The Artificial

27 november 2022

Een nieuw initiatief van Frans van Lent:


Andrew Mc Niven: Found Estate Image – 2015
(The room in which, during the summer of 1978 my girlfriend and I lost our virginity whilst listening to side 2 of The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders of Mars)

The Artificial

Haags Hoogtij

25 november 2022

Eigenlijk kon ik niet naar Hoogtij wegens persoonlijke omstandigheden, maar toen die omstandigheden me toelieten om nog even twee openingen te bezoeken ben ik toch nog even de stad in gegaan. Eerst feliciteerde ik Philip Akkerman met de fantastisch briljante tentoonstelling Telephone die hij met muzikant Jameszoo samenstelde in Nest, ik zal daar later nog op terug komen.

Een grote installatie met 350 portretten van Philip Akkerman die met de muziek oplichten en donker worden
Een grote wandschildering van Philip Akkerman
Een muziekinstallatie van Jameszoo waarin drie piano’s gedurende de tentoonstellingsperiode met elkaar improviseren.

Dan nog even naar galerie Sophie waar Rob Blok na een in beeldende zin rustige periode nieuw werk laat zien. Het zijn grote en minder grote houtskooltekeningen met bomen en soms een er in weg lopend pad. Geen anekdotiek of centrale vorm, alleen gelijkmatig achter elkaar weg vallende bomen die een structuur vormen. Tegelijkertijd zijn de tekeningen door de ruimtelijkheid van het geheel, het toch wel landschappelijke element en wisselende horizonhoogtes niet helemaal abstract. Dat spanningsveld wordt met beheerst materiaalgebruik mooi uitgewerkt.

Rob Blok exposeert samen met Isabelle Backer die vergelijkbaar werk maakt, maar kleiner en in kleur. Ook zij laat structuren van flora zien die met kleine details die met toon- of kleurverschil te maken hebben ruimte in het beeld creëren.

Galerie Sophie

Duo

17 november 2022

Vanavond was er een opening van de tentoonstelling met Lucius Pax en Karel Dicker bij WTC Art Gallery aan de über-urbane Prinses Beatrixlaan. Lucius Pax is een schilder die uit zijn jeugd in Duitsland inspiratie haalt met scenes uit Duitse krimi’s. Het werk is grof geschilderd en soms humorvol of melig door het gebruik van de bekende clichés. In het laatste geval zie je dan opeens dat het beeld wel erg goed in elkaar zit of dat de kunstenaar zichzelf in zijn nette pak deel laat uitmaken van de afgebeelde scene. Ik miste hier de pronte dames die in onze jeugd opeens onbekommerd door de bladen bewogen, maar daardoor ogen de beelden serieuzer en zijn de gebruikte schilderkunstige overwegingen duidelijker te herkennen. De schilderijen van Lucius Pax worden hier vergezeld door de schilderijen van Karel Dicker: stillevens en landschappen. Die landschappen zijn mooi en precies geschilderd, maar met de stillevens had ik wat moeite. De nadruk ligt op materiaaluitdrukking of compositie en dan vind ik het toch wat ouderwets overkomen. Hoe dan ook een mooie expositie met goed schilderwerk!

Lucius Pax: Die treiben es da
Karel Dicker: Almost Summer
Lucius Pax: Roadtrip en Die Frust
Lucius Pax: Konflikt der Titanen
Lucius Pax: Das Brückenhaus
Karel Dicker: Nothing more to say
Lucius Pax: Ist das ein Mercedes?
Karel Dicker: ?
Lucius Pax: Untitled (Gele auto in de nacht).
Lucius Pax: Nun, wer fängt an?

WTC Art Gallery