HOLAA!

8 juni 2018

Vanavond was het weer groot feest, want Haags Hoogtij vond plaats in de HOLAA!-editie, het begin van een mooi kunstzinnig weekeinde waarin veel te genieten is in de Haagse binnenstad. Zaterdag- en zondagmiddag zijn de locaties open en Moose  Space heeft zaterdagavond een unieke videomarathon vanaf 19.30 u. Bij deze een indruk van de eerste avond:

De opening werd verricht door trendbeheer’s Niels Post bij The Grey Space in the Middle. Hij wees er op hoe bijzonder Hoogtij is door al zo lang en consistent met steeds weer nieuwe plekken regelmatig een avond kunst te presenteren.

De organisatie liet zich dat natuurlijk maar al te graag vertellen!

Intussen was er op die plek ook een presentatie van ArtScience studenten van de KABK te zien, o.a. met deze mindblowing installatie van Sophia Bulgakova.

Voor de deur staat Baracca met een werkkeet waarin ze voor deze editie Urs Pfannenmüller uitnodigden werk te maken. En die weet daar wel weg mee: een nogal claustrofobisch geheel.

Ook bij Maurits van de Laar is een verwarrende tentoonstelling te zien: JaGaTa, werk van drie kunstenaars die enigszins overlappen qua benaderingswijze van het papier. Koen Taselaar, Henri Jacobs en Patrick Gabler.

Dit is duidelijk van Patrick Gabler…

en deze eyefuck is onmiskenbaar van Koen Taselaar

Henri Jacobs maakt nu ook keramiek.

Maar kunt u de kunstenaars in dit ensemble uit elkaar halen? Een sterke opstelling in een bijzonder sterke tentoonsteling.

Bij Maldoror is werk te zien van fotografe Mihály Stefanovicz en schilder Katinka Aalbers

Galerie Sophie laat nieuw en totaal ander werk zien van Rob Blok.

Fijne subtiele aquarellen.

Ook Lisette Frimannslund laat werk zien, bewerkte foto’s met teksten

Mooi misschien wat gesloten werk

In de Spanjaardshof laat Helène Penninga recent werk zien

Duidelijk 20e eeuwse sferen met invloeden van het surrealisme

en het interbellum

toen nog fris en vrolijk over de tennisbaan gerend kon worden

Ik blijf bij dit doek dit een dubbel sentiment voelen

ism… Project Space op het Westeinde heeft Harmen de Hoop uitgenodigd die een tentoonstelling met werk van Reinier Lucassen presenteert…

Maar wel gecureerd door het publiek. Ieder mag een werk uitzoeken wat door de kunstenaar wordt gecopieerd…

Waarna de bezoeker het zelf mag hangen, dat leidt tot dit soort ensembles .

Bij gebrek aan een trapleer hing ik mijn keuze maar lager in de hoek

Bij Moose Art Space wordt een continu videoprogramma in het Passive Activists project getoond en Maarten Bel, bekend uit het Rotterdamse, performt

Hij draag persoonlijke teksten voor terwijl perfect in sync boven hem relevante illustraties worden geprojecteerd

Dan nog even naar Quartair waar een soort speeltuin is gecreëerd. Het is een groepstentoonstelling, rechts een versplinterd beeld van Gordon Meuleman

Liza Wolters: to Never do it again (Forever), daarvoor: Marilou Klapwijk:As far as I can Reach

Sophia den Breems: Tot je er bij neer valt

Marilou Klapwijk: Things Other People Say

Op de voorgrond nog een deel van het werk van Gordon Meuleman en de vlag is van Liza Wolters: A Certain Someone told me that if I want to get things done, I need to start living like a Great Athlete. I decided not to (for now).

Echte schilderijen van Mike Moonen

En in deze overzichtsfoto de aanleiding voor mijn opmerking over de speeltuin

Holaa!

Niels maakte natuurlijk ook een rondje: trendbeheer

En bij Jegens&Tevens deed Connie van Driel verslag: Jegens&Tevens

Advertenties

Hoogtij

29 september 2017

Vanavond had ik zelf een opening, dus veel heb ik niet gezien. In de loop van de middag ben ik al even rond gegaan, maar Ton of Holland bij Ramakers, Antoine Doorenweerd bij Parts Project, Kevin A. Rausch bij Hoorn en Reniers, Christie van de haak en Elmar Trenkwalter bij Maurits van de Laar en Paul Beumer bij Dürst Britt&Mayhew had ik al bezocht, bij deze nog een indruk:

Moose Space was nog aan het inrichten met werk van Ariuna Nina. Deze kunstenaar zou ’s avonds amuses serveren met hondenvlees zoals in Azië vaker gebeurt. Dit alles onder te ditel “Eat your pet”!

Toch nog even bij Ramakers met Stijn Peeters, een trouw bezoeker van Hoogtij uit Eindhoven.

Dan de Grafische werkplaats met de tentoonstelling Baracca Graphics, gecureerd door Baracca’s Yvo van der Vat. Hier een installatie van die andere initiator van Baracca, Ibrahim Ineke

Yvo was zelf ook geïnspireerd blijkens deze minimalistische wand met tasjes

Een mooie druk van Diana van Hal uit Dordrecht waar meer deelnemers vandaan kwamen

Yvo moet ook nog even conceptueel

Mooi grafisch werk van Manuela Porceddu

Fraai werk van Robert Visser

Saskia de Meester werkt met foto’s lijkt het

Die worden dan nog bewerkt en gedrukt, fijne grafiek

En dan Kitty van der Veer met groot illustratief werk.

