Hoogtij

23 september 2022

Hoogtij was vanavond ondanks het weer een groot succes. Er waren rondleidingen met grote groepen belangstellenden, veel enthousiaste bezoekers en het getoonde werk was erg de moeite waard. Ik was zelf al bij een aantal tentoonstellingen geweest, maar bij deze nog een indruk van wat ik nog meer zag:

Bij Quartair opende vorige week al de tentoonstelling Eigen beweging van Marica Endhoven: twee van oorsprong Rotterdamse kunstenaars, Dwight Marica en Ellen Endhoven, zijn naar Den haag verhuisd en werken al weer jaren samen onder deze naam. Zij zijn beiden multi-disciplinair, maar laten hier vlak werk zien. Toch plaatste Marica een sculptuur centraal van een aantal grote schilderijen bij wijze van focuspunt. Die schilderijen zien er expressionistisch uit, maar ze zijn met grote aandacht zijn gemaakt. Hij werkt met verf in laagjes waarin hij delen weer weg haalt waardoor een mooi gekleurd landschap ontstaat. De grote schilderijen worden gemaakt door eerst een soort dijkjes te schilderen en de zo ontstane vlakken vol te gieten met verf. Op deze wijze ontstaat een gelaagd oppervlak dat tegenstrijdig werkt, maar bijzonder levendig en effectief oogt.
Endhoven toont tekeningen die tijdens de Corona-pandemie zijn ontstaan. Onder invloed van alles wat gebeurde maakte zij inkttekeningen met golven waarin ze met kleur verder werkte. Het resultaat zijn tekeningen die uit een andere wereld lijken te komen, de verwarring en angst uit die periode zijn er in terug te herkennen.

Dwight Marica
Dwight Marica
Dwight Marica
Ellen Endhoven
Ellen Endhoven
Ellen Endhoven

Bij 1646 is werk te zien van een Spaanse kunstenaar, Carmen Roca Igual, in de tentoonstelling Tan Lines from a Spiritual Retweet. De kunstenaar onderzoekt hoe het zoeken naar identiteit zich uit en welke invloeden sociale media als Tik Tok daar op uitoefenen. het resultaat is een tentoonstelling die me erg aan de films van Pedro Almodóvar doen denken, ten eerste al door de Spaanse setting die gesuggereerd wordt. De achterste expositieruimte is veranderd in een patio, een binnenplaats tussen huizenblokken met ramen die daarop uitkijken. In een daarvan staat een vrouw met een telefoon die zich ergert aan het geluid van de daar vertoonde video en het publiek. Die vrouw blijkt de moeder van de kunstenaar te zijn. In de patio staan tafels met plastic kleedjes en stoeltjes, beiden fel rood gestippeld. Bezoekers kunnen vanuit die stoeltjes de video bekijken waarin vrouwen proberen zich een identiteit te geven door wat ze doen. Aan het einde rennen twee meisjes na elkaar enthousiast en behoorlijk gemaniëreerd begroet te hebben de zee in, wat de kunstenaar dan ziet als een wedergeboorte.
In de voorruimte zijn nog wat Spaanse taferelen te zien en een andere video, Clean Talk waarin vrouwen zich met elkaar onderhouden in standaardsituaties zoals bij een wasplaats. In het rond hangen werken met de bezigheden die zij normaal hebben zoals het uit het raam hangen boven geraniums of het aan de lijn hangen van was. Alles bij elkaar is het een bijzonder interessante installatie die een mooi beeld geeft van de identiteitscrisis van de hedendaagse Spaanse vrouw.

