Hoogtij online

7 maart 2021

Na mijn bezoek aan …ism heb ik de rest van Hoogtij online bezocht om een indruk te krijgen. Niet de rondleidingen van Renate Boere of Giulia Malaperto, maar gewoon de filmpjes die geplaatst waren. Bij deze een overzicht van wat ik zag:

Eerst een informatief interview door Marie Jeanne de Rooij met Yasmijn Jarram over KM21
HOK gallery had een filmpje gemaakt van de mail-art kunstruil actie
En niet toevallig zag ik daarna het filmpje van Peer In gallery met werk van Lula Valletta in Iconoclast
werk naar aanleiding van de dood van Robert Walser
Bij Ruimtevaart is “Es malt” aan de orde met werk van Hans Ensink op Kemna, Elsa Hartjesveld en Paul van der Zande
West End gallery in de Spanjaardshof toont “Carousel” van Pietertje van Splunter
Page not Found toont een boek van Barbara Bloom: A picture, a thousand words, naar het essay van Roberto Bolaño: Labyrinth
Aether Haga laat ons kennis maken met de Bulgaarse kunstenaar Sofia Dimova met Hollandse opleiding
Seelab heeft een naar het mij lijkt consistente tentoonstelling: I’m Not Where I’m Supposed To Be van Biba Cole, Alejandra LC3pez en Daisy Madden-Wells
levendige boel daar lijkt me!
Tot slot Das leben am Haberkampf met een verzameling sculpturale kostuums van Wessel Verrijt

Hoogtij

Hoogtij

25 september 2020

Haags Hoogtij werd in ieder geval wat mij betreft overheerst door de sympathieke actie van Quartair: Geen Bloem Zonder Wortel, een Artist Support Fair die gepaard gaat met een manifest dat de zorgen over de huidige situatie voor kunstenaars in Den Haag duidelijk verwoordt:

“Om tot nieuwe kunst te komen is ruimte nodig om te creëren, letterlijk en figuurlijk. De
kunstproductie, daar begint het mee! Ruimte is essentieel voor een dynamisch kunstklimaat. ”

Een open call leverde veel kunstenaars op die voor een gunstprijs hun werk ophingen en dat het gewerkt heeft is te merken aan het feit dat meer dan 30 % van de tentoongestelde werken is verkocht. En het waren bepaald niet allemaal winkeldochters die werden getoond. Uit een gestage stroom bezoekers die in het weekeinde na de goed bezochte opening nog naar Quartair kwam blijkt in ieder geval dat er voldoende interesse is. Dat bleek overigens ook tijdens geheel Hoogtij, de gelegenheden die ik bezocht werden goed bezocht ondanks het weer en de toenemende Coronazorgen. Bij deze een kort verslag van mijn avonturen, te beginnen bij Quartair:

Erik Jan Ligtvoet doet aan sweaters zeefdrukken

Mèt een boodschap

Zelf heb ik twee schilderijtjes uit de Musen-serie opgehangen

En die hingen in een gezellig hoekje met John ter Horst en Nynke Koster

Astrid Nobel

Riet Vooijs

Machiel van Soest

Zeger Reyers

Nies Vooijs

Ingrid Rollema

Babette Wagenvoort

Annemieke Lauwerens

Ludmila Rodrigues

Ton Schuttelaar

Lula Valletta

Hanna de Haan

Ilse Versluijs

Een van de veroorzakers van dit gebeuren: Pietertje van Splunter

Topp & Dubio

Er was aardig wat publiek zo midden op de avond

Hans Konings

Rubins Spaans

Wieteke Heldens

Blanka de Bruijne

Stefanie Scholte

Katarina Konorovska

Ellen Rodenberg

Channa Boon

Harald de Bree

Na Quartair toog ik naar Nest voor de tentoonstellingBrook Andrew die is opgehangen aan de vraag in welke wereld je zou willen geboren als je een generatie zou overslaan. Naast de tentoonstelling wordt ook een publicatie uitgebracht met essays van schrijvers en kunstenaars over dit onderwerp. De keuze van kunstenaars is qua diversiteit wel erg verantwoord valt op. Maar het is een interessant geheel met werk dat ik zelf in ieder geval de moeite waard vind.

Brook Andrew: Smash it

Dramatische beelden met aboriginals in de hoofdrol, de eerste film waarin dit zo is. Dit wordt getoond in een verzameling beeldfragmenten waarin gevestigde waarden worden bevraagd.

