Continuous Diversity

11 maart 2019

Totaal vergeten in een wat chaotische week (sorry guys!): de mooi uitgewogen tentoonstelling die Marcel Wesdorp maakte bij galerie Helder in Den Haag. Wesdorp nodigde wat Rotterdamse collega’s uit met hem de ruimte van galerie Helder te vullen. Het werk van de curator zelf zijn digitale landschappen die hij zorgvuldig componeert en dan prachtig in grijzen afdrukt. Dat geeft een bepaalde ingehouden sfeer aan het werk en de kunstenaars die hij uitnodigde zijn in die sfeer aan hem verwant. Alleen de reliëfs van Ron van der Ende zou je in formele zin als een mooi contrapunt kunnen zien en het werk versterkt daardoor het geheel. Het werk van Robin Kolleman, Gerco de Ruijter en Rob Verf ogen even ingetogen als dat van Wesdorp. Rob Verf schildert in grijzen MRI-scans van de maatschappij. Ik vroeg me af of het ook geen foto’s waren, maar het werk is mooi geschilderd: een effectief contrast met het werk van Wesdorp, ook al door het urbane karakter. Robin Kolleman heeft wit 3-D werk in een lijn door de galerie geplaatst, het verbandmateriaal waarvan het is gemaakt geeft het een mooi schilderachtig karakter met het mooie licht dat de galerie in scheen.
Gerco de Ruijter laat ook abstracte landschappen zien: vanuit de lucht geschoten, waardoor abstracte composities het resultaat zijn. De blik is die van een schilder, maar het resultaat is een foto. Dat brengt me bij Ron van der Ende, die ik persoonlijk eigenlijk ook als schilder zie. De reliëfs die hij maakt zijn van sloophout gemaakt die hij op kleur selecteert en vervolgens gebruikt om zijn beelden te componeren. Zelfs de meest subtiele lichteffecten maakt hij met een stukje sloophout dat nèt in de juiste kleur is overgebleven. De reliëfs zitten ook precies tussen het 3-D werk van Kolleman en de platte werken van de drie anderen, je zou het geheel een overdenking van de schilderkunst kunnen noemen.

Robin Kolleman: Ming, het werk mag dus worden aangeraakt (met handschoentjes!)

De heren galeriehouders heten het publiek welkom en Frey Feriyanto zal dan de een openingstoespraak houden.

Waarna Frank de tentoonstelling voor geopend verklaart. Links op een rijtje kunstenaars uit de tentoonstelling vlnr Robin Kolleman, Ron van der Ende, Marcel Wesdorp en voor het werk “Veneer” van Ron van der EndeGerco de Ruijter.

Gerco de Ruijter: Undiscover # 1

Marcel Wesdorp: 804.7023134 -119.7020505 0 (clouds)

Overzicht van de galerie met op de voorgrond van Robin Kolleman: Twistgesprek

Gerco de Ruijter: Pumpkins

Ron van der Ende: Black Ark

Marcel Wesdorp: Clouds (niet door meteorologische omstandigheden, maar door de kunstenaar gecomponeerd)

Rob Verf: MRI-scan of society 1 (series New York).

Galerie Helder

 

Advertenties

Open Ateliers

10 februari 2019

Het valt niet mee om te kiezen uit het kunstaanbod in Rotterdam deze week. Ik besloot gisteren wat open ateliers te bezoeken, wat gebeurt er in het veld? Bij deze een beperkt overzicht met wat persoonlijke favorieten.

Om te beginnen het gebouw in de Borgerstraat. Hier het atelier van Niels Smits van Burgst, overladen met schilderkunst!

Op weg naar boven stuit ik op het werk van Robin Kolleman, blank en subtiel!

Maarten Janssen, die me hier uitnodigde, heeft een “work in progress” geïnstalleerd, over nationaliteiten en misschien nationalisme.

In de gang een affiche van Julie Müller, een kunstwerk op zich!

En van Michaela Lakova

Toine Klaassen installeerde op uitnodiging een werk en deed daar continu performances .

