De surrealistische centrale

10 oktober 2021

Vrijdag opende bij HOK Gallery een tentoonstelling met werk van Louis Lehmann, een nogal ongrijpbare surrealist die zich op allerlei wijzen uitte en naast zijn kunstenaarschap ook nog een carrière als archeoloog had. Lehmann schreef poëzie, componeerde muziek, schilderde, tekende en danste. Hij hoorde bij de Surrealistische Centrale, een groep rond het tijdschrift De Schone Zakdoek waarin ook Emiel van Moerkerken, Theo van Baaren en Gertrude Pape deelnamen. Van hen is ook wat werk opgenomen in deze tentoonstelling. Het werk komt uit de nalatenschap die eerst bij Gerrit Komrij en Charles Hofman was terecht gekomen, maar toen die beiden overleden waren heeft de echtgenote van Lehmann, Alida Beekhuis, het terug gekregen. Daaruit heeft HOK Gallery een keuze gemaakt en op Lehmanniaanse wijze presenteren ze deze keuze nu in de Galerie. Het is interessant werk, nogal ongrijpbaar, zoals de man zelf was. Collages, tekeningen en gouaches zijn samengestelde beelden zonder soms een duidelijke norm bijeengebracht: het cadavre exquis was Lehmann niet vreemd. Bij dat werk zijn ook foto’s van van Moerkerken en collages die van Baaren maakte. Voor de eerste heb ik een grote bewondering en van Baaren is toch een wat meer conventionele kunstenaar. Ik heb geprobeerd een en ander te documenteren, maar door het glas voor veel werk is dat niet helemaal gelukt. Bij deze dus een kleine indruk met de opmerking dat het de moeite waard is deze fascinerende tentoonstelling te bezoeken.

De entree van de galerie is in stijl en nogal surrealistisch
Een boekje dat Gertrude Pape voor Lehmann maakte met daaronder de inhoud van een schoenendoos waarmee Lehmann collages placht te maken.
En nog een wat betere van de site
collages zoals deze
Ook deze is van Louis Lehmann
Een zelfportret van Lehmann en een collage van Theo van Baaren
Een van de vele ansichtkaarten die Lehmann maakte
Tekening en gouache van Lehmann
Louis Lehmann
Ik dacht dat deze ook van Theo van Baaren is
Nog twee ansichtkaarten van Lehmann
en nog een collage
En we kijken nog even bewonderend naar de tijdschriften die in HOK Gallery te koop zijn alvorens weer te vertrekken!

HOK Gallery

Haags Hoogtij

24 september 2021

Het weer was vandaag dat van een prachtige na zomerdag en de avond was nog bijzonder zacht zodat overal in de stad een ruis klonk van alle dingen die we weer kunnen doen na de Coronabeperkingen. Zo leek ook Hoogtij weer als het normaal altijd was op een mooie avond: druk bezochte openingen en overal pratende, drinkende en rokende mensen buiten op straat. Bij deze een kleine indruk.

In de Spanjaardshof werd zelfs gedanst. In Westend bij de installatie van Ildikó Horvàth die onderzoekt hoe tactiele materialen en geluid een ruimte kunnen beïnvloeden. Hier werd gedanst door Guido Dutilh. In de projectruimtes van de Spanjaardshof, de voormalige liftruimtes, had Angeline Dekker een ruimte gemaakt die door twee dansers werd gebruikt om solo’s en duetten in te dansen. Bij bezoek werden groepjes door de dansers door de donkere gangen van de Spanjaardshof naar de projectruimtes geleid.

Naar de eerste etage…
Waar een danseres wachtte
en soleerde
Angeline Dekker had de ruimte goed aangepakt, o.a. met een vorm die aan een schoorsteen deed denken
De wanden leken met inkt en verschillende materialen bewerkt wat qua kleur erg subtiel uitwerkte.
De danseres nam ons mee naar de tweede etage
Waar de danser ons tegen het plafond geplakt opwachtte
en de twee een duet voor ons opvoerden
In een weer door de kunstenares bewerkte ruimte

Verder gaand aan het Westeinde kwam ik bij de nieuwe ruimte van de HOK-gallery. Daar hing een tentoonstelling met werk van Tosca Niterink onder de titel Toscania: portretten van figuren uit The Thunderbirds , een Britse poppenserie die in mijn jeugd erg tot de verbeelding sprak. Ook diverse dames uit de media en Bassie en Adriaan werden in allerlei situaties in vlotte toets geschilderd. Door het gebruikte licht heb ik geen goede foto’s kunnen maken, maar de sfeer van het werk komt toch fijn over!

Ook voor de volle HOK Gallery stond het publiek zich op de stoep te vermaken.
Dames in situaties
Portret van Brains, het brein achter de Thunderbirds
De piloten van de Thunderbirds
En de kunstenares ontvangt nog een mooi boeket

Verder aan het Westeinde, dat op deze manier wel een onverwacht hippe straat wordt, is bij ….ism project space een tekeningententoonstelling te zien onder de naam Drawing Appreciation Day. In het woonhuis van de initiators van het platform vind ik in alle hoeken en gaten tekeningen van het grote kunstenaarsinitiatief Hgtomi Rosa. Tekeningen als deel van het dagelijks leven, een mooi idee op aansprekende wijze uitgevoerd. Na het inrichten hebben de deelnemers elkaars werk becommentarieerd en die teksten zijn te lezen naast het becommentarieerde werk.

