Found Footage

4 februari 2019

Bij HEDEN is op 26 januari de tentoonstelling Found Footage geopend met werk van Joncquil, Anatole de Benedictis en Yani Chuang. Vooral Joncquil en Yani Chuang blijken daarbij verwant werk te maken: zij maken ensembles met bestaande objecten en “arm” materiaal wat tot soms poëtische beelden leidt. Zo bewerkt de Benedictis bestaande beelden in het platte vlak die zich door allerlei behandelingen totaal anders gaan manifesteren. Het is moeilijk de vinger er op te leggen en al helemaal ingewikkeld om er achter te komen wat die andere beeldtaal vertelt, maar dat het allemaal esthetische kwaliteiten heeft staat buiten kijf. Het maakt het de moeite waard het werk, dat in alle ruimtes van HEDEN tussen de vaste collectie is opgesteld, te gaan bekijken. Ook het geheel werkt dan als een ensemble van de drie kunstenaars!

Joncquil: 223241

Joncquil: Bau mir ein Haus

Joncquil: Plint

Joncquil: Si tu veux

Anatole de Benedictis: Untitled

Anatole de Benedictis: Noise

Yani Chuang: Debbie

Yani Chuang: Hudson

Anatole de Benedictis: Every dirty human beïng

?

De context waarin al dit werk geplaatst werd

Joncquil: Wandelstoken en diplopia

Anatole de Benedictis: L’enfant et La Maman

Joncquil: I’m so full of myself

 

HEDEN

 

Advertenties

Meet & Greet

3 februari 2019

Gisteren was ik ook nog even bij galerie Helder waar ik de tentoonstelling Anachronisms nog een keer wilde zien en waar ik ook de kunstenaars dit keer een hand wilde schudden. Ik had de aard van de bijeenkomst niet helemaal begrepen, het bleek eerder een “Artist talk ” te zijn waarna de kunstenaars ook persoonlijk nog even te spreken waren. Uiteindelijk was het zoals altijd een genoeglijke bijeenkomst waarin wat zaken in het werk verduidelijkt werden en waarna ieder, ook al door de zeer geslaagde tentoonstelling, bijzonder goed geluimd de eigen weg vervolgde.

Tijdens de artist talk waren Tonio de Roover en Jean-Pierre Zoetbrood helaas niet in staat aanwezig te zijn.

Maar wel vlnr Ton Kraayeveld, Tanja Smit en Maarten Janssen

Galerie Helder

 

Anachronisms

20 januari 2019

Het was een verrassende uitnodiging die ik van galerie Helder kreeg voor de tentoonstelling “Anachronisms”. Deelnemers waren een paar kunstenaars die ik op andere manier ken en die niet bij de galerie zijn betrokken. Ton Kraayeveld heeft met Frey Feriyanto de tentoonstelling samengesteld n.a.v. suggesties van Ton Kraayeveld wat tot een wat on-Haags resultaat heeft geleid. Kraayeveld (uit Dordrecht)was vaste prik bij Nouvelles Images en hij heeft naast twee Rotterdamse kunstenaars en een n.b. Maastrichtse kunstenaar één Haagse kunstenaar uitgenodigd die ik nou ook weer niet zó typisch Haags vind. Tanja Smit woonde jaren in Spanje, wat invloed heeft op de atmosfeer in haar werk. Het meer conceptuele werk dat zij hier toont en dat zij met teksten maakt zou ik eerder wereldkunst noemen. Zo woont en werkt Maarten Janssen al jaren in Berlijn en Rotterdam waardoor zijn werk heel wat speelser is dan in Rotterdam wel eens gemaakt wordt. Jean-Pierre Zoetbrood’s werk oogt eerder Belgisch naar mijn smaak en dat van Tonio de Roover zou ik in haar helderheid toch wel Hollands kunnen noemen. Het werk van Kraayeveld lijkt altijd wat Duits, zelfs in het grote felgekleurde doek kan ik parallellen met recente Duitse schilderkunst ontdekken, vooral door de gelaagdheid van de kleuren. Zo levert de mooie afgewogen presentatie een rustige helder beeld op van een Europees gevoelen in de kunst. Ik zou de titel “Anachronisms” daarbij ironisch willen opvatten, goede kunst raakt niet gedateerd!