Ook Ieke Trinks werd uitgenodigd en zij organiseerde een winkel met democratisch bepaalde kunstwerken. Zo mocht ik een uitgekauwd stukje kauwgom als zodanig benoemen en de prijs daarvoor bepalen.

Vervolgens werd het in het aanbod van haar nering opgenomen

Gaaf werk was te zien van Johan Kleinjan!

Op naar de volgende locatie: Kunst en Complex waar een Raincar van Olaf Mooij de bezoekers opwachtte.

In het atelier van Joep van Lieshout werd een soort groepstentoonstelling gehouden met natuurlijk werk van de meester zelf, zoals deze boot uit 1983.

En, daar is ie weer, Ricardo van Eyk: When it Rains it Poors

Charlotte Schleiffert wachtte rustig op wat komen ging in een opgeruimd atelier

Met prima werk in twee…

En in meerdere dimensies

Bij Jeroen Kusters wat recente schilderingen

En prachtige recente woekeringen, mooi gepresenteerd.

V&B lieten hallucinante werken zien

Zoals ook dit paradijselijk tafereel

Lisa Blauwbroek doet het goed met haar even hallucinante tekeningen

En spontaan werk is haar ook niet vreemd

In het oude atelier van Marcel Swint is een tentoonstellingsruimte gecreëerd waar direct een fraai ensemble wordt getoond onder de naam Amber Solo Gallery. Hier met werk van huidige huurder Roland Spitzer en V&B

Vrijdagavond werden van Daan den Houter ritueel wat ice-paintings opgehangen en het residu krijgt een waarde op zich, hier in de context van werk van Elsemarijn Bruys

Let ook op de vloer en het tegelwerk

V&B: Europe’s everlasting End

En de prijslijst is op een T-shirt als oplage verkrijgbaar

Even verder laat Petra van Noort werk zien, woman-power!

Naast Niels Post’s tekstwerken op locatie

En een recent werk van hem, paste net niet op de beurs!

Beider werk combineert verrassend goed.

Een tekening op de gang die me wel aan stond van Marit Shalem?

Eveline Visser was er helaas niet, maar liet wel iets zien in het trappenhuis!

De gelegenheid was te mooi om AVL te laten schieten, als je zo’n monster voor de poort ziet moet je wel naar binnen!

Werk was uitgestald op het terrein, deze was ook niet mis!

Architectuur en organen, wat een combinatie!

Dit duiveltje is met het nodige gevoel voor esthetiek gemaakt

Deze bar binnen heb ik ook eerder gezien.

Het atelier is een waarlijke fabriekshal, on-Hollandse formaten!

Vervolgens het laatste station van de middag: Het Wilde Weten, waar Koen Taselaar o.a. werk van zijn periode in het EKWC laat zien

Verrassende totempalen in ingehouden kleuren

De Iraanse Sara Rajaei zag ik eerder in Nouvelles Images. In haar atelier laat ze werk zien van haar onderzoek naar censuur. Ze bekeek een boek van Milan Kundera en tekende figuren waarin de lichaamsdelen die uit de Iraanse versie van “The Book of Laughter and Forgetting”zijn weg gehaald expliciet worden weergegeven.

Dit is een print met hoofdstukken en tekstfragmenten die volledig zijn verwijderd.

Bij Simon Kentgens hang een ontwerp van een multi-culti-kiosk die in Dresden gebouwd gaat worden.

Met detailstudies van de ui die op de kiosk geplaatst wordt op een mooi tafeltje.

Dan het atelier van Jeroen Bosch met zijn conceptuele werk

En collage -achtige werken

Hij lijkt een Schwitters 3.0 in sommige werken

Tijdens een laatste biertje werden we vergast op avant-garde improvisaties op klarinet van uit het atelier van Simon Kentgens, muziek met een ziel van Johanna Monk!

Studios Borgerstraat

Kunst en Complex

AVL-Mundo

Het Wilde Weten