Bernice Nauta: Untitled
Joost Krijnen: The menu
Angelina Nonaj: Out of the blue
Anastasia Cistokova: Untitled
Lisa Blauwbroek: Babi Pangang (Feed me drawing #089)
meer in de keuken
en op tafel, u merkt: contekst is ook belangrijk
Topp & Dubio
Daniele Formica: Architrove from the interior of an Etruskan tomb in Cerveteri
Adele Dipasquale: Untitled sketch, for Theresa

Ook klein maar fijn platform: The Balcony verhuisde, nu naar de Kleine Mol straat, waar het een behoorlijk publiek tot op de stoep wist te trekken.

Binnen en buiten publiek
Er was werk te zien dat meer concentratie vereiste dan ik op deze avond kon opbrengen
Het zij me vergeven!

De volgende tentoonstelling is de finissage van een expositie die voor de Coronacrisis was begonnen. Bij Galerie Sophie had Harald van Noordt werk gepresenteerd dat eigenlijk niet goed te zien is geweest en hij besloot het nu nog een keer te tonen: mooi werk, gebaseerd op een mengsel van Japanse penseeltechnieken, monotype en andere methoden. Met beelden van stromend water en verwaaiende begroeiing laat hij het Panta Rei zien in bijna romantische beelden.

aan de stroom
met begroeide kanten
Een leporello-installatie
wat ouder werk
schetsboeken

Update zaterdag 25 september toen ik nog wat meer bezocht:

Een mooie ingehouden presentatie van Jan de Weerd en Lula Valletta bij de etalage van Maldoror was de moeite waard om te bezoeken:

totaal gezicht
Jan de Weerd
Lula Valletta met teksten en foto’s
Ik kon niet achterhalen waar de teksten van kwamen
maar het vormt een mooi suggestief landschap

En als laatste een bezoek aan Billytown waar onder de titel Palmtree toeval leidend was in de keuze van de kunstwerken.

Boven Viola Yesiltac, staand: Joseph Buckley
Peggy Franck
Marius Lut, de subtiliteiten in het oppervlak zijn niet te fotograferen
Sepus Noordmans, bij toeval ontdekte ik het werk achter de radiator
Stevig werk van Jeroen Jacobs op diverse plekken in de tentoonstelling
links Nishiko (2006 – 2008) en rechts Suzie van Staveren (2012-2006) beide werken onafhankelijk van elkaar gemaakt op de KABK
Marius Lut: Untitled

Hoogtij

Hoogtij online

7 maart 2021

Na mijn bezoek aan …ism heb ik de rest van Hoogtij online bezocht om een indruk te krijgen. Niet de rondleidingen van Renate Boere of Giulia Malaperto, maar gewoon de filmpjes die geplaatst waren. Bij deze een overzicht van wat ik zag:

Eerst een informatief interview door Marie Jeanne de Rooij met Yasmijn Jarram over KM21
HOK gallery had een filmpje gemaakt van de mail-art kunstruil actie
En niet toevallig zag ik daarna het filmpje van Peer In gallery met werk van Lula Valletta in Iconoclast
werk naar aanleiding van de dood van Robert Walser
Bij Ruimtevaart is “Es malt” aan de orde met werk van Hans Ensink op Kemna, Elsa Hartjesveld en Paul van der Zande
West End gallery in de Spanjaardshof toont “Carousel” van Pietertje van Splunter
Page not Found toont een boek van Barbara Bloom: A picture, a thousand words, naar het essay van Roberto Bolaño: Labyrinth
Aether Haga laat ons kennis maken met de Bulgaarse kunstenaar Sofia Dimova met Hollandse opleiding
Seelab heeft een naar het mij lijkt consistente tentoonstelling: I’m Not Where I’m Supposed To Be van Biba Cole, Alejandra LC3pez en Daisy Madden-Wells
levendige boel daar lijkt me!
Tot slot Das leben am Haberkampf met een verzameling sculpturale kostuums van Wessel Verrijt

Hoogtij

Art’s 1.000.058th birthday

12 februari 2021

Post van HOK-Gallery:

“A lockdown does not freeze art motion. HOK’s project to celebrate Art’s 1.000.058th birthday on the 17th of January has resulted in a true carousel of mail art. A post on the Vancouver world celebration of Art’s website, a two-hour Fluxus show on the Dutch radio, and a string of messages on social media, has not gone unnoticed. Art poured in from all over the world. Some 50 works of art from all over the world arrived at HOK’s tiny PO Box. From Serbia to the United States, from Sweden to the United Kingdom. And all these works were forwarded by HOK to other artists. Give a present, get a present, birthday-wise. And that in a specially designed envelope by Dutch FLUXUS artist Bob Lens, Riso-printed by Stencilwerck, and with an HOK postal stamp designed by HOK’s artist in residence Lula Valletta. A work of art in itself as a gift for everyone who participated. The complete chain of mail art is to be gazed at here. “

Sympathieke actie waaraan ik graag heb mee gedaan met twee tekeningen:

Kees Koomen: Outside in – inside out – 2021
Kees Koomen: Inside out – Outside in – 2021

En waarvoor ik vervolgens een enveloppe ontving met ontwerp van Bob Lens en poststempel van Lula Valletta:

en daarin deze tekening ontving uit de USA die weer sterke YSLAND-sentimenten bij me opwekte:

Robin Nelson: Across the Pond – 2021

HOK Gallery