chmkoome/keeskoomen

29 maart 2020

Nog een bericht uit het archief: Kunstvlaai 2012 de line up van de door mij gecureerde tentoonstelling chmkoome/keeskoomen

2 december 2012

Klik op het plaatje voor het volledige verslag!

En ik vergeet dat we toen ook twee keer het Malieveldproject in het Beatrixpark hebben gedaan bwv gastprogrammering:

1 december 2012

Klikt u maar op het plaatje met werk van Angeline Dekker voor de editie van 1 december 2012

Kunstvlaai

Open ateliers

5 maart 2020

Na een lange treinreis en een wandeling door een nat en verlaten Maastricht bevond ik me opeens in de Jan van Eyck academie die vandaag open ateliers heeft. De postacademische opleiding die daar gevolgd kan worden is naast de Ateliers en de Rijksacademie de derde plek in Nederland waar een residency kan worden uitgevoerd. Dat geldt voor kunstenaars, die zich tegenwoordig bezig houden met een veelheid aan disciplines, maar tegenwoordig ook voor schrijvers en dichters. Daarnaast is er een mogelijkheid voor curatoren, kunstcritici en andere kunstprofessionals een korte termijn-residency te volgen.
De sfeer is aangenaam, veel mensen komen binnen, maar het wordt niet al te druk. Ik heb enige moeite overzicht te krijgen van het gebouw, maar de uitgereikte plattegrond en de eerste koffie maken eea snel duidelijk. Het blijkt een aangenaam gebouw te zijn: niet veel ruis, want er is vermoedelijk behoorlijk opgeruimd, en het redelijk moderne gebouw is tegen de stadswallen aan gebouwd, waardoor verschillende niveaus en mooie binnentuinen toch een afwisselend beeld geven. De studios zijn naar mijn smaak prettig van ruimte en licht. Niet alle presentaties vinden daarin plaats, maar waar dat wel zo is voldoen ze zeker. Bij mijn rondgang zag ik ook dat de faciliteiten prima zijn en in de studio’s kon ik ook zien dat daar volop gebruik van wordt gemaakt. Vooral een uitgebreide grafische werkplaats maakte indruk op me en dat de van Eyck een eigen uitgeverij heeft vind ik erg chique.
De studenten komen zoals dat tegenwoordig gewoonte is overal vandaan, ik vond het erg fijn te merken dat ze zich ook veel met hun achtergrond bezig houden zonder mee te gaan in de waan van de dag. Er lijkt een fijne onderlinge sfeer te hangen wat in diverse samenwerkingen tot uiting komt. Bij deze een overzicht van de residenten die mij opvielen:

Christopher Meerdo: Bundle Umbra – met bestandensets van hackers en klokkenluiders die hij vindt op het dark web maakt de kunstenaar deze fraaie wandplastiekjes

Marielle Chabal: in een grote publieke ruimte heeft deze energieke kunstenaar een installatie gemaakt waarin ze een aantal disciplines combineert om de toeschouwer te betrekken bij het bouwen aan het betere toekomst.

Een videoregistratie van een happening met zelfgemaakte decorstukken als kleding

En teksten zijn ook erg belangrijk voor haar

Domenico Mangano & Marieke van Rooij bestuderen in hun project “The Unique Copy” twee simulacra die in het begin van de vorige eeuw in de mergelgrotten van Valkenburg werden gerealiseerd: een replica van een Romeinse catacombe en een replica van een kolenmijn…

Anna Moreno speelt met oude utopieën zoals het project Global Tools door de beweging Radical Architecture met aan het hoofd Ettore Sottsass

Zo liet zij een modulaire sofa bouwen door een grote meubelproducent die ze als performatief decorstuk liet gebruiken in een avant-garde disco in Florence

en maakte daar ook video’s mee waarbij dans een onderdeel van het gebeuren was.

Shana Hoehn: intrigerende beelden

Studio Ossidiana uit Italië is een bureau dat zich bezig houdt met architectuur, beeldende kunst en design, dit zijn schetsen voor vogelhuizen

En dit zijn duiventillen in de tuin van het instituut. Achter een beeld van Kristina Sedlerova-Vistanen

Jorge Menna Barreto & Joélson Buggilla met een ecologisch project

Waarbij het kweken van kruiden in de studio plaats vindt

En de presentatie van een vergezellend boek er met weinig middelen gelikt uit ziet

Nog een werk van Shana Hoehn, een figuur door werpmessen gevormd, als in een dans gevangen…

Tatiana Istomina heeft erg veel gevoel voor materiaal waarmee zij onderzoek doet naar bepaalde thema’s

En dat doet ze op verschillende wijzen, een materiaalgebruik wat me aan spreekt .

