Hoogtij

6 maart 2020

Van Hoogtij kreeg ik niet veel mee, omdat ik in mijn eigen solo in Ruimtevaart wilde zijn. Daar werd echter ook Hoogtij geopend met soep en goede luim èn in de Helena, waar Ruimtevaart tegenwoordig gevestigd is bevindt zich ook Billytown en daar was ik ook even. Bij deze een kort verslagje waarbij ik ook niet kan zwijgen over de foto’s van mijn Berlijnse actie in december die voor de publiciteit gebruikt zijn:

Hoogtij flyer

Een bescheiden doorkijkje in mijn eigen tentoonstelling bij Ruimtevaart!

De opening van Hoogtij met een mooi overzicht van de activiteiten van Ruimtevaart van Ben Faydherbe en een passende toespraak van Henk Hubenet!

Terug in de expositieruimte kwam ik direct de Baracca-posse tegen die ambulant bezig waren: de oorvorm die zij als ornament tegen waren gekomen proberen zij op Google maps te tekenen met het volgen van een bepaalde route tijdens Hoogtij!

Ook de Billytownboys zagen zo mijn werk eens een keer!

Billytown toont werk van Ide André, die een residency bij hen tot een einde bracht

De overblijfselen van een performance met geluid

De kunstenaar was in opperbeste stemming, en terecht. Hij heeft een interessante tentoonstelling voort gebracht tijdens zijn verblijf.

En zo zie je ook meteen dat zich een proces heeft afgespeeld!

In The Kitchen viel me dit werk op: Erosions I van Enric Fort Ballister uit Hannover

Hoogtij

Open ateliers

5 maart 2020

Na een lange treinreis en een wandeling door een nat en verlaten Maastricht bevond ik me opeens in de Jan van Eyck academie die vandaag open ateliers heeft. De postacademische opleiding die daar gevolgd kan worden is naast de Ateliers en de Rijksacademie de derde plek in Nederland waar een residency kan worden uitgevoerd. Dat geldt voor kunstenaars, die zich tegenwoordig bezig houden met een veelheid aan disciplines, maar tegenwoordig ook voor schrijvers en dichters. Daarnaast is er een mogelijkheid voor curatoren, kunstcritici en andere kunstprofessionals een korte termijn-residency te volgen.
De sfeer is aangenaam, veel mensen komen binnen, maar het wordt niet al te druk. Ik heb enige moeite overzicht te krijgen van het gebouw, maar de uitgereikte plattegrond en de eerste koffie maken eea snel duidelijk. Het blijkt een aangenaam gebouw te zijn: niet veel ruis, want er is vermoedelijk behoorlijk opgeruimd, en het redelijk moderne gebouw is tegen de stadswallen aan gebouwd, waardoor verschillende niveaus en mooie binnentuinen toch een afwisselend beeld geven. De studios zijn naar mijn smaak prettig van ruimte en licht. Niet alle presentaties vinden daarin plaats, maar waar dat wel zo is voldoen ze zeker. Bij mijn rondgang zag ik ook dat de faciliteiten prima zijn en in de studio’s kon ik ook zien dat daar volop gebruik van wordt gemaakt. Vooral een uitgebreide grafische werkplaats maakte indruk op me en dat de van Eyck een eigen uitgeverij heeft vind ik erg chique.
De studenten komen zoals dat tegenwoordig gewoonte is overal vandaan, ik vond het erg fijn te merken dat ze zich ook veel met hun achtergrond bezig houden zonder mee te gaan in de waan van de dag. Er lijkt een fijne onderlinge sfeer te hangen wat in diverse samenwerkingen tot uiting komt. Bij deze een overzicht van de residenten die mij opvielen:

Christopher Meerdo: Bundle Umbra – met bestandensets van hackers en klokkenluiders die hij vindt op het dark web maakt de kunstenaar deze fraaie wandplastiekjes

Marielle Chabal: in een grote publieke ruimte heeft deze energieke kunstenaar een installatie gemaakt waarin ze een aantal disciplines combineert om de toeschouwer te betrekken bij het bouwen aan het betere toekomst.