Clean Talk
Hangen boven de geraniums: Women in Labour
K girls hanging up their parent’s laundry
Video achter ruimte: Apatía y Devoción
Wedergeboorte…
Patio: Overzicht achter ruimte

De tentoonstelling Non-Profit bij Nest vond ik ook erg geslaagd. Farida Sedoc is gevraagd het samen te stellen en zij is uit gegaan van kunstenaars die hun praktijk in hun maatschappelijke activiteiten laten overlopen. Sedoc is daar zelf een goed voorbeeld van met de manier waarop ze in haar kunstenaarschap maatschappelijke begrippen als economie, geld, gemeenschap en erfgoed verwerkt. Zo ontwerpt ze jaarlijks haar eigen munt waarvoor ze een persoonlijk en algemeen archief gebruikt. De kunstenaars waarvan werk te zien is maken deel uit van haar persoonlijke netwerk en zij selecteerde ze omdat ze gelijk gestemd zijn. Bijzonder vond ik hoe grafisch ontwerpster Eline Mul deel uitmaakte van het opbouwproces door in de scenografie en het ontwerp van het begeleidende boekje een collage met werk van alle deelnemende kunstenaars van Farida Sedoc te verwerken. Zij deed dat door het werk op alle mogelijke manieren te knippen, weer bij elkaar te plakken, op te blazen en wat je er allemaal maar mee kunt doen. Het resultaat is naar mijn idee erg geslaagd.

Farida Sedoc: Declaration of Rights, Coin by hosselaer
Eline Mul: scenografie tentoonstelling
Roxette Capriles: Wishful Thinking Well
met fantastisch plafond
Van opzij gezien. Ieder wordt uitgenodigd zelf valuta te maken en in de put te gooien
Armando D. Cosmos, overzicht textielwerken
Farida Sedoc: Peace, Love, Unity/ Power, Corruption, Lies
Clélia Zida: Z.T. Op Art in optima forma
Guido Johanss: Studio Afric
Clélia Zida: Z.T.
Sandim Mendes: Installatie
Sandim Mendes: E ka so bo, e mi ku tudu
Herbert Luciole (Barnaby Monk en Laetitia Migliore): Digital Riot Shield
Herbert Luciole (Barnaby Monk en Laetitia Migliore): Digital Riot Shield

Bij galerie Sophie opende een tentoonstelling van Harald van Noordt en Jef Stapel, het werk deed het goed bij elkaar. Het kleurgebruik is bij beiden nogal ingehouden en de formaten van het werk zijn ook niet bijzonder groot wat al te grote confrontaties voorkomt. Ik zag in dat werk een mooi materiaal gebruik waarbij het werk van van Noordt vaak landschappelijk is en dat van Stapel puur abstract.

Ook hier volle bak met de kunstenaars centraal
Jef Stapel
Harald van Noordt
Van Noordt en Stapel
Jef Stapel
Jef Stapel
Harald van Noordt

…ism nodigde Roman Nieuweboer uit om een installatie te maken. Nieuweboer maakt performatieve installaties waarbij hij zichzelf niet spaart. In de installatie die hij bij …ism maakte onder de naam Toegang/Entrance betrekt hij nadrukkelijk ook het publiek bij het werk. Als ik de voorruimte binnen kom blijkt dat de toegang tot de projectruimte is afgesloten door een muur. De kunstenaar vraagt me die muur om te duwen en aarzelend begin ik de behoorlijke massa in beweging te krijgen. Zal die omvallen, wordt die opgevangen op een bepaalde hoogte? Nee, als ik door duw valt het geval met een klap omlaag, (in mijn geval) schijnt fel licht in mijn gezicht en zie ik schaduwen van mensen die tegenover me in de volgende ruimte zitten. Mij wordt verzocht over de omgeduwde massa door te lopen en in de ruimte stappen. De massa wordt weer omhoog geduwd en ik zit in het donker tegen een dichte ingang aan te kijken. Op een bepaald moment wordt een projectie vertoond van een eerdere performance die Nieuweboer zelf uitvoerde en die bij hem naar ik aanneem ook een onzekerheid veroorzaakte die ook mij beving. Het is een interessante kunstenaar waarvan ik wel meer wil zien.