Parasite 2.0 is een onderzoeksbureau voor architectuur, vormgeving en scenografie waarmeezij een gevoel voor humor niet schuwen

het collectief ontwikkelt instrumenten voor gedeelde leefomgevingen

Lotte Reimann toon Hinterland over gender in een landelijke omgeving waarbij zij foto’s van internet gebruikt van een fotograaf die landschappen met hoogspaningsmasten fotografeert. Die fotograaf heeft ze benaderd en met hem heeft ze gecorrespondeerd en ze is zelfs  een keer mee gereden op zijn zoektochten

In de film die volgde heeft ze naast foto’s van die fotograaf ook eigen foto’s verwerkt waardoor een vreemd spanningsveld ontstaat

Martin Groch gebruikte de vloer en de muren van het gebouw voor zijn werk

waarbij hij zijn werk zorgvuldig plaatst.

Alu Abu Asad is een Palestijn die immigranten met exoten uit de plantenwereld vergelijkt

Ga je daar de strijd mee aan….

Of verzorg je die liefdevol?

Mehdi Georges Lahlou is een Algerijn die in Frankrijk studeerde en hier zijn persoonlijke mythologieën laat zien. De palmboom is een element wat in het Islamitisch paradijs hoort

En de 72 hoofddoeken, licht bewogen door een zachte wind, zijn van de vrouwen die hem opwachten in het paradijs

Elise Eeraerts heeft ook gevoel voor materiaal dat ze combineert met surrealistische figuratie

Femke de Vries verzamelt kleding met opschriften die niks met het merk te doen hebben en (vooral) vrouwen in hun onzekerheden proberen te raken.

 

Kent Chan bouwde in zijn studio een “Hot House”, een ruimte voor tentoonstellingen en events. Hier voert hij een performance uit door een serie tekeningen van soldaten uit Vietnam te tonen en over de doelstellingen van het leger te vertellen.

Jan van Eyck

As if…

1 maart 2020

Vandaag opende bij galerie Lutz in Delft voor het eerst sinds jaren weer een solotentoonstelling van Ellen Rodenberg. Haar installaties en performances, zoals die met EX-MÊKH, getuigen van een enorme creatieve energie die met grote gebaren wordt geuit. In deze galerietentoonstelling toont ze echter kleiner werk in een ruime opzet waardoor de elementen uit haar schilder-onderzoek duidelijk naar voren komen. We zien verschillende beeldthema’s waarmee ze zich al jaren bezig houdt terug komen en soms gecombineerd worden. Die beeldthema’s komen voort uit directe observaties uit haar omgeving die dan in meer of meerdere mate geabstraheerd worden. Het gevolg is bijvoorbeeld dat met een architectonisch gegeven perspectivische lijnen in een abstract doek verschijnen waarin zo ruimte ontstaat of dat de lijnen van een luik waardoor het zonlicht binnenvalt voor een aantal abstracte vormen als repoussoir gaan werken waardoor ook weer ruimte ontstaat in het beeld.
Zo apart op een wat kleiner formaat leidt dat tot mooie kleurige doeken. Daarin herkennen we soms ook parallellen met andere schilders die dergelijk onderzoek uitvoeren zoals bijvoorbeeld Raoul de Keijzer, maar het werk van Rodenberg heeft zeker een eigen signatuur die zich tegenwoordig tot een aantal disciplines heeft uitgebreid. Het pure schilderen kan echter in deze sterke tentoonstelling bij galerie Lutz bewonderd worden!

Perspectivische lijnen

Parallellen…

Ook taaltekens zijn aanleiding

Dit doet me dan weer aan een Amerikaans abstract expressionist denken: Joan Mitchell

Pure schilderkunst

waarin het omdraaien van het beeld een schilderkunstige handeling kan zijn

Of waarin een bijna impressionistisch handschrift verschijnt

Les volets..

