Swallow up

14 oktober 2021

Bij 1646 is op dit moment werk te zien van Ruth Waters drie video’s die het ongemak uitdrukken dat zij heeft bij de complexiteit van de hedendaagse maatschappij en met hoe mensen daarop reageren. Dat gebeurt door bijvoorbeeld huisdieren op steeds extremere manieren aan een ideaalbeeld te laten voldoen zoals in de video Things we do for love. In Swallow up worden persoonlijke dwangneuroses gecontrasteerd met interviews met Japanse astronauten en de uitgestrektheid van het heelal. De video die bij de ingang hangt behandeld een groepstherapie over mindfulness: Emotion over Raisin. Deelnemers worden close-up gefilmd als zij naar een rozijn staren, die met gesloten ogen betasten, ruiken en uiteindelijk in de mond doen. Het is vreemd om te zien hoe de deelnemers (eigenlijk acteurs) serieus onder leiding van een therapeut met iets schijnbaar zinloos bezig zijn en je vraagt je af waarom iemand dat nodig heeft, waar het probleem zit. Daarmee slaagt de kunstenaar in haar opzet, maar het geheel doet toch ook denken aan de curieuze onderwerpen die soms langs komen in een dagelijkse talkshow en die onderling inwisselbaar zijn.

Ruth Waters: Things we do for Love – 2021
Het verven van cherrytomaten in een japans restaurant
Ruth Waters: Swallow Up
Oneindigheid..
Ruth Waters: Swallow Up – 2019
Ruth Waters: Emotion over Raisin – 2019

1646

Vier

11 oktober 2021

Zaterdag opende in de Haagse Kunstkring de tentoonstelling Vier, een tentoonstelling met vier kunstenaars die zich met abstract werk bezig houden. In een mooi ruimtelijk ingerichte tentoonstelling is werk te zien van Renata Bauer, Marja van Bijlevelt, Michael Berkhemer en Hans Ensink op Kemna. Allen maken abstract werk in twee dimensies. Dat houdt tevens in dat het werk zich niet met de waan van de dag bezig houdt of zich door mens of maatschappij laat inspireren, maar zich op een ander niveau met het wezen van de teken- en/of schilderkunst engageert. Zo wordt door Renata Bauer geëxperimenteerd met de drager en de vorm van de drager, de geschilderde vorm en de materialen waaruit die bestaan. Michael Berkhemer werd niet voor niets samen met Rembrandt getoond bij Jan Six: het licht en clair obscur in zijn werk heeft raakvlakken met het werk van de Hollandse meester. Marja van Bijlevelt toont subtiele kleuren op papier waarin gelaagdheid en contrasten tot mooi werk leiden.
Hans Ensink op Kemna gaat voort met zijn onderzoek naar minimalistische mogelijkheden met serieel werk waarin incidenteel optische effecten verschijnen. Zijn grote tekeningen zouden het goed moeten doen in deze tijden van systematisch denken. De tentoonstelling werd op onverwacht sensitieve wijze geopend door Paul Combrink waarna een flink publiek zich in de ruimtes verspreidde.

Paul Combrink in topvorm
Renata Bauer
Renata Bauer
Michael Berkhemer
Marja van Bijleveld
Marja van Bijlevelt
Marja van Bijlevelt
Hans Ensink op Kemna
Hans Ensink op Kemna
Hans Ensink op Kemna

De Haagse Kunstkring

De surrealistische centrale

10 oktober 2021

Vrijdag opende bij HOK Gallery een tentoonstelling met werk van Louis Lehmann, een nogal ongrijpbare surrealist die zich op allerlei wijzen uitte en naast zijn kunstenaarschap ook nog een carrière als archeoloog had. Lehmann schreef poëzie, componeerde muziek, schilderde, tekende en danste. Hij hoorde bij de Surrealistische Centrale, een groep rond het tijdschrift De Schone Zakdoek waarin ook Emiel van Moerkerken, Theo van Baaren en Gertrude Pape deelnamen. Van hen is ook wat werk opgenomen in deze tentoonstelling. Het werk komt uit de nalatenschap die eerst bij Gerrit Komrij en Charles Hofman was terecht gekomen, maar toen die beiden overleden waren heeft de echtgenote van Lehmann, Alida Beekhuis, het terug gekregen. Daaruit heeft HOK Gallery een keuze gemaakt en op Lehmanniaanse wijze presenteren ze deze keuze nu in de Galerie. Het is interessant werk, nogal ongrijpbaar, zoals de man zelf was. Collages, tekeningen en gouaches zijn samengestelde beelden zonder soms een duidelijke norm bijeengebracht: het cadavre exquis was Lehmann niet vreemd. Bij dat werk zijn ook foto’s van van Moerkerken en collages die van Baaren maakte. Voor de eerste heb ik een grote bewondering en van Baaren is toch een wat meer conventionele kunstenaar. Ik heb geprobeerd een en ander te documenteren, maar door het glas voor veel werk is dat niet helemaal gelukt. Bij deze dus een kleine indruk met de opmerking dat het de moeite waard is deze fascinerende tentoonstelling te bezoeken.

