Eindexamen KABK Den Haag

12 juli 2018

Vandaag en gisteren bezocht ik tussen een behoorlijke hoeveelheid sociale werk en pre-vakantieactiviteiten nog het eindexamen van de KABK. Het is weer een divers geheel geworden waarbij alle vakgebieden door elkaar worden gehusseld. Het interdisciplinair denken vindt je volop in het lesprogramma van Fine Arts: geen schilderafdeling, beeldhouwafdeling of grafische afdeling meer, maar een vak dat alle lagen dekt. Verbreding in plaats van verdieping lijkt een doorgaande trend in het hoger onderwijs. De fotografieafdeling is helemaal van god los geraakt door met installaties en life-performance uit te pakken, wat op zich indruk op me maakte,  het tekent de recente ontwikkelingen. Hoe dan ook verwacht ik een paar kandidaten het komende jaar wel in het circuit terug te zien, al zijn het alleen maar de winnaars van diverse prijzen. Bovendien zijn er Amsterdamse galeries die een open oog hebben voor de kwaliteit van de afstuderende kunstenaars in Den Haag. Je kan je alleen afvragen of dat goed is voor die kunstenaars, want mijn ervaring is: hardlopers zijn doodlopers!

P1150445

Aangekomen bij de academie lijkt de overkapping van de ingang gestempeld te zijn, instortingsgevaar?

P1150444

Nee, het is een kunstwerk van Trijntje Noske die meer voorbeelden van subtiele ingrepen in de openbare ruimte laat zien.

P1150372

Binnen is het even uitzoeken welke kant ik uit moet en zo kom ik in de voormalige grafische werkplaats terecht waar monumentale werken van Joana Schneider te zien zijn. Zij volgde de textielafdeling. Zij heeft gewerkt met “pluis”, een materiaal dat wordt gebruikt om vissersnetten te beschermen, maar dat ook een rijke kleurige structuur en materiaaluitdrukking toont.

P1150374

Bij de bibliotheek wordt ik aangeschoten door een jonge dame die een deel van een boek af scheurt en dat aan mij geeft. Het werk van Chloë van Diepen is een gefragmenteerde contemplatie op visie, er staan kleine observaties en gedachten in.

P1150377

Boven in een trapgat is een totaalinstallatie van Jonathan Hielkema die met videos en met in het blauw van de architectuurdetails geschreven teksten het kunstenaarschap bevraagt.

P1150379

Door diverse gangen dwalend krijgen we wel een mooi beeld van het oude en het nieuwe Den Haag, waarbij ik bij de voorgrond toch met enige weemoed aan mijn eigen academietijd moet denken.

P1150381

Marwan Bassiouni laat doorkijkjes op Hollandse landschappen zien, maar dan vanuit een niet Hollandse setting. De tegeltjes op de wand van de academiegang geven daar dan nog een mooie extra laag aan.

 

P1150382

Melissa Schrieck liet een installatie zich integreren binnen een aantal presentaties. Moeilijk, maar uiteindelijk heel subtiel gedaan met gefotografeerde acties buiten.

P1150383

En details zoals deze tekst en andere elementen die ze zichtbaar probeert te maken in een  mooi samengesteld geheel.

P1150384

Dan de fotografieafdeling. Dit beeld sprak me al direct aan, aantekeningen van Malou Boumboum

P1150388

Zij bouwde een hut waarbinnen ze kan verblijven met aan de buitenkant allemaal foto’s van zichzelf, waarmee ze probeert haar aanwezigheid op aarde te bevestigen.

P1150386

In de hut video’s waarin de kunstenaar allerlei acties uitvoert boven het matras dat de bodem bedekt.

P1150387

En een video waarin ze achter een masker probeert te ademen, en bijzonder benauwend maar herkenbaar beeld.

P1150391

In het auditorium ook een grote installatie met sleutelgatvideo waarin het lijkt alsof familietrauma’s worden verwerkt.

P1150392

En een telefoon die regelmatig door een figuur bij een installatie wordt gebruikt. Dit is dus nog steeds de fotografieafdeling.

P1150393

Cedric ter Bals had grotere terecht of onterecht aan outsider art refererende werken. Ik vond dit geheel echter erg de moeite waard.

P1150395

Deze schilder toont flinke zwaar metaforische doeken, maar deze lino vond ik ook gaaf!

