The Future is Female

10 juni 2018

Vrijdag gemist , maar gelukkig duurt Holaa! het hele weekeinde: The Future is Female, de tentoonstelling die Francis Boeske samenstelde met vrouwelijke kunstenaars. Twan Janssen schreef er een aantal persoonlijke teksten bij die de tentoonstelling een literair kantje geven. Niet in het minst, omdat de gebruikelijke academische bla bla ontbreekt en de teksten voor een aanzienlijk deel ook het beeld van de tentoonstelling vormen. Tegelijk wordt ook getoond hoe een kunstwerk door het publiek wordt verwerkt. Bij het lezen van deze associatieve teksten merk ik dat de werken gepersonaliseerd worden, voor Janssen, maar ook voor mij: zijn sensaties vermengen zich met die van mij en dit proces versterkt in een aantal gevallen het werk. Het maakt het geheel evengoed een Twan Janssen-tentoonstelling als een tentoonstelling van vrouwelijke kunstenaars.

Annemarie van Splunter: A Day Such As This – 2012
Een video van 21 kinderen die hun gordijn open doen

Rose Wylie: mooie uitvergrotingen uit het dagelijks leven

Lily van der Stokker, de koningin van het terloops geziene of gezegd zijnde.

Sister Coretta Kent, zeefdrukken met politieke en sociale onderwerpen.

Aase Seidler Gernes die zich voor haar echtgenoot opofferde maar
vanuit het werken met textiel tot een eigen beeldtaal kwam.

Katharina Grosse, nu eens met een bescheiden vlag die trots midden
in de tentoonstelling staat.

Karin Sander: Zij stuurt maagdelijk witte doeken de wereld in
en ziet wel wat er mee gebeurt.

Rosemarie Trockel, deze affiches hingen in Wenen op straat: gemaakte schoonheid,
is dat wel schoonheid?

En ook deze is van haar, een lijst met sterke vrouwen met een
elektrisch plaatje er op.

Yael Davids Koreaans schaaltje dat gerepareerd is, daar zit ook schoonheid in, in het getekende!

En tegelijkertijd: wat kost dat? Een prijslijst, geborduurd met de eigen
haren van Davids, suggereert de prijs die de kunstenaar betaalt
en de kosten koper.

Roos van Haaften: Gleaming Catastrophies, zorgvuldig bijeengebrachte
terloopse elementen die samen enorme rampen moeten verbeelden.
De terloopse composities krijgen door de spots een waarde.

Parts Project

Advertenties

Mesmerizing

9 juni 2018

Bij galerie Helder vindt de finissage van de solo van Sigrid van Woudenberg plaats. Een tekenaar die ik erg waardeer door de fluwelen diepten van het zwart en de steeds subtieler getekende structuren die zij in haar werk weet aan te brengen. In de grotere werken houdt ze de composities strak in de hand ondanks de grote vrijheden die ze zich veroorloofd en in de kleinere werken weet ze een mooie romantische sfeer op te roepen. De tentoonstelling is afgelopen, maar werk is nog te zien in de zomer opstelling die op afspraak te zie is vanaf 28 juni.

Kleine formaten met helaas wat reflectie

Groot formaat zonder glas er voor

Zie hier de structuren die Sigrid weet te tekenen

Deze tekeningen doen toch on-Hollands aan

Weer een grote met sterk perspectief

En dit is een boeket van tekentechnieken, explosief!

Ook hier wat reflectie, maar ik vond hem erg goed, bijna Miro!

 

Galerie Helder

HOLAA!

8 juni 2018

Vanavond was het weer groot feest, want Haags Hoogtij vond plaats in de HOLAA!-editie, het begin van een mooi kunstzinnig weekeinde waarin veel te genieten is in de Haagse binnenstad. Zaterdag- en zondagmiddag zijn de locaties open en Moose  Space heeft zaterdagavond een unieke videomarathon vanaf 19.30 u. Bij deze een indruk van de eerste avond:

De opening werd verricht door trendbeheer’s Niels Post bij The Grey Space in the Middle. Hij wees er op hoe bijzonder Hoogtij is door al zo lang en consistent met steeds weer nieuwe plekken regelmatig een avond kunst te presenteren.

De organisatie liet zich dat natuurlijk maar al te graag vertellen!

Intussen was er op die plek ook een presentatie van ArtScience studenten van de KABK te zien, o.a. met deze mindblowing installatie van Sophia Bulgakova.

