Poems for Earthlings

12 januari 2019

In de oude kerk in Amsterdam is een installatie te zien die is gemaakt door Adriàn Villar Rojas een Argentijnse kunstenaar van internationale faam. Hij pakte de onderdelen van de kerk zoals pilaren en muren in met zakzakken die gestut worden door houten wanden. De ramen werden bedekt met matrassen. Het resultaat is een diepdonkere ruimte die alleen nog maar verlicht wordt door kaarsen. De kroonluchters die in de kerk hingen zijn omlaag gehaald en in houten stellingen gehangen. Daarin branden de kaarsen. Het is een klassieke wijze om dit soort gebouwen en de waardevolle onderdelen erin te beschermen tegen oorlogsgeweld en een tijdloze sfeer van onheil hangt dan ook in de ruimte.
In de nu wat gedempte akoestiek van de kerk klinken geluiden: het is een compilatie van muziek, babygeluiden, vogels, regen, de stem van Martin Luther King en nog veel meer. Dit is naar zeggen van de kunstenaar ook cultureel erfgoed dat beschermd dient te worden.

Dit is een indrukwekkende installatie die op subtiele gelaagde wijze de waarde van dit erfgoed aantoont (het raakt je in deze theatrale situatie nogal), maar ook laat ze mooi zien dat het ontbreken van een maatschappelijke de waarde van de getoonde elementen verandert. Ik heb in ieder geval met veel bewondering in de oude kerk rondgelopen, een bezoek kan nog tot einde april.

Overzicht middenschip
Gewatteerde ramen
Voor het orgel
Zijbeuk
Gedragen kroonluchter

Oude kerk Amsterdam

Kunsthalle

11 januari 2019

Zaterdag opende bij Maurits van de Laar de tentoonstelling Kunsthalle met werk van Diederik Gerlach en Tobias Gerber. Een Germanofiel en een Duitser, dat moet wel goed gaan en dat doet het ook! Gerlach laat werk op papier zien en acryl op paneel, een beetje de zelfde vrij kleine formaten op één grote na. Mooi werk met een vrij zwevende geest gemaakt. Herinneringen en details uit geziene taferelen spelen de hoofdrol. Incidenteel gaat het beeld aan de wandel met zichzelf wat resulteert in enigszins surrealistisch aandoend werk, ik meende in een werk Miro’s invloeden te bespeuren. Dat zal de kunstenaar waarschijnlijk ontkennen, en het misschien een synchronisme noemen, maar de kijker zoekt en vindt wat hij ziet!
Tobias Gerber tapt uit een heel ander vaatje, hij drukte gips af op bewerkte zachte klei-tabletten. Het zijn referenties aan de kunstgeschiedenis ( ik meende al kubistisch werk te herkennen) en het resultaat is te zien in monochrome gipsen panelen die de kunstgeschiedenis spiegelen, althans, Gerbers bespiegelingen op de kunstgeschiedenis als u mij nog volgt. Uit de panelen hangt textiel, een sok of een of ander huishoudelijk doekje wat de kijker bij de dagelijkse werkelijkheid moet houden. Het intrigeert wel en suggereert meer inhoud dan de panelen weergeven.
De combinatie van de twee kunstenaars geeft de galerieruimte heeft door onderwerpen en stijlen iets archaïsch. Ook al door de hoeveelheid in serie getoonde werken lijkt het bijna een wetenschappelijke uiteenzetting. Hoe dan ook een tentoonstelling die in details en als geheel de moeite waard is te bezoeken!

