Anders dan anders

25 september 2020

Zondag opende in de galerie Maurits van de Laar een nieuwe tentoonstelling van Christie van der Haak. Voor de gelegenheid nodigde de kunstenaar een aantal gasten uit. De tentoonstelling is ingericht met een aantal kabinetten die met patronen van Christie op de muur en de vloer zijn bedekt. De gasten zijn genodigd hun werk hierop te presenteren. Het zijn oud-studenten, vrienden of collega’s waarmee van der Haak een band heeft. Het resultaat is een bijzonder levendige en gevarieerde tentoonstelling waarin naar mijn mening niet àl het werk goed tot zijn recht komt, maar het functioneren van van der Haak in het Haagse goed verbeeld wordt. De patronen die de kunstenaar heeft uitgekozen zijn vrij druk, maar soms accorderen de kleuren mooi met het er op gepresenteerde werk en in het geval van het werk van Hélene penninga geeft een passe-partout net even de afstand waardoor het werk en de achtergrond elkaar mooi aanvullen. Een bijzondere tentoonstelling dus en zeker de moeite waard om te bekijken!

Na de opening van de galeriehouder sprak de kunstenaar over haar inzet voor deze gelegenheid

En daarbij toonde ze een overtuigend engagement met de Haagse kunstwereld

Het publiek ging hiervoor op de knieën, of was het voor het werk van Diederik Gerlach dat hier te zien is?

Afsluitend voerden galeriehouder en kunstenaar nog een korte performance uit….

Een indruk van de sfeer van de tentoonstelling

met onverwacht hout-inlegwerk van Harold de Bree

Mooie paneeltjes van Reinoud van Vught

Een nieuw werk van Marcel Zalme

Het was een aangename drukte overal

Gelukkig werd bij wijze van overgang van voor- naar achterruimte toch ook nog een wandkleed opgehangen

Pim Piët’s werk met een gedurft contrast

Marjolein van der Meij

Een uil van Jos de l’Orme

Mooi werk van Diederik Gerlach

Katia Borghesi

Hélène Penninga

en ook verrassend opgehangen, werk van Peter Vos!

Galerie Maurits van de Laar

Kunsthalle

11 januari 2019

Zaterdag opende bij Maurits van de Laar de tentoonstelling Kunsthalle met werk van Diederik Gerlach en Tobias Gerber. Een Germanofiel en een Duitser, dat moet wel goed gaan en dat doet het ook! Gerlach laat werk op papier zien en acryl op paneel, een beetje de zelfde vrij kleine formaten op één grote na. Mooi werk met een vrij zwevende geest gemaakt. Herinneringen en details uit geziene taferelen spelen de hoofdrol. Incidenteel gaat het beeld aan de wandel met zichzelf wat resulteert in enigszins surrealistisch aandoend werk, ik meende in een werk Miro’s invloeden te bespeuren. Dat zal de kunstenaar waarschijnlijk ontkennen, en het misschien een synchronisme noemen, maar de kijker zoekt en vindt wat hij ziet!
Tobias Gerber tapt uit een heel ander vaatje, hij drukte gips af op bewerkte zachte klei-tabletten. Het zijn referenties aan de kunstgeschiedenis ( ik meende al kubistisch werk te herkennen) en het resultaat is te zien in monochrome gipsen panelen die de kunstgeschiedenis spiegelen, althans, Gerbers bespiegelingen op de kunstgeschiedenis als u mij nog volgt. Uit de panelen hangt textiel, een sok of een of ander huishoudelijk doekje wat de kijker bij de dagelijkse werkelijkheid moet houden. Het intrigeert wel en suggereert meer inhoud dan de panelen weergeven.
De combinatie van de twee kunstenaars geeft de galerieruimte heeft door onderwerpen en stijlen iets archaïsch. Ook al door de hoeveelheid in serie getoonde werken lijkt het bijna een wetenschappelijke uiteenzetting. Hoe dan ook een tentoonstelling die in details en als geheel de moeite waard is te bezoeken!