Müge Yilmaz: A Garden of Coïncidences, een plek waar mensen bijeen kunnen komen en rituelen kunnen delen. het is gebaseerd op ’s werelds oudste bekende tempelcomplex dat in Turkije is ontdekt.

Simphiwe Ndzube: Entering the City of Mine Moon, een installatie oveer een persoonlijk utopia

met door de hele ruimte rondhangende figuren

Die alle kanten op bewegen

Terug van Nest kijk ik even bij Westend, de tentoonstellingruimet in de Spanjaardshof waar Dann Kuiper als Studio DNNK de vrije hand kreeg. Als designer richtte hij de ruimte in met elementen uit interieurdesign waarbij hij die elementen op onconventionele wijze gebruikt.

Zoals u hier kunt zien…

en ook in deze video van Amy Opstal waarin ze een woonhuis met de elementen uit de tentoonstelling hebben ingericht, zoals dit meubel dat van systeemplafondmateriaal is vervaardigd.

Ik was op weg naar 1646 waar een tentoonstelling is ingericht met werk van Jaakko Palasvuo in samenwerking met Viktor Timofeev, Misa Skalskis, Rachel McIntosh en Stephen Webb. De laatsten componeerden en speelden muziek die tijdens de tentoonstelling te horen is.

In een samenwerking met Viktor Timofeev werd een 3D installatie gebouwd met video en andere elementen.

In de video veel religieuze elementen, een eenzaam lam dat in een bloederig landschap verdwaalt..

Collages in diavorm

Even verderop in de video wordt met het beeld van engelen gespeeld

En dat gebeurt in de voorruimte ook..

De kunstenaar kan wel schilderen…

zolas u in de details kan zien

macht en authoriteit, opgehangen aan religieuze beelden…

Tot slot bezoek ik nog even de Helena waar P.S. een performanceprogramma laat zien. Ik ben juist op tijd voor de laatste performance van Ieke Trinks.

Zij is weer druk met streetjunk, blikjes van straat geplukt en platgestampt: dat geeft zo’n lekker geluid, bijzonder goed gedaan!

Hoogtij

Cycli

8 september 2019

Annemiek Louwerens heeft van de Spanjaardshof carte blanche gekregen het komende jaar de galerie te programmeren en ze begint daarmee met een heel aardige tentoonstelling in de mooi kaal gemaakte ruimtes bij de ingang van het ateliercomplex. Ze heeft de naam ook direct aangepast naar West End, wat een goed idee is om een onafhankelijke koers te kunnen varen. Een kunstenaar uit het complex, Jan de Weerd, hebben we al een tijdje niet gezien in het Haagse, maar de twee installaties die hij hier laat zien bewijzen dat hij zijn oude preoccupaties met de formele kanten van gebruiksvoorwerpen nog niet kwijt is. Diezelfde preoccupaties had ook Pietertje van Splunter een tijdje zoals we in de video die zij toont kunnen zien. Dat mondt bij haar wel uit in interessante nieuwe schilderijen waarvan vorm en kleur direct uit haar eerdere onderzoekingen voort lijken te komen.
Het is mooi om er nog twee foto’s van Klaus Baumgärtner tussen te zien en de abstracte video van Vera van der Seyp past naadloos in het geheel. De, overigens goede tekening van Johan van Oord begrijp ik niet helemaal in dit geheel, maar als contrast  met de rest van het werk functioneert het zeker. Ik ben benieuwd wat West End nog meer voor ons in petto heeft!

Pietertje van Splunter: Z.T.

Pietertje van Splunter: overzicht

Jan de Weert: Z.T.

Johan van Oord

Vera van der Seyp

Jan de Weert

WEST END

See What You Know

19 oktober 2018

Bij Quartair opende vorige week een tentoonstelling die ook al wat anachronistisch oogde, maar die ik wel erg goed vond. Het geheel is samengesteld door André Kruysen en Wieteke Heldens die een aantal schilders en sculpturisten hebben samen gebracht die misschien niet heel bekend zijn, maar wel degelijk goed werk maken. Dat werk is abstract met soms een conceptueel kantje, maar er wordt sterk uit het materiaal gedacht door kunstenaars die daar mee om weten te gaan. Daarbij hebben de curatoren het geheel bijzonder effectief ingericht waarbij vanuit alle hoeken parallellen en contrasten te ontdekken zijn die het geheel versterken. Een genoegen om er rond te lopen, bij deze nog wat plaatjes om een indruk te krijgen!

