Rondje Rotterdam

11 september 2017

En dan heb ik ook nog een rondje galeries gedaan, om praktisch te blijven: allemaal niet te ver van mijn eigen expositieplek. Eerst bezocht ik Cinnamon, een vrij nieuwe galerie die werk van Robert Roest en Indrikis Gelzis laat zien. Eerst genoemde ontleent zijn beelden van het internet, abstracte beelden die duidelijk op elektronische weergave gebaseerd zijn. Het contrast met de vrij klassieke schildertechniek levert een aangename spanning op. De beelden van Gelzis zijn van staal met gedeelten die met stoffen moffen omkleedt zijn. Ze hangen in sterk geplooide gordijnen wat het effect van de moffen nog versterkt. De vormen lijken geschematiseerde mensen of lichaamsdelen waardoor het geheel ook wat theatraals krijgt. Toch vraag ik me af hoe het werk tegen een kale muur oogt.

Robert Roest

Robert Roest

Indrikis Gelzis

Indrikis Gelzis

Vervolgens Joey Ramone, altijd verrassend wat zij brengen. In dit geval is het de  Bulgaarse kunstenaar Vitali Komitsky die in zijn werk een sterk bewustzijn van de kunstgeschiedenis toont en daar ook commentaar op geeft. Leuk speels werk!

Een Giacometti leger

Van de andere kant lezen we “Always There”

Met constructivisten is de kunstenaar ook bekend

Life down under!

En nog een 3D paradox

Rianne Groen draait een interessant programma, het is altijd de moeite even binnen te lopen. Nu is een solo van Wouter van der Laan te zien die zijn atelier in de galerie heeft gedumpt. Niet voor niets, want door deze presentatie zien we dat zijn schilderijen direct gevoed worden door zijn werkomgeving. Daarin zijn in details kleine beelden te zien, soms elementen uit zijn grote schilderijen, die op zich al een kunstwerkje zijn. Een gave tentoonstelling waar na enige moeite veel plezier aan te beleven valt.

Bij Galerie Frank Taal is een welhaast museale opstelling te zien met werk van Jan ten Have, 3D werk met porselein.  Ten Have kende ik eerder als formalistische schilder, maar hier laat hij beelden zien en die zijn minimalistisch, maar speels gebracht. De dragers van het porselein maken onderdeel uit van het beeld en door de kleuren van het porselein en de dragers krijgt het geheel een etherisch karakter.

En tot slot heeft Koes Staassen bij galerie Cockie Snoei een tentoonstelling gecureerd onder de naam “Oracles and Obsessions” . Hij nodigde kunstenaars uit waardoor hij werd geïnspireerd of die hij bewondert. Zelf maakt hij homo-erotische kunst en het zal niet verbazen dat hij kunstenaars met zinnelijk werk uitnodigde. Het is een mooi consistent geheel geworden waarin ik verrast werd door een paar kunstenaars wiens werk ik nog niet gezien had.

Timothy Philips: Still life – 2016

Tom de Pekin: Decors Volca-niques II – 2015

Elijah Burgher: The Dead Know Everything – 2017

Elijah Burgher: Counting the Minutes of Descent – 2017

Links – Johanna Schweizer: Lodewijk – 2016 Rechts: Kinke Kooij: Sweet Care 2 – 2015

Kinke Kooij: ?

Johanna Schweitzer: Old Jesus – 2015

Koes Staassen: Precious Containment – 2017

Koes Staassen: Curious Play II (L. v. K. August 20 2017) – 2017

 

Cinnamon

Joey Ramone

Galerie Rianne Groen

Galerie Frank Taal

Galerie Cockie Snoei

 

