negen10drie&7tig

23 november 2019

Bij Ruimtevaart opende vrijdag een tentoonstelling met werk van op zijn minst voor de helft bekende gezichten in de Haagse kunstwereld. Het zijn er vier uit de jaargang 1973 van de Vrije Academie, een instituut wat destijds een veel levendiger gezicht toonde dan de erg traditionele KABK . Zij zijn elk hun eigen weg gegaan, maar komen elkaar nog met regelmaat tegen. Het idee om een tentoonstelling te maken met recent werk vond weerklank in Ruimtevaart en we zien nu van drie kunstenaars recent werk en een ouder werk: Nies Vooijs, Pim Piët en Jan de Weerd. De vierde deelnemer, Marion van Rooij, overleed kort voor de opening van de expositie. De familie wilde niet dat werk van haar getoond werd, maar de exposanten hebben een manier gevonden om haar toch enigszins aanwezig te laten zijn.
Te zien is dus sterk werk van actieve kunstenaars van een bepaalde leeftijd die zich in de loop van de tijd steeds hebben door ontwikkeld. Nies Vooijs laat regelmatig schilderijen zien. In haar verbeelding van gewone dagelijkse onderwerpen of omgevingsdetails is verf belangrijker dan het onderwerp: in stevige streken en contrasterende kleuren worden licht vervreemdende doeken geschilderd. Bij Pim Piët is het beeld rustiger. De kleuren zijn zachter en de vormen zijn strak. Zijn onderwerpen zijn taal, geluid en de invloeden die hij onderging. Hij bewondert fundamentele en conceptuele kunst en dat is te zien in zijn sterke schilderijen.
Jan de Weerd is recent wat minder in beeld geweest, maar hij was eerder dit jaar al in West-End Gallery te zien geweest en laat nu ook weer twee nieuwe verzamelingen zien van gebruiksvoorwerpen die in series op de wand zijn gehangen. De formele eigenschappen van die voorwerpen, kleur, vorm en de variatie in die elementen vormen de interessante eigenschappen van het werk. De aard van de voorwerpen brengt een glimlach te weeg.
Zo is deze tentoonstelling een blijk van de kracht van de zich door-ontwikkelende kunstenaar waar sommige jongere kunstenaars nog wat van kunnen leren!

Ruimtevaart

Hoogtij

24 mei 2019

Vandaag vond weer een uitgebreide versie van Hoogtij plaats in Den Haag. Ik had het weekeinde voor Athene al veel gezien en aangezien het toch al een opwindende week was hield ik het beperkt. Bij deze een indruk:

Bij …ism project space laat Jean-Philippe Paumier het wezen van bergen beleven. Zo is deze dia van een negatief van een berg ontdaan van de kenmerkende eigenschappen van bergen en openbaart zich het wezen…

Dat geldt ook voor deze video in de hoofdruimte van het gebouw, een “rêverie sur la montagne”

In de gang dient de bezoeker met natte voeten over zeeptegels te lopen en zo de berg als fysieke reactie mee te maken.

Op deze kaart zijn de vouwen en kreukels parallel aan de hoogtelijnen die de hoogteverschillen aangeven, je vraagt je af wat wat is.

De kelder is een verrassende ruimte: boven deze maquette van gestort gips blaast een ventilator die de erosie in bergen aanschouwelijk maakt.

Dan naar Ekster, het nieuwe initiatief van Charlotte van Winden (sorry, ik weet dat je auteurschap bekritiseert..). Daar is de Papierfabriek geïnstalleerd waar met publieksparticipatie een nieuw Art Zine wordt geproduceerd. Publiek wordt van de hippe, populaire en drukke Grote Markt naar binnen gehaald om papier te maken…

Waarmee van alles gebeurt

De bekende zeef met pulp

En het snipperen. Deelnemers krijgen een wit pak aan wat de anonimiteit vergroot

Er zijn ook wel kunst-achtige dingen te zien zoals deze uitvergrote tekst uit het zine

En een zuil met tekens à la Penck

Het Zine dat stelling neemt tegen auteurschap, voor anonimiteit, internationalisme en gemeenschap.

Bij galerie Sophie een gelegenheidstentoonstelling n.a.v. het Spinozajaar met aan eerder in het pand exposerende kunstenaars refererende werken van Sandra Schijf (die een architectuurachtergrond heeft).

Harald van Noordt verruilde de Sorgue voor de Leidse trekvaart met even intrigerend werk.

Bij Maldoror galerie werd Yvo van der Vat uitgenodigd, een gilet jaune aan de Stille Veerkade

Dan naar HOK-galerie waar psychedelische linosneden te zien zijn van Bob de Groof

Met een aan underground-cultuur refererende beeldtaal

Die HOK-galerie is overigens een aardige aanwinst waar men sympathiek ontvangen wordt en waar sinds een jaar toch verrassende tentoonstellingen gemaakt worden.