Toegang geblokkeerd
En het gezicht vanuit de achterliggende ruimte

Als laatste was ik nog even bij HOK Gallery waar vorige week een tentoonstelling van Leonor Faber-Jonker opende. Zij maakt subtiele collages die op een bijzonder fraaie manier gepresenteerd worden, ware Objects of Desire zoals de titel van de tentoonstelling luidt. De collages zijn gemaakt met afbeeldingen uit de catalogus van een Kunst- en Antiekveiling die op allerlei manieren zijn bewerkt. De kunstenaar heeft zich zo al die begeerlijke objecten eigen gemaakt.

Object of Desire 9
Object of Desire 1
Object of Desire
Object of Desire 7
Schloss Glücksburg, een mapje met collages
waarvan u er hier twee ziet
en nog een fraai object

Hoogtij

Hoogtij

27 mei 2022

Vanavond vond weer een Haagse Rondgang plaats tijdens Hoogtij. Ik heb een wat beperkt rondje gedaan, maar ik merkte dat de sfeer er weer goed in zat. Daarbij was The other Book wel een grote trekker. Het is een beurs waarin kunstenaarsboeken- en edities en allerlei andere zaken uit de underground worden gepresenteerd. Toen ik bij Quartair binnen liep was ik overweldigd doordat de ruimte stampvol stond met tafeltjes en met belangstellenden. Uit verhalen daarna kreeg ik de indruk dat ook veel publiek van buiten Den Haag hier op af was gekomen, een groot succes dus! Deze beurs gaat nog het hele weekeinde door evenals een aantal andere tentoonstellingen en zondag wordt de beurs afgesloten met een feest vanaf 20.30 u.

Bij deze een indruk van wat ik zag:

Overzicht The other Book
De Billytown presentatie met Nishiko als host
En Elsje zit bij RUW
Alle generaties zijn vertegenwoordigd, zoals hier Ton Martens met zijn activiteiten in druk.
Een gedenkwaardige tentoonstelling!
Dit is echt underground…
met de bijbehorende humor!
Ook Lucius pax zit er bij met PAX-International waaraan yours truly ook een bijdrage leverde!

Vervolgens ging het voort naar …ism met de tentoonstelling Collective Contemplation naar een interessant concept van Ying Lu: meditatie als interactie met materialen! In een on-line workshop met twaalf kunstenaars werd e.e.a. voorbereid en in een sessie van twee uur op donderdag is de tentoonstelling gemaakt:

Fatemeh Hedari: making wasted substances
Frits Dijcks: Writing down Putin’s first (2000) and last (2022) New Year’s speech in Russian.
Zoe d’Hont: starting a listening journal with guidance from Paul ‘Oliveros’ book Deep Listening: A composer’s Sound Practice
idem
Zela Odessa Palmer: Doing Asemic writing on the window
idem
Anastasia Shin: Surface impressions, interior and exterior
Sam Beachy: creating a puzzle from broken glass found in the basement

Dan naar HOK-gallery, de tentoonstelling I wanna be sedated van Matt Plezier. De kunstenaar is uitgenodigd naar aanleiding van The Other Book waar hij ook aanwezig is met zijn imprint MonoRhetorik. In de tentoonstelling veel Punk-sentimenten:

De roemruchte Koekrant van Hugo Kaagman
En guerilla affiches op metaal gedrukt

Dan was Westend ook dichtbij. Daar wordt een tentoonstelling van kunstenaars uit de Spanjaardshof getoond naar aanleiding van het veertigjarig bestaan van dit ateliergebouw. Zondag zijn er ook open ateliers en bij Bos Fine Arts was ook al een tentoonstelling te zien met werk van kunstenaars uit de Spanjaardshof.

