Haagse Heritage

21 juni 2019

Bij HEDEN is tot 7 juli een tentoonstelling te zien met werk van dertig kunstenaars te zien die op een of andere manier een band met Den Haag hebben. Het getoonde werk is een persoonlijke favoriet of het is nog nooit getoond: de keuze daarvan is aan de kunstenaar. Het geheel geeft op vrij luchtige wijze een beeld van een nieuwe generatie die inmiddels is gegroeid en die in veel gevallen het werkveld aanzienlijk heeft uitgebreid. Het is een groot overzicht aan disciplines dat getoond wordt en als je jezelf realiseert dat dit nog maar een klein deel is van de Haagse kunstenaars die breed actief zijn kan je alleen maar heel tevreden zijn over hoe de Haagse infrastructuur zich op organische wijze heeft ontwikkeld tot een veld waarin het voor kunstenaars goed werken is en waarin de omgeving altijd stimuleert.

Daan den Houter: Stripes_Big_042182

Robin Heyker: Z.T. – 2019

Voor: Nynke Koster – LP 21 – 2018, achter: Mickey Yang – Z.T. – 2018

Marius Lut: Untitled – 2018

Paul Beumer: Nihal – 2019

Melle de Boer – Graham Greenes Living Room

Wieteke Heldens: The Legend (NY) 2 – 2016

Evi Vingerling: Untitled – 2019

Navid Nuur: Untitled – 2019

In het werk van Navid kan je zelf een editie maken, deze is die ik maakte: Navid Nuur/Kees Koomen – FORGET (NOT)

Puck Verkade: Modes of Capture (Bang Bang) – 2016

Zeger Reyers: Till Dead Do us Part – 2016

HEDEN

 

Advertenties

Found Footage

4 februari 2019

Bij HEDEN is op 26 januari de tentoonstelling Found Footage geopend met werk van Joncquil, Anatole de Benedictis en Yani Chuang. Vooral Joncquil en Yani Chuang blijken daarbij verwant werk te maken: zij maken ensembles met bestaande objecten en “arm” materiaal wat tot soms poëtische beelden leidt. Zo bewerkt de Benedictis bestaande beelden in het platte vlak die zich door allerlei behandelingen totaal anders gaan manifesteren. Het is moeilijk de vinger er op te leggen en al helemaal ingewikkeld om er achter te komen wat die andere beeldtaal vertelt, maar dat het allemaal esthetische kwaliteiten heeft staat buiten kijf. Het maakt het de moeite waard het werk, dat in alle ruimtes van HEDEN tussen de vaste collectie is opgesteld, te gaan bekijken. Ook het geheel werkt dan als een ensemble van de drie kunstenaars!

Joncquil: 223241

Joncquil: Bau mir ein Haus

Joncquil: Plint

Joncquil: Si tu veux

Anatole de Benedictis: Untitled

Anatole de Benedictis: Noise

Yani Chuang: Debbie

Yani Chuang: Hudson

Anatole de Benedictis: Every dirty human beïng

?

De context waarin al dit werk geplaatst werd

Joncquil: Wandelstoken en diplopia

Anatole de Benedictis: L’enfant et La Maman

Joncquil: I’m so full of myself

 

HEDEN

 

I Am With Name

10 december 2018

Bij HEDEN is tijdens de feestdagen een tentoonstelling van Anne Forest te zien. Zoals eerder toont de kunstenaar weer portretten, maar portretten als acteurs die zich voordoen als een gekleurd persoon of als veelkleurig persoon. De ogen zijn vaak met weinig uitdrukking, zoals byzantijnse portretten. Het lijkt er meer op dat de figuren aanleiding zijn een schilderij te maken met verf, tekening, structuren en kleuren. Als je het zo ziet zijn het verrassende doeken die onverwachte combinaties opleveren waarbij de “props” soms interessante toevoegingen zijn.

Drie grote portretten/maskers op polystyreen-dragers

Een wonderlijke figuur, ritueel gekleed

Vooral het onderste schilderij intrigeerde me hier, een a-typisch interieur met zoekende figuur

En wat dacht u van dit kleurenpalet?

Dit lijkt me wel een tropische atmosfeer

In het Souterrain is werk te zien van de Paraguayaan Giovanni Palmieri die afgelopen jaar met zijn foto’s eindexamen deed aan de KABK. Hij laat elementen zien uit de mythes van zijn thuisland op foto’s en in een video. Het zijn wat verontrustende beelden, maar Z. Amerika is een continent dat met bloed is gepreoccupeerd en de plaatselijke mythes liegen er ook niet om. Kortom: intrigerend werk!

Dit is een klassiek esthetische foto

Maar hier komt al snel Christelijke symboliek om de hoek kijken.

En dit beeld is best eng, vooral als je de video die vergelijkbare beelden toont ziet

HEDEN

HEDEN in het stadhuis

13 mei 2018

Op bezoek in het stadhuis stootte ik op een kleine presentatie uit de collectie van HEDEN met werk van de kort geleden overleden Jan Snoeck en de nog springlevende Christie van de Haak, een aangename verrassing die nog tot en met 23 mei te zien is!

Het werk van Jan Snoeck is schijnbaar eenvoudig maar zeer effectief

Terwijl dat van Christie van de Haak nogal gelaagd is

De zeefdrukken van Jan Snoeck zijn erg amusant en in een eenvoudige beeldtaal gegoten. het doet me denken aan het werk van Coc van Duijn

Dat oogje zegt alles!

