Apprentice master Project #21: Niels Post – seizoensafsluiting – bekendmaking genomineerden Jan Naaijkensprijs

9 juni 2017

Vandaag werd het seizoen 2016-2017 van het AMP afgesloten met een tentoonstelling met meester Niels Post. Hij werd voor de opening in Museum de Pont geïnterviewd door Marleen Hartjes. Daaruit blijkt ook weer dat een onafhankelijke houding, samenwerking en eigen initiatief belangrijk zijn om als kunstenaar verder te komen. Niels is medewerker van trendbeheer, waar hij bij toeval inrolde in het Wilde Weten in Rotterdam. Dat heeft hem èn naamsbekendheid èn tentoonstellingen opgeleverd, langzamerhand is hij een bekend en zeer gewaardeerd gezicht in kunstminnend Nederland. Ook bij hem is een periode in het buitenland belangrijk geweest: hij verkeerde een tijd aan het San Francisco Art Institute, een gerenommeerd instituut waar hij de mensen tegenkwam die een blijvende invloed op zijn werk hebben gehad, zoals met name George Kuchar,
Na de Pont is eenieder naar Kunstpodium T gegaan om de tentoonstelling te openen. Onder de naam “It’s your Party!” laten Kiki Goossen, (PXL Hasselt), Joseph Winsborrow (University of Nottingham), Wendy Asumadu (University of Nottingham) en Jeong Lee (WdK Rotterdam) hun werk zien. Daarnaast wordt afscheid genomen  van de staf die door bezuinigingen gedwongen aanzienlijk moest krimpen te weten van Marleen Hartjes, Jip Bierkens en Ilja Band en van de jaarmeester van afgelopen seizoen, uw correspondent. De jaarmeester voor het komende seizoen is Niels Post die met afgestudeerde kunstenaars in plaats van eindexamenkandidaten zal gaan werken.
In de huidige tentoonstelling die erg geslaagd is zitten mooie ruimtes. De kunstenaars zijn in combinaties te zien en dat werkt goed uit. Er hangt voor mij een gevoel van vervreemding over deze expositie waar alle kunstenaars aan bijdragen, het is mooi te zien hoe dat toch weer bij elkaar komt!

Artist talk in de Pont

waarin Niels Post bedachtzaam op de vragen van Marleen Hartjes reageert.

Kiki Goossen: future sealevel

Wendy Asumadu assembleert de Union jack

Joseph Winsborrow’s Faggot poems

up close

De ruimte waarin Wendy Asumadu poogt Ghanees te leren, de taal van haar moeder, is heel mooi met de monitor met Grinder-communicatie van Joseph Winsborrow en de spamteksten van Niels Post

Over communicatie gesproken

Niels Post maakt mooi gebruik van de hoge ruimtes

En dit recente topstuk communiceert nog maar moeizaam

In Tilburg uitgezochte vlaggen voor de linker en de rechterkontzak van Joseph Winsborrow

Wendy Asumadu

Een sentimental journey….

Met een doelgerichte chat van Joseph Winsborrow

Alleen Jeong Lee heeft een aparte ruimte met een intrigerende video

technisch erg ontwikkeld!

De eersten zullen de laatsten zijn: Kiki Goossen zette een schotel in de tuin

waarmee zij beelden en geluiden van de zon oppikt, het geluid leek wel Star Wars muziek

De opening van de tentoonstelling waarbij Niels Post over de tot standkoming van het geheel sprak

Voor een publiek dat kleiner was dan ik gehoopt had. Ieder student is met zijn/haar eindexamen bezig

Het bestuur en met name de voorzitter sprak in gloedvolle bewoordingen

En dankte vertrekkende medewerkers met een knapzak met Tilburgse goodies

zo kreeg ik er ook een en ik moet zeggen, de inhoud beviel prima!

Bij wijze van afscheid sprak ik kort over mijn ervaringen in het afgelopen jaar en dankte ik Marleen Hartjes voor de erg prettige samenwerking

waarna ik van Marleen ook een dankwoord en een mooi boeket ontving

Tot slot maakte Marleen met de huidige directeur van Kunstpodium T Klaartje Esch en de scheidend jaarmeester de nominaties voor de Jan Naaijkens prijs bekend: Machteld Steukers (PXL Hasselt), Nuni Weisz (HKU), Chris Rijk (HKU) en Maureen Jonker (HKU). Zij zullen vanaf 13 juli in Kunstpodium T tentoon stellen en de winnaar, die tijdens de opening bekend gemaakt wordt, ontvangt een geldbedrag en krijgt een solotentoonstelling.