Een videoregistratie van een happening met zelfgemaakte decorstukken als kleding

En teksten zijn ook erg belangrijk voor haar

Domenico Mangano & Marieke van Rooij bestuderen in hun project “The Unique Copy” twee simulacra die in het begin van de vorige eeuw in de mergelgrotten van Valkenburg werden gerealiseerd: een replica van een Romeinse catacombe en een replica van een kolenmijn…

Anna Moreno speelt met oude utopieën zoals het project Global Tools door de beweging Radical Architecture met aan het hoofd Ettore Sottsass

Zo liet zij een modulaire sofa bouwen door een grote meubelproducent die ze als performatief decorstuk liet gebruiken in een avant-garde disco in Florence

en maakte daar ook video’s mee waarbij dans een onderdeel van het gebeuren was.

Shana Hoehn: intrigerende beelden

Studio Ossidiana uit Italië is een bureau dat zich bezig houdt met architectuur, beeldende kunst en design, dit zijn schetsen voor vogelhuizen

En dit zijn duiventillen in de tuin van het instituut. Achter een beeld van Kristina Sedlerova-Vistanen

Jorge Menna Barreto & Joélson Buggilla met een ecologisch project

Waarbij het kweken van kruiden in de studio plaats vindt

En de presentatie van een vergezellend boek er met weinig middelen gelikt uit ziet

Nog een werk van Shana Hoehn, een figuur door werpmessen gevormd, als in een dans gevangen…

Tatiana Istomina heeft erg veel gevoel voor materiaal waarmee zij onderzoek doet naar bepaalde thema’s

En dat doet ze op verschillende wijzen, een materiaalgebruik wat me aan spreekt .

Parasite 2.0 is een onderzoeksbureau voor architectuur, vormgeving en scenografie waarmeezij een gevoel voor humor niet schuwen

het collectief ontwikkelt instrumenten voor gedeelde leefomgevingen

Lotte Reimann toon Hinterland over gender in een landelijke omgeving waarbij zij foto’s van internet gebruikt van een fotograaf die landschappen met hoogspaningsmasten fotografeert. Die fotograaf heeft ze benaderd en met hem heeft ze gecorrespondeerd en ze is zelfs  een keer mee gereden op zijn zoektochten

In de film die volgde heeft ze naast foto’s van die fotograaf ook eigen foto’s verwerkt waardoor een vreemd spanningsveld ontstaat

Martin Groch gebruikte de vloer en de muren van het gebouw voor zijn werk

waarbij hij zijn werk zorgvuldig plaatst.

Alu Abu Asad is een Palestijn die immigranten met exoten uit de plantenwereld vergelijkt

Ga je daar de strijd mee aan….

Of verzorg je die liefdevol?

Mehdi Georges Lahlou is een Algerijn die in Frankrijk studeerde en hier zijn persoonlijke mythologieën laat zien. De palmboom is een element wat in het Islamitisch paradijs hoort

En de 72 hoofddoeken, licht bewogen door een zachte wind, zijn van de vrouwen die hem opwachten in het paradijs

Elise Eeraerts heeft ook gevoel voor materiaal dat ze combineert met surrealistische figuratie

Femke de Vries verzamelt kleding met opschriften die niks met het merk te doen hebben en (vooral) vrouwen in hun onzekerheden proberen te raken.

 

Kent Chan bouwde in zijn studio een “Hot House”, een ruimte voor tentoonstellingen en events. Hier voert hij een performance uit door een serie tekeningen van soldaten uit Vietnam te tonen en over de doelstellingen van het leger te vertellen.

