Hoogtij

28 september 2019

Gisteren vond Hoogtij plaats in Den Haag, de kunstroute langs platforms en galeries die ik normaal altijd volg. Dit keer was ik mede-organisator en onderdeel van MÊKH-web bij Quartair en had ik andere verantwoordelijkheden. Vandaag heb ik nog twee tijdelijke locaties bezocht waarnaar ik nieuwsgierig was, bij deze dus nog een klein verslag:

Bij Quartair was het rustig wachten op de crowd..

Die zich al snel zou aandienen, goede vrienden

Oude vrienden

Familie

Collega’s

Het ging de hele avond door met een constante stroom bezoekers

lest best: de Baracca cowboys

Mijn dagboek van de tentoonstellingsperiode groeit gestaag. Het werk daaraan verhinderde me rond te gaan op Hoogtij

 

Zondag ben ik nog bij …ism geweest waar dit keer Thomas Bakker werd uitgenodigd. Onder de naam “The place of sculpture in daily life” plaatste hij op diverse plaatsen in het huis uiteenlopende werken. Met als referentie “The Place of Sculpture in the House: Sculpture in the House” (Edmund Gosse – The magazine of Art – London,1995) trekt hij sculptuur en het maken van sculptuur de huiselijke omgeving van …ism binnen. Sculptuur is echter een breed begrip, de kunstenaar lijkt hier het huis naar zichzelf toe te halen door zichzelf te deconstureren en onderdelen van zichzelf, materieel en conceptueel, over het huis te verdelen. Dit zegt niet zo veel over de functie van sculptuur in de huiselijke omgeving als wel over de functie van de huiselijke omgeving voor de sculptuur en de maker hiervan. Wat hierbij een rol speelt is dat het huis in dit geval atelier van de kunstenaar is geweest waar het getoonde werk gemaakt is. Wanneer dat werk getoond wordt is het huis weer een tentoonstellingsruimte waarin onderdelen van de kunstenaar en het werkproces getoond worden. Een vrij fascinerend gegeven waar …ism met de gebruikelijke grootmoedigheid ruimte aan geeft.

In een tussenkamertje dat zo te zien nog under construction is wordt een film getoond. Het doet me sterk denken aan de oude film “les mains d’Orlac” met Peter Lorre

maar de kunstenaar lijkt de protagonist die vooruit voelend met zijn handen rondloopt in het huis

Dan volgt aan het slot een sleutel die het proces misschien in context zet

De ogen van de kunstenaar kijken alle kanten op

Op de gang hangen twee in brons gegoten doeken: de atmosfeer wordt niet meer bepaald door wat er op staat, maar door wat zich er om heen afspeelt.

De leidraad

Een editie van twee foto’s die bij de tentoonstelling verkrijgbaar zijn

De mal voor twee sculpturen die ter plekke gemaakt zijn. Het doet denken aan een KKK-muts op een schilderij van Philip Guston.

Twee halve dia’s op halfkleinbeeld

De met de mal gemaakte sculpturen zijn afdrukken van de arm van de kunstenaar.

Ze krijgen zo iets bijzonder archaïsch…

Dan was ik ook nog even met het project van Baracca. Zij gavenTon Kraaijeveld gelegenheid werk te maken bij het voormalig hotel “Het wapen van Dordrecht op de stationsweg.

Het pand waarin het hotel zich bevond

Kraaijeveld wist daar zoals verwacht wel weg mee….

Hoogtij

Hoogtij

24 mei 2019

Vandaag vond weer een uitgebreide versie van Hoogtij plaats in Den Haag. Ik had het weekeinde voor Athene al veel gezien en aangezien het toch al een opwindende week was hield ik het beperkt. Bij deze een indruk:

Bij …ism project space laat Jean-Philippe Paumier het wezen van bergen beleven. Zo is deze dia van een negatief van een berg ontdaan van de kenmerkende eigenschappen van bergen en openbaart zich het wezen…

Dat geldt ook voor deze video in de hoofdruimte van het gebouw, een “rêverie sur la montagne”

In de gang dient de bezoeker met natte voeten over zeeptegels te lopen en zo de berg als fysieke reactie mee te maken.

Op deze kaart zijn de vouwen en kreukels parallel aan de hoogtelijnen die de hoogteverschillen aangeven, je vraagt je af wat wat is.

De kelder is een verrassende ruimte: boven deze maquette van gestort gips blaast een ventilator die de erosie in bergen aanschouwelijk maakt.