De aanwezige winnaars, Cris Rijk en Maureen Jonkers waren bijzonder opgetogen en belden direct Nuni Weisz om haar te vertellen dat ze ook genomineerd werd.

Kunstpodium T

zie ook trendbeheer

Ik was je

7 juni 2017

In Park in Tilburg hangt weer een fraaie tentoonstelling die is gecureerd door Chantal Breukers. De ruimte is in tweeën gedeeld wat de kunstwerken bepaald ten goede komt. De exposerende kunstenaars zijn twee Nederlanders, Jans Muskee en Harm Hakonides, en twee Belgische kunstenaars, Anton Cotteleer en Herman van Ingelgem. Door de tweedeling zijn twee paren gemaakt die elkaar versterken: in de eerste ruimte is een “in your Face”gedeelte met de seksueel expliciete tekeningen van Jans Muskee waarin suggestieve teksten zijn verwerkt en het meer conceptuele werk van Herman van Ingelgem die met zijn ruimtelijke ingreep en subtiele accenten de tekeningen relativeert. In de tweede ruimte sculptuur van Anton Cotteleer met tekstwerken van Harm Hajonides. Die tweede ruimte is een kleurig geheel, de surrelistische beelden van Cotteleer zijn fel van kleur en de composities waarin Hajonides zijn teksten verwerkt passen daar prachtig bij. Het is een tentoonstelling waaruit ik heel tevreden vertrok, blij het meegemaakt te hebben!

Achter: Jans Muskee, voorgrond: Herman van Ingelgem

Op de sokkel van van Ingelgem.

subtiele accenten…

In your face met komische teksten

Voorgrond: Anton Cotteleer, achter: Harm Hajonides

Harm Hajonides

Anton Cotteleer

Harm Hajonides

Harm Hajonides Up Close

Anton Cotteleer

En nog een fraai overzicht van boven

met kleine werkjes van Jans Muskee

Herman van Ingelgem

Harm Hajonides

en een editie van Anton Cotteleer

 

Park

Apprentice master Project #20: Beyond Words

2 juni 2017

En in Kunstpodium T was ook nog steeds de tentoonstelling te zien die meester Hester Scheurwater gemaakt heeft met studenten Eva Gielen (Fontys), Iris Zendman (AKI) , Elisabel de Freitas (Universidad de Vigo S) en Chris Rijk (HKU). Elk van de studenten had een eigen ruimte waarin werk van Hester Scheurwater is toegevoegd wat steeds erg goed uitpakt. De Freitas laat een vrij formele serie werk zien en daarnaast een video die wel parallellen vertoont met het werk van Scheurwater. Zoals alle Spaanse kunstenaars in deze serie tentoonstellingen een sterke bijdrage die de kwaliteit van de opleiding in het Spaanse Galicie aantoont.
Iris Zendman toont ook sterk werk dat tegen design aan schuurt. Vooral haar fotografisch zelfportret vind ik erg geslaagd. Daarnaast ik zou best meer performatief werk van haar willen zien zoals in de getoonde video.
Chris Rijks werk lijkt beïnvloed door Grayson Perry door de keramische werken in zijn presentatie en de seksuele en  genderthema’s die er ook in te vinden zijn. De presentatie is echter zo breed en gelaagd dat hij toch een heel persoonlijk beeld geeft in zijn werk. Dat hij daarbij plotselinge ingevingen  niet lijkt te schuwen spreekt wat mij betreft in zijn voordeel.
De laatste deelnemer is Eva Gielen die bewerkt foto’s en documentaire foto’s in grote kleurvlakken laat zien. Het is een stap verder in haar zoektocht in de integratie van foto/film.stop motion met tekenachtige technieken waarin ze vertelde geïnteresseerd te zijn tijdens haar initiële presentatie.