Christie van de Haak begon haar ornamenten op een bepaald moment ook Jacquemart te weven, rechts ziet u hiervan een voorbeeld.

HEDEN

 

Higher from the Inside/When Nothing Has to Be

14 april 2018

Bij HEDEN werd vandaag een verrassend leuke tentoonstelling geopend van twee jonge kunstenaars die beiden flink met materiaal aan het experimenteren zijn. Mickey Yang is in 2015 afgestudeerd aan de KABK en deed recent een residency in Beeldenstorm/Daglicht in Eindhoven waarin zij materiaalonderzoek deed met traditionele technieken en duurzame materialen. De resultaten zijn nu hier te zien en vooral de presentatie als geheel maakt een levendige indruk, met name door de felgekleurde ballonnen die ze door de ruimtes van HEDEN verdeelde: het is een werkende context voor de aluminium sculpturen en de afdrukken die in de ruimte zijn geplaatst. Een video waarop een stuk huid gemanipuleerd lijkt te worden vormt een surrealistisch element dat evenzogoed als contrast en verduidelijking van de benadering van de kunstenaar kan gelden.

Installatie

 

Aluminium sculpturen

het lijkt een grote monotype

Installatie

Grafisch werk

Installatie, op de staande structuur is ook geprint

Licht als sokkel

Een feestelijk geheel

Annemarie Slobbe maakt heel ander werk, subtiel tekent en schildert zij aan structuren die in het geval van de tekeningen aan vreemde landschappen doen denken. Bij navraag vertelt ze dat ze cirkels probeert te tekenen die altijd afwijken en dat door die verschillende afwijkingen een structuur ontstaat die als zeeoppervlak of draaikolk om het centrum van het werkvlak bewegen. De keuzes die ze uit materialen en formaten maakt geven een verrassende diversiteit

Schilderij

Met structuur

Een zee-oppevlak?

De schilderijen zijn echt abstract

En zo’n grote tekening eigenlijk ook

Energiek werk!

 

 

HEDEN

The Family Room

14 januari 2018

De Spaanse schilder David Pedraza heeft kennelijk een groot publiek gevonden, want het was erg druk bij HEDEN tijdens de opening van zijn tentoonstelling “The Family Room” en dat waren niet alleen de usual suspects.  Vreemd is dat niet, de schilder weet in brede gebaren en met een effectieve techniek zijn taferelen op het doek te zetten. Zijn Spaanse achtergrond is daarin herkenbaar in de kleuren en in de atmosfeer. De thema’s die Pedraza aansnijdt zijn persoonlijk en in de huidige tentoonstelling betreffen zij de jeugd en de familie van de schilder. In een openingswoord vertelde Hans Bongartz, o.a. bestuurder van de bedrijfscollecties Nederland iets over die achtergrond in een klein huis met een paar broertjes in een benauwende katholieke atmosfeer, het ging er niet allemaal even rooskleurig aan toe. De manier waarop elementen daaruit op het doek zijn gekomen is geslaagd te noemen en soms is een doek ook voor mij herkenbaar, een mooie expositie die nieuwsgierig maakt naar verdere ontwikkelingen.

Hans Bongartz introduceert David Pedraza

Mater Familias — 2017

El Claustro – 2017

La Cueva – 2017

Punishment Room – 2017

The Dictator

La patri – 2017

The Weekend – 2017

In het Souterrain opende ook de tentoonstelling “Tales of Adolescence” van Martijn Mendel die flink aandacht trok bij het eindexamen van de KABK waar hij de HEDEN Start-prijs ontving. Zijn foto’s over het volwassen worden in de provincie zijn bijzonder suggestief en ook deze jonge kunstenaar lijkt een belofte in te houden.

Twee getekende oppervlakken

A room with a view, a spot to meet.

Een kus

HEDEN

The Museum of Plants/Still Movements

4 november 2017

Vandaag openden bij HEDEN twee nieuwe tentoonstellingen, The Museum of Plants van Anna Geene en Still Movements van Lorena van Bunningen. De eerste kunstenaar deed me sterk denken aan het herbarium dat ik op de HBS moest samenstellen. Verzamelingen blaadjes met verschillende afwijkingen: gaatjes, lichte plekken, variaties op een bepaalde locatie, moeilijk om te determineren, maar het resultaat wordt wel in esthetische series gepresenteerd. Er zitten verschillende aspecten aan het werk, maar ik vond het moeilijk een onderliggend idee te ontwaren, een zelfde probleem als ik met het werk van Herman de Vries heb. Een blinde vlek, misschien heb ik toch te vaak met de snoeischaar in de tuin gestaan.

Anna Geene: Blaadjes uit de Denneweg op alcohol

Anna Geene: Potgrond

Anna Geene: Gaatjes (monsters van gaatjes in bladeren)

Anna Geene: Straatherbarium

Anna Geene: Alfabet

Overzicht tentoonstellingsruimte

Anna Geene

Voor mij was het werk van Lorena van Bunningen interessanter. Door subtiele toevoegingen aan bestaande situaties of suggestieve combinaties van verschillende omgevingselementen maakt zij foto’s die kriebelen, verwondering oproepen of een terloopse schoonheid hebben. Ik heb daar met plezier naar gekeken.

 

Lorena van Bunningen

Lorena van Bunningen

Lorena van Bunningen

Lorena van Bunningen

Overzicht ruimte van Lorena van Bunningen. De kunstenaar is in gesprek met oud-docent Ton van Kints

HEDEN