Op een of andere manier moet ik hier aan breipennen denken die overigens een sterk doek opleveren.

Galerie Lutz

Hectobar 4.0

7 februari 2020

De Rotterdamse feestweek was aanleiding om ook weer een Hectobar te organiseren, in TENT dit keer. De vorige edities heb ik gemist, maar deze maakte dat ruimschoots goed. Ik dacht met weemoed aan de diverse Fitax-edities waarin ik mooi werk van diverse kunstenaars heb verworven. De Hectobar verschilt daarmee in die zin dat het werk ook voor de eenheidsprijs van één hecto-euro oftewel 100 Euri te koop is en gekocht werd er! Zelf had ik al snel belangstelling van diverse kanten om te ruilen, wat ik gezien het werk dat ik terug zou krijgen ook met plezier gedaan heb voordat er ook maar iemand met geld aan kwam. Bij deze een indruk van het gebeuren!

 

Marie Civikov had twee mooie miniatuurtjes ingebracht en nog een wat oudere elders.

Lucas van Eeden verkocht zijn werk, aan een collega n.b.!

Philippa Driest wilde ook ruilen, maar zonder sokkel (die was van TENT), terwijl die het geheel nou net àf maakte!

Alex Jacobs bracht een subtiel werkje in met een stukje ruimtepuin van een sterrestelsel heel ver weg.

Deze portretjes van Edwin zagen er ook goed uit.

Alvorens de handel kon beginnen werkte Daan den Houter gedurende een uur aan een lijn die daarna ingebracht werd, die tekening was direct heel populair!

Heel langzaam en erg gedecideerd trok het potlood over het papier

Anique Weve bracht drie edities in van een oplage van 100, een rots in de woestijn met een poetische tekst er onder: “Als het zo is dat stenen kunnen zwemmen zullen blaadjes zinken”! Nummer drie is nu van mij!

Kyra Fröse hing twee spiegel-krieleitjes aan de wand, althans, zo leek het, en dat is precies waar haar werk over gaat!

Elsemarijn Bruys deed drie klimknopen in de aanbieding found art-pieces, neo-pop, roept u maar!

Uw verslaggever deed drie schetsen voor “Pre-Trump portraits” uit de Trumpcampagne in 2016 in de aanbieding.

Jacco bood een wat relativerend werkje aan, over tijdelijkheid gesproken!

Malou Cohen nam twee erg mooie werkjes mee, hier met de tekst “hoe voel je je nu?”

en deze tekst: “Ik zeg altijd, je moet zelf de slingeers ophangen weet je?”

Maarten Bel ging voor het geld met hippe borduursels (maar kocht ook)!

Bij de schilderijencentrale bleef het angstwekkend stil (maar ook hij ging voor het geld)

Dan was het tijd, Daan lijstte zijn werk in, hing het op….

En de handel werd geopend door Rosemarijn en Elzemieke

Mijn eerste ruil, met Jeroen Jongeleen, ik heb de rechter verworven.

Dit is de derde!

Niels Post had bijzonder fraaie werkjes ingebracht

Waarvan ik deze nu de mijne mag noemen!

De maker hiervan was me niet helemaal duidelijk, maar een sympathiek sculptuurtje is het!

En ook no. 3 is een erg goede!

De sfeer steeg naar grote hoogten

Petra van Noort toonde een mooie meerduidige tekening met Slavische elementen

Toine Klaassen was ook zeer aanwezig met peukteksten en zijn zeer performatieve aanwezigheid

Vrij laat hing Barbara mooi werk op

Hester Scheurwater was ook laat wegens open ateliers, maar haar bijdragen waren niet mis!

Zelf moest ik al op tijd weer weg, maar ik kreeg de indruk dat avond nog lang niet op zijn einde liep, en een zeer geslaagde avond was het, met een goede opkomst en veel ruil en koop!