Dan naar Ekster, het nieuwe initiatief van Charlotte van Winden (sorry, ik weet dat je auteurschap bekritiseert..). Daar is de Papierfabriek geïnstalleerd waar met publieksparticipatie een nieuw Art Zine wordt geproduceerd. Publiek wordt van de hippe, populaire en drukke Grote Markt naar binnen gehaald om papier te maken…

Waarmee van alles gebeurt

De bekende zeef met pulp

En het snipperen. Deelnemers krijgen een wit pak aan wat de anonimiteit vergroot

Er zijn ook wel kunst-achtige dingen te zien zoals deze uitvergrote tekst uit het zine

En een zuil met tekens à la Penck

Het Zine dat stelling neemt tegen auteurschap, voor anonimiteit, internationalisme en gemeenschap.

Bij galerie Sophie een gelegenheidstentoonstelling n.a.v. het Spinozajaar met aan eerder in het pand exposerende kunstenaars refererende werken van Sandra Schijf (die een architectuurachtergrond heeft).

Harald van Noordt verruilde de Sorgue voor de Leidse trekvaart met even intrigerend werk.

Bij Maldoror galerie werd Yvo van der Vat uitgenodigd, een gilet jaune aan de Stille Veerkade

Dan naar HOK-galerie waar psychedelische linosneden te zien zijn van Bob de Groof

Met een aan underground-cultuur refererende beeldtaal

Die HOK-galerie is overigens een aardige aanwinst waar men sympathiek ontvangen wordt en waar sinds een jaar toch verrassende tentoonstellingen gemaakt worden.

En dan naar de tentoonstelling Space-Project 02: Lichtend gas van vorming tot in leven ontbonden, een installatie van Machiel van Soest

Een dertigtal vlakken werden beschilderd en in de ruimte aangebracht en twee sculpturen werden geplaatst

Zoals hier in de lege binnenruimte

Waaromheen verschillende atmosferen zich bolden

impressionistisch, expressionistisch

Het ging alle kanten op en maakte indruk

En als noot voor de ingang een kleine expo van dochter Ans van Soest

Hoogtij

Back and Forth

2 december 2018

Bij …Ism in Den Haag werd tijdens Hoogtij een tentoonstelling geopend van Paul Bogaers, een Brabander die we hier niet veel zien. Hij is begonnen als fotograaf en in zijn discipline rekte hij de grenzen al aardig op. Recent is hij begonnen met drie-dimensionaal werk dat in eerste instantie oogt als beelden van geïsoleerde eilandbewoners die van onze cultuur totaal geen weet hebben. Toch zijn er herkenbare elementen in die sculpturen aangebracht waardoor je eerder aan een post-apocalyptische religie denkt dan aan Papoua’s of Amazone-bewoners. …Ism heeft een mooie voorruimte waarin dat dilemma iets duister kolonialistisch krijgt en een achterruimte waarin de sfeer meer die van een verzamelaar in de toekomst ademt. Bovendien wordt op een binnenplaatsje ook nog de eerste video ever van Bogaers getoond: het oogt even surrealistisch als de twee ruimtes die hij heeft ingericht! Terug komend vallen me de foto’s op die in een nogal rafelige lijst zijn gevat: het past perfect in wat de kunstenaar nu uit zijn onderbewustzijn opdiept. Komend weekeinde zal de tentoonstelling nog te zien zijn. …Ism lijkt zo een waardevolle aanvulling op het Haagse kunstenveld te vormen met alweer een tot de verbeelding sprekende show!

Bijgeleverd een zaklantaarntje in de donkere voorruimte, het versterkt het oerwoudgevoel.

Zoals gezegd dus ook foto’s met nogal suggestieve elementen.

En fetish-achtige voorwerpen van natuurlijke materialen

Maskers, rituele voorwerpen…

David Lynch zou hier wel weg mee weten…

Toch kan je zo’n opstelling esthetisch noemen

En deze opstelling in de lichte ruimte zeker!

Wat meer naar de hedendaagse norm geplaatst

En gesculpuurd

Terwijl de video van het werk in een natuurlijke omgeving weer erg verontrustend werkt door de dubbelopnamen

…Ism

 

Hoogtij #42

9 maart 2018

Hoogtij was vandaag erg de moeite waard. Ondanks de regen liepen er aardig wat enthousiastelingen rond om de diverse galeries en initiatieven te bezoeken en terecht, want die moeite werd op diverse locaties beloond. Bij deze een klein overzicht van wat ik zag (andere plekken waarnaar ik nieuwsgierig was volgen nog, je kan niet alles op zo’n avond!)

