Three Exhibitions, Five Acts

7 december 2016

STROOM voert dezer maanden het project Attempts to Read the World Differently uit. Deze titel zegt zelf al wat het project behelst: hierin worden manieren gesuggereerd om anders naar een veranderende wereld te kijken, om de werkelijkheid anders te waarderen en weer te geven. Eerder werden tentoonstellingen getoond met o.a. Celine Condorelli en Neïl Beloufa. Recent werd de tentoonstellingsreeks Three Exhibitions Five Acts geopend waarin drie kunstenaars een aanzet geven tot een andere visie. De eerste tentoonstelling is van Max de Waard die vorig jaar eindexamen deed aan de KABK. De Waard is gefascineerd door fictie, en dan vooral fictie die vorm krijgt in de media en op internet. In deze tijd dat fictie een belangrijke rol speelt in de beeldvorming, men spreekt zelfs over “Post-truth”, is dit een nogal actueel gegeven. De Waard laat verhalen zien die hij heeft samengesteld uit materiaal dat hij op internet vond. Hij laat zijn werk zien in Multiscreenprojecties en twee werken die klassiek aan de wand hangen. In de Installatie die centraal staat in STROOM’s expositieruimte, Behind the Curtain, gebruikt de kunstenaar materiaal van  ondergrondse groeperingen die online samenzweringstheorieën cultiveren en zo een eigen verhaal vertellen. In de projecties op de vloer van de sous-terrains worden 2 video’s genaamd Fountain of Youth  getoond die over maatschappelijke isolatie gaat. Beperkt tot een bureaustoel verkent de computernerd de wereld op zijn scherm en creëert daar een eigen wereld.
Daarnaast hangen er nog twee stiltaande werken: montages van digitale elementen met daarin ruwe en rafelige kanten met teksten als commentaar die het werk nog tegenstrijdiger maken. Al bij al een interessant geheel en het maakt, gezien de uitgangspunten, nieuwsgierig naar het vervolg. Temeer daar vanaf  18 december een overgangsperiode volgt naar de volgende kunstenaar die bijdraagt, die herinrichting van de ruimte is publiek te volgen.

p1090500

Behind the Curtain

p1090502

Untitled (Unrendered)

p1090503

Untitled (Unrendered, detail)

p1090504

Behind the Curtains

p1090505

Behind the Curtains

p1090508

Untitled (Unreadable)

p1090506

Fountain of Youth

STROOM

Advertenties

Display Show

3 februari 2016

De titel Display Show lijkt een pleonasme te zijn, de tentoonstelling die recent bij STROOM in Den Haag is geopend suggereert over de kunst van het tentoonstellen te gaan. Als we er echter zo naar kijken doen we het geheel te kort: er is een keuze gemaakt door een bepaalde inrichting te ontwerpen die de denkbeelden van het collectief dat deze expositie cureerde optimaal tot zijn recht laat komen. Daarbij maakten curatoren Celine Condorelli, Gavin Wade en James Langdon  gebruik van historische tentoonstellingsmodellen die enigszins gemodificeerd hier toegepast zijn. Tevens hebben leden van het collectief eigen ideeën uitgevoerd die zich naadloos met de eerder genoemde modellen samen voegen waardoor een mooi en bijzonder levendig geheel ontstaat waarin onderdelen heel goed tot hun recht komen en je soms zoekt naar kunstwerk en drager. Bovendien is de ruimte als geheel een kunstwerk geworden. Dat is precies wat de leden van Eastside projects uit Birmingham beogen: het belang van de context voor de appreciatie van de werken. Zij hebben voor deze expositie gewerkt volgens de ideeën van Lina Bo Bardi, die in de loop van de periode het heft in handen gaat nemen om het geheel over te laten gaan in haar eigen werk.
STROOM organiseert deze tentoonstelling in het kader van het twee jaar durende project Attempts to read the world (differently) waarbinnen ook de overrompelende tentoonstelling van Neïl Beloufa plaats vond. Deze tentoonstelling is minder agressief, maar minstens zo geslaagd.