Advertenties

Boijmans van Beuningen

10 september 2017

Gisteren was ik ook even in het museum in Rotterdam om de tekeningen van Richard Serra te zien. In de tijd van het installeren van Waxing Arcs kon je hem op de knieën prachtige monumentale tekeningen zien maken, met grote klonten  oilstick in de vuist op papier werkte hij op zijn knieën op de vloer. Ik was daar erg van onder de indruk en dat veranderde niet als ik weer nieuw werk van de kunstenaar zag. Dit was dan ook een tentoonstelling waar ik naar uitgekeken heb en dat bleek niet onterecht. In vijf series laat Serra zien waaraan hij zijn faam te danken heeft. Een aantal grote monumentale tekeningen onder de naam “Rift-Series” zijn in een gang opgehangen waarbij elke tekening een eigen nis krijgt. Hierdoor zuigen de diepzwarte tekeningen je aandacht helemaal op, door het formaat en door de witte “scheuren” die in de duisternis zijn vrij gelaten.
De Rotterdam Horizontals  en Rotterdam Verticals zijn variaties op horizontale en verticale lijnen waarbij ik direct aan de Hollandse landschappen en de Rotterdamse skyline denk, verleden en heden van de polder. Een associatie met Mondriaan ligt ook voor de hand. De series Composites en Rambles zijn onderzoeken naar hoe een vlak gevuld kan worden met diverse materialen als pigmentpoeder, etsinkt, stof etc. Dichtheid van het oppervlak en de aard van de diverse materialen en de rol die zij in dit gegeven spelen zijn belangrijk.

Rift drawing

Rift drawing

Rotterdam Horizontal drawing

Rotterdam Horizontal drawings

Rotterdam Vertical drawings

Ramble drawing

Composite drawings

In Boijmans staat ook een grote installatie van Sylvie Zijlmans en Hewald Jongenelis die geïnspireerd is door hun verhuizing naar Amsterdam Noord en door hun engagement met de daar spelende maatschappelijke onderwerpen. Samen met bewoners van de buurt hebben zij onderwerpen in kaart gebracht en performances uitgevoerd met archetypische figuren. Met het materiaal dat daarvan gemaakt is werd deze installatie nu in een van de grote bovenzalen van het museum gecreëerd. Ik was vooral onder de indruk van de effectieve manier waarop zij met rode en zwarte verf illustraties en tekst op de verschillende onderdelen van het geheel wisten te plaatsen. Ik was er te kort om inhoudelijk een mening te vormen, maar bij deze toch een indruk:

Overzicht installatie

Een hek is er omheen geplaatst, met daarop de maskers van de diverse archetypen gespietst

Zoals gezegd zijn de illustraties bijzonder effectief

En ook gewoon mooie tekeningen

Dit is de achterkant van een groot projectiescherm waarvoor een tribune staat vanwaar je videos van diverse performances kan zien

Dit is een foto in een van de gebouwtjes met een opname van een actie in A’dam Noord.

Een zijkant van een van de gebouwtjes waarin video, geluid en foto’s te zien zijn

Terzijde van het hek staat een bijzonder irritant ventje tegen het hek te schoppen wat best herrie geeft. Ook een archetype wellicht?

Dan was er ook nog een zaal met werk op papier van de mij onbekende Gunnel Wahlstrand uit Zweden. Het zijn minutieus met verschillende soorten inkt gemaakte tekeningen die gebaseerd zijn op foto’s uit haar jeugd, de enige verbinding die zij met haar vader heeft. Het zijn grote landschappen, portretten en interieurs die soms geheel en soms gedeeltelijk zijn weergegeven in een bijzonder knappe techniek. Prachtig werk, het doet denken aan het camerawerk van Sven Nyqvist in de zwart-wit films  van Ingmar Bergman:

 

Museum Boijmans van Beuningen

Fresco e Fruttato

9 september 2017

Naar aanleiding van de Uitdagen Rotterdam werd de B-cademie uitgenodigd een tentoonstelling te maken om ook beeldende kunst in het festival vertegenwoordigd te laten zijn. Daartoe werd een grote betonnen ruimte aangeboden waar heel veel te zien zou kunnen zijn, maar te elfder uren werd dat veranderd in een veel kleiner chique winkelpand aan de Kruiskade, tegenover Oger (waar ook onze MP zijn pakken van betrekt). Dit pand was een betrekkelijk goede ruimte om de kunst die was aangemeld te herbergen. Anique Weve en Lisa Blaauwbroek, die respectievelijk als curator en als productieassistent de tentoonstelling manageden hebben een wonder verricht met het inrichten van de tentoonstelling waardoor een levendig geheel nog steeds te bezoeken is tot zondagavond 18.00 u. Uitgenodigd werden alumni en begeleiders van de Bcademie. Bij deze een indruk:

Affiche: Anique Weve

Hilde Onis: You’ve grown so much – 2017

Mariëlle Buitendijk: vlnr Palet – 2017 en Secundaire kleuren – 2017

Rowanne Settels: Vuurtorentje van vier kanten bekeken – 2017

Daan den Houter: Een drankje voor de opening, een shot Vodka-jelly!