Met mijn all-time favoriete voetballer -Raymond Cuijpers: Nees

Op de achtergrond een grote doorwerkte Cuijpers en op de voorgrond een sculptuur van Delphine Courtillot

Duistere werkjes van Jeroen Hofhuizen

Op de achtergrond werk van Ilona Plaum en op de voorgrond weer mooi accorderend werk van Delphine Courtillot

De curatoren laten ook goed werk zien, hier achter werk van Wieteke Heldens en op de voorgrond keramiek van André Kruysen

Gaaf nieuw werk van Pietertje van Splunter

Dat mooi naast een werk van Robbin Heyker hangt

Voor een sculptuur van André Kruysen en achter werk van Ilona Plaum

Nies Vooijs: Z.T.

Nogmaals het werk van Wieteke heldens met werk van André Kruysen er voor

Robbin Heyker an sich

Een mooie beweging door de ruimtes met het werk van André Kruysen

Een lange wand met werk van Nies Vooijs, altijd erg goed!

zoals u kunt zien

Nóg een doorkijkje, rondlopen is wel verhelderend in deze tentoonstelling

Quartair

Hoogtij #42

9 maart 2018

Hoogtij was vandaag erg de moeite waard. Ondanks de regen liepen er aardig wat enthousiastelingen rond om de diverse galeries en initiatieven te bezoeken en terecht, want die moeite werd op diverse locaties beloond. Bij deze een klein overzicht van wat ik zag (andere plekken waarnaar ik nieuwsgierig was volgen nog, je kan niet alles op zo’n avond!)

Moose vierde de aftrap van hun project Passive Activists, een programma van video’s van over de hele wereld. Zij vergeten zichzelf ook niet zoals hier in de video “I`M GONNA BE ON TELEVISION”, vers van de pers door Charlotte van Winden.

Standing room only toen ik er was, met een video van Jesse Budel in de etalage .

Bij Hoorn & Reniers een opening van de tentoonstelling van Janes Haid-Schmallenberg, een jonge Berlijnse kunstenaar die jonge hippe kunst maakt.

Het refereert aan grifitti, outsider-art en wat dies meer zij: een hedendaagse holbewoner!

Quartair viert nog steeds het 25-jarig jubileum, dit keer met een overzicht van recent werk van de deelnemers aan het initiatief. Dit werk, “Alpine Thoughts” is van Marlies Adriaanse

Pietertje van Splunter: Plastic Play (video)

Op de voorgrond “Piano/Forte” van Mike Rijnierse (ism Rob Bothof), een schommel die functioneert als een geautomatiseerde prepared piano. Boven is een werk van Jesse Rahman: “Verlichte gracht, bovenlangs”.

Erik-Jan Ligtvoet laat een verrassend werk zien, eerder een installatie misschien, bestaande uit een serie werken uit de reeks “A Pair of Snakes”.

Astrid Nobel maakte een mooie serie “Tratteggio (ik leerde leegtes vullen)” gebaseerd op restauratietechnieken waarmee ze poogt om verdwenen zaken te herstellen.

Hierboven weer het werk van Jessy Rahman en op de achtergrond is werk van Harald de Bree te zien dat doet denken aan camouflageschilderingen op Engelse boten in de eerste wereldoorlog.

Thom Vink: Aquarium

Ludmila Rodrigues: Politics of Affect – Uitnodigende handen steken uit een houten wand en vragen erom om aangeraakt te worden

Het komt ook erg hulpeloos over om die handen zo te zien reiken naar iets dat niet gezien kan worden, gaaf werk!

 

In de Spanjaardshof was een mooie video-installatie te zien van Karola Pezarro en een werk van Niels de Bakker. In samenwerking maakten zij Pas de Deux, maar hier alleen het werk van Pezarro

Dat erg subtiel is in inhoud en vorm.

Klapstuk was vanavond de opening van …ISM met een project van Topp & Dubio onder de naam “Beïng Stuck in the Middle of the Moment”. Een avondvullend gebeuren met 25 deelnemers in de vorm van performance, installatie, theater… kortom een multidisciplinair gebeuren.

In en achteruimte, genaamd The Past, was een overzicht te zien met de activiteiten van Topp & Dubio door de jaren heen.

Foto’s van eerdere acties en exposities, voor de volgers een feest van herkenning.