De verzameling van Pim Piët
Een zelfportret van John McKellar
Mooi werk van Helène Penninga
Theo ten Have in optima forma
Westend curator Annemiek Lauwerens
Schetsboeken met subtiele tekeningen van Ardi Brauwer

Hoogtij

Alphabet Book

20 mei 2022

Vandaag werd bij HOK Gallery in Den Haag het Alphabet Book van G.J. de Rook gepresenteerd. Ter gelegenheid daarvan voerde de kunstenaar zijn Performance FAKE uit. Hiervan kunt u hier wat zien op de Insta-pagina van HOK Gallery. Zelf was ik te laat om daar bij te zijn. Als aanhanger van de poésie concrète heeft de Rook een aantal portretten van zichzelf laten maken terwijl hij een letter van het alfabet uitspreekt. Die staan in het boekje en zijn groot in de galerie opgehangen. Zelfportretten gerisood op goedkoop papier maar in hoge resolutie, die worden alleen maar mooier lijkt me. Het boekje is een erg mooie uitgave van een kunstenaar die bewust in de marge opereert maar steeds weet te verrassen zoals met deze portretten waarop hij de dentalen, labialen en andere klanken meteen een emotionele lading mee geeft.

Het boekje is te verkrijgen bij de HOK Gallery in Den Haag en als er nog over zijn volgende week bij The Other Book Fair

De kunstenaar en zijn fotograaf/drukker
het alfabet in het groot
De publicatie waar het om te doen is
Een nog groter aantal klanken
En de pers had daar serieuze dingen over te berde te brengen!

HOK Gallery

ПИОНЕР

1 april 2022

Vanavond vond in HOK-gallery de presentatie van Pioneer Magazine #4 plaats, een punk-magazine met werk van musici/kunstenaars. Editie #3 zag begin tachtiger jaren het licht en de medewerkers die nog leven laten met #4 zien dat de geest er nog goed in zit. De tentoonstelling met prints van de bijdragen en ook sommige originele werken ziet er voor een punkpresentatie verrassend licht uit, maar de teksten van Monty Oximoron maken er een rafelig geheel van. Die teksten zijn opgepend direct nadat de schrijver wakker werd en nog half slaperig zijn notitieboekje pakte, ze hebben een bepaalde surrealistische kwaliteit. Het geheel is gecureerd door Gaye Black. De galerie laat weer zien dat zij een bepaalde mentaliteit wil volgen en laat met deze tentoonstelling zien dat de geschiedenis van die gesteldheid niet vergeten wordt. Deze presentatie van het magazine en tentoonstelling worden ook in donderdag geopend in London waarmee het Magazine weer internationaal van zich laat horen!

Overzicht
Overzicht
Overzicht
Overzicht
David Arnoff
Paul Raggity
Gina Birch
Een origineel van Andy Heinz
overzicht
ansichtkaart met tekst van Monty Oximoron
Strip van Jowe head en nep-NME cover van Nick Tesco, tekening van Andy Heintz en tekst van Mikey Vessel
Tekening van Billy Childish

HOK-Gallery

RUW! presentatie

11 maart 2022

Vanavond werden dus RUW! Issues 4 en 5 gepresenteerd bij de HOK Gallery. Een volle bak in een tentoonstelling die door Pim Piët fantastisch is ingericht. Deelnemers aan het magazine hebben erg goed werk ingeleverd en samen met de beide edities van het tijdschrift vormt dit een tentoonstelling die het misschien wel verdient wat langer te hangen dan dit weekeinde. Bij deze een indruk van de enthousiaste opening:

Issue #4 en #5 + back issues
Issue #4 als blok
De opening is TOP!
Er moet wel op het laatste moment nog iets bij
Marian Wijnvoord (Berlijn) deed mee met #4
wandje met pagina’s en werk deelnemende kunstenaars
Haagse dames voor werk uit #5 en deelnemende kunstenaars
Uit dit voormalige schilderij is de bijdrage van Lucius Pax voor #5 gesneden
NYC by Dana LaMonda
Lucius Pax
I was in with the incrowd!
En dat geldt voor meer
Links de bijdrage aan #5 van uw correspondent
vlnr: Ibrahim Ineke, Angeline Dekker, Jessy Rahman en onder arm? Dana LaMonda
Caro Rambonet
Jan Wattjes
Monika Dahlberg
Uit #5: links Pietertje van Splunter, rechts Lucius Pax
Ibrahim Ineke
Pim Piët

RUW!