Fleur van Geenhuizen: Morph- 2017

Charlotte Ursem: Domesticity

Tessa Biemans: Z.T. – 2017

Sander Reijgers: Z.T. – 2016

Phed Flip: Ancient Tupperware: – 2017

Gilbert van Drunen: Z.T. – 2017

Marjolein de Wit: Z.T. – 2016

Lisa Blauwbroek: beiden – Z.T. – 2017

Phed Flip: Marshmellow Table – 2017

Links – Jeroen Vrijsssen: Anomalie – 2016, rechts – Niels Post:On Spam, Comment Spam # 32 – 2017

Kees Koomen: Z.T. (E Pluribus Unum) – 2017

Zaaloverzicht

V&B: Z.T. – 2017

Entree tentoonstellingsruimte

Daan den Houter installeert zijn Ice-painting #6 – 2017

Hangk!

Vervolgens neemt hij het woord om de bezoekers welkom te heten

Waarna curator Anique Weve het overneemt

In de loop van de avond voert Marjolein Rijks een performance uit in de “Momentum”-serie

Na een kritische blik is het goed

In de loop van de avond smelt het ijs-schilderij steeds verder, vergankelijkheid in de kunst!

Maar het werk van Marjoleini Rijks woekert nog steeds door!

Fresco e Fruttato

En trendbeheer was er ook!

Réflections (inrichten)

22 augustus 2017

Uw correspondent aan het werk

Harald van Noordt en Bert-Jan van Broekhuijsen kijken kritisch

Om vervolgens haarfijn uit te meten hoe het moet komen

Het is geen icoon, maar komt wel hoog

Zaakoverzicht opbouw

Er is ook nog een opkamertje

Links- Harald van Noordt: Sorgue, rechts – Kees Koomen: A Night in Hell en Prayer in Limbo

Museum Waterland

Best of the Apprentice Master Project

13 juli 2017

Vandaag vond de seizoens-afsluiting van het Apprentice Master Project in Kunstpodium T in Tilburg plaats. Tijdens de opening van de “Best of” werd ook de Jan Naaijkens prijs uitgereikt aan een door de jury bepaalde kunstenaar. De prijs, die wordt beschikbaar gesteld door het Noord-Brabants genootschap, bestaat uit een geldbedrag, een solotentoonstelling en een inspiratiedag met de Jan Naaijkens-junior prijswinnaar. De kandidaten voor de prijs waren eerder door Marleen Hartjes, voormalig directeur Kunstpodium T, en ondergetekende in de functie van jaarmeester bepaald: het waren Machteld Steukers, Maureen Jonker, Nuni Weisz en Chris Rijk.

De tentoonstelling is bijzonder geslaagd, bij elke kunstenaar kan je zien dat ze in hun afstudeerjaar een ontwikkeling hebben doorgemaakt. Als geheel vind ik het een van de beste in de serie van 22 die we hebben gehad. Bij deze een indruk en de uitreiking van de Jan Naaijkens prijs:

Maureen Jonker onderzoekt het menselijk lichaam als onderdeel van installaties die ze bouwt. Ze doet dit door live performance zoals hier, maar ze gebruikt ook fotografie als medium. In beide gevallen is het de ruimte samen met het lichaam(sdeel) als sculpturaal element in de installatie die het geheel een bepaalde spanning geven.

Hier een werk in twee dimensies

Over gelaagdheid gesproken…

Chris Rijks werk provoceert en ondervraagt de legitimiteit van het kunstenaarschap en zijn identiteit op een levendige en originele manier. Hij onderzoekt diverse materialen op hun mogelijkheden en ook de manier van presenteren levert verrassende inzichten.

Zo is keramiek alom tegenwoordig, maar werkt hij recent ook met textiel

en verheft hij zijn werk ver boven het publiek.

Terwijl dit soort eenvoudige werkjes nonchalant op de vloer worden geplaatst

In het wandkleed zijn allerlei moderne technieken gebruikt

Machteld Steukers heeft een liefde voor materialen en vooral materialen uit de bouwmarkt. Daarmee weet ze verrassende werken te maken die op originele manier in de ruimte geplaatst worden.