De opening van de tentoonstelling werd massaal bezocht, de nieuwjaarsborrel van een dag later ving al aan!
Diederik Gerlach: Alpenpanorama
Diederik Gerlach: Eile mit Weile
Diederik Gerlach met golvende elementen
Tobias Gerber: De filosoof?
Tobias Gerber met woordgrappen
Een bijzonder grote en fraaie Gerlach
Gerlach gaat Miroësque…
Diederik Gerlach: Acht Schwestern III
Diederik Gerlach
Tobias Gerber: Ohrloch
En Gerber weet ook goed zijn weg in de derde dimensie

Galerie Maurits van de Laar

MÊKH-web Live! – Finissage

6 oktober 2019

MÊKH-web Live! was een feest vandaag! Ondanks het weer was het druk en de hele middag waren er performances en muziek (van de USB-stick weliswaar…) met o.a. een gave soundscape van Daan den Houter en composities van componist Mark Harperink. Bij deze een idee van de bijdragen:

Doorkijkje met werk van Corine Barendregt, Nies Vooijs, Lucius Pax, Tanja Smit, en het dagboek van uw correspondent

Onder een afdruk van het afvoerputje voor de deur door Corine Barendregt en een piepklein, maar kapot gaaf doekje van Nies Vooijs

wat hier nog even apart genomen is

Hier een wat beter zicht op het werk van Lucius Pax

Links een schilderij van Marian Wijnvoord, dan gaaf werk van Zaida Oenema en het dagboek van deze periode door ondergetekende

Dat werk van Zaida Oenema mag nog wel wat duidelijker

Links landschapstekeningen door Marisa Polin en rechts een najade van mijn hand

Dit is een van de tekeningen van Marisa Polin

Links een scherf uit het verleden van ondergetekende en rechts een hommage aan Quartair door Riet Vooijs

Miranda Meijer leverde een tekening met tekst in gezien de tendenzen in deze tentoonstelling

Zaaloverzicht met op de voorgrond nog een klein accent van Zaida Oenema

Leontine Lieffering leverde fotodocumentatie van een Malieveld actie waarbij ondergetekende ook betrokken was

Dolf Pauw vroeg om participatie van het publiek: zij konden een route tekenen op deze middeleeuwse Arabische kaart en vervolgens een selfie maken die naar het blog van Dolf verstuurd moest worden: http://rdpauw.blogspot.com/

Roeland Langendoens werk hangt stemmig naast dat van Maarten Schepers

Topp & Dubio refereerden met een subtiel werk aan een eerdere actie in Quartair: https://chmkoome.wordpress.com/2015/03/06/haags-hoogtij-6/

Zaaloverzicht met werk van Niels Post, Machiel van Soest, Laura van Eeden, Helène Penninga en ondergetekende

idem met Machiel van Soest, Ellen Rodenberg, Niels Post, Marian Wijnvoord

Diederik Gerlach had het goede idee zich met mijn werk te verbinden

En met dat van Maarten Schepers

Links Laura van Eeden, rechts Helène Penninga

En deze close up is van het werk van Laura van Eeden

Nog een zaaloverzicht met op de voorgrond werk van Maarten Schepers

Les extrèmes se touchent: Hans Ensink op Kemna en Marian Wijnvoord

En de boer hij ploegde voort: Frans van Lent deed vanmiddag zijn performance voor de laatste keer met op de voorgrond werk van Alfred Beekenkamp

Stijn Peeters hing zijn werk boven de bar: bar en boos!

met een aanval op de alt-right pastor Robert Jeffres

Frans van Lent en Maarten Schepers kijken kritisch…

Nog een keer het gedeelte met de vloer van Machiel van Soest, nu met werk van mijzelf en van Saber Javanmard

het persoonlijke museum van Loes Grotenbreg hangt aan de bar als een vogelkooitje

Links een werkje van Melissa Cruz Garcia

Het werk van Machiel van Soest in relatie tot het werk van Ellen Rodenberg

Dat werk van Ellen Rodenberg heeft vele mogelijkheden

Gerjanne van Zuilen bracht dit paardje aan op de muur

Om 15.00 u beginnen de performances, hier met Saber Javanmard die gedreven een gedicht voordraagd voor zijn eigen werk.

Dan begint Jolanda Jansen met haar performance die veel succes oogst

Terzijde staan attributen klaar

De resten van Jolanda Jansen’s werk zijn een mooie aanvulling voor de tentoonstelling

Na met marsmuziek te zijn opgekomen probeert een figuur iets te berde te brengen

Er komt niet meer uit dan enige stevige boeren waarna de figuur weer afgaat op een marsritme. Deze R&R-performance was van Charlotte van Winden

Waarom feestjes toch altijd naar de keuken of de badkamer trekken is me een raadsel….

Dan is het klaar, ik sluit mijn dagboek af met fin….

EX-MÊKH

 

MÊKH-web Live!

4 oktober 2019

Deze middag kwam het “extended Network” van EX-MÊKH naar Quartair om hun werk te installeren, het werd een levendige middag op de werkvloer!

Diederik Gerlach en Helène Penninga leverden degelijk werk.

Roeland Langendoen wist het nog even niet terwijl Topp & Dubio allang klaar waren.

