Afscheid

14 februari 2020

Bij HEDEN  in Den Haag werd vandaag afscheid genomen van een medewerker die zo’n dertig jaar wat onnadrukkelijk aanwezig was, maar van groot belang was voor het functioneren van eerst de kunstuitleen en nu de instelling zoals die nu functioneert. Op die manier had ze contact met klanten , maar ook met kunstenaars waarmee ze een goede band onderhield. Als cadeau wilde ze een tentoonstelling samenstellen uit de HEDEN-collectie (waarover later meer). Voor nu geef ik een kleine indruk van de borrel waarbij een aangename hoeveelheid mensen aanwezig was met veel kunstenaars uit verschillende generaties .

De artistiek directeur doet haar ding

Lia zelf mocht natuurlijk ook wat zeggen

Ook het hoofd van de raad van bestuur en oud-directeur Michiel Morel waren er, o.a. om de garderobespiegel cadeau te geven, een originele Dan Graham!

Bloemen waren er natuurlijk ook, maar er achter ziet u instrumenten

En die werden snel gebruikt door een bandje met strandbeesten-man Theo jansen die als een jonge hond liep te springen met swingende wereldmuziek waarop enthousiast gedanst werd!

HEDEN

Hoogtij

29 november 2019

Hoogtij was een beetje tam qua publiek terwijl er toch wel een en ander georganiseerd was. Zo is het hele weekeinde The Other Book te zien in Quartair, The Grey Space, De Grafische werkplaats, Billytown en West. Dit gebeuren is georganiseerd rond Haagse kunstenaarsboeken. Bij … ism had de Belgische kunstenaar Bram van Meervelde de galerie voorbereid voor een avond met performances, maar hij liet het op het laatste moment door omstandigheden afweten wat door de galeriehouders op sympathieke wijze werd opgevangen door toch open te gaan. Ekster Raum had een open call uit doen gaan voor activiteiten in de bouwkeet van Baracca en daar was het de hele avond feest. Ik zag foto’s van performers in suikerspinnen en was aanwezig bij “Retribution of the Fire Snakes” van Liselot Versteeg en de afwisslend aanwezige Katia Borghesi. Bezoekers werden ontvangen door de “Suikeroom” die door Charlotte van Winden werd gepersonificeerd.
Billytown had een opening met werk waar ik even wat tijd nodig had. Het publiek daar het het prima naar de zin. Bij deze een indruk, klik de foto’s aan voor een diashow!

Hoogtij

I would like to be a dancer to be able to dance with the circumstances

9 oktober 2019

De kunstenaar die nu bij HEDEN exposeert won in juli de HEDEN-startprijs tijdens de eindexamens van de KABK. Daar viel hij op met krachtige sculptuur die hij tot aansprekende beelden vormde. De bij de prijs horende expositie is een wat weemoedig stemmend geheel met mensfiguren die een evenwicht zoeken en foto’s die voor ons westerlingen uit een verleden lijken te komen dat niet meer bestaat. De kunstenaar heeft zijn jeugd doorgebracht als acrobaat en koorddanser in de circussen waarmee hij met zijn ouders door Rusland reisde. Om dat circusleven hangt nog steeds een romantisch gevoel dat hier nog engszins invoelbaar is.
De sculpturen zijn mensfiguren, niet passende mensfiguren afgedrukt in mensfiguurmallen en dat alles in gips en beton gesterkt door stalen geraamtes: redelijk klassieke gegevens dus die hier en daar met een detail toch weer die weemoed oproepen. De foto’s die te zien zijn werden door Sasha Zalivako gemaakt, ze vertegenwoordigen het publiek van de artiesten die figureren, ze werken als referentiekader evenals de geluidssculpturen van een andere medewerker, Alex Andropoulos, met allerlei geluiden uit heden en verleden.

De jonge Zahar Bondar

Deze zag ik tijdens de eindexamenexpositie, de hoofdtooi geeft het een realistisch accent.

Een lichaam lijkt  uit een mal gevlucht…

Acrobatiek en evenwicht…

Een andere wereld!