En dan naar de tentoonstelling Space-Project 02: Lichtend gas van vorming tot in leven ontbonden, een installatie van Machiel van Soest

Een dertigtal vlakken werden beschilderd en in de ruimte aangebracht en twee sculpturen werden geplaatst

Zoals hier in de lege binnenruimte

Waaromheen verschillende atmosferen zich bolden

impressionistisch, expressionistisch

Het ging alle kanten op en maakte indruk

En als noot voor de ingang een kleine expo van dochter Ans van Soest

Hoogtij

Still

10 maart 2019

Vandaag werd de tentoonstelling “Still” van Ellen Rodenberg geopend in Ruimtevaart’s nieuwe expositieruimte. Ellen Rodenberg is al jaren bezig op haar atelier om nieuwe wegen te vinden voor haar schilderijen en het is een genoegen om wat resultaat van die speurtocht in het openbaar te zien. Het is een groot verschil om werk op een atelier te zien met alle probeersels, pogingen en context-experimenten of om een bewuste keuze in een neutrale ruimte bijeen te zien. De kunstenaar is al lang met een aantal thema’s bezig die soms terug komen, maar die waren veelal een aanleiding om te schilderen, geen doel op zich. Dat de schilderkunst pur-sang recent de overhand begint te krijgen is vooral in een aantal van de grotere doeken van Rodenberg te zien, de vrijheid die daarmee gewonnen is veroorzaakt een lyrische schilderkunst die erg geslaagd is. De tentoonstelling is ook tijdens Hoogtij volgende week te zien en daarna nog tot 24 maart. Bij deze een indruk:

Bij de ingang hangt een ensemble van vormexperimenten

En bij een rondgang stuiten we op het basismateriaal van nieuw werk dat over de wand hangt

Aan de andere kant vormt dit doek een mooi accent boven weer een serie experimenten

Wat uiteindelijk in dergelijke doeken resulteert

Ook hier een doek dat op velerlei wijze met verf is bewerkt

En daartegenover een bakblik met een bewerkte foto er in

Dit is mijns inziens een van de topwerken

En deze mag er ook zijn: “Tussen de bedrijven”, een soort collage van schilderijfragmenten

Een overblijfsel van een Malieveld-actie

En nog een serie kleine schilderijtjes waarin oudere motieven de kop op steken

Sommige van die kleine doekjes zijn erg de moeite waard

Hier lijkt Rodenberg opeens de natuur als inspiratie te nemen

Zoals ook hier, dit is nog klassiek beschilderd doek

Maar in dit werk begint bewerkt doek terrein te winnen zodat de streek en de vlek mooi contrasteren

Ook hier een landschappelijk aandoend thema

In de nieuwe ruimtes van Ruimtevaart kan je mooie doorkijkjes maken

Waarin zo’n schilderij mooi geaccentueerd wordt

Er is veel wandruimte die gebruikt kan worden, de ruimte is moeilijk te fotograferen

Dit is een kleiner wonder

En dit is een ander topwerk

Ruimtevaart staat altijd voor een goed onthaal en ook in de nieuwe ruimtes hebben de leden weer gezorgd voor een bijzonder prettige gelegenheid om af te buizen na weer zo’n sterkte tentoonstelling

Ruimtevaart

 

Ruw!

25 maart 2018

Volgende week zal Stichting Ruimtevaart haar ruimte aan het Hoge Zand verlaten, voor de zoveelste keer worden zij verplicht een nieuwe ruimte te betrekken, omdat het wethouder Baldewsingh behaagt een Grand Travail achter te laten na het échec van zijn partij. In Concordia zal een museum voor de migrant worden ingericht, naar analogie van Ellis Island in New York.
Voor Ruimtevaart is het aanleiding voor een aantal activiteiten voor het verlaten van het gebouw, vorige week het Ground Festival en afgelopen vrijdag de presentatie van een Haagse Editie van Unbekannter Weise: Ruw!,  Een kunstenaarstijdschrift waarover de berichten me al uit Berlijn hadden bereikt. Hans Könings die na een Haagse carrière naar Berlijn vertrok, is daar met een aantal kunstenaars het tijdschrift begonnen: een voor mij bekend concept (Ooit maakte ik in de VS “Ysland” op vergelijkbare wijze) – vraag iedere deelnemer een werkje in oplage van 50, doe er een nietje door en breng het uit! Het principe werkt nog steeds: met een interessante keuze uit het Haagse kunstenveld was een gaaf tijdschrift geproduceerd. De presentatie werd erg druk bezocht, het is te hopen dat Stichting Ruimtevaart de energie en ideeën houdt om in haar nieuwe onderkomen ook op het Helena van Doeverenplantsoen dergelijk enthousiasme te veroorzaken.