Die laatsten droegen een mooi en subtiel werkje met referentie aan eerdere performance in Quartair

Zaida Oenema leverde een fragiel maar uiterst fraai werkje af

Dolf Pauw (u weet wel, van dat blog) liet het publiek participeren met een Middeleeuwse Arabische kaart

De H uit EX-MÊKH liet even zien dat hij nog steeds mee speelt

Stijn Peeters kwam uit Eindhoven om ook te participeren met strak politiek werk!

Machiel van Soest installeert en famille!

En keurende ogen zagen dat het wel in orde was allemaal!

EX-MÊKH

Hoogtij#55

1 december 2018

Gisteren vond Hoogtij weer plaats, de geleide groepen waren groot, het publiek in het algemeen enthousiast en naar mijn indruk ook heel behoorlijk en de presentaties bijzonder goed. Kortom: het was weer een fijn avondje Haagse Kuns!

Baracca stond om de hoek bij de grafische werkplaats met een “Sound Piece” van Una Hamilton Helle: Eerie!

De Grafische Werkplaats heeft een dertigtal grafisch ontwerpers en kunstenaars uitgenodigd een affiche voor Den Haag Creatieve Stad te maken. Zij maakten in de werkplaats een kleiner ontwerp in een door hen gekozen grafische techniek en daarvan werden grote affiches gemaakt die te zien zijn in de tramtunnel. Het grote werk was nog een stap teveel op deze drukke avond, maar de ontwerpen zagen er erg goed uit. Alweer een leuk project van de Grafische Werkplaats die inmiddels een erg vruchtbare wisselwerking heeft met het Haagse kunstenaarsveld en daarbuiten. Deelnemers zijn o.a. Zeloot, Bob van Dijk, Diederik Gerlach, Bernice Nauta, Akiem Helmling, Philip Akkerman en nog heel veel anderen!

Koud tegen elkaar gehangen op een grijs fond

U mag zelf kijken welk van wie is, in dit geval zijn er wat duidelijk aanwijsbaar (voor mij althans)

Zoals deze bijvoorbeeld

En ook deze mag geen grote problemen opleveren.

Deze is moeilijker, de rode vindt ik erg goed en die daarnaast ook!

Op naar Lief Hertje waar voor het laatst werk getoond wordt in de huidige ruimte. De gelegenheid is een tienjarig jubileum, het roer wordt verzet en ze willen op een geheel andere wijze gaan functioneren, wat bepaald nieuwsgierig maakt. Ze noemen het onthuizen. Voorlopig is dit een heel mooie keuze uit hun kunstenaars b.w.v. afscheid van het pand.

Nadine Stijns

Marleen Sleeuwits

Lana Mésic (met excuus voor de reflectie)

Deze installatie in het souterrain is waarschijnlijk van Pierre Derks

Vervolgens toog ik naar Dürst Britt & Mayhew waar Joseph Montgomery de tentoonstelling “Joe” heeft ingericht. Verrassend subtiel werk met een conceptueel randje. Mooi nieuws was dat de galerie de vertegenwoordiging van Willem Hussem hebben kunnen verwerven. Tijdens Hoogtij is in de voorruimte werk van Hussem te zien, wat een aangename ervaring oplevert. Ik heb maar geen foto’s gemaakt, je weet maar nooit.

Joseph Montgomery laat een algorithme zijn schilderijen bepalen, hij laat alleen zien wat hem bevalt

hetgeen tot fraaie resultaten leidt.

De spiegelbanen in het werk betrekken ook de omgeving en de toeschouwer in het werk.

De video van een zich in bad uitstrekkend figuur, gebaseerd op de minimale verbeelding van een mens met de wigjes die Montgomery ook voor zijn schilderijen gebruikt: het mechanisme wordt zelfs onder dit minimalisme levensecht!

Dan gaan we naar galerie Sophie waar de tentoonstelling “Frans” met o.a. werk van uw correspondent nog steeds te zien is. Het verslag van de opening tijdens de vorige Hoogtij is te zien onder de link. Ondanks de plotselinge deelname aan Hoogtij was het toch aangenaam druk aan de Paviljoensgracht.

Frans van der Steen: Z.T.

De volgende stop is vrij overweldigend: In the Grey Space in the Middle programmeerde P.S. het project “Embodiment of Time” waarin de belichaming van tijd dus het thema was. In de voormalige ruimtes van de Vrije Academie vonden een aantal performances parallel plaats met bekende namen als Jolanda Jansen, Larissa Bauge, Topp&Dubio, Somer Meijer en Yvette Teeuwen en ook anderen. De gelijktijdigheid gaf een aangename afwisseling van sentimenten die zich hier en daar mooi mengden, zelfs voor iemand die beperkte tijd aanwezig was zoals ikzelf.

