Please don’t touch! I will come and fix it as soon as possible

17 oktober 2019

Throwback naar MÊKH-web: de dagelijkse performance van Frans van Lent die zich elke middag dat de tentoonstelling geopend was als een choreografie voltrok:

Tegen een muur staan drie doeken

De kunstenaar komt binnen en begint te meten, de hoogte…

de onderlinge afstanden…

Dit alles met behulp van een laser om de doeken horizontaal te kunnen hangen.

In de getekende kruisjes wordt een gat geboord

En in de gaten worden schroeven gedraaid…

Zes gaten worden geboord en zes schroeven worden in de muur gedraaid

Dan worden de boormachine, de schroevendraaier en het laserapparaat opgeruimd.

Vervolgens worden de drie doeken opgehangen.

En de afstanden worden gecontroleerd.

Beetje naar links, beetje naar rechts…

Als het klopt wordt de vloer geveegd…

En het stof wordt opgeveegd.

Dan worden de doeken weer van de muur gehaald…

De schroeven worden weer uit de muur gedraaid…

Alle zes…

De gaten worden dicht geplamuurd…

over de hele breedte van de muur…

De geplamuurde gaten worden netjes bij geschilderd…

Heilige dagen worden netjes bij geschilderd en eventuele druppels op de vloer verwijderd

En de situatie is weer als voorheen.

 

MÊKH-web

 

Advertenties

Zogenaamd mens

13 oktober 2019

Bij Maurits van de Laar vond vandaag een opening plaats van de eerste solotentoonstelling van Dirk Zoete, een Belgische kunstenaar die met rudimentaire vormen de condition humaine probeert te vangen. Als je de galerie in komt en direct tegen een aantal lange smalle figuren aankijkt is het even of je in een archeologische site terecht bent gekomen. Het werk bestaat uit beelden, maskers en tekeningen, alles heel eenvoudig en met weinig kleur, maar van een enorme variëteit en met een behoorlijk effectief gebruik van materialen. We lijken referenties te zien aan Malewitch, het surrealisme (bij Belgen nooit ver weg) en ook vroeg aardewerk en voor-christelijke beelden. Hier en daar lijken de figuren in de tekeningen of de maskers individuele kenmerken te hebben of een emotie te vertonen, maar dan is het werk ook wat anekdotisch. In het algemeen zijn het iconen die tot de essentie zijn terug gebracht in een enorme speelse afwisseling en met een aards, vanzelfsprekend gebruik van materialen.
Terecht dat deze kunstenaar na deelname aan enige groepstentoonstellingen nu een solo laat zien.

De beelden bij binnenkomst

Detail van een van de beelden

Die koppen zijn wel erg goed…

Een van de beelden ten laarzen uit naast een normaal mensfiguur

Achterin de galerie een wand met vnl maskers

Deze werken op papier doen me enigszins aan de Chirico denken

Op de vloer een aantal eenvoudige beelden met voor de hand liggende materialen als haardhout, kunsteieren, mergpijpen e.d.

Dit zouden ontwerpen voor aardewerk kunnen zijn

en hier wordt de kunstenaar wat anekdotisch.

Symmetrie lijkt ook een issue

En die emmertjes intrigeren me ook, evenals de ornamenten

 

Galerie Maurits van de Laar