P1050478

Zo’n gevel van Céline Condorelli trekt bezoekers

P1050477

“What you promise is what you get” met bankjes van weer Céline Condorelli waarop boekjes van Rita McBride liggen. Links een Abstract Mirror Painting van Charlotte Cullinan en Jeanine Richards

P1050458

Nicole Wermers: Carpets and Glass op een mooi fond

P1050460

Goshka Macuga: Kabinett der Abstracten (after El Lissitzki)

P1050459

Waarin nog een werk van Nicole Wermers, L-type and T-type displays van studenten van Konstfack Interior Architecture en van Ruth Claxton: Model for synthetic worlds, two women

P1050461

Het schilderij van Nathalie du pesquier op de doorlopende achtergrond van Peter Nencini en James Langdon 

P1050462

Amalia Pica: Stage (as seen on Afghan Star)

P1050464

In het eerder getoonde model van El Lissitzki: Simon & Tom Bloor: Universal Beam Structure en daaronder van Amalia Pica: House of Cards

P1050466

Op het bankje met de boekjes van Rita McBride

P1050467

De Abstract Mirror Paintings vind ik ook intrigerend

P1050469

In het souterrain Cornelius: The Collectors Case van Yelena Popova

P1050473

en daarnaast Gavin Wade’s T-Type Display (After Kiesler and Krischanitz) voor Mur découpé van Flore Nové-Josserand

P1050474

Nog meer mooi gehangen schilderijen van Nathalie du Pasquier

P1050475

En hier op de achtergrond nog City Growth Blues van Flore Nové-Josserano die ook boven doorloopt

P1050476

Overzicht beneden met op de video Numinous Objects Collection van Eilis McDonald

STROOM

Sproken/Fairy Tales

28 november 2015

Vandaag vond de uitreiking van de Ouborg-prijs aan Haags beeldend kunstenaar Christie van der Haak plaats. De jury was onder de indruk van haar veelzijdigheid die haar tussen verschillende disciplines doet bewegen. Daarnaast is de jury vol lof over haar rol in de Haagse kunstwereld en op de KABK. Ik heb zelf ook op diverse momenten mogen ervaren hoe de kunstenaar andere kunstenaars en studenten bij activiteiten betrok en gelegenheid gaf kennis te maken met een groot cultureel veld. Een terechte winnaar dus die voor de jury, bestaande uit Arno van Roosmalen, Benno Tempel, Marcel van Eeden (vorige prijswinnaar), Nathalie van der Lely en Mischa Andriessen een hamerstuk moet zijn geweest.
Bij de tentoonstelling verschijnt een mooi kunstenaarsboek dat door Christie van der Haak in samenwerking met studio Renate Boere heeft ontwikkeld. Onder dezelfde naam, Sproken/Fairy Tales is in de projectenzaal van het Gemeentemuseum een hallucinerende  tentoonstelling ingericht met oud en nieuw werk.

P1040813

De voormalige patio met het sculptuur van Sol Lewitt vervult nu de functie van aula en hoe je er ook over denkt: het vervult duidelijk en bijzonder prettig in een behoefte. Hier spreekt Arno van Roosmalen en is op de achtergrond boven de tentoonstelling door de ramen van de projectruimte de tentoonstelling te vermoeden.

P1040814

Arno van Roosmalen overhandigt het boek aan de laureaat.

P1040815

En ook de jury ontvangt een exemplaar. De lichtsituatie is niet ideaal voor reportagefoto’s

P1040819

Ik heb de kunstenaar niet gezien tussen de vele bezoekers, maar hier is een mooie foto van haar bij de zaal tekst.

P1040820

De wanden in een aantal kabinetten zijn allemaal bedekt met van der Haak´s patronen

P1040821

En daarop zijn werken uit diverse perioden in haar carrière gehangen.

P1040822

Af en toe heeft het een psychedelisch effect

P1040823

En ook oriëntaalse decoratie komt op bij het zien van de ruimtes

P1040824

De oudere schilderijen zijn nog erg de moeite waard

P1040825

Als ze abstracter worden zie je de richting die het werk in gaat slaan

P1040827

Het was erg druk met bezoekers uit alle geledingen van de culturele wereld

P1040828

en zelfs de keramische schalen hadden een plaats gekregen in het oosters paleis dat zich eigenlijk erg mooi naar de architectuur voegt

STROOM

Show more

3 oktober 2015

Bij STROOM werd vandaag de tentoonstelling Show more geopend, een totaalinstallatie van choreograaf Bruno Listopad en Architekt/kunstenaar Nikola Knezeviç. De tentoonstelling maakt deel uit van het programma Culture of Control dat deze periode wordt gepresenteerd. Dit programma gaat over de toenemende invloed van controle op ons dagelijks leven en op  hoe we de stad ervaren. De installatie gaat in de tegenaanval door een aantal individuen te tonen die zich met nadruk tonen op het internet zoals zij zelf gezien willen worden. Deze films, zijn vnl van YouTube zijn gehaald en worden in een door middel van videoprojecties tot museumruimte getransformeerde expositieplek getoond. De intentie is de video’s als kunstwerken te doen fungeren en, als ik het goed begrijp, de makers als kunstenaars te zien door hun ongegeneerde “selbstdarstellung” .