Even een tijdsbepaling erbij was wellicht niet echt nodig

Want het heden was zo nadrukkelijk niet het verleden

door de activiteiten die door bekenden en onbekenden werden uitgevoerd dat verwarring nauwelijks mogelijk was. Hier met o.a. Sean Cornelisse en Frans van Lent

Er waren ook onbekenden zoals deze jongen die indruk maakte met zijn vragen aan het publiek

Er werd voorgelezen door Sean en er werd gelezen door Rien Monshouwer in bruisende intermezzi

En de jongeman liet zich kennen tot op de naakte huid!

Een beloftevol begin van een ongewoon initiatief!

De opening van Yaïr Callender had ik door omstandigheden gemist, maar bij deze gelegenheid ben ik gaan kijken naar de tentoonstelling “For the Vision of Abou ben Adhem” wat ook nog een aardige “pun”zou kunnen zijn.

Ik was verbaasd door de manier waarop hij zijn werk in de ruimte had geplaatst

En die ruimte met Berlage-achtige accenten had gevuld, een geest van spiritualiteit en referenties aan oude culturen wasemt door de ruimtes van 1646

Waarbij ook de details indruk maken

Vooral bij deze ruimte moest ik echt aan het gemeentemuseum denken

En weer zijn de details erg geslaagd.

Bij Maurits van de Laar is een solo van Ronald Versloot te zien, een oudgediende die voorstellingen schildert in een trant die speelt met voor- en achtergrond. Het zijn figuratieve beelden in een romantische traditie.

Into the wild…

Er zijn ook een viertal werken op papier te zien. Hierin is de lichtwerking echt virtuoos te noemen.

Tot slot was ik nog even bij Galerie Sophie waar subtiele tekeningen van Maeve van Klaveren te zien zijn

Sensitieve portretjes

Auch ein Rücken kann entzücken!

HoogtijHootij

Panorama Continuüm

7 april 2016

Museum Panorama Mesdag heeft na de recente verbouwing de intentie meer tijdelijke tentoonstellingen met contemporaine kunst te laten zien die inhoudelijk verwant zijn met wat het museum te bieden heeft. In het kader daarvan zijn Zeger Reijers en Pietertje van Splunter uitgenodigd een zaal in te richten met een werk. Dat ontwikkelde zich verder. Aangezien meer zalen beschikbaar waren nodigde het duo, dat als BROOS opdrachten uitvoert, ook Gerco de Ruijter uit. In diens werk is een band met het begrip panorama heel snel te herkennen. Het resultaat is een mooie tentoonstelling met twee zeer geslaagde installaties en ouder context gevend werk van de kunstenaars.
Geïnspireerd door de lichtkoepel boven het originele panorama van Mesdag laat het duo Broos de hemel de 19e eeuwse zalen indruppelen. Op een van een stellage afhangende stoffen ovaal wordt het zwerk geprojecteerd waarin constant een variërende hoeveelheid geanimeerde meeuwen rondvliegt onder veranderende licht-omstandigheden. Het is een bijzonder poëtische installatie die heden en verleden prachtig samen brengt.
Gerco de Ruijter, over wie Michel Morel recent nog een mooi stuk schreef op zijn blog, heeft een projectie van de video Ringdijk geïnstalleerd, waarin hij met een camera met fish-eye lens op een ringdijk rond rijdt. Langs de dijk staan populieren en aangezien de camera omhoog gericht staat lijkt hier langs een panorama van de hemel gepand te worden. Het fish-eye effect, dat in psychedelische tijden populair was, versterkt het idee van beweging en de omhoog stekende populieren benadrukken een bijzonder fraai verschiet.
Naast deze werken is van Zeger Reijers de bekende video’s  Drumming en Vuurtoren te zien. Van de Ruijter zijn een aantal van zijn bekende luchtopnamen te zien op een lang staand formaat en een mooi werk met enorme hoeveelheid Google-earth foto’s van in de VS in een cirkel besproeide stukken land.
De bijeenkomst werd apart gepresenteerd op een preview voor Haagse Art-bloggers, een initiatief dat navolging verdient!

 

P1060050

De kunstenaars nemen plaats voor de presentatie van hun werk

P1060051

En ook de bloggers zijn alert op wat komen gaat

P1060052

Een enthousiaste introductie van de adjunct-directeur van het Museum

P1060055

en hop, de kunstenaars vertellen een verhaal waar geen speld tussen te krijgen is.

