Gagarin – Rotterdam Contemporary 2017

9 februari 2017

Vandaag was ik eerst nog even op Art Rotterdam waar Wilfried Huet een lezing gaf over Gagarin, het tijdschrift dat hij uitgeeft en waarin beeldend kunstenaars worden uitgenodigd een tekstuele bijdrage te leveren. West heeft op dit moment in Huis Huguetan een  tentoonstelling die is samengesteld door het collectief  HELD, een groep van vier kunst-afficionados waaronder Huet. Daarnaast wordt in de ruimte van West aan het Groenewegje de tentoonstelling Gagarin, Slominsky, Beuys getoond waarin naast werk van Andreas Slominsky en Josepy Beuys ook alle edities van Gagarin te zien zijn. In zijn lezing vertelde Huet over de inspiratie voor het tijdschrift, de band met zijn eerdere beeldende werk en over het verloop van de geschiedenis van Gagarin en hoe de contacten met de diverse kunstenaars verliepen. Het is bijzonder interessant te zien en te horen hoe beeldend kunstenaars de vraag van de redacteur om een tekst te leveren opvatten en naast ingrepen in de vormgeving illustreert het geleverde werk in de meeste gevallen de attitude die de kunstenaar heeft.

p1100281

Wilfried Huet naast een geprojecteerde lijst met medewerkers van Gagarin onder wie zeker niet de minsten

p1100282

Met een overtuigende toon vertelde Huet over de wijze waarop hij kunstenaars er toe overhaalde een tekst te leveren waarna hij overtuigend de verrassing beschreef over het geleverde werk.

p1100284

Een tekst van Alfredo jaar als voorbeeld

Hierna wilde ik toch nog de Rotterdam Contemporary zien waarvoor ik ook een aantal uitnodigingen kreeg van interessante kunstenaars. Bij deze een indruk:

p1100288

Bijna als eerste werd ik verrassend aangesproken door Andreas Martí uit Zürich die ik al een aantal jaar in Athene heb meegemaakt. Zijn Initiatief Diensgebäude laat o.a. werk van hemzelf zien waaronder deze uit nood geboren lamp

p1100291

en ook dit papier werk.

p1100292

Jans Muskee heeft voor de gelegenheid een fraai groot werk getekend: Just what is it that makes today’s homes so differnt, so appealing?

p1100294

Willem Stoop bij WTC-gallery

p1100296

Galerie Ra was erg populair bij de dames met handige toontafels

p1100297

Gryanne Stunnenberg

p1100299

Mooi transparant werk van Klaas Gubbels

p1100300

Prachtig werk van Jan van Munster

p1100301

En nog een meester: werk van Mariëlle Buitendijk

p1100303

Een wandsculptuur van Olaf Mooij bij Bob Smit

p1100304

Babette Kleijn

p1100305

Werk uit een solopresentatie van Lotte van Lieshout bij galerie Wit

p1100306

Nico Parlevliet bij Pictura

p1100308

Paul Bogaers

p1100309

Het lijkt wel of ik Tobias Lengkeek tegenwoordig overal tegen kom!

p1100310

Alweer Olaf Mooij bij Buro Rotterdam

p1100311

Joel Mpah Dooh bij Sanaa

p1100313

Tamara Dees bij Twelve Twelve

p1100314

Het zou me niet verwonderen als het deze Engelse galerie is die de prijs voor de beste presentatie heeft gewonnen: L’étrangère uit London

Dan hing er in de WTC galerieruimte ook nog een tentoonstelling met Rotterdamse meesters, uitgezocht door een selectiecommissie, mooi geheel met ik zeggen met enige omissies:

p1100316

Weer Mariëlle Buitendijk, hors concours wat mij betreft!

p1100318

Prachtige subtiele paneeltjes

p1100319

Inge Aanstoot hoort er zeker bij

p1100320

Evenals Eveline Visser

p1100322

John van ’t Slot

p1100323

Ad Schouten

p1100325

Geert Baas hoort er ook bij! Hij heeft zich er stiekem tussen gewurmt met dit werk op de heren WC

p1100326

en deze bij de dames.