In de grote ruimte zijn wat meer formele beelden

Ook begeleid door foto’s

Links een geluidsinstallatie van Alex Andropoulos, een fraaie combi met een ouderwets gebaar

HEDEN

Haagse Heritage

21 juni 2019

Bij HEDEN is tot 7 juli een tentoonstelling te zien met werk van dertig kunstenaars te zien die op een of andere manier een band met Den Haag hebben. Het getoonde werk is een persoonlijke favoriet of het is nog nooit getoond: de keuze daarvan is aan de kunstenaar. Het geheel geeft op vrij luchtige wijze een beeld van een nieuwe generatie die inmiddels is gegroeid en die in veel gevallen het werkveld aanzienlijk heeft uitgebreid. Het is een groot overzicht aan disciplines dat getoond wordt en als je jezelf realiseert dat dit nog maar een klein deel is van de Haagse kunstenaars die breed actief zijn kan je alleen maar heel tevreden zijn over hoe de Haagse infrastructuur zich op organische wijze heeft ontwikkeld tot een veld waarin het voor kunstenaars goed werken is en waarin de omgeving altijd stimuleert.

Daan den Houter: Stripes_Big_042182

Robin Heyker: Z.T. – 2019

Voor: Nynke Koster – LP 21 – 2018, achter: Mickey Yang – Z.T. – 2018

Marius Lut: Untitled – 2018

Paul Beumer: Nihal – 2019

Melle de Boer – Graham Greenes Living Room

Wieteke Heldens: The Legend (NY) 2 – 2016

Evi Vingerling: Untitled – 2019

Navid Nuur: Untitled – 2019

In het werk van Navid kan je zelf een editie maken, deze is die ik maakte: Navid Nuur/Kees Koomen – FORGET (NOT)

Puck Verkade: Modes of Capture (Bang Bang) – 2016

Zeger Reyers: Till Dead Do us Part – 2016

HEDEN

 

Found Footage

4 februari 2019

Bij HEDEN is op 26 januari de tentoonstelling Found Footage geopend met werk van Joncquil, Anatole de Benedictis en Yani Chuang. Vooral Joncquil en Yani Chuang blijken daarbij verwant werk te maken: zij maken ensembles met bestaande objecten en “arm” materiaal wat tot soms poëtische beelden leidt. Zo bewerkt de Benedictis bestaande beelden in het platte vlak die zich door allerlei behandelingen totaal anders gaan manifesteren. Het is moeilijk de vinger er op te leggen en al helemaal ingewikkeld om er achter te komen wat die andere beeldtaal vertelt, maar dat het allemaal esthetische kwaliteiten heeft staat buiten kijf. Het maakt het de moeite waard het werk, dat in alle ruimtes van HEDEN tussen de vaste collectie is opgesteld, te gaan bekijken. Ook het geheel werkt dan als een ensemble van de drie kunstenaars!

Joncquil: 223241

Joncquil: Bau mir ein Haus

Joncquil: Plint

Joncquil: Si tu veux

Anatole de Benedictis: Untitled

Anatole de Benedictis: Noise

Yani Chuang: Debbie

Yani Chuang: Hudson

Anatole de Benedictis: Every dirty human beïng

?

De context waarin al dit werk geplaatst werd

Joncquil: Wandelstoken en diplopia

Anatole de Benedictis: L’enfant et La Maman

Joncquil: I’m so full of myself

 

HEDEN

 

I Am With Name

10 december 2018

Bij HEDEN is tijdens de feestdagen een tentoonstelling van Anne Forest te zien. Zoals eerder toont de kunstenaar weer portretten, maar portretten als acteurs die zich voordoen als een gekleurd persoon of als veelkleurig persoon. De ogen zijn vaak met weinig uitdrukking, zoals byzantijnse portretten. Het lijkt er meer op dat de figuren aanleiding zijn een schilderij te maken met verf, tekening, structuren en kleuren. Als je het zo ziet zijn het verrassende doeken die onverwachte combinaties opleveren waarbij de “props” soms interessante toevoegingen zijn.

Drie grote portretten/maskers op polystyreen-dragers

Een wonderlijke figuur, ritueel gekleed

Vooral het onderste schilderij intrigeerde me hier, een a-typisch interieur met zoekende figuur

En wat dacht u van dit kleurenpalet?

Dit lijkt me wel een tropische atmosfeer

In het Souterrain is werk te zien van de Paraguayaan Giovanni Palmieri die afgelopen jaar met zijn foto’s eindexamen deed aan de KABK. Hij laat elementen zien uit de mythes van zijn thuisland op foto’s en in een video. Het zijn wat verontrustende beelden, maar Z. Amerika is een continent dat met bloed is gepreoccupeerd en de plaatselijke mythes liegen er ook niet om. Kortom: intrigerend werk!

Dit is een klassiek esthetische foto

Maar hier komt al snel Christelijke symboliek om de hoek kijken.

