Via Cultura

18 maart 2022

Gisteren was ik te gast bij Via Cultura in Dordrecht, een live talkshow met host Yvo van der Vat en als andere gasten Jane Huldman van Stroom en beeldend kunstenaars Evelien de Jong en Frans van Lent.
Muzikale intermezzo’s werden geleverd door de Rotterdamse band Soon to Expire.

Studio Via Cultura

Kijk een opname op Via Cultura

Het Haags Kunst en Cultuurdebat 2022

15 februari 2022

Vanavond vond het eerste deel van Het Haagse Kunst en Cultuurdebat 2022 plaats bij West. De stichting Nomadisch Paviljoen organiseerde naar aanleiding van de komende gemeenteraadsverkiezingen een tweetal debatten met de vraag waar we nu staan cultuur-qua: hebben de pandemie en het populisme invloed op hoe we kijken naar kunst en cultuur? Hebben technologie, veranderende inzichten in de politiek en ontwikkelingen in de media gevolgen voor hoe wij naar kunst en cultuur kijken? Wat vinden we eigenlijk van wat kunst en cultuur zouden moeten zijn, welke functie dienen zij te vervullen in de huidige maatschappij?

Erik Vredenburgh trapt af!

Om de avond te beginnen hield de vertegenwoordiger van het Nomadisch paviljoen, de architect Eric Vredenburgh, een kort verhaal over hoe tegen cultuur wordt aangekeken en hoe het niet zou moeten. Hierin schetste hij tot slot hoe de plaats daarvan binnen de nieuwsberichtgeving van de NOS nauwelijks bleek te bestaan. De kijkcijfers over een verhaal van de koning waren breaking, maar belangrijke prijzen of gebeurtenissen in de culturele sector worden nauwelijks genoemd.

Na dit verhaal komt moderator Christiaan Weijts het podium op en introduceert de eerste drie sprekers die zijn uitgenodigd: Jan Zoet, directeur van Amare en voorzitter van Kunsten 92, Paul Frissen uit de academische wereld: hij is o.a. decaan en bestuursvoorzitter van een Haags instituut dat hogere ambtenaren opleidt voor het openbaar bestuur en tot slot Özkan Golpinar die voorzitter projectsubsidies in cultuur van Rotterdam is en ook lid is geweest in de kunstenplancommissie in Den Haag. Bij dit gezelschap gaat de discussie over landelijke problematiek.

vlnr Jan Zoet, Paul Frissen, Özkan Golpinar en Christiaan Weijts

De afbraak van cultuurgelden door Halbe Zijlstra c.s. en het langzame herstel van het cultuurbudget onder de daarna volgende kabinetten, de specifieke schade die de Corona epidemie aan de cultuursector berokkende door o.a. de beperkte of geen compensatie voor ZZP-ers en het recent in de meerderheid van de tweede kamer beleden belang van de cultuursector voor de maatschappij kwamen voorbij. Maar ook de formalisering van de subsidieaanvragen, de daarbij ontwikkelde verantwoordingsdwang en het uit elkaar groeien van grassroots initiatieven (humuslaag zo u wilt) en gesettelde instellingen en kunstenaars werden genoemd. Paul Frissen deed zich gelden met een aantal frisse stellingen die hout sneden: “als er papier bij komt kijken wordt het nooit wat met beleid!”, “kunst moet zich niet verantwoorden met het belang voor de economie en andere maatschappelijke zaken, maar moet zelf urgentie uitstralen”. Op de vraag of de cultuursector zich niet wat meer kon verenigen werd door Jan Zoet geantwoord dat Kunsten 92 met andere instellingen een Taskforce culturele en creatieve sector is begonnen dat een breed gedragen Openings- en herstelplan heeft geformuleerd voor de tweede kamer en de culturele sector.