p1100327

en tot slot Anuli Croon

Art Rotterdam Reflections

Rotterdam Contemporary

Eindejaarslijst chmkoome’s blog 2016

2 januari 2016

De koude wind die al jaren uit de rechtse hoek over het culturele veld waait maakte de afgelopen maanden flink slachtoffers!  Tijdelijke oplossingen werden in bepaalde gevallen wel gevonden, maar structureel gaat het bepaald niet goed. In het Haagse spelen daarnaast nog meer zaken een rol. De ontwikkelingen in het vastgoed en in de Haagse infrastructuur zorgen er voor dat Haagse kunstenaarsinitiatieven met hun hele hebben en houwen van hot naar her gestuurd worden. De ontwikkelingen in de Binckhorst zijn in dit opzicht tekenend: Billytown begon met een ambitieus programma en een heel nieuwe opzet en zal in april het veld moeten ruimen. Locatie Z was naar haar derde expositielocatie in een jaar verhuisd, ook in de Binckhorst , het zal daar weer weg moeten. Dat gebied leek veel mogelijkheden te bieden voor de kunstensector, maar de stedelijke ontwikkelingen en met name het gereed komen van de Rotterdamse baan zorgen er voor dat het gebied ook commercieel aantrekkelijk wordt. Daarnaast is er mede ten gevolge van de immigratie een behoefte aan woonruimte en er wordt naarstig gezocht naar kantoorruimtes die tot wooneenheden kunnen worden omgebouwd. Het gevolg is dat kunstenaarsinitiatieven met enorme onzekerheid blijven zitten over hun situatie.

Deze eindlijst is beperkt. Ik heb afgelopen jaar minder gezien wegens diverse reizen die ik mede ivm onderzoek heb gemaakt. Daarnaast ben ik ook uitgenodigd om jaarmeester te worden van het Apprentice-Master Project van Kunstpodium T en dat heeft me ook nogal bezig gehouden, de resultaten zijn op deze site de komende maanden te bezichtigen. Een bijkomend voordeel is wel dat ik regelmatig het land in zal gaan voor de erbij behorende tentoonstellingen en dus ook andere exposities in de omgeving zal zien. Zo ben ik recent al een paar keer in Park en de Pont geweest waar ik normaal wat moeilijker kom. Bij deze de toppers zonder hierarchie:

In Den Haag is Parts Project nadrukkelijk aanwezig met een paar waanzinnig goede tentoonstellingen waarvan ik vooral Show me Your Vital Parts top vond.  De installatie van Pim Voorneman droeg als entrée bij aan de gelaagdheid van de presentatie.
Het weekend waarin A day to clay a bust van Topp&Dubio plaats vond in 503 was gedenkwaardig, het interessante initiatief gaat rustig zijn eigen weg (dit weekend met Joost Rekveld) en de heren gaan door met acties in straten enzo..
Quartair maakte met Drawing Front een mooie tekeningententoonstelling en de tentoonstelling van Frank Halmans bij Ramakers was ook heel goed.
De tentoonstelling over Vilèm Flusser bij West past mooi in een zich steeds duidelijker aftekenend programma dat met het in gebruik nemen van Huis Huguetan nog veel meer mogeljkheden heeft zich te ontwikkelen. De recente tentoonstellingen See How the land Lays/Gagarin zijn daar een mooi voorbeeld van.

Baracca maakte bij Locatie Z de afsluiting van haar “Inside Job” project in een vrij moeilijke omgeving wel een goede show. Locatie Z zelf heeft op die locatie, het Helena van Doeverenplein,  kort maar hevig gefunctioneerd na eerst met All You can Eat van Ockenburg afscheid te hebben genomen. Thijs Ebbe Fokkens maakte onder de naam Escapist Cookbook een grote installatie die indruk maakte en de recente expositie The Group van The Holls-Collective, dit keer in de Binckhorst,  laat zien dat het potentieel ondanks alles onaangetast blijft.
Billytown maakte haar belofte volop waar met een serie tentoonstellingen: de solo van Marius Lut, de mooi onbevangen tentoonstelling Can’t do Nothing die door Bernice Nauta werd gecureerd en de nu nog te bezichtigen tentoonstelling van Iede Reckman, For All but Finitely Many, maken het om wanhopig van te worden dat zij weer verkassen moeten. Hopelijk vinden ze een manier om zo door te gaan.

Galerie Maurits van de Laar vierde zijn vijfentwintigjarige jubileum met een tentoonstelling die aangeeft dat de galeriehouder een mooi breed programma heeft ontwikkeld dat hem een sterke plek in de Haagse galeriewereld bezorgt. De tentoonstelling Auszeit van Diederik Gerlach in oktober was bijzonder fraai!

Helaas moeten we afwachten wat met een andere sterke galerie, Nouvelles Images, gebeurt nadat Erik Bos helaas veel te vroeg overleed. En, talking about galleries: De Art The Hague beurs begint nu wel smoel te krijgen, alleen het randgebeuren oogt bijzonder rommelig en hap-snap: kan daar niet een goede curator op gezet worden?

