacties en het bouwen van een nieuwe filmzaal en een expositieruimte nogal wat tijd namen is inmiddels ook Ruimtevaart in Full Swing. Eerder vonden al lezingen van Huib Emmer en Gilius van Bergeijk plaats en vandaag opende tijdens dit Hoogtij de tentoonstelling “New Boots and….” waarin werk van de deelnemers aan Ruimtevaart wordt getoond. De nieuwe ruimte, gemaakt door Maarten Schepers, blijkt bijzonder veel beter werkbaar dan de vorige, alhoewel ook die haar charme en mogelijkheden had. Met wat vers bloed en nieuw enthousiasme is toch weer een sfeervolle ruimte in elkaar gezet waar veel activiteiten mogelijk zijn.

Een bekend werk van Maarten Schepers

Mooi bescheiden werk van Albert Wulffers

Een intrigerend grijze installatie van José de Bruin

Deel van een mooie serie schilderijtjes van Paula van Zeggeren

Een gaaf exterieur (stadsgezicht) van Judith van Bilderbeek

Ook Jolanda Jansen werkt in Ruimtevaart

En Sanne Maes laat deze zelfportretten zien

Dit kleinere werk van Maarten Schepers was ook in de Jubileumexpo van Kunstpodium T te zien waar hij meester was in het Master-Apprentice Project

Henk Hubenet reisde in de V.S. en nam daar foto’s van mee

Willem Marijs’ werk is strak als altijd

Hoogtij

Mrs. Robinson

24 juni 2018

Vorige week werd bij Billytown de laatste tentoonstelling in Laak geopend, een tentoonstelling met kunstenaars die in de ateliers van het pand werkzaam zijn. Volgende maand hoopt het initiatief te verhuizen naar het Helena van Doeveren plantsoen waar inmiddels ook Ruimtevaart al naar toe verhuisd is. Uit de verhalen begrijp ik dat het de intentie is dat de initiatieven gescheiden blijven wat gezien de aard en het verschil in generatie wel te begrijpen valt en misschien zelfs raadzaam is. Dus trotseerde ik gisteren het verkeer in de Vaillantlaan voor de laatste keer om te zien wat de Billytowners nog hebben te laten zien en dat is zoals gewoonlijk de moeite waard. Vooral de schiettent die in The Kitchen wordt getoond als tentoonstelling #16 met werk van Kim David Bots, Melle de Boer, Rachel Bacon, Bram de Jonghe en Marius Lut was door het concept erg aansprekend en deed me van harte participeren. Het is de bedoeling dat tegen betaling van € 5,- drie kogels met een luchtbuks richting tentoongestelde werken worden geschoten en wat je raakt krijg je mee. Ik ging tevreden met een werkje van Marius Lut naar huis.
Hieronder een indruk van de tentoonstelling Mrs. Robinson die in de gymzaal is ingericht. Het geheel is nog tot 8 juli te bezoeken op donderdag- vrijdag- en zaterdagmiddag.

Marieke van ’t Zet: Z.T. – 2017

Maarten Boekweit: A journey through the beard of Robbin Heyker – 2018

Suzie van Stavren: Z.T. – 2018

Iede Reckman: Polyminoes – 2016

Bernice Nauta/Suzie van Staveren Het krantje “Schelm” is van Nauta die er verzamelde en toegestuurde parafernalia in verzamelt.

En ook de fluit zag ik eerder van haar.

Afra Eisma: Cosmic Octave – 2018

Bernice Nauta: Z.T. – 2018

Nishiko: Repairing Earthquake Project – ongoïng

Sepus Noordmans: Flags designed for the exhibitions in Billytown at the location on the Cappadosestraat 2017-2018

Bernice Nauta: Nariz, Nariz – 2018

Links: Robin HeykerZ.T. – 2018, rechts: Maja Klaassens: Lemon – 2018

Marieke van ’t Zet: Z.T. – 2018

Op de tweede etage The Kitchen met een schietgalerij

met ver weg de prijzen die geraakt moeten worden, de mijne is al weg hier overigens!

Billytown

.

Ach ja

8 juni 2017

De tentoonstelling die deze week afloopt in de nieuwe locatie van Billytown is van Bernice Nauta, een kunstenaar die met poëtische gedachtespinsels werk maakt in diverse disciplines. Eerder maakte zij in de oude locatie de tentoonstelling Can’t do nothing met kunstenaars die qua mentaliteit of materiaalverwerking gelijk gestemd zijn. In deze solo laat zij werk zien wat klaarblijkelijk gebaseerd is op een Japans figuurtje wat, gezien de materialen die als overblijfsel van een performance zijn blijven liggen, aan de ene kant een religieuze kant heeft, maar aan de andere kant als een soort kwelgeest lijkt op te doemen (wat elkaar op zich niet hoeft tegen te spreken natuurlijk). In de getoonde video die uit notities van een reis door Japan lijkt te bestaan komt de figuur regelmatig in beeld en in het tentoongestelde werk komt het regelmatig voor. Dat werk is in haar eenvoud zeer effectief, in het bijzonder in de manier waarop het de eigenschappen van de nieuwe tentoonstellingsruimte gebruikt. Het thema lijkt nog wat pril en verschillende kanten op te gaan, maar het afzonderlijk werk is wat mij betreft erg goed.