P1060057

Met grote gebaren wordt het verbeelden van het panorama geïllustreerd.

P1060063

Zeger Reijers en Pietertje van Splunter: Panorama Continuüm

P1060067

Gerco de Ruijter: Panoramafoto

P1060071

Gerco de Ruijter: panoramafoto Melissand

mesdag

Gerco de Ruijter: Ringdijk

P1060076

Zeger Reijers: Drumming

P1060081

En nog even terug naar de meeuwen in het werk van BROOS

Museum Panorama Mesdag

Gerco de Ruijter en de nieuwe werkelijkheid in het landschap

Haagse portretten-Haags Hoogtij

16 oktober 2015

Op vrijdagavond werd in de grafische werkplaats aan de Prinsegracht de nieuwe expositie Haagse Portretten geopend door Geert-Jan Borgstein, werkzaam in het Mauritshuis en betrokken bij de tentoonstelling Hollandse zelfportretten – Selfies uit de Gouden Eeuw. Voor de tentoonstelling werden 10 Haagse kunstenaars uitgenodigd om een zelfportret te maken in vlakdruk, linoleumsnede of een combinatie van technieken. De kunstenaars, waaronder uw correspondent, maakten een in techniek variërende hoeveelheid aan zelfportretten. Daarnaast is een kleine tweehonderd linoleumsnedes te zien van Haagse burgers. Het is de bedoeling dat deze tentoonstelling de wijken in gaat met een soort pasfotohokje waaraan door burgers in de wijk gefabriceerde zelfportretten worden getoond. Het geheel is een verrassende en aantrekkelijke manier om mensen in contact te brengen met hun eigen creativiteit. Deze tentoonstelling is nog te zien t/m 23 nov: te zien op ma, wo, vr. 10.00-17.00 u.

12108115_10153259219112921_1801160836031589059_n

Babette Wagenvoort: Zelf in context

P1040264

Hier Geert-Jan Borgstein in gespek met deelnemers Philip Akkerman en Ewoud van Rijn

P1040293

Philip Akkerman: Zo ik iets ben…

P1040275

Ewoud van Rijn: Reflexivity: The mark of the subject

P1040265

Jerney de Wilde: In your light I shine

P1040267

Ondine de Kroon: Aanwezig, afwezig

P1040269

Ilse Versluijs: Kali-me

P1040276

Toyin Loye: Open your mind

P1040280

Jos de L’Orme: Z.T.

P1040283

Melle de Boer: Zelfportret met Bruce Lee-haar

P1040285

Kees Koomen: In Summer

P1040288

Class of 1976 (gedeelte althans)

P1040290

Het ” pasfotohokje”

P1040292

Burgerselfies, erg mooi allemaal!

Ik was pas laat in de stad, maar na de steeds maar drukke opening van de Haagse zelfportretten bezocht ik toch nog twee andere gelegenheden: eerst galerie Sophie waar Pim Piët werk liet zien dat verder gaat op de ingeslagen weg. In dit geval werkte hij samen met komponist Jerzy Bielski om tot nieuwe soundworks te komen. Naast de kompositie die te horen was ontwikkelt het werk van Piët zich ook verder, met name in de derde dimensie, wat de invloeden van o.a. Russische modernisten nog meer pregnant maakt.

P1040295

Pim Piët: Turning Point

P1040297

Pim Piët: Noise painting

P1040298

Pim Piët: another Noise Painting

Tot slot Ruimtevaart waar voor het eerst sinds de verhuizing weer een tentoonstelling gehouden zou worden. Ik was nieuwsgierig naar de ruimtes en die verrasten nogal; Het zijn twee open gewerkte dozen die elkaar spiegelen in  kantoor-achtige ruimtes . Het is de bedoeling daar intieme duo-presentaties te houden. Dit is een gegeven dat moet groeien, maar de eerste tentoonstelling smaakt naar meer: Pietertje van Splunter en Ellen Rodenberg maakten ieder installaties die niet echt iets met elkaar van doen hadden, maar op zich wel intrigeerden: schilderkunst ontleed. Van Splunter hield zich  voor zo ver ik het zie bezig met een verloren gegaan portret van Elisabeth I van Engeland en Ellen Rodenberg liet in een verrassend ingehouden presentatie elementen uit haar werk zien. Onderdeel daarvan is een serie schilderijen die zij komende winter in de Beurs van Berlage tijdens This Art Fair wil tonen