Galerie Durst Britt&Mayhew gaat onverdroten voort op de ingeslagen koers met een vrij ambitieus programma dat mooie tentoonstellingen oplevert, de tentoonstelling van Wieke Wester en Alexandre Lavet waren niet te versmaden!

STROOM blijft instelling van het jaar voor mij, zij zijn de spil van de Haagse kunstwereld en het hele land is daar jaloers op. Het twee-jarige project dat ze uitvoeren, Attempts to read the World (Differently) , vindt doorgang met intrigerende tentoonstellingen:  na vorig jaar de tentoonstelling met Neïl Beloufa te hebben gemaakt zagen we dit jaar de Display Show met Celine Condorelli, Gavin Wade en James langdon en nu het project Three Exhibits, Five Acts dat zich na de grote video-installatie van Max de Waard interessant ontwikkelt.

Dat de wind in HEDEN uit een andere hoek waait is ook duidelijk: met een consequente serie tentoonstellingen en deelname aan beurzen proberren zij hun bekendheid te vergroten en een aantal door henzelf gebrachte kunstenaars te promoten. De HEDEN-start prijs is een mooi intitiatief en tentoonstellingen als die van Ingrid Mol en Theo Jansen zijn altijd de moeite waard om te bezoeken.

Het Malieveld-project blijft interessant voor mij persoonlijk als laboratorium en incidenteel komen ook anderen daar werken op zaterdagochtend. Zo werd op 9 april het vierjarig jubileum gevierd met een aantal deelnemende kunstenaars.

Buiten Den Haag vind ik PARK in Tilburg toch heel bijzonder met o.a. een zomer-installatie van Yona Friedman en een fantastische tentoonstelling als Mwili na Akili met Charlote Schleiffert en Paul Bogaers. Lekker licht, een tentoonstelling die Eelco van der Lingen maakte voor het Centraal Museum in Utrecht vond ik erg de moeite waard en het was fijn om te zien dat ook This Art Fair in de beurs van Berlage wat meer karakter begint te krijgen. Het is goed dat individuele kunstenaars zich hier kunnen aanmelden.

Internationaal werd ik geraakt door de Robert Ryman-tentoonstelling in DIA-arts centre in New York, de Duchamp en Brancusi opstellingen in het Philadelphia Museum of Modern Art, de Barnes-Collection in Philadelphia, de heropening van het SF MOMA met een prachtige inventieve nieuwe vleugel en een fantastische brede presentatie van o.a. Elsworth Kelly. Verslagen stonden op Facebook, maar daar moet je kennelijk toch niet te enthousiast gebruik van maken want na een album met al mijn Malieveldwerk zijn nu ook drie van mijn U.S. albums verdwenen. Ik zal proberen in de loop van de komende maanden verslagen op dit blog te zetten.
De tentoonstelling van Annemiek Lauwerens in een kapel in Pernes les Fontaines in Zuid Frankrijk liet voor mij zien dat context heel belangrijk kan zijn voor het werk van een kunstenaar.

Ik had graag nog gezien:
Manifesta 11 in Zürich, Beat Generation in het Centre Pompidou, Georgia O’Keeffe in de Tate gallery, Machiel van Soest na Billytown ook in P.S. Projects met SequenceErik van Lieshout in Wiels, Francys Alys in de Wiener Sezession, de collectie Chtchtoukine in Fondation Louis Vuitton in Parijs en last but certainly not least: Carte Blanche voor Tino Sehgal in het Palais de Tokyo.

CD van 2016 (nog maar net binnen): Radiohead – A Moon Shaped Pool

Boek van 2016: Stefan Hertmans –De Bekeerlinge

Filmserie van 2016: Game of Thrones season VI,

 

 

See how the land lays/Gagarin, the Artists in Their Own Words

4 december 2016

West opende tijdens Hoogtij een nieuwe dubbeltentoonstelling in huis Huguetan, de voormalige behuizing van de Hoge Raad waar ik nog niet was geweest en in de eigen ruimte. Huis Huguetan is een indrukwekkend gebouw waar het niet eenvoudig is om een tentoonstelling in te richten. Het zet West weer op scherp na jaren aan het Groene wegje te hebben tentoongesteld. De huidige tentoonstelling daar is gemaakt met kunstenaars die in het tijdschrift Gagarin zijn gepubliceerd. Dit tijdschrift, een initiatief van kunstenaar Wilfried Huet uit Antwerpen, publiceert teksten van beeldend kunstenaars die daar voorheen geen ervaring hadden. De tentoonstelling is nu gemaakt door HELD, een kunstenaarsgroep uit Antwerpen waarvan Huet deel uit maakt. De portefeuille is bepaald indrukwekkend, een internationale staalkaart van beroemde kunstenaars. De lijst in Huis Huguetan mag er bepaald ook wezen zoals u hieronder kunt zien:

p1090383

Latifa Echakch: Encrage ((l’appareil photo Kodak) & Encrage (Le carton des vinyles)

p1090384

Gabriel Kuri: Flat Hole

p1090387

Fabio Zimbres: The Books 1994-2016

p1090388

Hier een andere kijk op het werk van Kuri en Zimbri

p1090392

Video- Marilou van Nierop: Total recall of mundane conversations, daarnaast – Edith Dekindt: Laboratory 1 – Capillarity with coffee

p1090393

Guillaume Bijl: Nieuwe Demokratische Partij

p1090394

Idem

p1090396

Suchan Konoshita: Aber auch dann fehlt ein Fehler

p1090397

Suchan Konoshita: Aber auch dann fehlt ein Fehler

p1090400

Suchan Konoshita: Aber auch dann fehlt ein Fehler

p1090404

Javier Tellez: One flew over the void (bala perdida – lost bullet) Verslag van een menselijke kanonskogel die de Amerikaans Mexicaanse grens over werd geschoten

p1090406

Saâdane Afif: The Fountain Archives – een verzameling foto’s van de pisbak van Duchamp

p1090407

Die inmiddels erg groot is geworden

Het tweede deel van de tentoonstelling, Gagarin, the Artists in Their Own Words, is te zien in de galerieruimte aan het Groene Wegje. Alle tot nu toe uitgekomen edities van Gagarin hebben een eigen voetstuk en een lege sokkel is voor de nieuwe en tevens laatste editie die in januari uit komt. Daarbij is dan ook een vroege publicatie die Andreas Slominsky in een serie van drie uitbracht. in dit boekje, (Grün) Die Geige, Die Geige  heeft hij een aantal concepten beschreven die een aantal associaties losmaken die in zijn carrière belangrijk zijn en waar hij steeds op terug komt.
De derde kunstenaar is Joseph Beuys, van hem zijn een viertal schetsboeken in facsimile te zien: 4 Bücher aus: Project Westmensch uit 1958,  waarmee hij zijn Erweiterte Kunstbegriff begon te vormen. Een intrigerend geheel zo samen, de teksten in alle edities van Gagarin, het boekje van Slominsky en de boeken van Beuys doen allen bewust of onbewust aan conceptontwikkeling, het is een bepaald soort kunst dat daar baat bij heeft, een kunst die verder gaat dan een plaatje in de galerie. Dat is ook met nadruk wat de kunstenaars in Huis Huguetan niet willen laten zien

p1090472

De edities van Gagarin verschijnen in series van elf, de eerste elf hebben tekst op de cover

p1090474

Op de tweede serie staan foto’s

p1090475

De sokkels met alle edities

p1090477

En een sokkel voor de laatste te verschijnen editie

p1090479

Het boekje van Slominsky

p1090480

en de prachtige boeken van Beuys

p1090481

met teksten, potloodtekeningen maar ook schilderingen

p1090483

Of een combinatie van alles

p1090484

Het zijn een soort kasboekjes waarn de kunstenaar werkte, er zit nu een mooi transparantje omheen.