Dan om 19.00 u gezwind naar de eigen opening bij galerie Sophie voor de tweede editie van Réflections. Na in het museum Waterland in Purmerend te hebben tentoongesteld kregen Aart-Jan van Broekhuizen, Harald van Noordt en uw correspondent gelegenheid ook hier het werk te laten zien.

Een goed bezochte opening waar aan het einde van de avond toch wel de stoelen te voorschijn werden getrokken.

Hier links werk van mijzelf en drie foto’s van Aart-Jan van Broekhuizen. Zondag plaats ik een overzicht van de tentoonstelling.

Hoogtij

 

 

Hoogtij

10 maart 2017

Haags Hoogtij was als vanouds weer druk en vond onder een goed gesternte plaats. Uw verslaggever had zelf verplichtingen en kon dus niet echt een ronde doen, maar ik heb toch geprobeerd nog wat dingen te zien waarbij de nadruk lag op performance zoals u hier kunt zien. Die performance vond voornamelijk plaats in The Hague Youth Factory, HYF, die zich onder de oude Riva-garage aan de Jan Hendrikstraat bevindt. Een verrassend  gevarieerd programma dat werd gecurateerd door P.S. die ambities hebben voor performance in Den Haag.

Het programma in HYF

Topp & Dubio voerden een avondlang durende performance uit onder de naam “The Key to Finding Everythingt that You Have Lost”

Waarbij een absurdistische onmacht om met sleutels om te gaan de boventoon voer

Zelf voerde ik een performance uit onder de naam “Donna mi Prega” naar het gelijknamige gedicht van Guido Cavalcanti in een vertaling van Ezra Pound. Beplakt met mijn huidige preoccupaties nam ik een stapel kranten en een trapje en wandelde zo van mijn atelier naar de performance ruimte.

Ter plekke spreidde ik de kranten uit op de vloer en legde mezelf te slapen. Na een aantal minuten stond ik op, bekeek het publiek, beklom de trap en declameerde het gedicht van de Renaissancedichter. Daarna probeerde ik nog enige tijd mijn ogen dicht te doen op de vloer, pakte mijn spullen op en wandelde terug naar mijn atelier.

Bij terugkomst als persmuskiet was Yvette Teeuwen bezig met haar bewegingsperformance.

Waarbij ook het publiek besnuffeld werd.

Een tafel met materialen die klaar stond voor Lisetteh

En dan begon een mooie performance van nieuwkomer Larysa Bauge. Ze had dit stilleven geprepareerd

kwam op, een eenvoudige melodie eindeloos herhalend. Dan deed ze haar jurk omhoog en nam de geschaafde bietjes in haar mond

en spuugde die in een schoen met hoge hak.

Na die handeling een aantal malen te hebben herhaald deed ze de schoen aan, nog steeds zingend

danste naar de achterliggende wand,

en tekende op de wand met de voet die in de schoen had gezeten. De voet werd een paar keer in de schoen gedoopt om door te tekenen

Tenslotte stapte ze met aan een voet een schoen op de stoel, zette de schaal met bieten op haar hoofd en boog snel voorover waardoor haar jurk en de schaal op de tegelvloer vielen. Vervolgens ging ze af door de scherven.

In een andere hoek van het gebouw waren de restanten te zien van de performance van Sasha Chavez, die bekers thee aan het plafond had gehangen. De thee gleed in druppels langs de omlaag hangende draden op de vloer.

Ik miste de performance, maar de vloer zag er mooi uit!

Bij Moose Space was een energieke video te zien genaamd Freak Show: Charlotte van Winden en Sarah Atzori

Quartair toont een grote installatie die door technologie en wetenschap is beinvloed

Ik vond het een nogal psychedelisch geheel

Weer een performance, ditmaal bij A gallery named Sue aan het Noordeinde. Onder de naam Black and White verplaatsten Susanne Somers en Miranda Meijer schaakstukken in slow-motion op een tafeltje zonder speelveld.

Het begrip tijd werd danig opgerekt door de dames

Miranda Meijer toont haar tekeningen

Klein maar fijn, dat werk!

Tot mijn verrassing hangt er ook werk van Guido Winkler (IS-projects)

Harde abstractie met suggestieve ingrepen

die bijzonder goed werken.

Ook Baracca was aanwezig met een als white-cube ingerichte schaftkeet aan een voormalige brandweerwagen.

Werk van Yvo van der Vat (naar ik aan neem)

en Ibrahim R Ineke waren te zien

Terug bij HYF waren Topp & Dubio nog steeds in de weer met sleutels, de context was iets aangepast

En binnen was de performance van Crutches al voorbij, dit was het restant

maar van Facebook begreep ik dat de dames behoorlijk hadden huis gehouden

Sarah Atzori, die ook al aan de video bij Moose had mee gewerkt,deed een s performance met sound en light in de lockers die er stonden.

Gewoontegetrauw wilde ik tot slot nog een biertje drinken bij Ruimtevaart waar José de Bruin een mooie etalage had samen gesteld.

Het materiaal is eenvoudig, maar het resultaat effectief

 

en dramatisch.

Binnen heeft ze in de expositie stand ook een installatie gemaakt vol weemoed en verlangen

Hoogtij