Video met reisnotities

abstractie en figuratie …

het wezen in pixels?

Een schaakbord voor een partij

tekenen kan ze wel, deze kunstenaar

Een schilderij als een boekomslag

SKIA, hier werkt de omgeving mooi mee vind ik.

In keramiek en foto-collage

en performance, dit is er van over!

Waarbij die grote gele vorm ook naadloos in het handschrift van Nauta past

In de serie The Kitchen laat in #11 Kolja Golub grote schilderijen zien. Zijn werk bestaat uit doeken met kriebels en notities, aantekeningen die uit de schetsen lijken te komen die hij in het trapgat toont. Het is levendig kleurig werk en ik heb associaties met het vroege Amerikaans abstract expressionisme: het lijkt plat en voorstellingsloos, maar hier en daar is perspectief te ontwaren en zijn simpele voorstellingen te herkennen. Dat hij die kleurige doeken combineert met strakke doeken met zwart wit patronen is vreemd, maar toont toch een behoefte aan beheersing en regelmaat die in de kleurige doeken ver te zoeken zijn. Ik ben benieuwd hoe dit werk zich gaat ontwikkelen.

Kolja Golub

idem

idem

idem, maar nu op A4 velletjes, als tekening zijn ze erg goed!

Billytown

Art Rotterdam 2017

8 februari 2017

Art Rotterdam heeft me dit jaar niet heel erg verrast of geraakt. Er was veel schilderkunst, dat is wel eens anders geweest. Daarentegen was die schilderkunst over het algemeen nogal decoratief, materiaalonderzoek blijft populair. Maatschappelijk relevant werk is ver te zoeken, en dat in een tijd dat de wereld op zijn kop staat. Men is duidelijk blij dat de economie weer aantrekt en men speelt daar op in. Bij deze een indruk van wat ik waardeerde, te beginnen met de afdeling Intersections waar kunstenaarsplatforms zich presenteren:

p1100155

1646 brengt Victor Yudaev, een kunstenaar die eerder in Billytown ook werk liet zien.

p1100156

Hij maakte een grote installatie met naief werk

p1100157

met gevoel voor humor en in een behoorlijk uitgekookte presentatie. Momenteel ook in de tentoonstellingsruimte van 1646 te zien

p1100158

Ruta Butkute, Swinging Sleeve bij Bradwolf Projects uit Amsterdam. Deze installatie is decor voor een performance die regelmatig wordt uitgevoerd.

p1100160

Dit is een grote installatie van de Vietnamese kunstenaar Tuan Mami bij Framer Framed. De verschuivende flatscreens met landschap-achtige opnamen die voor gordijnen waren gehangen werkten erg goed.

p1100161

En de portée van dit tuintje ontging me even eerlijk gezegd

p1100162

Effectief onder daklicht geplaatst, dit inflatable werk van Ronald van der Meijs bij DordtYart

p1100167

De satelietgroep toont werk van de kunstenaar in residence Flora Reznik, ze kijkt hoe diep de wortels van aardappelen kunnen reiken als ze niet in de grond groeien. Daar blijven ze namelijk direct onder het oppervlak.

p1100168

Ook bij Satelietgroep de kunstenaar Lotte Bosman die al een jaar bezig is een gat te graven bij de zandmotor.

p1100169

Matthias König laat zijn SRV-wagen zien bij het Friese VHDG Dit rijdend atelier was eerder te zien bij Locatie Z in Den Haag

p1100172

König heeft er een soort campingsite van gemaakt met objecten!

p1100173

Bij UBIK-WORM uit Rotterdam is o.a. werk te zien van Philippa Driest die oorspronkelijk van de jubilerende School voor Jong Talent in Den haag komt. Zij laat schoudertasjes en kleding zien

p1100174

En deze installatie heeft ze ook gemaakt tbv performances die regelmatig gedaan worden.

p1100177

De Nieuwe Vide uit Haarlem heeft een video van Natasha Taylor, hun artist in residence, waarin een bekende Theremin speler optreedt. Er staat ook een instrument in de stand om zelf te proberen.

p1100178

We Like Art is aanwezig met oplagen van werk tot € 2000,-, zoals hier van Harry Markusse

p1100179

en hier met een mooie van Ronald de Bloeme

p1100181

In een aparte ruimte houdt Hans den Hartog Jager per video een wervend praatje over Art Rotterdam voor potentiële kopers .

 

p1100183

P////AKT uit Amsterdam toont daarnaast een erg goeie installatie van Johan Arens: Anxiety Impress

p1100184

Zo heeft ook Showroom MaMa hier een doordacht geheel geïnstalleerd van Lilith Zone: Oneiric Gardens

p1100187

De überhippe site Patty Morgan gaat in discussie met bezoeker van de beurs over een steeds wisselend werk dat uit een stand geleend is.