Jan van Eyck

Theodore’s dream

23 februari 2020

Gisteren openden nieuwe tentoonstellingen in de Ambassade, de nieuwe locatie waar de activiteiten van West plaats vinden. Daarnaast was het de eerste verjaardag van Onze ambassade en dat was werkelijk een feestje: bij aankomst stond er een aardige rij en het gebouw was afgeladen vol, zodanig dat er een stop was op de mensen die binnen gingen!
Toen ik eenmaal binnen was besloot ik één tentoonstelling te bekijken: Theodore’s dream van Mattia Denisse, een Fransman die sinds 1999 in Lissabon woont en werkt. Voor mij onbekend, maar dat betekende dat ik een nieuwe ontdekking deed: de man maakt prachtige kleurpotloodtekeningen en beweegt zich met zijn aanpak even gemakkelijk van die tekeningen naar monoprints, grafische ontwerpen en muurschilderingen of boeken. Inhoudelijk is hij even flexibel in zijn onderwerpkeuze: het zijn de avonturen van een figuur in wie wij de kunstenaar zouden kunnen herkennen in diverse werelden: de filosofie (hij breidt het binaire denken van Leibnitz uit met “mogelijkheden”, misschien ja, misschien nee, waarmee hij het gebied van de quantummechanica nadert), de pataphysica of de kabalistiek. het is een manier om in parallelle werelden te geraken die zich normaal onttrekken aan ons bewustzijn: een mooie en inspirerende tentoonstelling!

In vitrines vol met tekeningen met de weerschijn van TL-licht zijn die werelden te bewonderen.

Stempelen brengt het werk in de openbare ruimte

Het zien verlicht…

Vellen met anagrammen brengen ruimte in tekst

Zo’n toegangskaartje is wat anders dan digitaal

Een muurschildering met oogoefeningen: mogelijkheden tot zien!

En nog een muurschildering

Bijna dagboekachtige tekeningen

En mooi zwart-wit werk met vanitas elementen?

Vitrines vol…

Over de dood enzo

En het leven ook

Een stukje kabbala

en andere esoterische levenswijsheden.

Fraaie boeken waarin staat hoe je vlinders om moet brengen

Ook de monotypes zijn erg goed

En de posters die er ook hangen.

De val van filosofen.

Grafisch ook erg leuk allemaal.

Het doet allemaal erg nadenken

over alle belangrijke zaken in het leven

en wat die met ons doen.

 

West

Artemis Potamianou

20 februari 2020

Excuses voor het achterlopen van dit dagboek/kunstblog, maar mijn solotentoonstelling bij Ruimtevaart neemt veel tijd in beslag.

Vorige week was Artemis Potamianou uit Athene bij STROOM te gast als gastcurator en zij bezocht gedurende die dagen een behoorlijk aantal ateliers van Haagse kunstenaars. Dit gebeurde op voorspraak van EX-MÊKH’s Ellen Rodenberg die mede verantwoordelijk is voor het educatieve gedeelte van Platforms Project, de beurs voor onafhankelijke platforms die jaarlijks in Athene wordt georganiseerd.

Educatie tijdens Platforms Project gebeurt met behulp van studenten van Artemis en vrijwilligers.