West

Bodenlos

1 april 2016

West Den Haag heeft op dit moment een ambitieuze tentoonstelling in huis met Without Firm Ground, Vilém Flusser and the Arts, een tentoonstelling die ze in samenwerking met ZKM, Zentrum für Kunst und Medientechnologie, Karlsruhe & Akademie der Künste Berlin organiseren. Flusser was een Joodse filosoof, cultuurcriticus en mediatheoreticus die  op negentienjarige leeftijd Praag ontvluchtte voor de nazis. Zijn hele familie die is in de kampen vermoord. Hij trok vervolgens als de archetypische zwervende Jood over de wereld terwijl hij zijn ideeën ontwikkelde. Mensen die de grond onder hun voeten zijn verloren kunnen als laboratorium voor de anderen functioneren vond hij. Taal schiet tekort als communicatiemiddel, in plaats daarvan ontwikkelde hij ideeën over technische beelden die daarvoor in de plaats komen. Tentoonstellingen zijn een achterhaalde manier van kunst presenteren. die zijn markt gestuurd en hebben geen esthetische en sociale functie meer afgezien van een vorm van zelfbevestiging wat heel actueel klinkt in deze tijd van blockbusters en “must-see”-tentoonstellingen. Flusser geloofde in tentoonstellingen als web van mogelijkheden zonder doel, hiërarchie of chronologie, een Möglichkeitsraum die de dialoog tussen kunst en leven gaande houdt, waar vrije ontmoetingen kunnen plaats vinden en waar flexibele standpunten mogelijk zijn.
Hij is in 1991 onverwacht door een auto-ongeluk om het leven gekomen en de huidige tentoonstelling , die dus ook in Karlsruhe te zien was is een samenwerking tussen studenten, kunstenaars, academici en curatoren. Hij stelde dat de mens alleen kan overleven in het geheugen van anderen en deze samenwerking is het levende bewijs daarvan. Flüsser zelf is duidelijk overal aanwezig in foto’s en video’s, maar ook in de interpretatie van teksten van de medewerkers aan deze tentoonstelling. Te zien zijn ook boeken uit de bibliotheek van Flüsser en artikelen in kranten en tijdschriften waarmee de receptie van zijn ideeën een beeld krijgt. Het vormt samen met het publiek een waar netwerk van verbindingen waarin ieder zijn interesse kan volgen en kan reageren op wat hem of haar inspireert.
West organiseert naast deze tentoonstelling een internationaal symposium genaamd Transcoding Flusser, Synthetic Thinking in de KABK  op 16 en 17 april waar verder zal worden in gegaan op de ideeën van Vilém Flüsser die mij persoonlijk intrigeren en die de tijd ver vooruit lijken te zijn.

P1060012

Fred Forest: les gestes du professeur, gebaren als technische beelden als alternatief voor het gebruik van taal.

P1060013

Uitspraken staan overal op de wanden van de galerie

P1060014

Onderzoek van web-designer JODI naar het gebruik van Internationale domeinnamen en niet latijnse lettertypes.

P1060015

Video met Vilém Flusser

P1060016

Boeken uit Flussers bibliotheek

P1060017

De man zelf deed me in dit soort opnamen aan Joseph Beuys denken

P1060018

Cyriak: Chimpnology, als een miljoen chimpansees eindeloos op een typemachine zouden tikken, dan zouden in verloop van tijd alle teksten die ooit geschreven zijn en alle teksten die nog geschreven worden produceren.

P1060021

Haroun Farocki: Catch Phrases-Catch images, A conversation with Vilém Flusser, over de manier waarop de voorpagina van Bild-Zeitung is samengesteld

P1060022

Niet over fotografie, maar over het tekort schieten van taal en hoe we een wereld van technische beelden binnen treden. Dit begon met de uitvinding van de fotografie: De camera doet wat de fotograaf wil, maar de fotograaf kan alleen verlangen waar de camera toe in staat is!

P1060024

Louis Bec’s onderzoek reflecteert Flusser’s ideeén

P1060027

In de vitrine’s persreacties en artikelen over en van Flusser

P1060029

Matthias Müller: Vacancy, een video/film compilatie over Brasilia als beeld van hoe volgens Flusser “mensen hun ideeën kunnen realiseren om zo de realiteit radicaal te kunnen veranderen.”

West

COME-GO-STAY

24 november 2015

Op het laatste moment zag ik toch nog even de tentoonstelling van Emily Kocken, of althans, wat daarvan over was.Ik heb de indruk dat de openingsperformance (en misschien de Salon Sémiotique tijdens de tentoonstelling) belangrijk waren voor de perceptie van het werk. Nu zie je alleen nog video’s van een strandperformance en overblijfselen van wat in de galerie is uitgevoerd. . En nog een werk op doek en wrijfletters waarvan de betekenis me niet geheel duidelijk werd. De werken met een ras-poedel intrigeren danig door het contrast tussen de performer en de hond en dat is ook de bedoeling als ik de teksten over de tentoonstelling lees. Die zijn gebaseerd op het gedicht Sacred Emily van Gertrude Stein, wat de wat surrealistische aard van het geheel verklaard. Het boekje IMPERATIVO! Femina e canino dat de kunstenaar schreef en dat bij de tentoonstelling ligt ter continuering van de attitude van waaruit het werk gemaakt is ademt ook die geest en is een mooi bezit. Volgende keer  de performances meer prioriteit geven dunkt me!