In het tweede blok wordt al wat meer naar de Haagse situatie gekeken. Hierin nemen plaats Ingrid Rollema, beeldend kunstenaar en voormalig hoofd van de Vrije Academie, Michael de Roo, componist, dirigent en oud directeur van het NDT en Tim de Boer, architect en fractielid gemeente Den Haag voor de Haagse Stadspartij.

vlnr: Ingrid Rollema, Tom de Boer, Michael de Roo en Christiaan Weijts

In dit gedeelte komen ook locale problemen voorbij, zoals de plannen voor een museumkwartier en voor een Eschermuseum/hotel in de huidige Ambassade waar West resideert. Het idee dat de gemeente alleen maar meer toeristen wil trekken en het monument van Breuer zichzelf wil laten bedruipen in plaats van geld vrij te maken om het een zinnige functie te geven is in dit gezelschap duidelijk niet populair.
De culturele integratie van bevolkingsgroepen is een probleem dat wordt genoemd en een van de redenen lijkt te zijn dat elke bevolkingsgroep zelf al allerlei instellingen heeft waar ze zich in hun eigen cultuur kunnen vermaken. Michael de Roo probeerde ooit als directeur van theater de Regentes multiculturele avonden te organiseren en stuitte op onwil. Daar lijkt inmiddels wel enige verandering in te komen.
Dan wordt onderwijs genoemd als een belangrijk element: de kinderen die nu kennis maken met cultuur en met de mogelijkheid zichzelf te uiten zijn over vijftien jaar de mensen die geïnteresseerd de theaters en musea zullen bezoeken en misschien zelf actief zullen zijn in de cultuursector.

Concluderend was dit een leerzame avond waarin niet alles zo erg blijkt te zijn als het in het einde van het eerste decennium leek, maar waarin veel problemen worden genoemd en mogelijkheden worden geopperd om de cultuursector zich te laten herstellen en zelfs verder te laten bloeien. In de discussies is voor mij soms duidelijk dat er een verschil in cultuur ligt tussen uitvoerend kunstenaars, schrijvers en beeldend kunstenaars waardoor discussies anders gevoerd worden en over verschillende zaken gaan. Dat verschil los je niet op met de overkoepelende term makers voor de aanbodzijde.
Daarbij is de manier waarop publiek kunst ervaart wezenlijk verschillend bij muziek en theater of bij poëzie en schilderkunst. Bij elk zijn verschillende randvoorwaarden vereist die een andere ervaring veroorzaken. Dat is steeds een probleem bij de pogingen om als cultuursector met een stem te spreken.

Volgende week, dinsdag 22 februari volgt het tweede deel van dit debat waarin meer aandacht zal worden besteed aan de vraag welke plaats Den Haag inneemt in het cultuurveld en welke rol Den haag voor zichzelf ziet in de komende tijd. Hoe vertalen de ambities in het beleidskader Beleidskader kunst en cultuur 2021 – 2024, Een zee aan mogelijkheden zich in de praktijk?

West

Les Idiolithes

3 september 2021

Einde juni werd EX-MÊKH plotseling uitgenodigd door KRAATZ, een internationaal kunstenaars collectief waarmee we eerder werkten in Berlijn, om deel te nemen aan een tentoonstelling in Parijs. Ook een Duitse kunstenaar zou zich hier nog bij voegen, Sabine Bürger uit Essen. Het ging om het vertonen van video op het gebouw van EP7, een multifunctioneel gebouw aan de hypermoderne Avenue de France. Op de gevel zijn zestien monitoren gemonteerd waarop de video’s te zien zijn. KRAATZ zou haar video ‘Les Idiolithes’ tonen die ze gemaakt hebben op uitnodiging van EX-MÊKH om tijdens Platforms Project NET 2021 te vertonen. In deze video werken zij met een zware steen uit de Provence die ik zelf in Berlijn achter liet nadat ik hem gebruikt heb in de EX-MÊKH tentoonstelling ‘Femaler’ die we daar voor A-Trans maakten. Tijdens een openingsweekeinde zouden performances kunnen worden uitgevoerd en zou de steen ritueel aan de rechtmatige eigenaar worden terug gegeven.
EX-MÊKH besloot haar gezamenlijke video ‘Stage Arousal’ te tonen en in het weekeinde performances uit te voeren en bereidde een en ander voor tijdens de vakantie. Vandaag was de eerste avond: KRAATZ’ Forbes Morlock voerde een fantastisch absurd interview met de steen over zijn mening over Freud’s reizen naar de Dolomieten, het Harz gebergte, Rome en Athene en zijn ervaringen met steen.

