Boijmans van Beuningen

10 september 2017

Gisteren was ik ook even in het museum in Rotterdam om de tekeningen van Richard Serra te zien. In de tijd van het installeren van Waxing Arcs kon je hem op de knieën prachtige monumentale tekeningen zien maken, met grote klonten  oilstick in de vuist op papier werkte hij op zijn knieën op de vloer. Ik was daar erg van onder de indruk en dat veranderde niet als ik weer nieuw werk van de kunstenaar zag. Dit was dan ook een tentoonstelling waar ik naar uitgekeken heb en dat bleek niet onterecht. In vijf series laat Serra zien waaraan hij zijn faam te danken heeft. Een aantal grote monumentale tekeningen onder de naam “Rift-Series” zijn in een gang opgehangen waarbij elke tekening een eigen nis krijgt. Hierdoor zuigen de diepzwarte tekeningen je aandacht helemaal op, door het formaat en door de witte “scheuren” die in de duisternis zijn vrij gelaten.
De Rotterdam Horizontals  en Rotterdam Verticals zijn variaties op horizontale en verticale lijnen waarbij ik direct aan de Hollandse landschappen en de Rotterdamse skyline denk, verleden en heden van de polder. Een associatie met Mondriaan ligt ook voor de hand. De series Composites en Rambles zijn onderzoeken naar hoe een vlak gevuld kan worden met diverse materialen als pigmentpoeder, etsinkt, stof etc. Dichtheid van het oppervlak en de aard van de diverse materialen en de rol die zij in dit gegeven spelen zijn belangrijk.

Rift drawing

Rift drawing

Rotterdam Horizontal drawing

Rotterdam Horizontal drawings

Rotterdam Vertical drawings

Ramble drawing

Composite drawings

In Boijmans staat ook een grote installatie van Sylvie Zijlmans en Hewald Jongenelis die geïnspireerd is door hun verhuizing naar Amsterdam Noord en door hun engagement met de daar spelende maatschappelijke onderwerpen. Samen met bewoners van de buurt hebben zij onderwerpen in kaart gebracht en performances uitgevoerd met archetypische figuren. Met het materiaal dat daarvan gemaakt is werd deze installatie nu in een van de grote bovenzalen van het museum gecreëerd. Ik was vooral onder de indruk van de effectieve manier waarop zij met rode en zwarte verf illustraties en tekst op de verschillende onderdelen van het geheel wisten te plaatsen. Ik was er te kort om inhoudelijk een mening te vormen, maar bij deze toch een indruk:

Overzicht installatie

Een hek is er omheen geplaatst, met daarop de maskers van de diverse archetypen gespietst

Zoals gezegd zijn de illustraties bijzonder effectief

En ook gewoon mooie tekeningen

Dit is de achterkant van een groot projectiescherm waarvoor een tribune staat vanwaar je videos van diverse performances kan zien

Dit is een foto in een van de gebouwtjes met een opname van een actie in A’dam Noord.

Een zijkant van een van de gebouwtjes waarin video, geluid en foto’s te zien zijn

Terzijde van het hek staat een bijzonder irritant ventje tegen het hek te schoppen wat best herrie geeft. Ook een archetype wellicht?

Dan was er ook nog een zaal met werk op papier van de mij onbekende Gunnel Wahlstrand uit Zweden. Het zijn minutieus met verschillende soorten inkt gemaakte tekeningen die gebaseerd zijn op foto’s uit haar jeugd, de enige verbinding die zij met haar vader heeft. Het zijn grote landschappen, portretten en interieurs die soms geheel en soms gedeeltelijk zijn weergegeven in een bijzonder knappe techniek. Prachtig werk, het doet denken aan het camerawerk van Sven Nyqvist in de zwart-wit films  van Ingmar Bergman:

 

Museum Boijmans van Beuningen

Advertenties

Quartair 25

10 juni 2017

Vandaag bestaat kunstenaarsinitiatief Quartair 25 jaar en dat willen ze weten ook! Vanavond is er een groot feest en in de loop van de komende week vinden elke avond radio-uitzendingen plaats met diverse gasten. Ten bate van dit alles hebben de leden van Quartair een groot podium gebouwd voor optredens en radiostudio. Ik ga hier geen verantwoord verhaal houden, maar feliciteer ze van harte met deze respectabele leeftijd en ik hoop dat ze nog lang door zullen gaan!