P1040692

COME-GO-STAY !-VI

P1040695

COME-GO-STAY detail

P1040696

COME-GO-STAY in de galerie

P1040697

Bridal Room

P1040699

COME-GO-STAY in de galerie

P1040700

Op een dog walk die nog te bewonderen is

P1040701

Drinking Bowls

P1040703

Een ouder werk: Read-In Cinema

West

 

Symposion + Museumnacht

5 september 2015

De dag begon al vroeg vandaag. Direct na het Malieveld begon om 12.00 u in de grote kerk het symposium van West: 100 Years from now. Hierin werden in een aantal lezingen en panelgesprekken met deelnemers uit verschillende disciplines onze relatie met tijd onderzocht, met name in verband met culturele productie. Eloïse Sweetman, die door West is gevraagd dit symposium te organiseren, heeft een aantal originele invalshoeken gevonden om de thematiek te belichten. Het is jammer dat Vincent Icke (over dikke Icke gesproken!) het nodig vond om te vertrekken, omdat hij niet op zijn wenken bediend werd. De eerste paneldiscussie die ik meemaakte kwam misschien wat traag op gang door de uitgebreide introducties van de deelnemers, ik had daar wat meer wisselwerking verwacht. Dat neemt echter niet weg dat het gebeuren voor zo ver ik het mee maakte erg interessant was. Vooral het laatste panel met een aantal Haagse gasten maakte wel wat los. Roos van de Put was hier gespreksleider en zij deed dat op een stimulerende manier waardoor het duidelijk werd dat in Den Haag de benadering van de ontwikkelingen in de culturele sector erg divers is en blijft.

P1030337

Marie José Sondeijker en Eloïse Sweetman voor de introductie

P1030340

De dag werd gepresenteerd door Chris Keulemans

P1030341

Eerste spreker was Prof. Sandra Kemp, die verbonden aan het Victoria and Albert Museum in London de toekomst uit vormgeving en ontwerp van gebruiksvoorwerpen zoals die in het V&A verzameld worden wil afleiden. Ken het verleden en hoe dat zich heeft ontwikkeld en u zult vanuit het heden meer over de toekomst kunnen zeggen!

P1030342

Na de afgang van Prof Icke sprak filosoe Michelle Bastian over Clock-time, door klokken in verband te leggen met de hen bepalende elementen , door elementen te veranderen kan op creatieve alternatieve wijze tijd gemeten worden.

P1030343

De eerste paneldiscussie werd begonnen met een introductie. Hier vertelt kunstenaar Lotte Geeven over haar nieuwe project waarin een specifieke plek 24 uur vanuit diverse disciplines beschreven wordt, waarna alle data in een bibliotheek worden tentoongesteld in een min of meer sculpurale omgeving.

P1030345

Hier kwamen veel schema’s en modellen bij kijken zoals hier disciplines en observatiepunten

P1030347

Lynne van Rhijn sprak vanuit haar praktijk als medewerker van de RKD, documentatie vergt anticiperen en een blik op de toekomst.

P1030348

Jacob Voorthuis is kunsthistoricus die filosofie doceert aan de TH Eindhoven. De man wist met zijn precieuze toon erg zinnige bijdragen te leveren aan de discussie

P1030354

Die gemodereerd werd door kunsthistorica Brigitte van der Sande (rechts)

P1030355

Het publiek was in grote getallen op komen dagen in de sfeervolle kerk.

Na de eerste paneldiscussie nam ik een pauze, waarin ik naar HEDEN ging. Daar vond de opening plaats van de tentoonstelling van Hinke Schreuders, een erg geslaagde tentoonstelling die onder de titel Struisveren nieuw werk laat zien. De kunstenaar heeft al werk in de collectie en het is dus al regelmatig in de opstelling te zien. Dit recente werk is bijna Haags te noemen in een bepaalde ingetogen chique met een licht weemoedige uitstraling. Die weemoed verwoorde Wim noordhoek mooi in zijn openingstoespraak waarin persoonlijke herinneringen aan een kunsthistorisch perspectief werden geweven. De tentoonstelling is nog de hele maand te zien.

P1030362

Wim Noordhoek tijdens zijn openingspraatje

P1030366

Een mooie opkomst voor HEDEN

P1030367

P1030368

P1030369

P1030370

P1030371

P1030372

P1030373

Dit is een editie, gebaseerd op bovenstaand werk, die de komende weken zal worden vervaardigd in de tentoonstellingsruimte en te koop is bij HEDEN

P1030357

En het thema Open en Bloot van de museumnacht was aanleiding voor HEDEN om werk van uw correspondent op te hangen samen met werk van Hinke Schreuders en Michael Kirkham

