Display Show

3 februari 2016

De titel Display Show lijkt een pleonasme te zijn, de tentoonstelling die recent bij STROOM in Den Haag is geopend suggereert over de kunst van het tentoonstellen te gaan. Als we er echter zo naar kijken doen we het geheel te kort: er is een keuze gemaakt door een bepaalde inrichting te ontwerpen die de denkbeelden van het collectief dat deze expositie cureerde optimaal tot zijn recht laat komen. Daarbij maakten curatoren Celine Condorelli, Gavin Wade en James Langdon  gebruik van historische tentoonstellingsmodellen die enigszins gemodificeerd hier toegepast zijn. Tevens hebben leden van het collectief eigen ideeën uitgevoerd die zich naadloos met de eerder genoemde modellen samen voegen waardoor een mooi en bijzonder levendig geheel ontstaat waarin onderdelen heel goed tot hun recht komen en je soms zoekt naar kunstwerk en drager. Bovendien is de ruimte als geheel een kunstwerk geworden. Dat is precies wat de leden van Eastside projects uit Birmingham beogen: het belang van de context voor de appreciatie van de werken. Zij hebben voor deze expositie gewerkt volgens de ideeën van Lina Bo Bardi, die in de loop van de periode het heft in handen gaat nemen om het geheel over te laten gaan in haar eigen werk.
STROOM organiseert deze tentoonstelling in het kader van het twee jaar durende project Attempts to read the world (differently) waarbinnen ook de overrompelende tentoonstelling van Neïl Beloufa plaats vond. Deze tentoonstelling is minder agressief, maar minstens zo geslaagd.

P1050478

Zo’n gevel van Céline Condorelli trekt bezoekers

P1050477

“What you promise is what you get” met bankjes van weer Céline Condorelli waarop boekjes van Rita McBride liggen. Links een Abstract Mirror Painting van Charlotte Cullinan en Jeanine Richards

P1050458

Nicole Wermers: Carpets and Glass op een mooi fond

P1050460

Goshka Macuga: Kabinett der Abstracten (after El Lissitzki)

P1050459

Waarin nog een werk van Nicole Wermers, L-type and T-type displays van studenten van Konstfack Interior Architecture en van Ruth Claxton: Model for synthetic worlds, two women

P1050461

Het schilderij van Nathalie du pesquier op de doorlopende achtergrond van Peter Nencini en James Langdon 

P1050462

Amalia Pica: Stage (as seen on Afghan Star)

P1050464

In het eerder getoonde model van El Lissitzki: Simon & Tom Bloor: Universal Beam Structure en daaronder van Amalia Pica: House of Cards

P1050466

Op het bankje met de boekjes van Rita McBride

P1050467

De Abstract Mirror Paintings vind ik ook intrigerend

P1050469

In het souterrain Cornelius: The Collectors Case van Yelena Popova

P1050473

en daarnaast Gavin Wade’s T-Type Display (After Kiesler and Krischanitz) voor Mur découpé van Flore Nové-Josserand

P1050474

Nog meer mooi gehangen schilderijen van Nathalie du Pasquier

P1050475

En hier op de achtergrond nog City Growth Blues van Flore Nové-Josserano die ook boven doorloopt

P1050476

Overzicht beneden met op de video Numinous Objects Collection van Eilis McDonald

STROOM

Advertenties

Balls

21 mei 2015

Nest nodigde het kunstenaarsinitiatief The Mews uit London uit om een tentoonstelling te maken in de serie One Nest Stand. Carlos Noronha Feio en Mikael Larsson van The Mews kwamen naar Den Haag met werk van een aantal kunstenaars die zij kenden en waarmee ze gewerkt hebben in hun eigen ruimte. Daar hebben niet de minsten hun werk laten zien en bij voorbaat was al duidelijk dat ook werk van Martin Creed in Den Haag getoond zou worden. Daarnaast lieten zij weten dat Haagse kunstenaars welkom waren hun werk dat relevant is voor het thema van de tentoonstelling, met de suggestieve titel Balls,  te komen brengen om deel uit te laten maken van de tentoonstelling. De ronkende perstekst deed ook al verwachten dat er dus heel wat ging gebeuren. De eerste indruk bij binnenkomst viel niet helemaal mee, mijn verwachting in een soort kermis-achtige ballenbak te belanden werd in ieder geval niet bewaarheid, het getoonde werk was artsy, esthetisch en de ruimte oogde uitgesproken tam. Als je echter rustig het werk ging bekijken bleek er toch wel wat te genieten. De plaatselijke kunstscene liet het afweten kunst qua, afgezien van wat oplettende lezers. Kennelijk was de open call niet helemaal goed overgekomen. De “gastruimte” sloot daardoor wel mooi aan bij de rest van de tentoonstelling zodat het geheel redelijk homogeen werd en de Hagenaars zelfs goed gemengd hadden kunnen worden met het Engelse deel van de tentoonstelling . De heren van The Mews waren twee dagen in Den Haag en waarschijnlijk had met wat meer voorbereiding en tijd meer bereikt kunnen worden. Hun initiatief om plaatselijke kunstenaars uit te nodigen was echter gedurfd (dat kan goed uit de hand lopen). Het geheel zorgde er in ieder geval voor dat ik weer een aangename avond had in Nest.

P1010334

Overzicht centrale ruimte

P1010335

met overal ballen dus.

P1010337

Martin Creed toonde proppen

P1010340

Schilderijen waren er ook – Alex lawler: Constructivist Painting

P1010342

Deze installatie van Giorgio Sadotti waarin L’éclisse van Antonioni op haar eigen vynil-soundtrack werd geprojecteerd vond ik erg goed

P1010345

Martin Creed: A Crumpled Ball of Paper in Every Room of a House, indeed!

P1010346

Ballengymnastiek van Yelena Popova

P1010348

Bruno Pacheco: Leftovers

P1010350

Dan de plaatselijke kunstscene met o.a. een Malieveldwerkje van uw correspondent onder de naam “Management”

P1010351

Een (naar het mij leek) feministisch werkje waar ik geen naam bij zag

P1010352

Op de grond: Karianne Bueno – from: Doug’s Cabin

P1010353

En op de muur – Karianne Bueno – from: Doug’s Cabin

P1010357

Ik dacht – Eden Latham: Untitled

P1010359

Aart Verheul: Malieveld

P1010361

Terug bij de Engelsen: de naam van deze vond ik niet, maar het stond er wel mooi

P1010362

Yelena Popova: Untitled (Many Moons)

Nest