De opening van de tentoonstelling werd massaal bezocht, de nieuwjaarsborrel van een dag later ving al aan!
Diederik Gerlach: Alpenpanorama
Diederik Gerlach: Eile mit Weile
Diederik Gerlach met golvende elementen
Tobias Gerber: De filosoof?
Tobias Gerber met woordgrappen
Een bijzonder grote en fraaie Gerlach
Gerlach gaat Miroësque…
Diederik Gerlach: Acht Schwestern III
Diederik Gerlach
Tobias Gerber: Ohrloch
En Gerber weet ook goed zijn weg in de derde dimensie

Galerie Maurits van de Laar

Markers

10 januari 2020

Ron van der Ende staat bekend om zijn reliëf-weergaven van technische hoogstandjes: eerst Amerikaanse auto’s, maar later ook de Euromast en satellieten. Hij gebruikt daarvoor sloophout dat hij op kleur selecteert en waarmee hij vervolgens de objecten “schildert” met de kleuren die beschikbaar zijn. Toen ik de nieuwste werken zag werd ik weer nieuwsgierig. Hij had reliëfs gemaakt van archeologische voorwerpen die van zichzelf al een patina hebben en nu met sloophout een soort verdubbeling van dat patina zouden ondergaan: hoe zou dat worden? Vandaag was de opening bij Ron Mandos en ik zag het werk: het sprak me enorm aan! Terug in de cultuurgeschiedenis, naar eenvoudige vormen met soms gecompliceerde ornamenten. Ik werd terug gevoerd naar de lessen pré-christelijke cultuur in de eerste jaren van mijn academieopleiding waar ik destijds erg van genoten heb.
Naast deze voorwerpen hangen ook twee grote landschappen en een lamscotelet die van der Ende op even virtuoze wijze heeft gemaakt: prachtige tentoonstelling!

Floe (transition 5) – 2018
Reverb Decay (transition 1) – 2017
Superlotado (transition 2) – 2017
The Blimp (transition 4) – 2018
Een Afrikaans maskeer met daarin landschappelijke elementen, ook een topstuk!
Mediator – 2019
Grand Canyon – 2019
Lambchop (stillife 2) – 2019

Galerie Ron Mandos

Overschilderschilderij

9 januari 2019

Gisteren vond bij de Aanschouw in Rotterdam de wissel plaats, in de kleinste galerie van Nederland: De Aanschouw! Editie 141 van het overschilderschilderij zou gepresenteerd worden, ditmaal geschilderd door uw correspondent. Zoals te doen gebruikelijk werd het een feestelijke avond die nog lang doorging! Bij deze wat plaatjes van het gebeuren:

Voor de presentatie wordt met enige nieuwsgierigheid gewacht
Het blad met bier gaat rond
En initiator van het project, Daan den Houter, zweept de crowd nog wat op
Dan wordt de kist geopend..
en het inmiddels loodzware doek wordt opgehangen
De kunstenaar kreeg nog wat gelegenheid het onderwerp van het schilderij toe te lichten
Kees Koomen: Malieveld 2019
Idem
met een museaal kaartje er onder
En nog een plaatje met de kunstenaar er bij!
wordt het werk bewonderd door het publiek
En zoals gezegd werd het nog een late avond!

Het Overschilderschilderij

Jeroen was eer ook: trendbeheer

En Dolf ook: RD Pauw

Ryks Museum

8 januari 2020

Vandaag toch nog even tijd gehad om de tentoonstelling van Marcel van Eeden bij Martin van Zomeren (bien étonné de se trouver ensemble) te zien. Van Eeden is een tekenaar die alleen maar beter lijkt te worden. Zoals te doen gebruikelijk is het werk opgehangen aan een lokaal thema dat zich naadloos mengt met zijn persoonlijke preoccupaties. In dit geval is een diefstal in het Rijksmuseum aanleiding om een aantal grote tekeningen te tonen: houtskool op katoen, maar het effect is alsof hij op zijn normale formaat met negropotlood tekent. Ook is er een aantal kleinere tekeningen te zien waarin de meester zijn kunnen laat zien: een feest voor het oog en voor de geest! Op Art Rotterdam is ook werk van van Eeden te zien bij MvZ.

Galerie Martin van Zomeren