HOK-Gallery

RUW!

10 maart 2022

Op vrijdag zal een presentatie plaats vinden van RUW! – magazine bij HOK-Gallery in Den Haag vanaf 19.00 h. Issues #4 and #5 worden gepresenteerd en ander werk van de deelnemers woren getoond. De presentatie is het hele weekeinde open. Hoofdredacteur Hans Könings vroeg me in november om mee te doen met issue #5 . Ik maakte een werk gebaseerd op een kleine performance die ik in Berlijn uitvoerde in het kader van het malieveldproject in 2015. Ik schreef de volgende tekst erover in mijn dagboek:

Ich grub in Berliner Boden

Im Antlitz spiegelt sich Berlin

Ich hab mich mit einer Staubmaske gesucht

Da fand ich ein Faden der zu mir führte

In de tentoonstelling toon ik ook twee schilderijen uit mijn Muse serie!

Hoogtij

5 maart 2022

Gisteren kon ik niet naar Hoogtij door persoonlijke omstandigheden, dus vandaag probeerde ik nog eens een rondje te doen. Ik kwam niet ver, want het sociale element nam de overhand en ik wentelde me in de goede gesprekken en normale omgang zoals ik begreep dat de avond hiervoor ook al verliep om in zang en dans te eindigen. Toch bezocht ik nog drie locaties zoals u hier kan zien. Ten eerste Quartair: daar was een pop-up tentoonstelling georganiseerd onder de naam Open! met Quartair-werkers + gasten. Ook was tijdens Hoogtij een aantal Oekraïnse gasten die werk maakten en muziek lieten horen. Bij deze een indruk van de tentoonstelling:

Marlies Adriaanse: Soeverein?
Blanka de Bruyne: Magnitude
Dana LaMonda: Objet Trouvé
Harold de Bree: Borrowed Time
Pietertje van Splunter: Oh… That colour of your eyes!

Vervolgens op naar …ism waar Sanne Kabalt het huis van de galeriehouders enigszins gemodificeerd heeft. The Cough & Other Ghosts heet haar tentoonstelling en het handelt over de kwetsbaarheid van het menselijk lichaam. Met foto’s, video, diaprojectie en tekst heeft ze een mooie beheerste presentatie van haar werk en haar intenties gemaakt. Ook maakte zij een boekje met teksten en foto wat te krijgen is via …ism of haar website.

The Cough – fotografie
The Cough – fotografie
In Pain – slide projection
In Pain – slide projection
Her Photographs – bewerkte fotografie
Her Photographs – bewerkte fotografie
Loom – Video
En de merchandise…

Als laatste HOK Gallery waar zwart wit tekeningen van Bobbi Oskam met invloeden uit de hippie underground-comics en de DIY-publicaties van punks. Hedendaags werk gezien de onderwerpen, maar vooral bijzonder fijn gemaakt. De daarbij getoonde voodoo voorwerpen van Thijs jaeger passen naadloos bij het getoonde werk. Aanstaande vrijdag vanaf 19.00 u opent hier een presentatie van de DIY-tijdschriften RUW #4 en #5 waarin yours truly een bijdrage leverde.