Als je de ruimte binnen komt wordt je verrast door de theatrale setting, de projecties doen wel wat met de ruimte en het duister laat de bezoekers zich mooi afsteken tegen de lichte wanden. De filmpjes echter zijn niet meer dan je met wat zoeken op internet thuis ook kan zien. Het enige dat me echt intrigeerde waren de sculpturen die met de museumwanden werden geprojecteerd en het kleine werkje dat beneden in een ruimte stond. kennelijk gebeurt er nog van alles tijdens de tentoonstelling de komende tijd en je zou nieuwsgierig worden als dit niet al wat weinig was voor de grote ambities.

P1030983

Het publiek keek rond

P1030984

en bekeek de video’s

P1030985

met aandacht

P1030986

Dit werk intrigeerde me echt, maar ik kon niet vinden waar het vandaan kwam.

P1030987

De ruimte was theater geworden

P1030991

Dit beeld uit een video vond ik grappig

P1030993

In de benedenruimte stond dit sculptuur….

P1030999

En zo geven de internetgebruikers zich dan weer!

STROOM

 

Form no Form/The Black Series

1 oktober 2015

Bij STROOM laat Marius Lut in de serie Ondertussen een paar werken zien naar aanleiding van zijn binnenkort te verschijnen “artist-book” Form no Form/The Black Series. Deze werken zijn ontstaan naar aanleiding van een onderzoek waarvoor de publicatie een kader en een platform is. Het zijn lijnen die uit het onderzoek voortkomen en mogelijk gecontinueerd kunnen worden. Eerder zagen we werk van Lut bij Billytown binnen deze context en dit werk ligt duidelijk in het verlengde ervan. De gelaagdheid vind ik mooi: De drie werken zijn mijns inziens bewerkte foto’s van stoffen, kledingstukken lijken het, van wol, maar er zitten ook ogen in die grofpixelig gedigitaliseerd zijn. Een mooie parallel met de brijstructuur die in het zwart zit. Het resultaat is dat de totale figuur van Disney lijkt te komen. Tegelijkertijd is op de foto’s, of het glas er voor, ook verf gespoten en spiegelen de werken als een gek waardoor clean fotograferen bijna niet mogelijk lijkt en de omgeving in de reflectie mee gaat werken: het werk lacht je als kijker uit bij wijze van spreken. Dit alles lijkt intentie en geeft een mooi spanningsveld tussen formele kanten van het werk en de suggestie die de kijker wordt gedaan. Ik lach maar mee en laat gewoon mijn incomplete foto’s zien met het advies zelf even te gaan kijken!

P1030928

Deze is geflitst

P1030931

Gedigitaliseerde ogen met spuitwerk er voor

P1030936

En nog een indruk!

STROOM

Counting on People

25 april 2015

Vandaag vond een goed bezochte opening plaats van de tentoonstelling van Neïl Beloufa in STROOM in Den Haag. Dit gebeurt in het kader van het nieuwe programma Attempts to Read the World (Differently). De wereld is hevig in verandering en in de chaos dienen wij grip te krijgen op de ontwikkelingen om door grote en kleine problemen te kunnen navigeren in de maatschappij en in het leven.  Het performancefestival vorig jaar, de Weberwoche, was een opmaat voor dit programmaen nu is een tentoonstelling van Beloufa  georganiseerd als plaatsbepaling en wellicht om richting te suggereren. In eerste instantie valt het niet mee om uit de donkere volle ruimte ook maar oriëntatiepunten te vinden. De tentoonstellingsruimte van STROOM is goed aangepakt en is een soort zwart gat geworden dat verschillende tijden samen brengt in afwisselende media. Diverse video’s van Beloufa worden in verschillende omstandigheden getoond en op een grote projectie aan de binnenkant van de etalageruit van STROOM is een mix te zien van diverse opnamen van video’s en van bewakingscamera’s die overal in het werk zitten aangebracht. Geluid van diverse beelddragers wordt random op verschillende plaatsen ten gehore gebracht zodat beeld en geluid gescheiden zijn (een niet ongewone praktijk tegenwoordig: films kijken zonder geluid terwijl muziek speelt op je headphone en ook de social media regelmatig worden gecheckt). Zinloze deuren met tellers staan verdeeld opgesteld en draadstalen sculpturen zijn overal dragers van beeld en geluid. Klassieke sculptuurtjes of tekeningen of schilderijtjes vind je er ook in veel gevallen in verwerkt: totale entropie en een “Umwertung aller Werte”. Beloufa heeft geen formele opleiding, maar hij weet een fraai geheel op te bouwen en als de geconcentreerde verbeelding van onze huidige leefwereld hier adequaat is afgebeeld worden we onverbiddelijk in een orkaan gezogen.
STROOM produceerde deze tentoonstelling ism verschillende andere internationale partijen en wil dat ook in de volgende tentoonstelling  van Gareth More doen. Het beloofd een intrigerend programma te worden waarmee STROOM zichzelf in het maatschappelijk en kunstzinnig discours onontkoombaar op de kaart zet!