Tonio de Roover: Rack # 1 – 2012

Tanja Smit: The Heart Book – 2013

Tanja Smit:First Bro (J.L.B.) – 2016

Tanja Smit: Nolde – 2015

En, naar aanleiding van haar verblijf in China – Tanja Smit: Mei Zhou – 2018

Ton Kraayeveld: About Beauty – 2017

Ton Kraayeveld: Act of Presence – 2018

Jean-Pierre Zoetbrood: Zonder titel (1269) – 1980-2019

Maarten Janssen: Mühle – 2016

met een Berlijns detail

Tonio de Roover: Rack #6 – 2017

Maarten Janssen: Regal – 2010

Maarten Janssen: (le) rouge (et le) noir – 2018

Ton Kraayeveld: Anachronisms – 2018

Jean-Pierre Zoetbrood – Zonder titel (1268) – 1980-2019

Tanja Smit: The Heart Book Video – 2013

Galerie Helder

Inner Space / Inner Tone

18 januari 2019

Tijdens Hoogtij op 30 november liet Pim Piët een installatie zien die hij in de tentoonstellingsruimte van de Spanjaardshof gemaakt heeft. Ik begreep van hem dat ze nog niet was opgeruimd en ben nog even wezen kijken. Het is een mooie contemplatieve ruimte geworden die zich naar binnen keert. Zoals recent gebruikelijk zijn muziek en haar parameters de thematiek van het geheel dat eigenlijk eerder een complete installatie is dan een uitstalling van verschillende werken. Uit het geheel klinkt de muziek van Anna Mikhailova waarmee Piët eerder werkte en dat versterkt de meditatieve sfeer. Het is een fijne installatie om enige tijd in te verblijven om alles op je in te laten werken. Voorlopig wordt ze niet opgeruimd dus probeer de kunstenaar te benaderen om nog even te kijken, het is de moeite waard!

Een mooi vorm gegeven tafeltje met een klankschaal staat achter in de ruimte.

En aan de wand is relevant werk te zien.

De kunstenaar buiten de installatie

De ruimte is wat klein zodat totalen moeilijk zijn

Ook buiten de installatie hangt een werkje…

En erin ook een geluidsbron, mooi vorm gegeven

Een beter beeld van het tafeltje en het zand dat onder en om het geheel is geharkt.

In en andere ruimte is nog een video te zien die Piët samen met Paul Wiegerink maakte.

met á-synchroon lopende metronomen in een geheel dat weer de muzikale begrippen gebruikt

De Spanjaardshof

Uit het atelier!

7 januari 2019

Ook Galerie Ramakers opende gisteren een nieuwe tentoonstelling waarin Frank Halmans werk laat zien, reden voor me om te gaan kijken. Naast Halmans en Reinoud Oudshoorn tonen drie Franse kunstenaars werk en het geheel pas wonderlijk goed bij elkaar waarbij de Fransen wat formeler werk maken en de Nederlanders ook wat diepte tonen. Een aangenaam geheel is het en zeker de moete waard om even een kijkje bij te nemen.

Frank Halmans: (vooralsnog) zonder titel, een fraai abstract sculptuur wat door de trapjes op een kwart opeens toch een enigszins gedateerd flatgebouw wordt.

De details, elk appartement toont kunstzinnige elementen, deden me denken aan het tehuis voor gepensioneerde kunstenaars waar ik het met vrienden meer dan eens over heb gehad.

Een werk van Jérôme Touron, Botanique, hangt er heel mooi tegenover.

Azul Andrea: Les gouttes d’eau – lagrimas de color (waterdruppels, tranen van kleur)

Frank Halmans

Max Fouchy: Violet

Frank Halmans: Be my Guest, de kleurelementen zijn handdoekhaakjes

Reinoud Oudshoorn: K-17, dit werk heeft letterlijk wat diepte!

Galerie Ramakers

 

This Must Be the Place

6 januari 2019

De eerste openingen vonden plaats vandaag: Maurits van de Laar begint het jaar grijs met een zweem kleur hier en daar. Het betreft een tekeningententoonstelling met werk van Rik Smits, aangevuld met werk van Robbie Cornelissen en Dirk Zoete. De eerste twee zijn kunstenaars die behoorlijk geobsedeerd zijn door architectuur, perspectieven en de tekenhandeling die zich naar het lijkt oneindig voortzet. Daarbij tekent Rik Smits ook 3D, dwz hij snijdt de gebouwen die hij tekent ook uit wit polystyreen en presenteert ze in grote hoeveelheden bij elkaar wat resulteert in grootstedelijke multiculturele massa’s. In zijn tekeningen van dergelijke metropolen verschijnen in felle kleuren getekende taferelen, als neonreclame’s in Aziatische megasteden. Die steden bevatten geen tekenen van menselijk leven, wat het geheel toch een beetje een post apocalyptische sfeer geeft. Gelukkig is daar ook nog het Belgicisme van Dirk Zoete wat in de tentoonstelling toch nog een lyrisch element inbrengt zoals ik dat graag zie!