P1040299

Pietertje van Splunter: vier mogelijke portretten

P1040300

Pietertje van Splunter: beeldarchief 1:1 7x op houten wand

P1040301

Bette Midler als Elisabeth I

P1040304

Ellen Rodenberg

P1040306

Pietertje van Splunter: Galloping Horse (After Muybridge) – video

P1040308

Ellen Rodenberg

P1040309

Ellen Rodenberg

Grafische werkplaats   Galerie Sophie   Ruimtevaart   Hoogtij

The Second Explodes, part 2: Opening

2 mei 2014

img_3088-int

En om 20.00 uur vond de opening plaats. Voor het publiek was een rode loper uitgelegd.

 

img_3142-int

En binnen werd direct rondgelopen om het werk te bekijken. Hier Links Kees Koomen: Stèle, midden Maite Louisa, rechts Mike Reijnierse

img_3145-int

Birgit en Maya vermaken zich opperbest met het participatiewerk van Geeske Harting

img_3151-int

De video van Ingrid Rollema trekt behoorlijk aandacht

img_3156-int

In de ruimte voor de Kunsthalle liggen de koorden van Ludmila Rodrigues al klaar

img_3158-int

De aanloop is behoorlijk, burgermeester en notabelen zijn aanwezig.

10295274_10202912203158479_8327683776818649458_o-int

Als de ceremoniemeester de tentoonstelling opent begint uw correspondent zijn performance “Mirror Man”

1939423_10202912215558789_1165546337555292006_o-int

Terwijl het publiek de ceremoniemeester volgt zoek ik de ruimte af met mijn lichtje, ingesmeerd met honing waarop aluminiumfolie is geplakt

 

img_3160-int

Personeel werd ingevlogen voor de catering

img_3161-int

Op het raam een werk van Erik Jan Ligtvoet

img_3165-int

Ludmila Rodrigues begint haar performance met publieksparticipatie

img_3171-int

Met die participatie zit het wel snor

img_3172-int

Er wordt enthousiast mee gedaan door het publiek.

img_3173-int

Tot het web een hele ronde gemaakt heeft door de voorruimte

img_3181-int

Mike Reijnierse treedt vervolgens op met elektronische muziek en lichtinstallatie, de Stèle van uw correspondent doet het daar wonderwel goed bij.

img_3182-int

De neonbuizen zorgen voor vreemde interferenties

img_3188-int

Terwijl de ceremoniemeester (Jessy Rahman) voorlangs schiet

img_3189-int

Het wordt alleen maar drukker

img_3191-int

Versnaperingen te over met Hollandse hapjes en Frankfurters

img_3201-int

Mooie doorkijkjes

img_3202-int

Vlnr – Kees Koomen: Stèle, Maite Louisa, Pietertje van Splunter

img_3203-int

De plaatselijke kunstenaars blijken erg geïnteresseerd in onze opvattingen

img_3204-int

Voor Maarten Schepers, raam Erik Jan Ligtvoet

img_3207-int

En DJ Ludmila Rodrigues sluit de avond af

-int

Terwijl ook Ellen Rodenberg inmiddels is over gegaan naar publieksparticipatie

 

Kunsthalle Eurocentre

17 augustus 2005

In Engeland is men bezig het mooiste schilderij in het land te kiezen bij de BBC.

Ieder kunstenaar wil daar wel exposeren (it’s the economy stupid!), maar als ik zie welke tien schilderijen aan de top staan lijken mensen als Saatchi toch redelijk marginaal.Ik kijk nog maar even naar kunst van levende kunstenaars in mijn eigen omgeving, zo was ik in de tentoonstelling in de Haagse Kunstkring met de tentoonstelling Kunst-stof alwaar mooi werk van Pietertje van Splunter, Birke Hesse, Peter Zwaan, Evert Rodewijk en meer kunstenaars te zien is, nog tot 30 augustus. Het moet me van het hart dat in de tentoonstellingsruimte van de Haagse Kunstkring de werken van goede kunstenaars en de ruimte ter plaatse (de Albert Vogel-zaal) niet altijd een even voorspoedige verhouding aangaan, het lijkt me dat de kunstenaars ook in de presentatie kritisch moeten blijven!

?
?
Pietertje van splunter: Installatie
Evert Rodewijk
?

Haagse Kunstkring