P1150397

Dan een intrigerende presentatie van Brigitte Louter, alumna van de School voor Jong Talent waaraan ik verbonden ben. Deze bol zagen we eerder in gesloten vorm bij Nest in de tentoonstelling Outermost Corner.

P1150399

Het fluisteren vindt dit keer plaats door een gat in het centrum van de bol met een video

P1150401

Een archieflade als presentatiemethode is ook wat ontregelend

P1150402

En dit vond ik ook een mooi beeld ergens opzij

P1150405

Marina Heuvelman

P1150408

Lucas van Eeden met een proefopstelling voor processen, die hier en daar tot een residu leiden

P1150409

maar gezien de gebruikte materialen een behoorlijk potentieel bevatten. De resultaten lieten zich bij mij niet fotograferen (overbelicht).

P1150410

In het voormalig beeldhouwatelier is weer een smaakvol geheel te bewonderen, dit keer van sculptuur (Jan Steenman)en schilderijen (Cyrill Rafael Vasilyev).

P1150411

Die schilderijen zijn  een goede keuze uit het atelier dat ik later ook nog zal zien.

P1150413

Een soort mancave met een video over een gedoemde liefde met gave tracks die door de kunstenaar zelf zijn samengesteld

P1150414

Gelikt werk van Natalia Jordanova, kan zo naar Fons Welters

P1150416

Kleine sympathieke paneeltjes van Luuk Kuipers waarin echo’s van René Daniels en Russische avant-garde weerklinken

P1150420

Een wonderlijke installatie van Alexandra Zalivako

P1150421

Zo’n foto doet je toch afvragen wat je hier ziet?

P1150422

De winnaar van de STROOM-prijs is dit jaar Leonie Schneider

P1150423

Met vervormde of gestileerde mensfiguren, koppen

P1150424

Die in een geënsceneerde omgeving, met kale peertjes en achter prikkeldraad, in een arme biotoop functioneren.

P1150427

Keihard minimalisme bij Alexandra Zalikova, mooi werk samen met bovenstaande installatie.

P1150429

Nog meer echte schilderkunst van Melissa Couzijn

P1150431

En een Brancusi-achtige vorm van Jette Dalsgaard

P1150433

Aan het Blijenburg in de vide een penetrante sculptuur van Heleen  Boeken

P1150435

In de buurt daarvan een mooie installatie met video van Samira Saïdi over hoe het lichaam een archief vormt en zich herinnert. Familie, emigratie, taal en identiteit zijn belangrijke elementen hierin.

P1150437

Dit werk van Ioana Ciora sprak me ook erg aan

P1150439

Een installatie van Chiara Veenstra met variërend gekleurd licht in een modernistisch beschilderde ruimte. De beschilderingen doen aan een stedelijke omgeving denken

P1150440

Nog meer Spurensicherung, dit maal van Quentley Barbara

P1150442

En tot slot zag ik in het atelier van Cyrill Rafael Vasilyev nog mooie lino’s/houtdrukken (?) op textiel.

Graduation Festival KABK

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

ASYNCHRONOUS

8 juli 2018

Voor de zomer nodigde Nouvelles Images Michael Tedja uit een tentoonstelling samen te stellen. Tedja opende zojuist de solotentoonstelling Hypersubjective in het Centraal Museum in Utrecht en laat hier zijn Umwelt zien door een aantal gastkunstenaars uit te nodigen. Zelf geeft hij de volgende informatie:

ASYNCHRONY:

– a system having no global clock

– a sequential logic not governed by a circuit

– transmission of information without the use of an external signal

– a model of discrete cells which update their state independently

Resultaat is een levendige tentoonstelling met niet altijd voor de hand liggende kunstenaars en een aantal werken van Tedja zelf die ik erg goed vind. Ga dat zien, U zalt verrast worden!

Dwight Marica, ever steady on!

Bernhard Koevoets had vandaag een conversatie met Gonzales Hulshof en begon daarna op de wand te werken

Tekstweken die achter een bureau geconcipieeerd worden en

vervolgens op de vloer met een achtergrond worden gecombineerd m daarna op de wand te belanden

Een intrigerende kunstenaar: Liv Ylva, geen infobeschikbaar!