Terug in de grote kerk vond een slotdebat plaats over hoe de Haagse culturele toekomst er uit moet zien. Roos van de Put leidde een gesprek met Arno van Roosmalen, Jacko Brinkman, Franz Kaiser en Sis Josip. De laatste stelde zich voornamelijk vrij recalcitrant op, met name bij de ideeën die Arno van Roosmalen te berde bracht over de veranderende kunstenaarspraktijk en wat daarbij wellicht nuttig zou kunnen zijn. Frans Kaiser leek me door zijn praktijk dermate onthecht dat hij niet echt voeling heeft met het werk in het veld en Jacko Brinkman maakte duidelijk dat hij HEDEN zich in een didactische rol zag ontwikkelen

P1030374

Entrepreneur/kunstenaar Sis Josip was aanwezig met een model om zijn modewerk Viktor en Wolf te promoten

P1030381

Hij had een kort introductiefilmpje laten maken door Charlotte van Winden die het laatste eindexamen van de KABK indruk maakte met haar installatie in de kelder van de academie.

1646 had een opening met de tentoonstelling Highway van Momu & No Es, twee Catalaanse kunstenaars. Publieksparticipatie is belangrijk hierbij, toeschouwers werd gevraagd te wachten tot ze naar binnen mochten. Binnen gekomen werd hen gevraagd in een bepaalde situatie plaats te nemen waarna een performance/video-voorstelling werd getoond. Een trio zangeressen zong driestemmig en video werd op drie schermen geprojecteerd met teksten, water en logo’s, ik begreep er niet veel van, maar het was duidelijk heel erg van nu en de zang was bepaald fraai.

P1030382

Tijdens de projectie van een snelweg werd gevraagd je hierin te verliezen

P1030383

De zangeressen met een andere projectie

P1030385

Consumentenartikelen

Tot slot was ik nog even in nest die een aan het thema van de museumnacht verbonden tentoonstelling heeft gemaakt: Underneath we’re all naked Veel schilderijen van Niels Smits van Burgst, fetishistische foto’s van Lotte Reimann en een Reality-TV-achtige video van Sander Breure en Witte van Hulzen. Daarnaast was er gelegenheid tot naaktmodel tekenen wat ik met veel plezier nog een keer heb gedaan.

P1030388

Een aantal foto’s die Lotte Reimann verzameld heeft.

P1030391

Masturbatiescenes van Niels Smits van Burgst

West

HEDEN

1646

Nest

 

For the Common Good

14 maart 2015

Bij West in Den Haag is een Nieuw Zeelands collectief genaamd Et Al. uit Auckland aangeland dat daar een, naar het mij voorkomt, totaalinstallatie hebben gemaakt die vandaag geopend wordt. Die indruk van totaalinstallatie wordt veroorzaakt door de overal aanwezige Occupy-esthetiek: met eenvoudige voor de hand liggende materialen worden teksten geplakt, afscheidingen gemaakt door doeken over een lijn te hangen en tegelijkertijd wordt met moderne technologie van alles te voorschijn getoverd, zoals bijvoorbeeld een projectie van google-earth in combinatie met een 3D landschapsanalyse. Een overal voorkomend beeld zijn de zwarte vlakken die over teksten, partituren en affiches zijn geschilderd. De titel van de tentoonstelling, For the Common Good,  suggereert dat dit voorkomt dat informatie gelezen of gezien kan worden “In het algemeen belang” wat in combinatie met body bags wel ongeveer de sfeer weergeeft die momenteel in verband met terrorisme gecreëerd wordt. Later weet tijdens een performance pianiste Andrea Vasi nog behoorlijk wat lyriek te toveren uit op een dergelijke manier bewerkte partituren van Samuel Holloway.

P1000736

Een wonderlijk tafeltje met bewerkte kaarten

P1000737

in een afgeschermde ruimte

P1000738

Het kleurgebruik is nogal Germaans

P1000739

met een activistische esthetiek

P1000740

Het werkt wel, maar hoe?

P1000741

In de muziekkamer hangen digitale prints van de partituren

P1000743

Die ik erg mooi vind, het doet aan Joseph Beuys denken

P1000744

In de bovenzaal worden video’s getoont onder de naam Non-Existent in the Everyday World

P1000748

Dit is het begin van de performance waar de pianiste op aan John Cage-achtige wijze de snaren beroert

P1000752

waarna de partituur ter tafel komt

P1000755

en de pianiste Andrea Vasi zich bepaald niet door de doorhalingen laat ontmoedigen