Jolanda Jansen

Het duo Somer Meier had weer een trage gang met minimale handelingen in een terloopse afwisseling.

Terwijl de een haar kleding schikte, ging zitten en op de knieën ging schreef de ander op haar dij en op haar arm

Meri Hietala (F) arrangeerde aarde en suiker in een langzaam ritueel, totdat ze zachtjes opmerkte dat het goed was!

Topp & Dubio performden op video in een installatie die real en digitaal was en zich dus verdubbelde

Lisetteh en Myrthe verzwolgen pasta met van alles erbij in een verslag op video

Dan gaan we op naar de laatste halte aan het Helena van Doeveren Plantsoen. Billytown heeft een decembershow met vierentwintig kunstenaars die allemaal aan een kleurplaat met een papegaai gewerkt hebben. Inmiddels vindt ook het zij-programma “The Kitchen” in een volwaardige ruimte plaats waardoor dit platform/deze galerie weer op volle sterkte kan programmeren. Het kleurplaatproject heeft een interessant deelnemersveld en dus veel geslaagde “papegaaien”. Het is leuk om te zien wie wat heeft gemaakt en altijd gezellig om Billytown te bezoeken.

Een Pizzadoos met Billytown-kunst met edities van de kunstenaars die in Billytown resideren. Voor slechts 150 euri te verkrijgen!

Dezen wist ik al niet te plaatsen eerlijk gezegd

Maar als ik me niet vergis is dit Maaike Schoorel

Onmiskenbaar Lut

De ook in Den haag bekende Belg Lieven Seghers

Henk Visch mij dunkt!

Dit zie ik weer even niet, maar wel goed!

Afra Eisma?

“Between the Soup and the Potatoes” door het duo David Bernstein en Rosa Sijben. Heel passend in de vernieuwde Kitchen waar hapjes werden uitgedeeld in de mini-kitchen

en waar ook nog “echte” kunst te zien is van hun hand.

Wat bescheiden, maar wel interessant!

Dan mijn persoonlijke uitbuislocatie: Stichting Ruimtevaart. Ook Ruimtevaart is nu gevestigd in de school aan het van Doeverenplantsoen en nadat moeilijke verhuisacties en het bouwen van een nieuwe filmzaal en een expositieruimte nogal wat tijd namen is inmiddels ook Ruimtevaart in Full Swing. Eerder vonden al lezingen van Huib Emmer en Gilius van Bergeijk plaats en vandaag opende tijdens dit Hoogtij de tentoonstelling “New Boots and….” waarin werk van de deelnemers aan Ruimtevaart wordt getoond. De nieuwe ruimte, gemaakt door Maarten Schepers, blijkt bijzonder veel beter werkbaar dan de vorige, alhoewel ook die haar charme en mogelijkheden had. Met wat vers bloed en nieuw enthousiasme is toch weer een sfeervolle ruimte in elkaar gezet waar veel activiteiten mogelijk zijn.

Een bekend werk van Maarten Schepers

Mooi bescheiden werk van Albert Wulffers

Een intrigerend grijze installatie van José de Bruin

Deel van een mooie serie schilderijtjes van Paula van Zeggeren

Een gaaf exterieur (stadsgezicht) van Judith van Bilderbeek

Ook Jolanda Jansen werkt in Ruimtevaart

En Sanne Maes laat deze zelfportretten zien

Dit kleinere werk van Maarten Schepers was ook in de Jubileumexpo van Kunstpodium T te zien waar hij meester was in het Master-Apprentice Project

Henk Hubenet reisde in de V.S. en nam daar foto’s van mee

Willem Marijs’ werk is strak als altijd

Hoogtij

Ristretto

17 november 2018

In de tentoonstelling “Ristretto” die vandaag opende toont galerie Maurits van de Laar van elk van de kunstenaars die aan de galerie zijn verbonden twee werken. Dit overzicht geeft goed aan hoe breed de galerie georiënteerd is met een behoorlijk aantal  kunstenaars die de moeite waard zijn. Bij deze een kleine indruk van wat te zien is, het was zo druk dat ik niet overal bij kon komen!

Diederik Gerlach, een van de het langst aan de galerie verbonden kunstenaars.