Deze ben ik kwijt, mooi werk bij elkaar
Moshekwa Langa, gaaf werk

Vooral in combinatie met deze werken

Nogmaals Dwight Marica, tegenwoordig residerend in Den Haag begrijp ik

The Master Blaster Michael Tedja himself

met grote tekeningen

en een inversie: wit op zwart

De fantastische Raquel van Haver

Brothers from elsewhere

En als toegift nog het Shadow Archive van Hans van der Ham

met een rij mogelijke koppen

Waarvan deze wel erg onwaarschijnlijk is

Galerie Nouvelles Images

Mrs. Robinson

24 juni 2018

Vorige week werd bij Billytown de laatste tentoonstelling in Laak geopend, een tentoonstelling met kunstenaars die in de ateliers van het pand werkzaam zijn. Volgende maand hoopt het initiatief te verhuizen naar het Helena van Doeveren plantsoen waar inmiddels ook Ruimtevaart al naar toe verhuisd is. Uit de verhalen begrijp ik dat het de intentie is dat de initiatieven gescheiden blijven wat gezien de aard en het verschil in generatie wel te begrijpen valt en misschien zelfs raadzaam is. Dus trotseerde ik gisteren het verkeer in de Vaillantlaan voor de laatste keer om te zien wat de Billytowners nog hebben te laten zien en dat is zoals gewoonlijk de moeite waard. Vooral de schiettent die in The Kitchen wordt getoond als tentoonstelling #16 met werk van Kim David Bots, Melle de Boer, Rachel Bacon, Bram de Jonghe en Marius Lut was door het concept erg aansprekend en deed me van harte participeren. Het is de bedoeling dat tegen betaling van € 5,- drie kogels met een luchtbuks richting tentoongestelde werken worden geschoten en wat je raakt krijg je mee. Ik ging tevreden met een werkje van Marius Lut naar huis.
Hieronder een indruk van de tentoonstelling Mrs. Robinson die in de gymzaal is ingericht. Het geheel is nog tot 8 juli te bezoeken op donderdag- vrijdag- en zaterdagmiddag.

Marieke van ’t Zet: Z.T. – 2017

Maarten Boekweit: A journey through the beard of Robbin Heyker – 2018

Suzie van Stavren: Z.T. – 2018

Iede Reckman: Polyminoes – 2016

Bernice Nauta/Suzie van Staveren Het krantje “Schelm” is van Nauta die er verzamelde en toegestuurde parafernalia in verzamelt.

En ook de fluit zag ik eerder van haar.

Afra Eisma: Cosmic Octave – 2018

Bernice Nauta: Z.T. – 2018

Nishiko: Repairing Earthquake Project – ongoïng

Sepus Noordmans: Flags designed for the exhibitions in Billytown at the location on the Cappadosestraat 2017-2018

Bernice Nauta: Nariz, Nariz – 2018

Links: Robin HeykerZ.T. – 2018, rechts: Maja Klaassens: Lemon – 2018

Marieke van ’t Zet: Z.T. – 2018

Op de tweede etage The Kitchen met een schietgalerij

met ver weg de prijzen die geraakt moeten worden, de mijne is al weg hier overigens!

Billytown

.

Radical Software

11 juni 2018

Onder de titel “Radical Software” presenteert West deze zomer een tentoonstelling over alternatieve mediastrategieën aan de hand van werk van The Raindance Company. Dit was een soort denktank, opgericht in 1969 die zich bezig hield met het gebruik van moderne media in een tijd dat de wereld enorm in beweging was en de media steeds belangrijker werden in het tonen en begrijpen van de wereld. Deze denktank wilde met kunstzinnig gebruik van het medium video, dat technisch steeds gebruiksvriendelijker werd, een alternatief bieden voor de mainstream media. Daarbij vond zij inspiratie in de ideeën van Marshall McLuhan, Buckminster Fuller en Gregory Bateson.
Onder de naam “The Cybernetic Advertising Agency” wordt in augustus een West Summer School georganiseerd met als subtitel “Art and Activism in the Algorithmic Attention Economy”.

Voor iemand die zich einde zestiger jaren langzaam een bewustzijn begon te vormen van de wereld om zich heen door uitzendingen van de VPRO (B.v. Hoepla, Het gat van Nederland, diverse documentaires van Hans Keller) en andere uitingen van een ander bewustzijn is deze tentoonstelling een feest van herkenning. Ook de piraten-tv uit de punktijd komt weer in herinnering. De eindeloze discussies, experimenteel trillende “Out-of Focus, upside down, out of sync” video’s met eindeloos lange betekenisvolle shots van terloopse details, opkomende vrouwenemancipatie, toenemende seksuele vrijheid: het was een enorme golf die zich nu opeens weer terug trekt. Ik zie ook allerlei elementen terug uit experimenten aan de kunstacademie, maar er is zo veel te zien dat het eigenlijk bijna niet te bevatten is. Klaarblijkelijk heb ik minimaal vier dagen nodig om al het materiaal te zien dat voorhanden is. Bij deze een indruk van een poging tot relativering van de massamedia:

Bij de ingang voelt de bezoeker zich al direct bespied in een video-wall!