West

Theory of Freedom

31 januari 2015

West neemt weer uitgebreid deel aan de Rotterdamse feestweek met een grote presentatie van het werk van Bjørn Melhus. Een drieklapper met films tijdens het IFFR, een presentatie en debat in de Kunsthal en ook in de galerie. Daar werd, gezien het intensieve programma,  vandaag geen echte opening gehouden, maar de gehele middag kon het werk bewonderd worden. Om alvast een indruk te krijgen ben ik even gaan kijken en deze presentatie maakt wel nieuwsgierig naar de rest: een aantal videowerken zijn te zien in de galerie en daarin wordt het totale medialandschap gedeconstrueerd en kritisch gereconstrueerd,  met een gevoel voor clichés en mediastrategieën die het gebruikelijke bombardement dat op ons af komt flink relativeert. De kunstenaar figureert er zelf steeds in met verschillende gedaantes. Het zijn soms hilarische, surrealistische opnamen die eigenlijk weinig zeggen en veel laten zien. Het vergt wel tijd om dat allemaal op waarde te schatten en ik was er slechts om een indruk te krijgen en die was dus bepaald erg gunstig!

 

P1000222

Deadly Storms

P1000223

From the IFFR-compilation

P1000224

Policia

P1000225

City

P1000226

Een koor uit Oral Thing

P1000228

Oral Thing

P1000230

Uit Captain

P1000233

Uit Captain

P1000234

The Castle

   West

Morir soñando

15 januari 2015

Massimo Grimaldi is de kunstenaar die in 2009 de MAXXI 2per100 competitie won en vervolgens 700.00 euro  gebruikte om een kinderhospitaal te bouwen in Port Sudan in Sudan in het EMERGENCY kindergeneeskundig centrum. Een geëngageerd kunstenaar die zich de betrekkelijkheid van kunstzinnige bezigheden bewust is. Daarnast is het ook een nogal formalistisch kunstenaar die in diaseries stadsgezichten, portretten bewerkt en abstracte beelden tovert in technieken die in de  wereld van de reclame en de moderne publiciteit volop gebruikt worden. Het levert fascinerende beelden op die een bijna hallucinante ervaring geven. Een wonderlijke geval, deze kunstenaar met een tentoonstelling die je doet nadenken over de ontwikkelingen in dehuidige Westerse maatschappij.

P1000036

In deze blauwe box wordt een playlist afgedraaid die een relatie heeft met de maand oktober van het afgelopen jaar: October 2014 Playlist. Tijdens de opening van de tentoonstelling werd de box gebruikt voor een performance.

 

P1000032

Naast de box afwisselende abstracte beelden

 

P1000033

Steeds zijn deze voorstellingen in paren op de muur aangebracht

P1000037

Ook de portretten zijn bewerkt

P1000043

De serie dia’s met fotoverslag uit het EMERGENCY-child hospital documenteert de activiteiten in het ziekenhuis

P1000044

Destijds werd een dergelijk verslag van de bouw van het ziekenhuis op de buitenkant van het MAXXI in Rome vertoond

P1000047

Een serie dia’s van Venetië wordet bij West getooond

P1000051

Maar de portretten vind ik het meest verwarrend

P1000052

en soms ook gewoon mooi!

  West

Maurits & More

7 november 2014

Eindelijk wat tijd voor galeriebezoek: eerst even bij Maurits van de Laar langs om het werk van Karin van Dam en Ed Pien te zien, dit weekeinde sluit de tentoonstelling. Het is een levendige boel in de galerie door de ruimtelijke tekeningen van van Dam die zoals gebruikelijk een mooi gevoel voor materiaal tentoon spreidt. Het combineert mooi met het werk van de Canadees Ed Pien die nu ook uit aluminium gesneden werk toont dat van de wand los komt en zo de eigen achtergrond bewerkstelligt.

IMG_6382

Karin van Dam, geïnspireerd op Italiaanse architectuur

IMG_6383

Ed Pien

IMG_6385

Karin van Dam

IMG_6386

Ed Pien

IMG_6387

Zaaloverzicht met werk van beide kunstenaars

Bij galerie West, die momenteel ook het Volkspaleis organiseert, is in de galerie nieuw werk van Simona Denicolai en Ivo Provoost te zien. Drie installaties zijn geplaatst die ogenschijnlijk geen verbinding hebben, maar in hun samenhang iets moet zeggen over de verhouding die al wat leeft tot elkaar heeft. Het blijven voor mij een gesloten en particulier geheel ondanks de aantrekkelijke formele kanten en de poëzie die ontegenzeggelijk aanwezig is in onderdelen.

 

IMG_6388

More

IMG_6389

Take away and plant

IMG_6390

“Maritime History of the Netherlands” met op de achtergrond “The Boat”

IMG_6392

Met echt wel fraaie bootjes van mensen uit de omgeving

IMG_6393

Animation Film project “Constellation”

IMG_6394

Met erg Belgisch tekenwerk op de achtergrond

Galerie Maurits van de Laar

West