Robert Nicol

Erik Pape, een Parijse visie op “La Côte”

Een indruk van de opening na anderhalf uur

Frank Van den Broeck

Justin Weijers

Nour-Eddine Jarram

Zeger Reyers

Robine Clignett

Sebastian Schlicher

Dirk Zoete

Christie van der Haak, nu ook met glas

Dieter Mammel

Galerie Maurits van de Laar

Nouvelles images

5 september 2018

Toen ik ver van hier opeens las dat galerie Nouvelles Images er mee zou stoppen moest ik eerst iets weg slikken. De zaak was zo lang een vaste waarde geweest in Den Haag dat de confrontatie met de realiteit hard aan kwam. Na het overlijden van Erik Bos leek het beleid zich met Marie Jeanne de Rooij wat meer aan het tijdsgewricht aan te passen en het wat chique beeld te veranderen met meer publieksvriendelijke activiteiten en nieuwe presentaties. Kennelijk was dat toch te laat om het tij te keren. De galerie leek zich altijd wat boven het gebruikelijke kunstrumoer te verheffen, maar de ontwikkelingen in de economie en in de kunstwereld zijn haar nu dus toch fataal geworden.
Omdat mijn eigen kunstpraktijk zich in de loop van de tijd nogal heeft veranderd kwam ik er wat minder dan eerder, toen ik zelf nog netjes bij een galerie exposeerde, maar toch heb ik er de drempel veel overschreden. In het begin was die drempel voor mij ook vrij hoog, maar ik ben me er gaande weg toch steeds meer gaan thuis voelen. Vanaf de eerste bezoeken tijdens mijn opleiding toen Ton Berends de galerie nog leidde zag ik daar kunst waar ik tegenop keek. Ik kreeg boekjes toegestuurd en ging naar openingen en bijvoorbeeld een middag met Peter Otto die de muziek van Morton Feldman liet horen of de presentatie van Insomnia, het boek met interviews met kunstenaars dat uit kwam ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van de galerie. Zelf heb ik twee keer wat gekocht: een keer het beeldje met de hondjes van Carel Visser dat als editie uitkwam en dat ik samen met mijn vrouw kocht en een keer een foto van Jasper de Beijer die ik voor de aankoopcommissie van de Artoteek Den Haag verwierf. Dat gaf me wel een beetje het gevoel dat ik er bij hoorde en nu hoort de galerie er niet meer bij!

De galerie stopt nu deze week (t/m zondag) met een tentoonstelling van werk uit de eigen collectie die aanzienlijk is. met de opbrengsten willen ze de sluiting van de galerie op juiste wijze afhandelen waarbij ook de kunstenaars die aan de galerie verbonden waren recht wordt gedaan. De prijzen zijn voor de gelegenheid lager dan ze ooit waren. De tentoonstelling wisselt, omdat aangekochte werken direct meegenomen kunnen worden, maar het is een plezier en ook wel een beetje treurig er doorheen te lopen en werken te zien die in de loop van de tijd in de tentoonstellingen hebben gehangen. Bij deze een indruk van de stand van zaken vandaag:

Piet Dieleman: Z.T. (P13) – 2003-2004

David Vandekop: Z.T. – 1986

Richard Allen: Z.T. – 1979

Thorsten Brinkman: From the series portraits of a Serialsammler fltr – Rain McKeul and Diego el Renzo – 2017

Jasper de Beijer: Udongo (07-07) – 2009

Thorsten Brinkman: The Youngest – 2016

Willy Jolly: Bali – 2000

Nu met een solo in het Utrechts centraal museum – Michael Tedja: Z.T. – 1999

Michael Tedja: Luther – 2002

Jean-Marc Spaans: Z.T. – 2003

Vittorio Roerade: The wind in my Heart – 1999

Martin Mc Murray: Returning to nr. 1 – 2005

Ton Kraaijeveld: Z.T. – 1993

Eko Nogruho: I Am Living with Too Much Democratic – 2004

Diederik Gerlach: Tirol IX – 2008

Norbert Gontschowski: In Flandern – 2006

Nouvelles Images

 

 