Elisabel de Freitas

Elisabel de Freitas

Elisabel de Freitas

Elisabel de Freitas

Hester Scheurwater

Iris Zendman 

Iris Zendman

Hester Scheurwater en Iris Zendman

Iris Zendman

Chris Rijk

Chris Rijk

Chris Rijk

Chris Rijk en Hester Scheurwater

Chris Rijk

Chris Rijk

Chris Rijk en Hester Scheurwater

Eva Gielen en Hester Scheurwater

Eva Gielen

Hester Scheurwater

Eva Gielen

Apprentice Master Project

Apprentice Master Project# 19 – In Closeness of Matter

1 juni 2017

Tussen de bedrijven door heb ik nog twee tentoonstellingen in het kader van het Apprentice Master project gezien, en dat waren niet de minsten. Frans van Lent opende 2 juni In Closeness of Matter in TAC. Deelnemende studenten waren Anita Horvath (HKU), Gloria Panova (WdK) , Lidyann van der Wolf (WdK) en Pol Veldhuizen (Maastricht). Bij de ingang zie je direct de gave video Pneuma van van Lent die voor meerdere interpretaties vatbaar is en zeker goed in deze tentoonstelling past. In de tentoonstellingsruimte is veel lucht, dat komt door de aanpak van de studenten die bijzonder subtiel is. Gloria Panova bracht slechts enkele kleine accenten in de ruimte aan terwijl Anita Horvath een flink aantal elementen inbracht die soms opvallend en soms erg subtiel zijn. De plastic bubbles die de ruimte tot klinken brengen door de mensen die er doorheen lopen is een erg mooie ingreep. Lidyann van der Wolf heeft een aantal textiele werken als wandsculptuur aangebracht. Door de kleuren die het werk heeft wordt het mooi opgenomen in de subtiliteit van het geheel terwijl één werk, twee kleine schaamlippen, ondanks het formaat wel heel opvallend in de ruimte is aangebracht. Ook bij dit werk kan ik me diverse interpretaties voorstellen.
Ten slotte de vierde student, Pol van Veldhuizen. Zijn werk is op sokkels geplaatst: een aantal elektronische apparaten die aangesloten zijn op iets met een snoer dat naar buiten verdwijnt, een werk met dode planten op sokkels, en een aantal producten uit de supermarkt in rijtjes op sokkels. Boven dit werk is een letterlijk lullig werkje opgehangen van Anita Horvath wat ik wel een mooie ingreep vind.

Frans van Lent: Pneuma – 2016

Frans van Lent: Pneuma – 2016

Frans van Lent: Pneuma – 2016

Frans van Lent: Pneuma – 2016

Pol Veldhuizen

Anita Horvath: overblijfsel van de openingsperformance

Anita Horvath

Lidyann van der Wolf

Anita Horvath

Anita Horvath

Gloria Panova

Pol Veldhuizen

Lidyann van der Wolf

Anita Horvath

Boven Pol Veldhuizen

Gloria Panova

Lidyann van der Wolf

Lidyann van der Wolf

Anita Horvath

Apprentice Master Project

 

Runway (AW17)

16 mei 2017

Afgelopen week was ik ook in Tilburg en daar zag ik de tentoonstelling van Fiona Banner. Ik kon het niet laten ook nieuw tentoongesteld werk van Giuseppe Penone te fotograferen. Ik blijf een zwak houden voor zijn werk! Het spreekt voor zich vind ik.

Het werk van Fiona Banner ken ik alleen uit recensies en de grote presentatie die nu getoond wordt valt me niet mee. Het bestaat uit twee onderdelen waarvan ik de op tekst gebaseerde werken interessant tot erg goed vind. De sculpturen die uit vliegtuig-  of helikopteronderdelen bestaan zinken een beetje weg in de grote ruimte van het museum. Ik zie ook niet helemaal wat ze er mee wil en voor zover ik dat wel zie werkt het niet in mijn bovenkamer.
De conceptuele tekstgebaseerde werken laten een ander positiever beeld zien. Deze zijn voor een deel in de kleine kamertjes opzij van de grote tentoonstellingshal geplaatst wat ze zeker ten goede komt. Ook de grote tekeningen die apart hangen vond ik de moeite waard, kortom: een wat wisselvallige tentoonstelling waar de intimiteit het wint van de grote gebaren.

 

Overzicht grote hal

idem

Beschrijving conceptueel werk

Video van de presentatie

Presentatie van The Nam, een boek met beschrijvingen van alle scenes in films over Viet Nam, zoals The Deerhunter, Full Metal Jacket en Apocalypse Now!. In verband met een collage van posters voor het boek en wisselende lichtkleuren in Cyaan, Magenta, en Geel heeft de ruimte een psychedelische sfeer die refereertr aan drukwerk, maar evengoed aan de chaos waarin de oorlog in Viet Nam eindigde.

Referentie aan Heart of Darkness, het boek van Joseph Conrad waarop Apocalypse Now is gebasseerd

Zaaloverzicht

Z.T.

