Sentimental weekend

1 oktober 2022

Gisteren was ik naar Limburg getogen om oude vrienden te bezoeken, een sentimental journey waarbij ook een wandeling door het Limburgse heuvelland past.

Gezicht vanaf de Gulpener berg

Na een vreselijke terugtocht over de opgestopte A2 was ik net op tijd om nog een kopje thee te drinken met mijn geliefde. Daarna vertrokken we naar Rotterdam alwaar de Garage haar tienjarig bestaan vierde. Ter gelegenheid daarvan vond de kunst-quizzz van trendbeheer plaats waarbij mee doen belangrijker was dan winnen

Kunst-quizzz met quizmaster par excellence Jeroen Bosch

Mijn geliefde komt oorspronkelijk uit Zeeuws Vlaanderen en zij had kaartjes gekocht voor het optreden van Broeder Dieleman in Rotown. Daar spoedden we ons vanuit de Garage naar toe. Ik had wat gemengde gevoelens over de muziek die de groep maakt, ik vind het bijzonder authentiek maar ook somber en niet echt vrolijk. De opnames zijn wat vlak en de muziek is als het Zeeuwse land, gereformeerd en het straalt een bepaalde eenzaamheid uit. Het optreden was echter een enorm dynamisch gebeuren. Tonnie Dieleman, de voorman en initiatiefnemer van de groep, heeft een enorme presence en mede door een aantal Zeeuwen in het publiek werd het een enthousiaste gebeurtenis. Deze Dieleman blijkt zelf ook aan knipkunst te doen. Hij wordt daarbij geïnspireerd door een onderzoek naar prentenknippers, w.o. Jan de Prentenknipper uit Zeeland en de Urkse Jan de Knipper. Dieleman gebruikt dit werk zelf voor de publiciteit van Broeder Dieleman en vrij werk. Hierover opende een tentoonstelling bij Jantje in Kwadraat in Urk.
Ook uit de liedteksten die bijzonder poëtisch zijn blijkt een sterke band met de Zeeuwse cultuur. Het was een wonder om bij een dergelijk toch folk-achtig optreden een zangeres met een theremin bezig te zien, het instrument werd bijzonder vaardig gebruikt en droeg sterk bij aan het bandgeluid.

Broeder Dieleman

Boekje

26 september 2022

Een week of twee geleden kreeg ik van Ber Frings een boekje dat hij had gemaakt in de Coronatijd. Ik ben geïnteresseerd in hoe kunstenaars de Coronatijd hebben doorgebracht, voor mij is het in meerdere opzichten een vruchtbare periode geweest. Dat blijkt voor Bert ook zo geweest te zijn. In het boekje staan door hem geschilderde stillevens in tempera en aquareltechniek. Het stilleven is een in zichzelf gekeerd wat archaïsch onderwerp, maar die van Frings zijn eerder grootstedelijk door de elementen die hij geschilderd heeft en door de structuren die erin verwerkt zijn. Dat ook de grote stad eenzaamheid kent blijkt uit de werken met een kauw die hem regelmatig bezocht: het doet denken aan gevangenen die vogels zien door de tralies, een bekend literair beeld. De temperatechniek geeft er een mooi korrelig effect aan, een fijn boekje met fijn werk!

Bert Frings

Common Ground

25 september 2022

Zaterdag was ik bij de opening van de tentoonstelling Common Ground van Lisanne Hoogerwerf. Ik zag het werk al eerder op internet en dacht aanvankelijk dat het geschilderd was. Op een bepaald moment zag ik dat het geënsceneerde fotografie is en dat maakte me alleen maar nieuwsgieriger. Foto’s uit het atelier tijdens het bouwen van de decors zagen er aansprekend uit en dus toog ik naar Galerie Helder om het werk in het echt te zien. Dat de kunstenaar als schilder is opgeleid verwondert me niet. Ik heb de neiging het werk in een romantische traditie te plaatsen. Veel speelt zich af in het donker waarin lichtjes schijnen. De kleuren doen een feestje vermoeden, alleen zijn er geen mensen te vinden, het leven lijkt verleden tijd. Ook de atmosfeer doet af en toe iets akeligs vermoeden. Het zijn sterke beelden en de titel van de fotoserie, Fragments of Common Ground, kan misschien beter luiden Fragments of What Used to Be Common Ground.

Slump – Kiosk – Resort
Bayou
Radiant Future
Chaims
Broadcasting
Delta

Galerie Helder