Voor de deur staat Baracca met een werkkeet waarin ze voor deze editie Urs Pfannenmüller uitnodigden werk te maken. En die weet daar wel weg mee: een nogal claustrofobisch geheel.

Ook bij Maurits van de Laar is een verwarrende tentoonstelling te zien: JaGaTa, werk van drie kunstenaars die enigszins overlappen qua benaderingswijze van het papier. Koen Taselaar, Henri Jacobs en Patrick Gabler.

Dit is duidelijk van Patrick Gabler…

en deze eyefuck is onmiskenbaar van Koen Taselaar

Henri Jacobs maakt nu ook keramiek.

Maar kunt u de kunstenaars in dit ensemble uit elkaar halen? Een sterke opstelling in een bijzonder sterke tentoonsteling.

Bij Maldoror is werk te zien van fotografe Mihály Stefanovicz en schilder Katinka Aalbers

Galerie Sophie laat nieuw en totaal ander werk zien van Rob Blok.

Fijne subtiele aquarellen.

Ook Lisette Frimannslund laat werk zien, bewerkte foto’s met teksten

Mooi misschien wat gesloten werk

In de Spanjaardshof laat Helène Penninga recent werk zien

Duidelijk 20e eeuwse sferen met invloeden van het surrealisme

en het interbellum

toen nog fris en vrolijk over de tennisbaan gerend kon worden

Ik blijf bij dit doek dit een dubbel sentiment voelen

ism… Project Space op het Westeinde heeft Harmen de Hoop uitgenodigd die een tentoonstelling met werk van Reinier Lucassen presenteert…

Maar wel gecureerd door het publiek. Ieder mag een werk uitzoeken wat door de kunstenaar wordt gecopieerd…

Waarna de bezoeker het zelf mag hangen, dat leidt tot dit soort ensembles .

Bij gebrek aan een trapleer hing ik mijn keuze maar lager in de hoek

Bij Moose Art Space wordt een continu videoprogramma in het Passive Activists project getoond en Maarten Bel, bekend uit het Rotterdamse, performt

Hij draag persoonlijke teksten voor terwijl perfect in sync boven hem relevante illustraties worden geprojecteerd

Dan nog even naar Quartair waar een soort speeltuin is gecreëerd. Het is een groepstentoonstelling, rechts een versplinterd beeld van Gordon Meuleman

Liza Wolters: to Never do it again (Forever), daarvoor: Marilou Klapwijk:As far as I can Reach

Sophia den Breems: Tot je er bij neer valt

Marilou Klapwijk: Things Other People Say

Op de voorgrond nog een deel van het werk van Gordon Meuleman en de vlag is van Liza Wolters: A Certain Someone told me that if I want to get things done, I need to start living like a Great Athlete. I decided not to (for now).

Echte schilderijen van Mike Moonen

En in deze overzichtsfoto de aanleiding voor mijn opmerking over de speeltuin

Holaa!

Niels maakte natuurlijk ook een rondje: trendbeheer

En bij Jegens&Tevens deed Connie van Driel verslag: Jegens&Tevens

Hannes Egger: How To Do Things With Words? ( Freiheit die ich meine… [2])

4 juni 2018

“In seiner neuen Ausstellung nutzt Hannes Egger einzig die Sprache und ihre Performativität. Sein Ausstellungsraum – der Lichthof der MEWO Kunsthalle – ist leer; kein Bild findet sich darin, keine Skulptur, gerade einmal ein Podest. Über Kopfhörer erzählt er uns Geschichten über dieses Gebäude und die Stadt Memmingen, über unseren Ort in der Welt und die Freiheit. Seine H.rstücke sprechen über Kunst und über unser Verhältnis zu ihr. Sie fordern uns auf, Positionen einzunehmen, Haltung zu zeigen und Kunst über unsere Körper zu erspüren.
In unserer Wahrnehmung formen sich die Erzählungen dieser Audio-Performance zu Bildern. Während wir sie hören, werden wir zu ihren Protagonisten, wir erleben sie nach und führen sie vor. Betrachtern von außerhalb des Raumes bleiben die Geschichten zunächst verschlossen, sie sehen einzig die sich durch den Raum bewegenden
Teilnehmer.”

Hannes Egger: How To Do Things With Words

MEWO Kunsthalle