Moose vierde de aftrap van hun project Passive Activists, een programma van video’s van over de hele wereld. Zij vergeten zichzelf ook niet zoals hier in de video “I`M GONNA BE ON TELEVISION”, vers van de pers door Charlotte van Winden.

Standing room only toen ik er was, met een video van Jesse Budel in de etalage .

Bij Hoorn & Reniers een opening van de tentoonstelling van Janes Haid-Schmallenberg, een jonge Berlijnse kunstenaar die jonge hippe kunst maakt.

Het refereert aan grifitti, outsider-art en wat dies meer zij: een hedendaagse holbewoner!

Quartair viert nog steeds het 25-jarig jubileum, dit keer met een overzicht van recent werk van de deelnemers aan het initiatief. Dit werk, “Alpine Thoughts” is van Marlies Adriaanse

Pietertje van Splunter: Plastic Play (video)

Op de voorgrond “Piano/Forte” van Mike Rijnierse (ism Rob Bothof), een schommel die functioneert als een geautomatiseerde prepared piano. Boven is een werk van Jesse Rahman: “Verlichte gracht, bovenlangs”.

Erik-Jan Ligtvoet laat een verrassend werk zien, eerder een installatie misschien, bestaande uit een serie werken uit de reeks “A Pair of Snakes”.

Astrid Nobel maakte een mooie serie “Tratteggio (ik leerde leegtes vullen)” gebaseerd op restauratietechnieken waarmee ze poogt om verdwenen zaken te herstellen.

Hierboven weer het werk van Jessy Rahman en op de achtergrond is werk van Harald de Bree te zien dat doet denken aan camouflageschilderingen op Engelse boten in de eerste wereldoorlog.

Thom Vink: Aquarium

Ludmila Rodrigues: Politics of Affect – Uitnodigende handen steken uit een houten wand en vragen erom om aangeraakt te worden

Het komt ook erg hulpeloos over om die handen zo te zien reiken naar iets dat niet gezien kan worden, gaaf werk!

 

In de Spanjaardshof was een mooie video-installatie te zien van Karola Pezarro en een werk van Niels de Bakker. In samenwerking maakten zij Pas de Deux, maar hier alleen het werk van Pezarro

Dat erg subtiel is in inhoud en vorm.

Klapstuk was vanavond de opening van …ISM met een project van Topp & Dubio onder de naam “Beïng Stuck in the Middle of the Moment”. Een avondvullend gebeuren met 25 deelnemers in de vorm van performance, installatie, theater… kortom een multidisciplinair gebeuren.

In en achteruimte, genaamd The Past, was een overzicht te zien met de activiteiten van Topp & Dubio door de jaren heen.

Foto’s van eerdere acties en exposities, voor de volgers een feest van herkenning.

Even een tijdsbepaling erbij was wellicht niet echt nodig

Want het heden was zo nadrukkelijk niet het verleden

door de activiteiten die door bekenden en onbekenden werden uitgevoerd dat verwarring nauwelijks mogelijk was. Hier met o.a. Sean Cornelisse en Frans van Lent

Er waren ook onbekenden zoals deze jongen die indruk maakte met zijn vragen aan het publiek

Er werd voorgelezen door Sean en er werd gelezen door Rien Monshouwer in bruisende intermezzi

En de jongeman liet zich kennen tot op de naakte huid!

Een beloftevol begin van een ongewoon initiatief!

De opening van Yaïr Callender had ik door omstandigheden gemist, maar bij deze gelegenheid ben ik gaan kijken naar de tentoonstelling “For the Vision of Abou ben Adhem” wat ook nog een aardige “pun”zou kunnen zijn.

Ik was verbaasd door de manier waarop hij zijn werk in de ruimte had geplaatst

En die ruimte met Berlage-achtige accenten had gevuld, een geest van spiritualiteit en referenties aan oude culturen wasemt door de ruimtes van 1646

Waarbij ook de details indruk maken

Vooral bij deze ruimte moest ik echt aan het gemeentemuseum denken

En weer zijn de details erg geslaagd.

Bij Maurits van de Laar is een solo van Ronald Versloot te zien, een oudgediende die voorstellingen schildert in een trant die speelt met voor- en achtergrond. Het zijn figuratieve beelden in een romantische traditie.

Into the wild…

Er zijn ook een viertal werken op papier te zien. Hierin is de lichtwerking echt virtuoos te noemen.

Tot slot was ik nog even bij Galerie Sophie waar subtiele tekeningen van Maeve van Klaveren te zien zijn

Sensitieve portretjes

Auch ein Rücken kann entzücken!

HoogtijHootij