Combinaties van materiaal en onderwerp en verschillende materialen met elkaar leveren erg mooi werk op.

Zoals de combinatie van styrofoam en porcelein met een kekke trekband

of dit geheel

Dat tot in de details de moeite waard is

Nuni Weisz laat hier een  installatie zien genaamd “Components for an acoustic environment” waarin bezoekers worden aangemoedigd te participeren en muziek te maken. Het grootste werk is prachtig

en er is tot in details over nagedacht. Een papieren band met tekeningen en perforaties draait rond door een muziekapparaatje. De perforaties veroorzaken de muziek.

De tekeningen bepalen de perforaties

Meer onderzoeksmateriaal

En twee werken waarbij het hoofd tussen de bollen moet geplaatst worden

en een knikkerschaal waarmee geluid kan worden gemaakt

In de tuin probeert Jip een instrument uit dat bestaat uit een holle stam waarop een vingerpiano is geplaatst. Als je je hoofd in de stam plaatst hoor je je eigen muziek keihard!

Na de traditionele gezamenlijke maaltijd wacht ieder op de jury

Die op zich liet wachten, maar de voorzitter van het Noord-Brabants Genootschap nam het woord om de prijs te verklaren

En kunstenaar Paul Bogaers, die samen met galeriehoudster Ingrid Luijcks en Niels Engel (MU, Eindhoven) de jury vormde maakte de prijswinnaar van de Jan Naaijkensprijs 2017 bekend.

Het was niet Maureen Jonker

niet Chris Rijk

ook niet Machteld Steukers

maar Nuni Weisz

die de prijs verrast in ontvangst nam

en erg gelukkig was met dit resultaat

Waarna nog menig glas gedronken werd.

Kunstpodium T

 

IRRELIGION

25 juni 2017

PARKVorst in de NWE Vorst, een ruimte in een theater waar sinds kort tentoonstellingen worden gehouden blijkt een vruchtbaar initiatief te zijn. Na een gelaagde installatie van Maurice Bogaert is het nu de beurt aan Tinka Pittoors daar werk te laten zien. Ook dit is een gecompliceerd verhaal, maar erg de moeite waard om er in te duiken. Op een door gekleurde sponsjes gedragen grastapijt met daarop een besneden oosters tapijt staan diverse zaken uitgestald, dieren, een brommer, fruit en spiegelende elementen. Dit alles wordt gecombineerd met keramische werken die niet figuratief zijn. Het is als een tuin met cultureel bepaalde zaken en met natuurlijke zaken, alhoewel die laatste allemaal nep zijn. Daartussen en opzij daarvan bevinden zich spiegels, spiegels die vervormen. uit de tekst die de kunstenaar bij levert moeten we het lezen als gedicht waarbij de beelden de woorden vormen waarmee we als kijker aan het werk moeten. De titel van de tentoonstelling, IRRELIGION, suggereert daarin richting te geven: de religie van het irreële, de vervorming van de representatie? Je kan hier hele verhalen aan ophangen, maar ik laat het graag open voor de bezoekers die naar ik hoop veel zullen komen kijken.

Een stikkend hert waarachter het publiek gespiegeld wordt

ook de titel van de installatie wordt gespiegeld

Een fruitmand met nepfruit en een echt balletje

Totaaloverzicht

Gevangen gevogelte

Een bolspiegel die de ruimte vergroot voor een soort keramische paddestoel

Waarachter ook nog een gewei schuil gaat

Die titel voor die “fruitschaal” vind ik wel fraai

En zo’n paradijselijk gegeven werkt ook suggestief

in de kern van de zaak komt het misschien toch neer op deze reflectie

PARKVorst

Apprentice master Project #21: Niels Post – seizoensafsluiting – bekendmaking genomineerden Jan Naaijkensprijs