011

Rationalized Room – 2014

014

Video in Rationalized Room: Data for Desire – 2014

015

CCTV

017

World Domination 2012: ont the Road Again – 2014 (mechanical wall)

019

Bed Sheets Door – 2014

020

The First Dinosaur, Lampshade, Fertility ad complete denial

022

Overzicht met Mechanical Wall en Vengeance – 2014 op de achtergrond

025

Camouflage Bench, Daniël – 2014

026

?

027

Home is Whenever I’m with You – 2014

029

2 Secured Walls – 2014

031

Getting Ready, Make Up, Great Expectation under Half Moon – 2013

032

idem

033

Work Out from Healthy, Window, Quitting – 2014

034

Vengeance – 2014

035

CCTV

STROOM

A Crushed Image

29 maart 2015

Met geëngageerde kunst is het moeilijk om een goed oordeel te vellen, want waar wordt je door geraakt: door de boodschap, of door de manier waarop die gebracht wordt. Het onderwerp van geëngageerde kunst maakt al snel sentimenten los die in de kunst bevestigd worden waardoor het moeilijk wordt een “objectief”oordeel over de kunstzinnige waarde te geven. De tentoonstelling A Crushed Image bij STROOM in Den Haag behandelt een onderwerp waarover een weldenkend mens wel een mening heeft: de moord op 8000 moslims in Srebrenica door de troepen van generaal Mladic. Nederland werd er door getraumatiseerd en is er nog steeds niet klaar mee, want het zijn Nederlandse VN-troepen die het hebben zien gebeuren zonder iets te doen. In de tentoonstelling zijn twee kunstenaars die er werk over maakten: Peter Koole, een Rotterdamse kunstenaar die meer geëngageerd werk op zijn naam heeft staan, en Jason File, een van de aanklagers van het Joegoslavië tribunaal en kunstenaar. Peter Koole maakt het meest indruk met tekstfragmenten in het werk die bij het lezen ervan (of in het geval van de video IJzendijke het voorlezen ervan) de radeloosheid van de situatie, of van de herinnering er aan, doet voelen. De verwerking van het gebeuren in de Nederlandse cultuur laat zich zo goed aflezen. In de beelden zitten allerlei technieken die laten zien dat Koole kan schilderen, maar zich naar mijn idee meer door de boodschap dan het schilderij laat leiden.
Het werk van Jason File maakte op mij de meeste indruk en dat geldt met name voor de tekeningen die uitvergroot op de wand van de tentoonstellingsruimte zijn aangebracht. Het zijn schetsen die worden gemaakt door de forensisch onderzoekers van het Joegoslavië-tribunaal van de overblijfselen in massagraven in Joegoslavië. De klinische, uitvergrote tekeningen hangen monumentaal in de ruimte wat nog eens wordt benadrukt door de plankjes die eronder zijn aangebracht en waarop de resten houtskool die van het tekenen op de muur zijn los gekomen op blijven liggen als het stof waarnaar de subjecten zijn wedergekeerd.
De tentoonstelling maakt deel uit van het tentoonstellingsprogramma See you in The Hague dat Den Haag als stad van recht en vrede tot onderwerp heeft.

P1000838

Peter Koole: K is D

P1000839

Peter Koole: See Caption

P1000840

Jason File: The Earth and the Stars

P1000841

Jason File: The Earth and the Stars

P1000842

Peter Koole: IJzendijke

P1000844

Peter Koole: Lit. Salon

P1000845

Jason File: The Hole Truth

P1000849

Jason File: The Hole Truth

P1000846

Jasonb File: The Earth and the Stars

STROOM