Zaal met tekeningen met teksten als The Exquisite Corpses Will Drink The Young Wine

En de tegenoverliggende wand!

Museum de Pont

Hapticomania

12 mei 2017

Vandaag vond een meestergesprek plaats in museum de Pont in het kader van Apprentice Master Project #16, de tentoonstelling Hapticomania. Meester van dienst was Maartje Folkeringa. De kunstenaar vertelde vlot en spontaan over hoe het haar vergaan was na haar kunstopleiding waarbij weer allerlei toevallige ontmoetingen en actief op mensen en instellingen “schieten” zoals ze het zelf noemt een grote rol spelen. In de dia’s de op de achtergrond draaiden kon je een mooie ontwikkeling zien van mensfiguren, portretten, naar een vorm van abstractie die door haar verblijf in Intituto Buena Bista  bij David Bade beïnvloed is. Het begrip “Bling Bling”  wat op de Antillen een grote rol speelt heeft zijn sporen achter gelaten in haar werk. Als alle meesters voor haar zegt ook zij dat je als kunstenaar bij jezelf moet blijven en zo veel mogelijk mogelijkheden om je te uiten moet onderzoeken.

Maartje Folkeringa

in gesprek met Marleen Hartjes

Portret door Maartje Folkeringa

Voorbeeld van later abstract werk

En dan de ruimte van Maartje Folkeringa in Kunstpodium T, Bling Bling zei u?

met Premiums, zoals ze zelf haar werk noemt

eerste klas werk,

Premium art!

Ana Jagodic uit Slovenie deed een performance tijdens de opening waarbij ze geurstokjes die achter een foto waren geplakt met een kaarsje door een foto liet branden

Hier het plateau met kaarsjes die gebruikt zijn. Het heeft toch diverse connotaties, mooi gelaagd werk!

Kyra Fröse (AKI, Enschede) had een eigen ruimte met een gelaagde installatie die met zorg is opgebouwd

en tot in de details doordacht is

ik herkende weemoed en angst in het geheel

Linda Smits (Fontys, Tilburg) werkt o.a. met haar. Ze brengt het samen en

houdt het apart

het lijkt uit vleeskleurige mineralen te groeien, wat een griezelig idee is

Buiten stelde Kyra Fröse nog een beeld op, een ijsdiamant

die een witte doek kleurt door te smelten

http://apprentice-master.com/

trendbeheer was er ook!

The Holy Spirit

9 april 2017

In de projectruimte van Museum de Pont in Tilburg worden op dit moment duo-tentoonstellingen gehouden en zaterdag opende wel een heel bijzondere presentatie. Het zijn vader en zoon Doorenweerd die een gezamenlijke installatie hebben gerealiseerd. Vader Jeroen Doorenweerd realiseerde ooit het eerste project dat in de tuin van de Pont werd uitgevoerd terwijl zoon Mischa Doorenweerd daar als vijfjarig ventje tussendoor scharrelde. Mischa heeft zich inmiddels ook tot beeldend kunstenaar ontwikkeld en het is bijzonder interessant om twee generaties Doorenweerd in een ruimte samen te zien exposeren. Het werk van Jeroen Doorenweerd hangt aan de wanden, het zijn grote beschilderde doeken die tijdens een verblijf in California maakte waar hij samen met Koen Delaere was. Aan de branding van de stille oceaan spreidde hij grote doeken uit en beschilderde die waarbij hij kleur als golven over een witte baan  liet kruipen, in sommige gevallen spiegelde hij dat proces op hetzelfde doek. Het is een rustig monumentaal geheel. Daarbinnen staan de levendige werken van zijn zoon Mischa Doorenweerd. Dat is spontaan en door momenten geïnspireerd ruimtelijk werk, vijverbakken gecombineerd met andere elementen, combinaties van materialen, een met waterdamp bestoomde ruit waarop bezoekers iets in de condens kunnen schrijven: het oogt allemaal als toevallige elementen die uit het zand steken langs een zee die eeuwig ruist, een mooi poëtisch geheel!

Op de voorgrond Mischa Doorenweerd met daarachter aan de wand schilderingen van zijn vader

Op de vloer heeft Mischa Doorenweerd lijnen uitgezet die zijn bepaald met een wichelroede

Op de voorgrond een materiaalcombi van Mischa Doorenweerd

Zaaloverzicht

idem

Detail werk Misha Doorenweerd

Jeroen Doorenweerd

Mischa Doorenweerd

Museum de Pont