Eindejaarslijst chmkoome’s blog 2016

2 januari 2016

De koude wind die al jaren uit de rechtse hoek over het culturele veld waait maakte de afgelopen maanden flink slachtoffers!  Tijdelijke oplossingen werden in bepaalde gevallen wel gevonden, maar structureel gaat het bepaald niet goed. In het Haagse spelen daarnaast nog meer zaken een rol. De ontwikkelingen in het vastgoed en in de Haagse infrastructuur zorgen er voor dat Haagse kunstenaarsinitiatieven met hun hele hebben en houwen van hot naar her gestuurd worden. De ontwikkelingen in de Binckhorst zijn in dit opzicht tekenend: Billytown begon met een ambitieus programma en een heel nieuwe opzet en zal in april het veld moeten ruimen. Locatie Z was naar haar derde expositielocatie in een jaar verhuisd, ook in de Binckhorst , het zal daar weer weg moeten. Dat gebied leek veel mogelijkheden te bieden voor de kunstensector, maar de stedelijke ontwikkelingen en met name het gereed komen van de Rotterdamse baan zorgen er voor dat het gebied ook commercieel aantrekkelijk wordt. Daarnaast is er mede ten gevolge van de immigratie een behoefte aan woonruimte en er wordt naarstig gezocht naar kantoorruimtes die tot wooneenheden kunnen worden omgebouwd. Het gevolg is dat kunstenaarsinitiatieven met enorme onzekerheid blijven zitten over hun situatie.

Deze eindlijst is beperkt. Ik heb afgelopen jaar minder gezien wegens diverse reizen die ik mede ivm onderzoek heb gemaakt. Daarnaast ben ik ook uitgenodigd om jaarmeester te worden van het Apprentice-Master Project van Kunstpodium T en dat heeft me ook nogal bezig gehouden, de resultaten zijn op deze site de komende maanden te bezichtigen. Een bijkomend voordeel is wel dat ik regelmatig het land in zal gaan voor de erbij behorende tentoonstellingen en dus ook andere exposities in de omgeving zal zien. Zo ben ik recent al een paar keer in Park en de Pont geweest waar ik normaal wat moeilijker kom. Bij deze de toppers zonder hierarchie:

In Den Haag is Parts Project nadrukkelijk aanwezig met een paar waanzinnig goede tentoonstellingen waarvan ik vooral Show me Your Vital Parts top vond.  De installatie van Pim Voorneman droeg als entrée bij aan de gelaagdheid van de presentatie.
Het weekend waarin A day to clay a bust van Topp&Dubio plaats vond in 503 was gedenkwaardig, het interessante initiatief gaat rustig zijn eigen weg (dit weekend met Joost Rekveld) en de heren gaan door met acties in straten enzo..
Quartair maakte met Drawing Front een mooie tekeningententoonstelling en de tentoonstelling van Frank Halmans bij Ramakers was ook heel goed.
De tentoonstelling over Vilèm Flusser bij West past mooi in een zich steeds duidelijker aftekenend programma dat met het in gebruik nemen van Huis Huguetan nog veel meer mogeljkheden heeft zich te ontwikkelen. De recente tentoonstellingen See How the land Lays/Gagarin zijn daar een mooi voorbeeld van.

Baracca maakte bij Locatie Z de afsluiting van haar “Inside Job” project in een vrij moeilijke omgeving wel een goede show. Locatie Z zelf heeft op die locatie, het Helena van Doeverenplein,  kort maar hevig gefunctioneerd na eerst met All You can Eat van Ockenburg afscheid te hebben genomen. Thijs Ebbe Fokkens maakte onder de naam Escapist Cookbook een grote installatie die indruk maakte en de recente expositie The Group van The Holls-Collective, dit keer in de Binckhorst,  laat zien dat het potentieel ondanks alles onaangetast blijft.
Billytown maakte haar belofte volop waar met een serie tentoonstellingen: de solo van Marius Lut, de mooi onbevangen tentoonstelling Can’t do Nothing die door Bernice Nauta werd gecureerd en de nu nog te bezichtigen tentoonstelling van Iede Reckman, For All but Finitely Many, maken het om wanhopig van te worden dat zij weer verkassen moeten. Hopelijk vinden ze een manier om zo door te gaan.

Galerie Maurits van de Laar vierde zijn vijfentwintigjarige jubileum met een tentoonstelling die aangeeft dat de galeriehouder een mooi breed programma heeft ontwikkeld dat hem een sterke plek in de Haagse galeriewereld bezorgt. De tentoonstelling Auszeit van Diederik Gerlach in oktober was bijzonder fraai!

Helaas moeten we afwachten wat met een andere sterke galerie, Nouvelles Images, gebeurt nadat Erik Bos helaas veel te vroeg overleed. En, talking about galleries: De Art The Hague beurs begint nu wel smoel te krijgen, alleen het randgebeuren oogt bijzonder rommelig en hap-snap: kan daar niet een goede curator op gezet worden?

Galerie Durst Britt&Mayhew gaat onverdroten voort op de ingeslagen koers met een vrij ambitieus programma dat mooie tentoonstellingen oplevert, de tentoonstelling van Wieke Wester en Alexandre Lavet waren niet te versmaden!