Hectobar 4.0

Art Rotterdam 2020

5 februari 2020

Art Rotterdam 2020 bestaat uit verschillende onderdelen: naast de beurs en Prospects & Concepts, dit jaar gecureerd door 1646’s Johan Gustavson, is er een Performancefestival in samenwerking met AVL. Dit festival is gecureerd door Zippora Elders. Ook Haute Photographie met foto’s en Object Rotterdam met design vinden in deze week plaats in respectievelijk Las Palmas en het HAKA-gebouw. En dan zijn er nog de nodige open ateliers en andere open instellingen. Er is kortom meer dan genoeg te doen om publiek van heinde en verre naar Rotterdam te trekken. Vandaag bezocht ik de persopening van de beurs in het van Nelle gebouw waarin dit allemaal uitgelegd werd door Fons Hof c.s. Daarna de beurs: veel buitenlandse galeries en naar mijn idee veel onrustige presentaties. Ik sprak met verschillende mensen over de strategie om alles te zien zonder iets te missen: die was bepaald niet vanzelfsprekend! Van wat ik zelf de moeite waard vond vindt u hier een overzicht:

Tijdens de presentatie van Prospects & Concepts sprak de directeur van het Mondriaanfonds, Eelco van der Lingen, en vertelde de curator van de presentatie van beursontvangers, Johan Gustavson om zijn uitgangspunten te verduidelijken. Even een Haags kwartiertje dus!

Bij We Like Art mooie maquettes van Leo Gabin: Real Estate (Foreclosure)- 2019

En mooi werk van Zaïda Oenema

Odoteres Ricardo de Ozias uit Minas Gerais maakt intrigerende kleine outsiderachtige paneeltjes

Emo Verkerk: Portret van Don Talayesva – 2017

Glanzende Dieleman!

Guilaume Bijl met wat Belgicismen om het meisje met de parel

Marjolein de Wit toont een mooie serie olieverven bij Gerard Hofland

Nu een keer in het echt: Anneke Eussen

Bob Boniës, still alive and kicking bij Vivid!

Johan Tahon

Bij Witte de With een mooie prent van Cecilia Vicuña: El Paro

Vreemde monochromen van Benedikt Leonardt bij het Duitse ASPN

Dürst Britt & Mayhew tonen o.a. mossels van Wieke Wester

en textiel van Paul Beumer

Niek Hendriks heeft kleur hervonden!

Een mooie kubistisch-achtige Akkerman bij Torch

Hoog achter een niet mis te verstane tekening van Peter Morrens bij Kristof de Clercq

Natalia Jordanova, de Bulgaarse deelnemer aan de NN-prijs met een soort techno-kunst die ook bij de prijs van de Deutsche Nationalgalerie te zien was

Ton van Kints stapelt zijn werk tegenwoordig en werkt het dan af met iets kleurigs. Het resultaat is wel erg goed.

Joey Ramone toont de Turkse Cihad Caner

met o.a. een Arabisch letterteken

Erik Sep bij Frank Taal met speels werk

en Mike Ottink met boekwerken dit maal

Achter Erik Sep hingen ook interessante schilderijen van Daniel Mullen

Michael Johansen bij Ramakers

Maurits van de Laar nodigde Susanna Inglada uit voor een solo

Een krachtige installatie laat ze zien

Cinnamon toont Just Quist met recent werk

wat ik wel verrassend vind!

Mooi ingehouden werk van machteld Rullens bij Martin van Zomeren

Die ook de huidige galerie – exposant Anne de Vrieslaat zien

en natuurlijk Navid Nuur

Katja Mater laat in Citizen M Projections haar nieuwe met de NN-prijs van vorig jaar gefinancierde film zien. Dit hangt buiten de galerie, te lezen van voor…

en van achter!

Jeroen Kuster feest in Roodkapje vrijdag en neemt daarvoor een aantal bands/DJ’s mee uit Frankrijk waar hij resideerde

Peter Jennes bij galerie Sophie van der Velde, goeie schilder zeg!

Bob Eikelenboom bij Barbara Seiler

En ook hier een grote Marcel van Eeden op canvas, nu ook met kleur…

en Tenki Hiramatsu

Bij Ellen de Bruijne ligt een vrouw op de grond van Pauline Curnier Jardin…

met beangstigende details

Zij brengt ook Klaas Kloosterboer

die met simpele ingrepen mooi werk weet te maken

èn Mauricio Limón de León die later ook in het performancefestival zal optreden. Hier laat hij portretten zien.

Bij de NN-awards Koen Taselaar als kandidaat

met een heel diverse presentatie.