De entree van de galerie is in stijl en nogal surrealistisch
Een boekje dat Gertrude Pape voor Lehmann maakte met daaronder de inhoud van een schoenendoos waarmee Lehmann collages placht te maken.
En nog een wat betere van de site
collages zoals deze
Ook deze is van Louis Lehmann
Een zelfportret van Lehmann en een collage van Theo van Baaren
Een van de vele ansichtkaarten die Lehmann maakte
Tekening en gouache van Lehmann
Louis Lehmann
Ik dacht dat deze ook van Theo van Baaren is
Nog twee ansichtkaarten van Lehmann
en nog een collage
En we kijken nog even bewonderend naar de tijdschriften die in HOK Gallery te koop zijn alvorens weer te vertrekken!

HOK Gallery

Art The Hague 2021

29 september 2021

Ook op Art The Hague bleek dat iedereen er weer zin in heeft: ondanks donkere wolken vond een drukke opening plaats mèt een bekettingde Jan van Zaanen. Er waren veel mensen om een beurs te zien die een aantal erg goede presentaties toont. Verder veel abstract, lyrisch of anderszins, zoals altijd. De route was weer iets anders en weer iets beter en zo krijg je toch de indruk dat deze Haagse kunstbeurs steeds meer op de kaart staat. Bij deze een kleine indruk:

Na de ingang een soort thema tentoonstelling met design en abstract werk. Dit vond ik een aardige presentatie van keramiek van Ceri Muller in een enscenering van Larissa Ambachtsheer
Mij dunkt dat dit werk van Helène Penninga is
Mooi werk met excuus voor de reflecties
Voor boven de sofa: Jamel Armand
Subtiel werk van Henriëtte von Münchhausen
en van Fatima Barznge
Silvia B bij NL=US
Selfies van Petra van Noort
óók bij NL=US
Aaron van Erp bij Livingstone
Peter Vos bij Maurits van de Laar
waar zoals eerder gememoreerd ook Erik Pape
en Cedric ter Bals werk laten zien
Een subtiel hoekje bij Ramakers met werk van Michel Hoogervorst en Frank Halmans
Alice West: Dad
Ties ten Bosch bij Frank Taal
nog meer Ties bij Taal
Jan ten Have: Olieverf op tot poeder gemokerd vaal wit glas
En natuurlijk mag Daan den Houter niet ontbreken
Sjef Hendrickx, mijn oude tekenleraar
Poppositions had weer een opvallende stand
Grijzen op een kleurig fond

Art The Hague

Dingen die mij opvielen

26 september 2021

Vandaag ben ik ook nog even bij Maurits van de Laar geweest om nieuw werk van Erik Pape te zien. Deze kunstenaar, die inmiddels een eerbiedwaardige leeftijd heeft bereikt, werd door de pandemie gedwongen in Delft te blijven in plaats van naar Parijs te gaan, waar hij normaal zijn inspiratie vindt. In de huidige solo laat hij zien dat hij onverdroten en met veel plezier door gaat met schilderen en dat zijn oog dat in Parijs zulke fraaie details weet te vangen in Delft onverminderd doorgaat met het isoleren van elementen die hij in erg goede schilderijen weet om te toveren. Er zijn panelen te zien die nog op Parijse beelden zijn gebaseerd en meer recente die door Delftse verwondering werden geïnspireerd. Het zijn details die op een monochrome achtergrond zijn geschilderd en op afstand geven die achtergronden de tentoonstelling een wat minimalistische sfeer. Er gebeurt van alles in die achtergronden, die zijn op zich al de moeite waard, maar erin zijn de beelden geschilderd die Pape opvielen met daarbij vaak nog een met de achterkant van het penseel gekraste tekening als noot.

Dat het oog van Erik Pape een gevoeligheid heeft ontwikkeld voor beelden met schilderkunstige kwaliteiten blijkt uit video’s uit zijn persoonlijk archief die in de galerie te zien zijn. Het is genoegen de opnamen te zien waarin meer dan eens elementen uit de aanwezige schilderijen herkend kunnen worden en waarin, evenals het in zijn schilderijen zo treffend wordt verbeeld, het Parijse leven wordt gevierd. Deze tentoonstelling is nog een week te zien en galerie Maurits van de Laar laat op Art the Hague dat deze week plaats vindt ook werk van Erik Pape zien.

Galerie Maurits van de Laar

Haags Hoogtij

24 september 2021

Het weer was vandaag dat van een prachtige na zomerdag en de avond was nog bijzonder zacht zodat overal in de stad een ruis klonk van alle dingen die we weer kunnen doen na de Coronabeperkingen. Zo leek ook Hoogtij weer als het normaal altijd was op een mooie avond: druk bezochte openingen en overal pratende, drinkende en rokende mensen buiten op straat. Bij deze een kleine indruk.

