From Dust to Dust or Digital

30 januari 2016

Bij galerie Helder in Den haag werd vandaag de tentoonstelling From Dust to Dust, or Digital geopend met werk van Marcel Wesdorp en Otto Egberts. Het digitale element zit in het werk van Marcel Wesdorp, wiens werk bijna niet te fotograferen is. Deze kunstenaar (re)construeert landschappen met nullen en eentjes wat soms tot opvallende resultaten leidt. Zelf heb ik een zwak voor het eigenzinnige werk van Otto Egberts. De stof in de titel geeft zijn gevoel voor betrekkelijkheid weer, het werk dat hij maakt is in de loop van de tijd steeds kernachtiger geworden. De kunstenaar reduceert het werk tot de naakte kern van het bestaan: minimale, abstracte beelden gemaakt met het materiaal van waar wij komen en tot welke wij terug gaan. Stof en allerlei restmaterialen worden met verf gemengd, daarmee worden beelden gevormd die doen denken aan het gefilterde licht in een apocalyptisch landschap. Dat zich af en toe surrealistische elementen aandienen geeft aan dat de geest in blijft leven en zich ongerijmde gedachten veroorlooft. Opvallend in deze tentoonstelling is het wandsculptuur Aangaande menselijke activiteit: een geometrische massa die bij nadere beschouwing boven zijn drager blijkt te zweven.

P1050446

Tijdens de opening doen galeriehouders Frank en Frey verslag van hun recente verbouwing

P1050433

Otto Egberts: Residu 3 – 2015

P1050434

Otto Egberts: Aangaande menselijke activiteit – 2013

P1050444

Zweeft!

P1050438

Otto Egberts: Front – 2010

P1050439

Otto Egberts: Aller et Retour – 2012

P1050440

Otto Egberts: Sisiphus – 2015

P1050443

Marcel Wesdorp: View 0- 2015

Galerie Helder

Advertenties

Across the Opposite

16 juni 2014

Bij galerie Helder exposeert Otto Egberts voor de tweede keer na een succesvolle presentatie op de Kunstrai. Het werk wordt samen getoond met dat van Marcel Wesdorp en dat combineert erg goed. De foto’s van Wesdorp laten onbestemde  landschappen zien die ook in zijn films voorkomen, landschappen die vragen oproepen over wat we nu eigenlijk zien. Het zijn redelijk abstracte beelden zonder veel leven, eerder verbeelde atmosferen die mij zeker wel tot de verbeelding spreken. Wesdorp laat ook een installatie zien met  boeken die het script van een van zijn films bevatten. Onder de naam I Wish I Couldn’t Lie staat het even ongenaakbaar als de andere werken in de galerie.
Dergelijke ongenaakbare installaties heeft Egberts eerder ook gemaakt, maar nu laat hij alleen schilderijen zien. Abstracte bijna grijze doeken met in sommige doeken kleurbanen waarbij de kwaliteit in de schildermethode gevonden kan worden.  De doeken die min of meer monochroom zijn heten “Progrès”, vooruitgang dus en je vraagt je af of het verdwijnen van eerdere figuratieve elementen in zijn werk als gemutileerde lichamen e.d. als vooruitgang worden ervaren. Het werk blijft weliswaar een wat zware toon houden, maar de nadruk komt meer op de gelaagde techniek te liggen en is dus meer kunst “as such”. De schilderijen met kleurbanen heten “Wund”, wonde dus. Dat deze schilderijen recenter zijn gemaakt doet vermoeden dat nu het schilderij gemutileerd raakt. Als een schilderij een spiegel van de wereld is wordt hier een wereldbeeld getoond dat vragen oproept: de kleuren in deze schilderijen verlevendigen de schilderijen nogal. Het heeft allemaal nogal wat implicaties. Dat de kunstenaar een denker is en er veel meer achter zijn doeken zit dan te zien is blijkt ook uit zijn tekst in de publicatie die galerie Helder bij deze tentoonstelling heeft gemaakt. Zolang die gedachten tot dergelijke schilderijen leiden blijft de kunstenaar bepaald de moeite waard om te volgen.

IMG_4326

Otto Egberts

IMG_4327

Marcel Wesdorp

IMG_4328

Otto Egberts

IMG_4329

Marcel Wesdorp: I wish I Couldn”t Lie

IMG_4330

Oto Egberts: Wund

IMG_4333

Otto Egberts

IMG_4334

Otto Egberts

 

 

Galerie Helder