Dan Prospects & Concepts dat wat meer helderheid bood in de irichting dan eerdere edities. Hier met werk van Annabel Kanaar dat persoonlijke ervaringen in verband brengt met universele sentimenten: A universal love story between two lobsters – 2019

Koes Staassen met nu grote tekeningen

Mooi verstild werk van Konstantin Guz

Die ook stenen verzamelt

Een grote installatie van Wouter van der Laan die zijn atelier verplaatst naar locaties

En daarmee erg goed werk laat zien

Suzie van Staaveren werkt met bomen

En Maud van den Beuken scande de Missisippi river om die door piepschuim uit te frezen hier te recreëren

Dit is dan een plakje uit de bodem als ik het goed begrijp. Echts de kunstenaar in gesprek met een collega

Ook Mickey Yang had een startstipendium en toont hier een deel van de installatie Closed Eyes die ze eerder in P/////AKT liet zien.

En dan nog een schilderijtje van Ralf Kokke die een nieuwe vorm van Hollandse schilderkuknst laat zien

Art Rotterdam 2020

En ter vergelijking van de sentimenten:

trendbeheer – 1    trendbeheer – 2

Mr. Motley

Poems for Earthlings

12 januari 2019

In de oude kerk in Amsterdam is een installatie te zien die is gemaakt door Adriàn Villar Rojas een Argentijnse kunstenaar van internationale faam. Hij pakte de onderdelen van de kerk zoals pilaren en muren in met zakzakken die gestut worden door houten wanden. De ramen werden bedekt met matrassen. Het resultaat is een diepdonkere ruimte die alleen nog maar verlicht wordt door kaarsen. De kroonluchters die in de kerk hingen zijn omlaag gehaald en in houten stellingen gehangen. Daarin branden de kaarsen. Het is een klassieke wijze om dit soort gebouwen en de waardevolle onderdelen erin te beschermen tegen oorlogsgeweld en een tijdloze sfeer van onheil hangt dan ook in de ruimte.
In de nu wat gedempte akoestiek van de kerk klinken geluiden: het is een compilatie van muziek, babygeluiden, vogels, regen, de stem van Martin Luther King en nog veel meer. Dit is naar zeggen van de kunstenaar ook cultureel erfgoed dat beschermd dient te worden.

Dit is een indrukwekkende installatie die op subtiele gelaagde wijze de waarde van dit erfgoed aantoont (het raakt je in deze theatrale situatie nogal), maar ook laat ze mooi zien dat het ontbreken van een maatschappelijke de waarde van de getoonde elementen verandert. Ik heb in ieder geval met veel bewondering in de oude kerk rondgelopen, een bezoek kan nog tot einde april.

Overzicht middenschip
Gewatteerde ramen
Voor het orgel
Zijbeuk
Gedragen kroonluchter

Oude kerk Amsterdam

Markers

10 januari 2020

Ron van der Ende staat bekend om zijn reliëf-weergaven van technische hoogstandjes: eerst Amerikaanse auto’s, maar later ook de Euromast en satellieten. Hij gebruikt daarvoor sloophout dat hij op kleur selecteert en waarmee hij vervolgens de objecten “schildert” met de kleuren die beschikbaar zijn. Toen ik de nieuwste werken zag werd ik weer nieuwsgierig. Hij had reliëfs gemaakt van archeologische voorwerpen die van zichzelf al een patina hebben en nu met sloophout een soort verdubbeling van dat patina zouden ondergaan: hoe zou dat worden? Vandaag was de opening bij Ron Mandos en ik zag het werk: het sprak me enorm aan! Terug in de cultuurgeschiedenis, naar eenvoudige vormen met soms gecompliceerde ornamenten. Ik werd terug gevoerd naar de lessen pré-christelijke cultuur in de eerste jaren van mijn academieopleiding waar ik destijds erg van genoten heb.
Naast deze voorwerpen hangen ook twee grote landschappen en een lamscotelet die van der Ende op even virtuoze wijze heeft gemaakt: prachtige tentoonstelling!

Floe (transition 5) – 2018
Reverb Decay (transition 1) – 2017
Superlotado (transition 2) – 2017
The Blimp (transition 4) – 2018
Een Afrikaans maskeer met daarin landschappelijke elementen, ook een topstuk!
Mediator – 2019
Grand Canyon – 2019
Lambchop (stillife 2) – 2019

Galerie Ron Mandos