Vervolgens gaan we naar de grote beurs war het aardig vol begint te stromen met bezoekers!

p1100188

Sarah Carlier bij Lief Hertje

p1100189

Emo Verkerk bij Willem Baars met schilderijen uit een serie over H.N. Werkman (met excuus voor het focus)

p1100191

Gabriël Rolt maakt kermis met Peter Schuyff

img_20170208_202439

Een mooie Marijn van Kreij bij Barbara Seiler

 

p1100194

Aukje Koks bij Stigter van Doesburg

p1100196

De broertjes Quistrebert, die er met de NN Group Art Award vandoor gaan.

p1100198

Christof Mascher bij Rianne Groen

p1100199

Wouter Venema bij Rianne Groen

p1100202

Mooi verassend werk van Rose Wylie die in de tachtig jaar oud is bij GNYP uit Berlijn

p1100206

Upstream heeft een sterke video-stand met werk van Constant Dullaert

p1100207

en Master Blaster Jeroen Jongeleen, die een cirkel in het gras rent

p1100209

Marc Bijl trekt ze binnen bij Upstream

p1100210

Al sinds haar waterbedden bij 1646 vind ik Olga Balema intrigerend werk maken, deze aardtieten op een landkaart bij Fons Welters zijn ook weer vetgoed!

p1100212

Mooie tekeningen van Wieske Wester bij Dürst Britt&Mayhew

p1100213

die er ook nog wat bananenhandel in gooit

p1100214

Bert Boogaard blijft fantastisch

p1100217

zoals ook uit dit recente werk bij Andriesse van Eijck blijkt!

p1100218

Ron van de Ende in tha’ house bij Ron Mandos

p1100220

en over materiaalonderzoek gesproken: Klaas Kloosterboer weet er ook weg mee!

p1100224

Jaap van den Ende bij Akinci, binnenkort een solo bij PARTS-Project in Den Haag

p1100225

Matthew Day Jackson bij Grimm

p1100227

Charles Avery met een imposant werk.

p1100230

Erik van Lieshout bij Annett Gelink

p1100232

Maria Barnas bij Annet Gelink

p1100234

Juliaan Andeweg bij Martin van Zomeren

p1100235

Navid Nuur bij Martin van Zomeren

p1100239

Ongetitelde beelden van Johan Tahon

p1100241

Tussen de Schoonhovens: The Legend of Holland No. 1 van Wieteke Heldens

p1100245

Jacob: Alone with my Thoughts bij Zic Zerp

p1100247

Bram Braam bij Frank Taal

p1100248

Joncquil bij Ramakers

p1100249

Frank Halmans bij Ramakers

p1100251

Sebastiaan Schlicher bij Maurits van de Laar

p1100252

Een sombere man in de hoek: Dirk Zoete bij Maurits van de Laar

p1100253

Andrea Freckman bij Maurits van de Laar

p1100256

Nog meer Christof Mascher bij Hoppstreet Galery in Brussel, goede schilder!

p1100254

Thorsten Brinkman bij Hopstreet Gallery

p1100258

Nogmaals Bram Braam bij Frank Taal

p1100261

Een fantastische installatie van Iede Reckman bij Billytown

p1100262

gelaagd…

p1100264

en subtiel, let op de sokkel en de hangsystemen voor het reliëf

p1100265

Bij Joey Ramone (die overigens donderdag vijf jaar bestaan, hulde!) de Griekse kunstenaar Vasili Sifostratoudaki

p1100266

Een divers geheel mag ik wel zeggen

Dan gaan we ook nog even naar de Prospects&Concepts show van het Mondriaan fonds, deelnemers hebben afgelopen tijd een startstipendium gekregen.

img_20170208_200943

Aan het begin van de ruimte staat een groot werk van Jan Wattjes: de gevel van een grote Londonse galerie op ware grootte

p1100268

Anna Kolbe had een continuïng performance georganiseerd die wel een soort proces denken liet zien

p1100269

Timmy van Zoelen met een strak en toch speels werk

p1100271

De installatie van Marijn Ottenhof in Nest tijdens ‘Games People play” gaat in de herhaling

p1100272

Harm Weistra laat Piranesi-achtige fotomontages zien

p1100275

Katinka van Gorkum laat alter ego’s zien

p1100273

En ook haar angst voor thuisloosheid in And I am standing on the edge of some crazy cliff.

 

p1100277

Guy Vording tekent dingen weg

p1100278

Het resultaat is een mooie tekening

p1100279

Niek Hendrix schildert kunsthistorie en zet het in context, in grijzen en plaatst het in meubels en wandcontrapties: het is een soort archeologisch onderzoek naar zijn ondergrond!

p1100280

En toen was mijn batterij op en zijn de laatste foto’s van Bernice Nauta mislukt, hier nog een wensput met een tekening van haar erachter: poëtisch werk!

Art Rotterdam 2017