En dit beeld is best eng, vooral als je de video die vergelijkbare beelden toont ziet

HEDEN

HEDEN in het stadhuis

13 mei 2018

Op bezoek in het stadhuis stootte ik op een kleine presentatie uit de collectie van HEDEN met werk van de kort geleden overleden Jan Snoeck en de nog springlevende Christie van de Haak, een aangename verrassing die nog tot en met 23 mei te zien is!

Het werk van Jan Snoeck is schijnbaar eenvoudig maar zeer effectief

Terwijl dat van Christie van de Haak nogal gelaagd is

De zeefdrukken van Jan Snoeck zijn erg amusant en in een eenvoudige beeldtaal gegoten. het doet me denken aan het werk van Coc van Duijn

Dat oogje zegt alles!

Christie van de Haak begon haar ornamenten op een bepaald moment ook Jacquemart te weven, rechts ziet u hiervan een voorbeeld.

HEDEN

 

Higher from the Inside/When Nothing Has to Be

14 april 2018

Bij HEDEN werd vandaag een verrassend leuke tentoonstelling geopend van twee jonge kunstenaars die beiden flink met materiaal aan het experimenteren zijn. Mickey Yang is in 2015 afgestudeerd aan de KABK en deed recent een residency in Beeldenstorm/Daglicht in Eindhoven waarin zij materiaalonderzoek deed met traditionele technieken en duurzame materialen. De resultaten zijn nu hier te zien en vooral de presentatie als geheel maakt een levendige indruk, met name door de felgekleurde ballonnen die ze door de ruimtes van HEDEN verdeelde: het is een werkende context voor de aluminium sculpturen en de afdrukken die in de ruimte zijn geplaatst. Een video waarop een stuk huid gemanipuleerd lijkt te worden vormt een surrealistisch element dat evenzogoed als contrast en verduidelijking van de benadering van de kunstenaar kan gelden.

Installatie

 

Aluminium sculpturen

het lijkt een grote monotype

Installatie

Grafisch werk

Installatie, op de staande structuur is ook geprint

Licht als sokkel

Een feestelijk geheel

Annemarie Slobbe maakt heel ander werk, subtiel tekent en schildert zij aan structuren die in het geval van de tekeningen aan vreemde landschappen doen denken. Bij navraag vertelt ze dat ze cirkels probeert te tekenen die altijd afwijken en dat door die verschillende afwijkingen een structuur ontstaat die als zeeoppervlak of draaikolk om het centrum van het werkvlak bewegen. De keuzes die ze uit materialen en formaten maakt geven een verrassende diversiteit

Schilderij

Met structuur

Een zee-oppevlak?

De schilderijen zijn echt abstract

En zo’n grote tekening eigenlijk ook

Energiek werk!

 

 

HEDEN

The Family Room

14 januari 2018

De Spaanse schilder David Pedraza heeft kennelijk een groot publiek gevonden, want het was erg druk bij HEDEN tijdens de opening van zijn tentoonstelling “The Family Room” en dat waren niet alleen de usual suspects.  Vreemd is dat niet, de schilder weet in brede gebaren en met een effectieve techniek zijn taferelen op het doek te zetten. Zijn Spaanse achtergrond is daarin herkenbaar in de kleuren en in de atmosfeer. De thema’s die Pedraza aansnijdt zijn persoonlijk en in de huidige tentoonstelling betreffen zij de jeugd en de familie van de schilder. In een openingswoord vertelde Hans Bongartz, o.a. bestuurder van de bedrijfscollecties Nederland iets over die achtergrond in een klein huis met een paar broertjes in een benauwende katholieke atmosfeer, het ging er niet allemaal even rooskleurig aan toe. De manier waarop elementen daaruit op het doek zijn gekomen is geslaagd te noemen en soms is een doek ook voor mij herkenbaar, een mooie expositie die nieuwsgierig maakt naar verdere ontwikkelingen.

Hans Bongartz introduceert David Pedraza

Mater Familias — 2017

El Claustro – 2017

La Cueva – 2017

Punishment Room – 2017

The Dictator

La patri – 2017

The Weekend – 2017

In het Souterrain opende ook de tentoonstelling “Tales of Adolescence” van Martijn Mendel die flink aandacht trok bij het eindexamen van de KABK waar hij de HEDEN Start-prijs ontving. Zijn foto’s over het volwassen worden in de provincie zijn bijzonder suggestief en ook deze jonge kunstenaar lijkt een belofte in te houden.

Twee getekende oppervlakken

A room with a view, a spot to meet.

Een kus

HEDEN