In de Spanjaardshof werd zelfs gedanst. In Westend bij de installatie van Ildikó Horvàth die onderzoekt hoe tactiele materialen en geluid een ruimte kunnen beïnvloeden. Hier werd gedanst door Guido Dutilh. In de projectruimtes van de Spanjaardshof, de voormalige liftruimtes, had Angeline Dekker een ruimte gemaakt die door twee dansers werd gebruikt om solo’s en duetten in te dansen. Bij bezoek werden groepjes door de dansers door de donkere gangen van de Spanjaardshof naar de projectruimtes geleid.

Naar de eerste etage…
Waar een danseres wachtte
en soleerde
Angeline Dekker had de ruimte goed aangepakt, o.a. met een vorm die aan een schoorsteen deed denken
De wanden leken met inkt en verschillende materialen bewerkt wat qua kleur erg subtiel uitwerkte.
De danseres nam ons mee naar de tweede etage
Waar de danser ons tegen het plafond geplakt opwachtte
en de twee een duet voor ons opvoerden
In een weer door de kunstenares bewerkte ruimte

Verder gaand aan het Westeinde kwam ik bij de nieuwe ruimte van de HOK-gallery. Daar hing een tentoonstelling met werk van Tosca Niterink onder de titel Toscania: portretten van figuren uit The Thunderbirds , een Britse poppenserie die in mijn jeugd erg tot de verbeelding sprak. Ook diverse dames uit de media en Bassie en Adriaan werden in allerlei situaties in vlotte toets geschilderd. Door het gebruikte licht heb ik geen goede foto’s kunnen maken, maar de sfeer van het werk komt toch fijn over!

Ook voor de volle HOK Gallery stond het publiek zich op de stoep te vermaken.
Dames in situaties
Portret van Brains, het brein achter de Thunderbirds
De piloten van de Thunderbirds
En de kunstenares ontvangt nog een mooi boeket

Verder aan het Westeinde, dat op deze manier wel een onverwacht hippe straat wordt, is bij ….ism project space een tekeningententoonstelling te zien onder de naam Drawing Appreciation Day. In het woonhuis van de initiators van het platform vind ik in alle hoeken en gaten tekeningen van het grote kunstenaarsinitiatief Hgtomi Rosa. Tekeningen als deel van het dagelijks leven, een mooi idee op aansprekende wijze uitgevoerd. Na het inrichten hebben de deelnemers elkaars werk becommentarieerd en die teksten zijn te lezen naast het becommentarieerde werk.

Bernice Nauta: Untitled
Joost Krijnen: The menu
Angelina Nonaj: Out of the blue
Anastasia Cistokova: Untitled
Lisa Blauwbroek: Babi Pangang (Feed me drawing #089)
meer in de keuken
en op tafel, u merkt: contekst is ook belangrijk
Topp & Dubio
Daniele Formica: Architrove from the interior of an Etruskan tomb in Cerveteri
Adele Dipasquale: Untitled sketch, for Theresa

Ook klein maar fijn platform: The Balcony verhuisde, nu naar de Kleine Mol straat, waar het een behoorlijk publiek tot op de stoep wist te trekken.

Binnen en buiten publiek
Er was werk te zien dat meer concentratie vereiste dan ik op deze avond kon opbrengen
Het zij me vergeven!

De volgende tentoonstelling is de finissage van een expositie die voor de Coronacrisis was begonnen. Bij Galerie Sophie had Harald van Noordt werk gepresenteerd dat eigenlijk niet goed te zien is geweest en hij besloot het nu nog een keer te tonen: mooi werk, gebaseerd op een mengsel van Japanse penseeltechnieken, monotype en andere methoden. Met beelden van stromend water en verwaaiende begroeiing laat hij het Panta Rei zien in bijna romantische beelden.

aan de stroom
met begroeide kanten
Een leporello-installatie
wat ouder werk
schetsboeken

Update zaterdag 25 september toen ik nog wat meer bezocht:

Een mooie ingehouden presentatie van Jan de Weerd en Lula Valletta bij de etalage van Maldoror was de moeite waard om te bezoeken:

totaal gezicht
Jan de Weerd
Lula Valletta met teksten en foto’s
Ik kon niet achterhalen waar de teksten van kwamen
maar het vormt een mooi suggestief landschap

En als laatste een bezoek aan Billytown waar onder de titel Palmtree toeval leidend was in de keuze van de kunstwerken.

Boven Viola Yesiltac, staand: Joseph Buckley
Peggy Franck
Marius Lut, de subtiliteiten in het oppervlak zijn niet te fotograferen
Sepus Noordmans, bij toeval ontdekte ik het werk achter de radiator
Stevig werk van Jeroen Jacobs op diverse plekken in de tentoonstelling
links Nishiko (2006 – 2008) en rechts Suzie van Staveren (2012-2006) beide werken onafhankelijk van elkaar gemaakt op de KABK
Marius Lut: Untitled

Hoogtij