Bobbi Oskam, hoe actueel kan je zijn?
Overzicht Bobbi Oskam
Thijs Jaeger
Bobbi Oskam
Bobbi Oskam
Bobbi Oskam
Bobbi Oskam

Quartair Contemporary Art Initiatives

…ism

HOK Gallery

De surrealistische centrale

10 oktober 2021

Vrijdag opende bij HOK Gallery een tentoonstelling met werk van Louis Lehmann, een nogal ongrijpbare surrealist die zich op allerlei wijzen uitte en naast zijn kunstenaarschap ook nog een carrière als archeoloog had. Lehmann schreef poëzie, componeerde muziek, schilderde, tekende en danste. Hij hoorde bij de Surrealistische Centrale, een groep rond het tijdschrift De Schone Zakdoek waarin ook Emiel van Moerkerken, Theo van Baaren en Gertrude Pape deelnamen. Van hen is ook wat werk opgenomen in deze tentoonstelling. Het werk komt uit de nalatenschap die eerst bij Gerrit Komrij en Charles Hofman was terecht gekomen, maar toen die beiden overleden waren heeft de echtgenote van Lehmann, Alida Beekhuis, het terug gekregen. Daaruit heeft HOK Gallery een keuze gemaakt en op Lehmanniaanse wijze presenteren ze deze keuze nu in de Galerie. Het is interessant werk, nogal ongrijpbaar, zoals de man zelf was. Collages, tekeningen en gouaches zijn samengestelde beelden zonder soms een duidelijke norm bijeengebracht: het cadavre exquis was Lehmann niet vreemd. Bij dat werk zijn ook foto’s van van Moerkerken en collages die van Baaren maakte. Voor de eerste heb ik een grote bewondering en van Baaren is toch een wat meer conventionele kunstenaar. Ik heb geprobeerd een en ander te documenteren, maar door het glas voor veel werk is dat niet helemaal gelukt. Bij deze dus een kleine indruk met de opmerking dat het de moeite waard is deze fascinerende tentoonstelling te bezoeken.

De entree van de galerie is in stijl en nogal surrealistisch
Een boekje dat Gertrude Pape voor Lehmann maakte met daaronder de inhoud van een schoenendoos waarmee Lehmann collages placht te maken.
En nog een wat betere van de site
collages zoals deze
Ook deze is van Louis Lehmann
Een zelfportret van Lehmann en een collage van Theo van Baaren
Een van de vele ansichtkaarten die Lehmann maakte
Tekening en gouache van Lehmann
Louis Lehmann
Ik dacht dat deze ook van Theo van Baaren is
Nog twee ansichtkaarten van Lehmann
en nog een collage
En we kijken nog even bewonderend naar de tijdschriften die in HOK Gallery te koop zijn alvorens weer te vertrekken!

HOK Gallery

Haags Hoogtij

24 september 2021

Het weer was vandaag dat van een prachtige na zomerdag en de avond was nog bijzonder zacht zodat overal in de stad een ruis klonk van alle dingen die we weer kunnen doen na de Coronabeperkingen. Zo leek ook Hoogtij weer als het normaal altijd was op een mooie avond: druk bezochte openingen en overal pratende, drinkende en rokende mensen buiten op straat. Bij deze een kleine indruk.

In de Spanjaardshof werd zelfs gedanst. In Westend bij de installatie van Ildikó Horvàth die onderzoekt hoe tactiele materialen en geluid een ruimte kunnen beïnvloeden. Hier werd gedanst door Guido Dutilh. In de projectruimtes van de Spanjaardshof, de voormalige liftruimtes, had Angeline Dekker een ruimte gemaakt die door twee dansers werd gebruikt om solo’s en duetten in te dansen. Bij bezoek werden groepjes door de dansers door de donkere gangen van de Spanjaardshof naar de projectruimtes geleid.