STROOM blijft instelling van het jaar voor mij, zij zijn de spil van de Haagse kunstwereld en het hele land is daar jaloers op. Het twee-jarige project dat ze uitvoeren, Attempts to read the World (Differently) , vindt doorgang met intrigerende tentoonstellingen:  na vorig jaar de tentoonstelling met Neïl Beloufa te hebben gemaakt zagen we dit jaar de Display Show met Celine Condorelli, Gavin Wade en James langdon en nu het project Three Exhibits, Five Acts dat zich na de grote video-installatie van Max de Waard interessant ontwikkelt.

Dat de wind in HEDEN uit een andere hoek waait is ook duidelijk: met een consequente serie tentoonstellingen en deelname aan beurzen proberren zij hun bekendheid te vergroten en een aantal door henzelf gebrachte kunstenaars te promoten. De HEDEN-start prijs is een mooi intitiatief en tentoonstellingen als die van Ingrid Mol en Theo Jansen zijn altijd de moeite waard om te bezoeken.

Het Malieveld-project blijft interessant voor mij persoonlijk als laboratorium en incidenteel komen ook anderen daar werken op zaterdagochtend. Zo werd op 9 april het vierjarig jubileum gevierd met een aantal deelnemende kunstenaars.

Buiten Den Haag vind ik PARK in Tilburg toch heel bijzonder met o.a. een zomer-installatie van Yona Friedman en een fantastische tentoonstelling als Mwili na Akili met Charlote Schleiffert en Paul Bogaers. Lekker licht, een tentoonstelling die Eelco van der Lingen maakte voor het Centraal Museum in Utrecht vond ik erg de moeite waard en het was fijn om te zien dat ook This Art Fair in de beurs van Berlage wat meer karakter begint te krijgen. Het is goed dat individuele kunstenaars zich hier kunnen aanmelden.

Internationaal werd ik geraakt door de Robert Ryman-tentoonstelling in DIA-arts centre in New York, de Duchamp en Brancusi opstellingen in het Philadelphia Museum of Modern Art, de Barnes-Collection in Philadelphia, de heropening van het SF MOMA met een prachtige inventieve nieuwe vleugel en een fantastische brede presentatie van o.a. Elsworth Kelly. Verslagen stonden op Facebook, maar daar moet je kennelijk toch niet te enthousiast gebruik van maken want na een album met al mijn Malieveldwerk zijn nu ook drie van mijn U.S. albums verdwenen. Ik zal proberen in de loop van de komende maanden verslagen op dit blog te zetten.
De tentoonstelling van Annemiek Lauwerens in een kapel in Pernes les Fontaines in Zuid Frankrijk liet voor mij zien dat context heel belangrijk kan zijn voor het werk van een kunstenaar.

Ik had graag nog gezien:
Manifesta 11 in Zürich, Beat Generation in het Centre Pompidou, Georgia O’Keeffe in de Tate gallery, Machiel van Soest na Billytown ook in P.S. Projects met SequenceErik van Lieshout in Wiels, Francys Alys in de Wiener Sezession, de collectie Chtchtoukine in Fondation Louis Vuitton in Parijs en last but certainly not least: Carte Blanche voor Tino Sehgal in het Palais de Tokyo.

CD van 2016 (nog maar net binnen): Radiohead – A Moon Shaped Pool

Boek van 2016: Stefan Hertmans –De Bekeerlinge

Filmserie van 2016: Game of Thrones season VI,

 

 

Hoogtij

2 december 2016

Hoogtij bestaat in gradaties. Er is een groot Hoogtij en een wat kleiner Hoogtij tijdens welke minder galeries en initiatieven open zijn. Het Hoogtij van vandaag was wat kleiner, maar er waren wel een behoorlijk aantal goede tentoonstellingen te bezoeken. Het weer was mooi en men had er zin in dus er was ook een behoorlijk publiek deze avond. Ondanks alle verhalen over verhuizingen en subsidieperikelen blijkt tijdens Hoogtij dat de Haagse kunstwereld veerkracht heeft en dat zij een krachtig beeld blijft tonen van wat hier in het veld gebeurt. Bij deze een indruk:

Bij de Grafische werkplaats een tentoonstelling onder de naam SUR-Face in samenwerking met Whispering Wall. De genodigde kunstenaars vervaardigden eerst papier bij het platform aan de Weimarstraat en bedrukten dat vervolgens bij de Grafische Werkplaats die zo weer een aansprekend project realiseerde:

p1090408

Maarten Schenkeveld vormde 3D-papier en zo hoefde hij eigenlijk geen druktechnieken meer te gebruiken

p1090410

Deze gemodificeerde zuigtafel was zijn mal

p1090411

Machiel van Soest bedrukte zijn witte papier met een witte tekst, niet te fotograferen

p1090413

Almost…

p1090414

De kleur van dit papier stond me direct aan en in combinatie met zwart oogt het erg fraai. Dit werk is van Evelyn Snoek

p1090415

Voor ontwerper Ben Faydherbe was het een tijdelijk afscheid van zijn comfort-zone, maar het resultaat mag er zijn. Rechts zijn werk op geschept papier.