De ster van het weekeinde!
Interview door Forbes Morlock met de steen

Na een korte pauze nam KRAATZ’s Yorgos Dimitriades, een improviserend musicus die met slagwerk en electronica werkt, het stokje over om in een muzikale dialoog te gaan met de steen:

Om 20.00 u begon de vertoning van de video’s op de schermen op de gevel van EP7. Er was inmiddels een behoorlijk publiek en het was spectaculair om het werk waaraan we in de winter intensief gewerkt hebben zo op een avenue in Parijs vertoond te zien worden:

Publiek tegenover EP7
Sabine Bürger: Soma(2) – Moksha – 2021
Sabine Bürger: Soma(2) – Moksha – 2021
EX-MÊKH: Stage Arousal
EX-MÊKH: Stage Arousal
EX-MÊKH: Stage Arousal
EX-MÊKH: Stage Arousal
EX-MÊKH: Stage Arousal
EX-MÊKH: Stage Arousal
EX-MÊKH: Stage Arousal
EX-MÊKH: Stage Arousal
Gezicht op het publiek vanuit de projectruimte
En de steen blijft wat verweesd achter tot morgen…

KRAATZ

EX-MÊKH

Sabine Bürger

Smithson speaks

21 januari 2021

Robert Smithson: Ring of Sulphur and Asphalt – 1972,

Interessant interview met Robert Smithson uit 1972 van de Oral History interviews van The Archives of American Art:

Over Sonsbeek en Broken Circle in Emmen:
“It wasn’t confined by a park or a museum, which I thought was a very good thing. And I feel that that’s one of the major problems right now, to overcome that kind of confined shell. . . . I think the metaphysics of the “thing in itself” have run their course, and . . . it’s no longer convincing to me as legitimate. . . . I’ve had to work my way out of that notion of isolation to a more relational view.”

Archives of American Art

Commentaar in Art in America

Dreamideamachine

21 mei 2020

The Greek Site Dreamideamachine asked international participants of Platforms Project NET 2020 some questions about the fair. I was brought in contact with Efi Michalarou to answer the questions on behalf of EX-MÊKH. The interview was published on the site yesterday:

EX-MÊKH, clockwise Ellen Rodenberg, Kees Koomen, Maarten Schepers

How do you feel participating in an online Art Fair like Platforms Project 2020? A new experience that emerged through the needs of Covid 19 World Pandemic fighting. What are the new challenges and what do you expect from this participation?

Kees Koomen (EX-MÊKH): The online Art Fair came about because of the crisis and had to be put together in a short period of time. EX-MÊKH had planned a project with participation of the public, but now that there is no public to participate with directly we changed our plan. Within a week we decided to comment on the situation in a video, making use of our practice in the Malieveld Project in Den Haag. We planned an exhibition in a public space, the Malieveld in Den Haag, with performances and installations. About it we would make a video and send that to Artemis as our tribute to the fair. The result is a Buster Keaton – like video in which artists try to set up an exhibition which seems to fail, but somehow it shows the experience of trial and error artists and curators know from their practice.
We found the challenge in the required improvisation and in the idea of showing a direct reaction on the situation of artists in the world right now in the medium that somehow solves a lot of problems these days . Working with online exhibitions is new to us and we are looking forward to the moment the fair is online.
We expect the fair to have a lot of attention, as always, and we also expect more visibility than in the normal fair. All participants will activate their network so attention will be global. I am curieus about the views on the fair in general and on our booth in particular. Personally I am also participating in three other online artprojects and I expect the artworld to move increasingly in this direction as other elements in society will do. The chance to be part of a big on-line project like this is of course great. I hope there will be a lot of reactions from the public in general. We already benefited from our participation at Platforms project by doïng projects with other platforms and maybe we can make new acquaintances to work with and arouse interest with curators and galleries

FAQ NET Part V

Route du soleil

20 januari 2020

Door het weer en meer verlang ik alweer naar het zuiden. Op weg door de Ardennen was me eerder 120 km na Brussel al eerder een nieuw beeld opgevallen dat werd gebouwd en afgelopen herfst was het af. In Le Monde vond ik nu een artikel over dit beeld, meteen het grootste in Europa.

Bernard Venet:l’Arc majeur – -2019

Le Monde