Wacka flicka liepen altijd ergens rond

Mindmaps, heel belangrijk en creatief!

Discussiëren ad infinitum

The thing that done the job! Heerlijke oude techniek!

En geheimzinnige dames in romantische poses

Het kwaad is ook nooit ver weg

Eigenlijk doen deze foto’s als een horrorfilm aan met hier ook beeldexperimenten.

De roadtrip was destijds populair, met overblijfselen van vreemde culturen

In de documentatie werd flink geëxperimenteerd met geluid, poezie

En theater

Zelfonderzoek, refelctie…

Herhaling van zetten, deconstructie van beelden

Technische innovaties worden gedemonstreerd in  deze tentoonststelling

Waarin ook de musikale tegencultuur natuurlijk deel van uit maakt, met hier Richie Havens

Een eigen blad met authentiek knip en plakwerk (met schaar en lijm wel te verstaan!)

Waar nog wel enige ontwikkeling in zit

West

The Future is Female

10 juni 2018

Vrijdag gemist , maar gelukkig duurt Holaa! het hele weekeinde: The Future is Female, de tentoonstelling die Francis Boeske samenstelde met vrouwelijke kunstenaars. Twan Janssen schreef er een aantal persoonlijke teksten bij die de tentoonstelling een literair kantje geven. Niet in het minst, omdat de gebruikelijke academische bla bla ontbreekt en de teksten voor een aanzienlijk deel ook het beeld van de tentoonstelling vormen. Tegelijk wordt ook getoond hoe een kunstwerk door het publiek wordt verwerkt. Bij het lezen van deze associatieve teksten merk ik dat de werken gepersonaliseerd worden, voor Janssen, maar ook voor mij: zijn sensaties vermengen zich met die van mij en dit proces versterkt in een aantal gevallen het werk. Het maakt het geheel evengoed een Twan Janssen-tentoonstelling als een tentoonstelling van vrouwelijke kunstenaars.

Annemarie van Splunter: A Day Such As This – 2012
Een video van 21 kinderen die hun gordijn open doen

Rose Wylie: mooie uitvergrotingen uit het dagelijks leven

Lily van der Stokker, de koningin van het terloops geziene of gezegd zijnde.

Sister Coretta Kent, zeefdrukken met politieke en sociale onderwerpen.

Aase Seidler Gernes die zich voor haar echtgenoot opofferde maar
vanuit het werken met textiel tot een eigen beeldtaal kwam.

Katharina Grosse, nu eens met een bescheiden vlag die trots midden
in de tentoonstelling staat.

Karin Sander: Zij stuurt maagdelijk witte doeken de wereld in
en ziet wel wat er mee gebeurt.

Rosemarie Trockel, deze affiches hingen in Wenen op straat: gemaakte schoonheid,
is dat wel schoonheid?

En ook deze is van haar, een lijst met sterke vrouwen met een
elektrisch plaatje er op.

Yael Davids Koreaans schaaltje dat gerepareerd is, daar zit ook schoonheid in, in het getekende!

En tegelijkertijd: wat kost dat? Een prijslijst, geborduurd met de eigen
haren van Davids, suggereert de prijs die de kunstenaar betaalt
en de kosten koper.

Roos van Haaften: Gleaming Catastrophies, zorgvuldig bijeengebrachte
terloopse elementen die samen enorme rampen moeten verbeelden.
De terloopse composities krijgen door de spots een waarde.

Parts Project

Mesmerizing

9 juni 2018

Bij galerie Helder vindt de finissage van de solo van Sigrid van Woudenberg plaats. Een tekenaar die ik erg waardeer door de fluwelen diepten van het zwart en de steeds subtieler getekende structuren die zij in haar werk weet aan te brengen. In de grotere werken houdt ze de composities strak in de hand ondanks de grote vrijheden die ze zich veroorloofd en in de kleinere werken weet ze een mooie romantische sfeer op te roepen. De tentoonstelling is afgelopen, maar werk is nog te zien in de zomer opstelling die op afspraak te zie is vanaf 28 juni.