Naar de eerste etage…
Waar een danseres wachtte
en soleerde
Angeline Dekker had de ruimte goed aangepakt, o.a. met een vorm die aan een schoorsteen deed denken
De wanden leken met inkt en verschillende materialen bewerkt wat qua kleur erg subtiel uitwerkte.
De danseres nam ons mee naar de tweede etage
Waar de danser ons tegen het plafond geplakt opwachtte
en de twee een duet voor ons opvoerden
In een weer door de kunstenares bewerkte ruimte

Verder gaand aan het Westeinde kwam ik bij de nieuwe ruimte van de HOK-gallery. Daar hing een tentoonstelling met werk van Tosca Niterink onder de titel Toscania: portretten van figuren uit The Thunderbirds , een Britse poppenserie die in mijn jeugd erg tot de verbeelding sprak. Ook diverse dames uit de media en Bassie en Adriaan werden in allerlei situaties in vlotte toets geschilderd. Door het gebruikte licht heb ik geen goede foto’s kunnen maken, maar de sfeer van het werk komt toch fijn over!

Ook voor de volle HOK Gallery stond het publiek zich op de stoep te vermaken.
Dames in situaties
Portret van Brains, het brein achter de Thunderbirds
De piloten van de Thunderbirds
En de kunstenares ontvangt nog een mooi boeket

Verder aan het Westeinde, dat op deze manier wel een onverwacht hippe straat wordt, is bij ….ism project space een tekeningententoonstelling te zien onder de naam Drawing Appreciation Day. In het woonhuis van de initiators van het platform vind ik in alle hoeken en gaten tekeningen van het grote kunstenaarsinitiatief Hgtomi Rosa. Tekeningen als deel van het dagelijks leven, een mooi idee op aansprekende wijze uitgevoerd. Na het inrichten hebben de deelnemers elkaars werk becommentarieerd en die teksten zijn te lezen naast het becommentarieerde werk.

Bernice Nauta: Untitled
Joost Krijnen: The menu
Angelina Nonaj: Out of the blue
Anastasia Cistokova: Untitled
Lisa Blauwbroek: Babi Pangang (Feed me drawing #089)
meer in de keuken
en op tafel, u merkt: contekst is ook belangrijk
Topp & Dubio
Daniele Formica: Architrove from the interior of an Etruskan tomb in Cerveteri
Adele Dipasquale: Untitled sketch, for Theresa

Ook klein maar fijn platform: The Balcony verhuisde, nu naar de Kleine Mol straat, waar het een behoorlijk publiek tot op de stoep wist te trekken.

Binnen en buiten publiek
Er was werk te zien dat meer concentratie vereiste dan ik op deze avond kon opbrengen
Het zij me vergeven!

De volgende tentoonstelling is de finissage van een expositie die voor de Coronacrisis was begonnen. Bij Galerie Sophie had Harald van Noordt werk gepresenteerd dat eigenlijk niet goed te zien is geweest en hij besloot het nu nog een keer te tonen: mooi werk, gebaseerd op een mengsel van Japanse penseeltechnieken, monotype en andere methoden. Met beelden van stromend water en verwaaiende begroeiing laat hij het Panta Rei zien in bijna romantische beelden.

aan de stroom
met begroeide kanten
Een leporello-installatie
wat ouder werk
schetsboeken

Update zaterdag 25 september toen ik nog wat meer bezocht:

Een mooie ingehouden presentatie van Jan de Weerd en Lula Valletta bij de etalage van Maldoror was de moeite waard om te bezoeken:

totaal gezicht
Jan de Weerd
Lula Valletta met teksten en foto’s
Ik kon niet achterhalen waar de teksten van kwamen
maar het vormt een mooi suggestief landschap

En als laatste een bezoek aan Billytown waar onder de titel Palmtree toeval leidend was in de keuze van de kunstwerken.

Boven Viola Yesiltac, staand: Joseph Buckley
Peggy Franck
Marius Lut, de subtiliteiten in het oppervlak zijn niet te fotograferen
Sepus Noordmans, bij toeval ontdekte ik het werk achter de radiator
Stevig werk van Jeroen Jacobs op diverse plekken in de tentoonstelling
links Nishiko (2006 – 2008) en rechts Suzie van Staveren (2012-2006) beide werken onafhankelijk van elkaar gemaakt op de KABK
Marius Lut: Untitled

Hoogtij