9 juni 2017

Vandaag werd het seizoen 2016-2017 van het AMP afgesloten met een tentoonstelling met meester Niels Post. Hij werd voor de opening in Museum de Pont geïnterviewd door Marleen Hartjes. Daaruit blijkt ook weer dat een onafhankelijke houding, samenwerking en eigen initiatief belangrijk zijn om als kunstenaar verder te komen. Niels is medewerker van trendbeheer, waar hij bij toeval inrolde in het Wilde Weten in Rotterdam. Dat heeft hem èn naamsbekendheid èn tentoonstellingen opgeleverd, langzamerhand is hij een bekend en zeer gewaardeerd gezicht in kunstminnend Nederland. Ook bij hem is een periode in het buitenland belangrijk geweest: hij verkeerde een tijd aan het San Francisco Art Institute, een gerenommeerd instituut waar hij de mensen tegenkwam die een blijvende invloed op zijn werk hebben gehad, zoals met name George Kuchar,
Na de Pont is eenieder naar Kunstpodium T gegaan om de tentoonstelling te openen. Onder de naam “It’s your Party!” laten Kiki Goossen, (PXL Hasselt), Joseph Winsborrow (University of Nottingham), Wendy Asumadu (University of Nottingham) en Jeong Lee (WdK Rotterdam) hun werk zien. Daarnaast wordt afscheid genomen  van de staf die door bezuinigingen gedwongen aanzienlijk moest krimpen te weten van Marleen Hartjes, Jip Bierkens en Ilja Band en van de jaarmeester van afgelopen seizoen, uw correspondent. De jaarmeester voor het komende seizoen is Niels Post die met afgestudeerde kunstenaars in plaats van eindexamenkandidaten zal gaan werken.
In de huidige tentoonstelling die erg geslaagd is zitten mooie ruimtes. De kunstenaars zijn in combinaties te zien en dat werkt goed uit. Er hangt voor mij een gevoel van vervreemding over deze expositie waar alle kunstenaars aan bijdragen, het is mooi te zien hoe dat toch weer bij elkaar komt!

Artist talk in de Pont

waarin Niels Post bedachtzaam op de vragen van Marleen Hartjes reageert.

Kiki Goossen: future sealevel

Wendy Asumadu assembleert de Union jack

Joseph Winsborrow’s Faggot poems

up close

De ruimte waarin Wendy Asumadu poogt Ghanees te leren, de taal van haar moeder, is heel mooi met de monitor met Grinder-communicatie van Joseph Winsborrow en de spamteksten van Niels Post

Over communicatie gesproken

Niels Post maakt mooi gebruik van de hoge ruimtes

En dit recente topstuk communiceert nog maar moeizaam

In Tilburg uitgezochte vlaggen voor de linker en de rechterkontzak van Joseph Winsborrow

Wendy Asumadu

Een sentimental journey….

Met een doelgerichte chat van Joseph Winsborrow

Alleen Jeong Lee heeft een aparte ruimte met een intrigerende video

technisch erg ontwikkeld!

De eersten zullen de laatsten zijn: Kiki Goossen zette een schotel in de tuin

waarmee zij beelden en geluiden van de zon oppikt, het geluid leek wel Star Wars muziek

De opening van de tentoonstelling waarbij Niels Post over de tot standkoming van het geheel sprak

Voor een publiek dat kleiner was dan ik gehoopt had. Ieder student is met zijn/haar eindexamen bezig

Het bestuur en met name de voorzitter sprak in gloedvolle bewoordingen

En dankte vertrekkende medewerkers met een knapzak met Tilburgse goodies

zo kreeg ik er ook een en ik moet zeggen, de inhoud beviel prima!

Bij wijze van afscheid sprak ik kort over mijn ervaringen in het afgelopen jaar en dankte ik Marleen Hartjes voor de erg prettige samenwerking

waarna ik van Marleen ook een dankwoord en een mooi boeket ontving

Tot slot maakte Marleen met de huidige directeur van Kunstpodium T Klaartje Esch en de scheidend jaarmeester de nominaties voor de Jan Naaijkens prijs bekend: Machteld Steukers (PXL Hasselt), Nuni Weisz (HKU), Chris Rijk (HKU) en Maureen Jonker (HKU). Zij zullen vanaf 13 juli in Kunstpodium T tentoon stellen en de winnaar, die tijdens de opening bekend gemaakt wordt, ontvangt een geldbedrag en krijgt een solotentoonstelling.

De aanwezige winnaars, Cris Rijk en Maureen Jonkers waren bijzonder opgetogen en belden direct Nuni Weisz om haar te vertellen dat ze ook genomineerd werd.

Kunstpodium T

zie ook trendbeheer