Kleine formaten met helaas wat reflectie

Groot formaat zonder glas er voor

Zie hier de structuren die Sigrid weet te tekenen

Deze tekeningen doen toch on-Hollands aan

Weer een grote met sterk perspectief

En dit is een boeket van tekentechnieken, explosief!

Ook hier wat reflectie, maar ik vond hem erg goed, bijna Miro!

 

Galerie Helder

HOLAA!

8 juni 2018

Vanavond was het weer groot feest, want Haags Hoogtij vond plaats in de HOLAA!-editie, het begin van een mooi kunstzinnig weekeinde waarin veel te genieten is in de Haagse binnenstad. Zaterdag- en zondagmiddag zijn de locaties open en Moose  Space heeft zaterdagavond een unieke videomarathon vanaf 19.30 u. Bij deze een indruk van de eerste avond:

De opening werd verricht door trendbeheer’s Niels Post bij The Grey Space in the Middle. Hij wees er op hoe bijzonder Hoogtij is door al zo lang en consistent met steeds weer nieuwe plekken regelmatig een avond kunst te presenteren.

De organisatie liet zich dat natuurlijk maar al te graag vertellen!

Intussen was er op die plek ook een presentatie van ArtScience studenten van de KABK te zien, o.a. met deze mindblowing installatie van Sophia Bulgakova.

Voor de deur staat Baracca met een werkkeet waarin ze voor deze editie Urs Pfannenmüller uitnodigden werk te maken. En die weet daar wel weg mee: een nogal claustrofobisch geheel.

Ook bij Maurits van de Laar is een verwarrende tentoonstelling te zien: JaGaTa, werk van drie kunstenaars die enigszins overlappen qua benaderingswijze van het papier. Koen Taselaar, Henri Jacobs en Patrick Gabler.

Dit is duidelijk van Patrick Gabler…

en deze eyefuck is onmiskenbaar van Koen Taselaar

Henri Jacobs maakt nu ook keramiek.

Maar kunt u de kunstenaars in dit ensemble uit elkaar halen? Een sterke opstelling in een bijzonder sterke tentoonsteling.

Bij Maldoror is werk te zien van fotografe Mihály Stefanovicz en schilder Katinka Aalbers

Galerie Sophie laat nieuw en totaal ander werk zien van Rob Blok.

Fijne subtiele aquarellen.

Ook Lisette Frimannslund laat werk zien, bewerkte foto’s met teksten

Mooi misschien wat gesloten werk

In de Spanjaardshof laat Helène Penninga recent werk zien

Duidelijk 20e eeuwse sferen met invloeden van het surrealisme

en het interbellum

toen nog fris en vrolijk over de tennisbaan gerend kon worden

Ik blijf bij dit doek dit een dubbel sentiment voelen

ism… Project Space op het Westeinde heeft Harmen de Hoop uitgenodigd die een tentoonstelling met werk van Reinier Lucassen presenteert…

Maar wel gecureerd door het publiek. Ieder mag een werk uitzoeken wat door de kunstenaar wordt gecopieerd…

Waarna de bezoeker het zelf mag hangen, dat leidt tot dit soort ensembles .

Bij gebrek aan een trapleer hing ik mijn keuze maar lager in de hoek

Bij Moose Art Space wordt een continu videoprogramma in het Passive Activists project getoond en Maarten Bel, bekend uit het Rotterdamse, performt

Hij draag persoonlijke teksten voor terwijl perfect in sync boven hem relevante illustraties worden geprojecteerd

Dan nog even naar Quartair waar een soort speeltuin is gecreëerd. Het is een groepstentoonstelling, rechts een versplinterd beeld van Gordon Meuleman

Liza Wolters: to Never do it again (Forever), daarvoor: Marilou Klapwijk:As far as I can Reach

Sophia den Breems: Tot je er bij neer valt

Marilou Klapwijk: Things Other People Say

Op de voorgrond nog een deel van het werk van Gordon Meuleman en de vlag is van Liza Wolters: A Certain Someone told me that if I want to get things done, I need to start living like a Great Athlete. I decided not to (for now).

Echte schilderijen van Mike Moonen

En in deze overzichtsfoto de aanleiding voor mijn opmerking over de speeltuin

Holaa!

Niels maakte natuurlijk ook een rondje: trendbeheer

En bij Jegens&Tevens deed Connie van Driel verslag: Jegens&Tevens