Bij deze een indruk van de festiviteiten vanavond:

Bij aankomst, een uur na aanvang zit de sfeer er al goed in.

Binnen maakt Frame 25 zich op te gaan spelen met ontspannen lounge muziek

waarbij Dr. Goldfinger zich op velerlei terrein nuttig maakt

Ik ontdek voor het eerst dat het gerenoveerde Quartair een toilet heeft

en naarmate de openingen in de stad aflopen wordt het bij Quartair allengs drukker

waarbij we veel bekende Hagenaars en ook Rotterdammers langs zien komen

Intussen komt in de muziek ook steeds meer energie met Audrey Laro en Pak Yan

Bigiman Jessy Rahman is op zijn zonnigst en overal tegelijk aanwezig

Als de DJ aantreedt wordt er gedanst

After hours treedt Melle de Boer op met muziek vol melancholie. Helaas heeft het publiek daar geen boodschap aan en ronkt er keihard doorheen, toch een mooi optreden!

En op weg naar huis is de maan vol en de straat leeg, het was een fijn feest!

Ook voor de radioprogrammering: Quartair

Hollandse Meester

9 maart 2017

Vanavond werden we bij Nest bijgepraat over de ontwikkelingen in het werk van Marcel van Eeden naar aanleiding van de documentaireserie Hollandse Meesters. Voor een behoorlijk publiek, het was een beetje een thuiswedstrijd tenslotte, werd de Haagse kunstenaar geinterviewd door Michiel van Nieuwkerk die door de reacties van van Eeden van de ene verbazing in de andere viel. Deze beschreef zijn recente werk als een vorm van faction: verhalen gebaseerd op historische informatie die zich zouden hebben kunnen afgespeeld zoals hij ze verteld met zijn tekeningenseries. Te midden van de tentoonstelling van Rinus van Velde vertelde de kunstenaar over hoe zijn verhalen ontstaan, hoe hij de protagonisten  heeft ontwikkeld en over de verbanden die die verhalen met elkaar hebben. Het was een genoegen hem weer eens in het Haagse mee te maken.

De vertoning van de docu voor een volle zaal

met veel verstilde momenten, nogal impressionistisch voor het werk van van Eeden.

De kunstenaar vertelde weer over de antitijd die hij tekent

en over de tekeningenseries die hij voor Malaga en binnenkort Lisse ontwikkelde

Waarbij de gezichtsuitdrukking van van Nieuwkerk de ontdekking van een marsmannetje lijkt te suggereren.

Nest

Hollandse Meesters

Remain in Light

10 januari 2017

Bij de Pont, waar ik was voor de mastertalk met Rob Birza, zag ik ook toevallig de bescheiden tentoonstelling van Hester Oerlemans en René Daniëls. Oerlemans heeft eenzelfde lichte toon en fascinatie met beeld en taal als die Daniëls altijd tentoon heeft gespreid en het is interessant hoe dat bij haar uitpakt. Waar ik echter echt enthousiast van werd waren de sculptuurtjes van Daniëls die zelden zo te zien zijn. Een mooie kleine tentoonstelling te midden van het grote geweld!

p1090714

René Daniéls: Banden Tyres? Banden pneus! – 1986

p1090716

Hester Oerlemans: Hang it All – 2016

p1090718

Hester Oerlemans: Refugee Monument – 2016

p1090720

René Daniëls: Z.T. – 1987

p1090721

René Daniëls: L’objet – 1980

p1090722

René Daniëls: De kelder de zolder – 1987

p1090725

Hester Oerlemans: ?

p1090726

René Daniëls: Z.T. 1988

p1090729

René Daniëls: Z.T. – 1980

p1090730

René Daniëls:Z.T. – 2007-2013

p1090731

René Daniëls:Z.T. – 2007-2013

p1090732

Hester Oerlemans: 18 drawings – 2014-2016

p1090734

Hester Oerlemans: 1961 (selfportrait) – 2016

p1090736

René Daniëls: L’Objet – 1980

p1090737

Hester Oerlemans: Tape-roll – 2015

De Pont