De etalage is nog van Marie Civikov, die in het Groundfestival performances deed die ik helaas moest missen

Iets met Makaken en verloren idealen

En Anna Achmatova…

Bij de presentatie was een tentoonstelling ingericht met werk van de deelnemers, hier werk van Hans de Bruin

Elsa Hartjesveld

Ik denk Carola Rombouts

Ook Hans de Bruin?

Werk uit de editie van voor Hans Könings, links Elsa Hartjesveld en rechts durf ik niet te zeggen.

Een houtdruk van Angeline Dekker

De crowd

Nogmaals Hans de Bruin

Een Duitse editie van RUW!

Nog een met grafische cover

en een derde, ook erg geslaagd!

Hans Könings vertelt

3 D schilderwerk van Evelyn Snoek

Ruimtevaart capo Henk Hubenet kijkt kritisch

En dit is dan de eerste Haagse editie, naast boven genoemde kunstenaars werken ook Coos Dieters, Elisa Pesapane en Leo Jinssen mee.

Ruimtevaart

Dance in the Light

21 december 2017

In Ruimtevaart is momenteel werk te zien van Willem Marijs, een lichtkunstenaar die in de zestiger jaren al actief was. Tegenwoordig is hij een inspiratie voor jongere kunstenaars en studenten van Beeld en Geluid, de interfaculteit van het Koninklijk Conservatorium en de KABK. Het werk refereert aan minimale kunst en de Amerikaanse lichtkunst van Dan Flavin, alleen de werken van Marijs zijn eerder dynamisch dan monumentaal: door een programma van diverse kleuren en lichtintensiteiten weet Marijs werken te maken die ook al door de interferenties van die verschillende elementen de toeschouwer op verschillende manieren weten te raken.

Vanavond werd t.g.v. deze tentoonstelling een avond van Super-B georganiseerd met vroege videoclips: smalfilmprojecties bij bekende hits in Phono-View, een systeem dat in kroegen veel werd gebruikt om de klandizie te plezieren. De filmpjes zijn aandoenlijk in hun naïviteit, bordkartonnen decors en dames die in minieme kleding dansten voor bronstige heren waarbij  borstpartij,het kruis en het achterwerk prominent in beeld werden gebracht. In een tweede deel van het programma was een installatie van Marijs op het toneel geplaatst uit de zestiger jaren. Die installatie heeft destijds veel ophef veroorzaakt, maar nu werd hij aangezet terwijl de kunstenaar er als een volleerde DJ oude platen bij draaide. Het was een bijzonder vermakelijke avond waarbij ik de installatie van Marijs, die monumentaal op het podium van Concordia was geplaatst fantastisch vond!

 

Werk van Willem Marijs in de tentoonstelling

Dat werk nam verschillende gedaanten aan

Dit tweede werk in de stand in Ruimtevaart was eenvoudiger, maar misschien wel sterker.

In een vitrine lag dit werk te gloeien als terzijde.

De filmpjes van Phono-View waren…

charmant?

Shake y’r booty!

De installatie op het podium

Die ook verschillende vormen kreeg

en ook in de details heel goed werkte.

De kunstenaar draaide rustig zijn plaatjes

Voor het programma werd een folder rondgestuurd waarin je kan zien hoe Phono-View werd toegepast

En op weg naar huis nog een blik op de Woogie Woogie, marijs’ bijdrage aan het Stijl-jaar

Ruimtevaart

Hoogtij

2 december 2016

Hoogtij bestaat in gradaties. Er is een groot Hoogtij en een wat kleiner Hoogtij tijdens welke minder galeries en initiatieven open zijn. Het Hoogtij van vandaag was wat kleiner, maar er waren wel een behoorlijk aantal goede tentoonstellingen te bezoeken. Het weer was mooi en men had er zin in dus er was ook een behoorlijk publiek deze avond. Ondanks alle verhalen over verhuizingen en subsidieperikelen blijkt tijdens Hoogtij dat de Haagse kunstwereld veerkracht heeft en dat zij een krachtig beeld blijft tonen van wat hier in het veld gebeurt. Bij deze een indruk:

Bij de Grafische werkplaats een tentoonstelling onder de naam SUR-Face in samenwerking met Whispering Wall. De genodigde kunstenaars vervaardigden eerst papier bij het platform aan de Weimarstraat en bedrukten dat vervolgens bij de Grafische Werkplaats die zo weer een aansprekend project realiseerde:

p1090408

Maarten Schenkeveld vormde 3D-papier en zo hoefde hij eigenlijk geen druktechnieken meer te gebruiken

p1090410

Deze gemodificeerde zuigtafel was zijn mal

p1090411

Machiel van Soest bedrukte zijn witte papier met een witte tekst, niet te fotograferen

p1090413

Almost…

p1090414

De kleur van dit papier stond me direct aan en in combinatie met zwart oogt het erg fraai. Dit werk is van Evelyn Snoek

p1090415

Voor ontwerper Ben Faydherbe was het een tijdelijk afscheid van zijn comfort-zone, maar het resultaat mag er zijn. Rechts zijn werk op geschept papier.

p1090416

Twee uitgaven zijn vervaardigd binnen het project: rechts een mooi boekje van Machiel van Soest die kennelijk een vouwschema had gemaakt voor zijn drukgang en ter linkerzijde een uitgave van Aliki van der Kruis

p1090417

Dit zijn de drukken van Aliki van der Kruis

 

Bij JCA de Kok had galeriehoudster Ineke Sleeuwenhoek een uitwisseling met  de beheerder van “Trash the House”, Suzanne Somer. Beiden keken door elkaars fotoarchieven en maakten met een combinatie deze tentoonstelling in de ruimtes van de galerie.

p1090419

Het geheel zit vol spiegelingen en verdubbelingen

p1090421

Suzanne Somer liep druk rond om het idee van de tentoonstelling enigszins te verduidelijken. zo heeft zij hier het gewillige oor van Dubio & Topp.

p1090422

Er hingen verrassende foto’s

p1090423

in fraaie combinaties.

p1090424

Hier dacht ik even dat ook Marijn van Kreij te gast was

p1090425

Maar bij nadere beschouwing bleek het toch een origineel van de dames

p1090427

1646 was aan het inrichten en dus gesloten, maar voor de etalage hing een video van het komende collectief.

Dürst Britt & Mayhew tonen werk van de Fransman Alexandre Lavet onder de welluidende titel “La cigarette n’a pas le même goût au soleil” wat een  conceptueel impressionisme suggereert. Bij binnenkomst denk ik direct aan de ooit door Arno van Roosmalen geconcipieerde Nieuwe Haagse School en rondkijkend met name aan Ton Schuttelaar. Bij nadere beschouwing blijkt het werk intentioneler: de kassabonnetjes op de vloer zijn precies getekend en de bierblikjes zijn ook precies nagemaakt. De stofhopen zijn weliswaar van  de galerievloer geveegd, maar dan wel weer precies geplaatst. Aan de muur waren witte vlakken geschilderd die zich amper van de muur onderscheiden. Een intrigerend geheel dat de ruimte als zodanig laat prevaleren, maar er wel suggestieve accenten in toont.

p1090429

Geplaatste stofhoopjes

p1090430

een tekstvel bij de tentoonstelling op de vloer

p1090432

Zorgvuldig gesneden boomplaadjes

p1090433

en een naar ontwerp gedrukte verflap

p1090434

Kassabonnetjes

p1090436

Tape aan de muur hier en daar

Galerie Maurits van de Laar opende vorige week een tweede jubileumtentoonstelling met kunstenaars van de galerie, dit keer in de gebruikelijke galerieruimte. Ook hier blijkt dat van de Laar een fraaie portefeuille heeft met kunstenaars die in een aantal gevallen erg goed zijn. bij deze een door omstandigheden nogal willekeurige keuze:

p1090437

Erik Pape: Place Stalingrad (je suppose?)

p1090438

Elsbeth Ciesluk

p1090439

Justin Weijers

p1090440

Vorige keer gemist, maar hier magistraal centraal in de ruimte: Zeger Reijers

p1090441

Diederik Gerlach

p1090442

De maker van dit fonteintje kan ik me niet herinneren

p1090443

Trio van Martin Assig

p1090444

Sebastiaan Schlicher

p1090445

Nour Eddine Jarram

p1090446

Tobias Lengkeek

p1090447

Het toilet met werk van Zeger Reijers

En dan mijn traditionele afsluiting bij Stichting Ruimtevaart met wel heel fraai werk van Maarten Schepers die onder de naam Green/Orange een dubbel-installatie maakte: in de etalage een groene en in de ruimte een oranje. In beide installaties wordt een ingreep gedaan in  de werkelijkheid die nogal ontregelend werkt en het oog op het verkeerde spoor zet.

p1090448

Een kubistische versie van een kerstboom of een surrealistische collage

p1090449

De tentoonstellingsruimte die nu wordt gebruikt, afmetingen van een beurs-stand, bevat nu de Ruimtevaart Art Fair en dit is editie 1 met slechts één werk, maar wel meteen een hoogtepunt.

Hoogtij