p1090416

Twee uitgaven zijn vervaardigd binnen het project: rechts een mooi boekje van Machiel van Soest die kennelijk een vouwschema had gemaakt voor zijn drukgang en ter linkerzijde een uitgave van Aliki van der Kruis

p1090417

Dit zijn de drukken van Aliki van der Kruis

 

Bij JCA de Kok had galeriehoudster Ineke Sleeuwenhoek een uitwisseling met  de beheerder van “Trash the House”, Suzanne Somer. Beiden keken door elkaars fotoarchieven en maakten met een combinatie deze tentoonstelling in de ruimtes van de galerie.

p1090419

Het geheel zit vol spiegelingen en verdubbelingen

p1090421

Suzanne Somer liep druk rond om het idee van de tentoonstelling enigszins te verduidelijken. zo heeft zij hier het gewillige oor van Dubio & Topp.

p1090422

Er hingen verrassende foto’s

p1090423

in fraaie combinaties.

p1090424

Hier dacht ik even dat ook Marijn van Kreij te gast was

p1090425

Maar bij nadere beschouwing bleek het toch een origineel van de dames

p1090427

1646 was aan het inrichten en dus gesloten, maar voor de etalage hing een video van het komende collectief.

Dürst Britt & Mayhew tonen werk van de Fransman Alexandre Lavet onder de welluidende titel “La cigarette n’a pas le même goût au soleil” wat een  conceptueel impressionisme suggereert. Bij binnenkomst denk ik direct aan de ooit door Arno van Roosmalen geconcipieerde Nieuwe Haagse School en rondkijkend met name aan Ton Schuttelaar. Bij nadere beschouwing blijkt het werk intentioneler: de kassabonnetjes op de vloer zijn precies getekend en de bierblikjes zijn ook precies nagemaakt. De stofhopen zijn weliswaar van  de galerievloer geveegd, maar dan wel weer precies geplaatst. Aan de muur waren witte vlakken geschilderd die zich amper van de muur onderscheiden. Een intrigerend geheel dat de ruimte als zodanig laat prevaleren, maar er wel suggestieve accenten in toont.

p1090429

Geplaatste stofhoopjes

p1090430

een tekstvel bij de tentoonstelling op de vloer

p1090432

Zorgvuldig gesneden boomplaadjes

p1090433

en een naar ontwerp gedrukte verflap

p1090434

Kassabonnetjes

p1090436

Tape aan de muur hier en daar

Galerie Maurits van de Laar opende vorige week een tweede jubileumtentoonstelling met kunstenaars van de galerie, dit keer in de gebruikelijke galerieruimte. Ook hier blijkt dat van de Laar een fraaie portefeuille heeft met kunstenaars die in een aantal gevallen erg goed zijn. bij deze een door omstandigheden nogal willekeurige keuze:

p1090437

Erik Pape: Place Stalingrad (je suppose?)

p1090438

Elsbeth Ciesluk

p1090439

Justin Weijers

p1090440

Vorige keer gemist, maar hier magistraal centraal in de ruimte: Zeger Reijers

p1090441

Diederik Gerlach

p1090442

De maker van dit fonteintje kan ik me niet herinneren

p1090443

Trio van Martin Assig

p1090444

Sebastiaan Schlicher

p1090445

Nour Eddine Jarram

p1090446

Tobias Lengkeek

p1090447

Het toilet met werk van Zeger Reijers

En dan mijn traditionele afsluiting bij Stichting Ruimtevaart met wel heel fraai werk van Maarten Schepers die onder de naam Green/Orange een dubbel-installatie maakte: in de etalage een groene en in de ruimte een oranje. In beide installaties wordt een ingreep gedaan in  de werkelijkheid die nogal ontregelend werkt en het oog op het verkeerde spoor zet.

p1090448

Een kubistische versie van een kerstboom of een surrealistische collage

p1090449

De tentoonstellingsruimte die nu wordt gebruikt, afmetingen van een beurs-stand, bevat nu de Ruimtevaart Art Fair en dit is editie 1 met slechts één werk, maar wel meteen een hoogtepunt.

Hoogtij