Een maquette van een megastad voor een grote tekening van Rik Smits

Robbie Cornelissen: Cloud III (wat zegt dit plafond ons?)

Robbie Cornelissen: Japan I, die perspectieven van Cornelissen…

Dirk Zoete: Panoramic Landscape I, lyriek met eenvoudige middelen

Ook Jegens & Tevens was op bezoek, hier bij een mini-metropool van Rik Smits

Robbie Cornelissen: Underworld II

Dirk Zoete: Landscape (Early Industry)

Galerie Maurits van de Laar

De zindering van de zee

3 januari 2019

Voordat het te laat is wilde ik toch de tentoonstelling in de Mesdagcollectie zien waar ik positieve reacties op gehoord heb. “De zindering van de zee” is de titel en nu ik er geweest ben vind ik dat die titel mooi breed geïnterpreteerd wordt: aanleiding is een actie van Bas Jan Ader, die in een klein zeilbootje de Atlantische oceaan op voer op zoek naar het mirakel, een romantisch werk dat al veel becommentarieerd is. Joanna de Vos nodigde internationale kunstenaars uit in dialoog te gaan met de collectie Mesdag die belangrijke 19e-eeuwse schilders herbergt. Resultaat is een deel dat alleen genodigde kunstenaars toont en daarnaast is een aantal van deze kunstenaars tussen werken in de zalen met de bestaande collectie geplaatst. Waar de 19e eeuwse realisten de zee en landschappen zo goed mogelijk poogden weer te geven waarbij hun keuzes misschien soms ook romantisch waren laten de genodigde hedendaagse kunstenaars toch meer uit over de zee als grote onbekende ruimte met ongekende mogelijkheden waartoe zij zich willen verhouden. Het geheel levert een verrassend aardige tentoonstelling op met een aantal erg goede werken, bij deze een indruk:

Ahmet Ögüt: Guppy 13 vs. Ocean Wave, een Bas-Jan Ader ervaring – 2010

Jorinde Voigt: Immersions – 2018

Een woeste zee geschilderd door Thierry de Cordier: Mer du Nord #9 (deuxième tentative) – 2016 -2018

Stijn Cole: 1:1 Cancale, een afdruk van een uitsnede van de Bretonse rotskust ter plekke

Bill Viola: Sharon (from “The Dreamers) – 2013

Mikes Poppe: In search for Bas-Jan Ader – 2018-2019 De kunstenaar gaat tijdens de tentoonstelling regelmatig bij Scheveningen de zee op om S.O.S te roepen

Andy Wauman: Treasure Trash – 2014, een verbrande motor met surfplank

Julius von Bismarck

Jan Fabre: Kunst is (niet) eenzaam – 2016, de details zijn bijzonder

Jan Fabre: Hommage aan Bas-Jan Ader – 1977, een zeiltocht van drie dagen en twee nachten op de tot Magritte omgedoopte zeilboot Marmitte

Hans op de Beeck: Archetypisch landschap – 2016

Ruben Bellinckx: Golfbreker – 2018

Van de aquarel is ook een mooie maquette gemaakt, een begin van een Trans-Atlantisch wegennet…

Als een Hopper, deze foto van Nan Goldin uit 1979

Eerder gezien bij West, maar nog steeds krachtig: David Horvitz: A rarely seen Bas-jan Ader film – 2006

Spaanse schilders, altijd goed, Enrique Marty: uit “kleine schilderijen” – 2017

Julius von Bismarck: Afstraffing #6 (oceaan) – 2006

Dirk Braeckman: The Seventh Sea – 2018 – bijzonder vervreemdend door de lichtvlekken en de bijna loden lucht die in de foto hangt

Ansuya Blom: Absolute Anonyme 2 – 2018

Evenwicht in zee, de dode zee in dit geval op een grote meloen: Sigalit Landau – 2005

Wim Delvoye: Nautilus (schaal 1:4) – 2010

Hans van Houwelingen: Hands Up – 2018 de invloed van zeewater op de huid

Collectie Mesdag