De laatste dag gaf zij een lezing voor geïnteresseerden waarin zij over haar Griekse praktijk in de kunstwereld vertelde. Die praktijk is veelvormig en internationaal en zij verdeelde haar activiteiten in die van curator, kunstenaar en organisator. Van huis uit is zij kunsthistorica en ook praktiserend kunstenaar èn medewerker aan de universiteit waar zij les geeft. Als curator maakte ze tentoonstellingen met Joseph Kosuth, Damien Hirst ,Joseph Beuys, Terry Atkinson, Peter Greenaway, Candice Brietz, Guerrilla Girls, etc. Als kunstenaar zou je haar conceptueel appropriation-artist kunnen  noemen: zij neemt onderdelen van kunstwerken en verwerkt die in collages. De manier waarop EX-MÊKH met haar te maken kreeg was door deel te nemen aan Platforms Project: eerst als sideshow bij de belangrijke Levantijnse kunstbeurs Art Athína die Platforms Project op den duur als een bedreiging begon te ervaren. Toen zij werden uitgesloten van de beurs organiseerde Potamianou op zeer korte termijn en in financieel onzekere omstandigheden Platforms Project als zelfstandige beurs midden in Athene in een groot kantoorpand. Nadat dit een succes werd tijdens het jaar dat de Documenta deels in Athene plaats vond kreeg ze het jaar daarop de beschikking over een van de ruimtes waarin de Documenta te zien was: de Nikos Kessanlis Exhibition Hall van de Athens School of Fine Arts, een perfecte ruimte waarin de beurs in een bijzonder open opzet plaats vindt.
De lezing werd onverwacht goed bezocht en was voor ieder een interessante en geslaagde gebeurtenis.

Voor de lezing liep het aardig vol

De geweldige Jane Hultman die STROOM binnenkort nog gaat missen introduceerde de spreker voor het publiek.

Waarna Ellen Rodenberg over haar betrokkenheid bij het bezoek van Artemis vertelde.

Vervolgens nam de spreekster na een korte video het woord met een gedreven en enthousiast verhaal.

Over een ontwerp voor de Turbine room van de Tate Modern

De concepten achter haar curatoriele activiteiten werden verduidelijkt

Zoals hier een route die een kunstenaar in een tentoonstelling aflegt, en die van een curator en die van een gewone bezoeker

En dan nog een collage die in de begeleidende PowerPoint getoond werd.

Tot slot nog een beeld van Platforms Project 2018, altijd erg goed bezocht met enthousiast publiek.

STROOM

 

Lia’s keuze

18 februari 2020

Zoals gezegd wilde Lia Bender als cadeau voor haar afscheid een tentoonstelling maken met werk uit de collectie van HEDEN. Dit heeft ze kunnen doen en daarbij zijn ook wat bruiklenen en eigen werk in de tentoonstelling opgenomen. Heet is een enorm leuk geheel geworden met een breed beeld van wat HEDEN in de loop van de tijd heeft aangekocht en uitgeleen:

Eko Nogruho

Marius Lut

Willem Speekenbrink

Paul Citroen

Philip Akkerman

Uw correspondent

Stefanie Scholte

Aline Thomassen

Sigrid Calon

Hinke Schreuders

Mark Nagtzaam

Wederom uw correspondent

Nies Vooijs

Thom Vink

Nanda Runge

Hans van der Pennen

Krijn Giezen

Lieven Hendriks

Leon Adriaanse

Adam Colton

Hinke Schreuders

HEDEN

Afscheid

14 februari 2020

Bij HEDEN  in Den Haag werd vandaag afscheid genomen van een medewerker die zo’n dertig jaar wat onnadrukkelijk aanwezig was, maar van groot belang was voor het functioneren van eerst de kunstuitleen en nu de instelling zoals die nu functioneert. Op die manier had ze contact met klanten , maar ook met kunstenaars waarmee ze een goede band onderhield. Als cadeau wilde ze een tentoonstelling samenstellen uit de HEDEN-collectie (waarover later meer). Voor nu geef ik een kleine indruk van de borrel waarbij een aangename hoeveelheid mensen aanwezig was met veel kunstenaars uit verschillende generaties .

De artistiek directeur doet haar ding

Lia zelf mocht natuurlijk ook wat zeggen

Ook het hoofd van de raad van bestuur en oud-directeur Michiel Morel waren er, o.a. om de garderobespiegel cadeau te geven, een originele Dan Graham!

Bloemen waren er natuurlijk ook, maar er achter ziet u instrumenten

En die werden snel gebruikt door een bandje met strandbeesten-man Theo jansen die als een jonge hond liep te springen met swingende wereldmuziek waarop enthousiast gedanst werd!

HEDEN