Spring of Drawings

18 februari 2017

Bij Helder werd vandaag een tentoonstelling met tekeningen van kunstenaars van de galerie geopend. Dan blijkt dat Helder een aantal goede en interessante tekenaars in huis heeft die zich op verschillende manieren uiten: minimalistisch, conceptueel, poëtisch, het komt allemaal voor. Daarnaast neemt Helder het begrip tekenen wat ruim: de aquarellen van Mareena Seeling vallen er onder en het werk van Harry Markusse lijkt me eerder geschilderd. Het neemt niet weg dat Helder een interessante lijst met kunstenaars ontwikkelt waarmee ze zich goed kan profileren in Nederland. Een bezoek aan deze tentoonstelling is zeker de moeite waard. Door de drukke opening kon ik niet overal foto’s van nemen, maar op de site staan goede afbeeldingen.

p1100418

Sigrid van Woudenberg

p1100420

overzicht van de opening

p1100421

Maryanto’s werk is gemaakt door gebruik te maken van reductietechnieken: Hij schrapt donker weg uit belicht fotopapier en brengt zo licht in de duisternis!

p1100424

Ook Guy Vording gebruikt een dergelijke techniek: Hij gaat uit van een foto en werkt irrelevante delen weg met zwart waardoor een andere werkelijkheid ontstaat.

p1100425

Die werkelijkheid doet nogal geassembleerd aan, ondanks dat ze uit één afbeelding afkomstig is. Het zijn interessante beelden waarin ook de structuur en de ritmiek van het zwart een rol speelt

p1100428

Nog een mooie tekening van Sigrid van Woudenberg met helaas wat reflectie. Zij neemt deel aan een groepsexpositie in Diepenheim in maart genaamd Botanica.

p1100429-int

Stephan van den Burgh laat een grote tekening zien waarin stukjes zijn vrij gelaten wat opeens een lyriek in de tekening van de minutieus werkende kunstenaar brengt.

p1100431

En ook A4-tekeningen waarin het precieuze materiaalgebruik mooi is te volgen. Van den Burgh is zojuist genomineerd voor de Leidse Familiekamer Kunstprijs

Galerie Helder

Advertenties

Hybrids

17 juni 2015

Galerie Helder  heeft een multiculturele tentoonstelling in huis die nogal grootstedelijk oogt: druk, vol met veel visuele indrukken en werk in verschillende disciplines. Frey Feriyanto heeft een aantal kunstenaars die hij al langer volgt uitgenodigd meerdere werken te laten zien en dat resulteert in een interessante en diverse tentoonstelling waarin werk figureert dat niet met regelmaat te zien is en dat is jammer, want de kwaliteit is hoog, bij deze wat indrukken (maar er is veel meer te zien):

 

P1010941

Damian Kapajos heeft duidelijk Aziatische invloeden. Erachter. een tekening van Made Somadita

P1010942

Ook Maryanto heeft een Indische achtergrond

P1010943

Efrat Zahavi is een Israèlische kunstenaar die de problematiek uit het Midden-Oosten met zich meeneemt

P1010944

Sarina Missot is Haags, maar heeft ook andere invloeden ondergaan.

P1010946

Sam Samiee komt uit Iran, wat niet meteen duidelijk is uit zijn werk

P1010947

Made Somadita is een Balinese schilder die ook erg mooie tekeningen maakt

P1010949

Een mooi eenvoudig werkje van de Japanner Yoshiyuki Koinuma

P1010950

Damian Kapajos vertaalt zijn beelden ook in andere materialen

P1010951

Albert Zwaan is een degelijke Dordtse schilder die ook hier sterk te voorschijn komt.

P1010952

En tenslotte nog een mooi werk dat ik bijna miste van Natalia Ossef, een Syrische kunstenaar

Galerie Helder

Maryanto

6 december 2013

Het was al bijna te laat, maar ik zag vandaag toch nog even de tentoonstelling van Maryanto bij HEDEN in Den haag. Het is een erg politieke tentoonstelling, want de Indonesische kunstenaar laat de gevolgen zien van de ongebreidelde macht die Soeharto zich als president van Indonesie door zijn machinaties had toegeeigend. Zijn presidentschap over dat land probeerde er een modelnatie te maken. Na de verhalen die recent over het einde van de Nederlandse kolonisatie naar boven kwamen is dit een nieuw hoofdstuk in de geboorte van het land indonesië dat aansprekend geïllustreerd wordt.
De werken van Maryanto laten zien welke elementen daarin belangrijk waren en het zegt veel dat de kunstenaar het werk voor een groot deel vanuit het duister laat oplichten door eerst doeken zwart te schilderen en daarin te krassen, zodat het wit de tekening vormt die de afbeelding maakt. Ook gebruikt hij fotografisch papier dat zwart is om daarin afbeeldingen te krassen. Misschien bij toeval en misschien ook bewust zijn de zwarten in de meeste gevallen een mengkleur, waardoor in de schilderijen toch een licht kleurzweem verschijnt dat elk doek een eigen atmosfeer geeft. Deze tentoonstelling geeft weer eens aan dat de band die HEDEN met Indonesië heeft bijzonder waardevol blijft, zoals we waarschijnlijk ook vanaf volgende week kunnen zien als Charlotte Schleiffert een tentoonstelling opent met werk dat zij in Yogyakarta maakte.

img_1029-int

In de kelder een aantal portretten van mensen die verdwenen zijn tijdsens het regime van Soeharto

img_1030-int

De kunstenaar laat ze knap opkomen uit het zwarte fotopapier

img_1032-int

Even als deze aanslag

img_1033-int

De monumenten die het bewind een fraai gezicht moesten verschaffen: links en rechts de meer militaristische machtsuitingen en in het midden een van de organische gebouwen die de vrouw van Soeharto liet bouwen

img_1034-int

Illustratie van het vooruitgangsdenken dat de mensen in het hoofd werd gestanst met slagzinnen.

img_1037-int

Het leger was de machtsbasis van het bewind waar vijfsterrrengeneraal Soeharto de absolute macht mee uitoefende.

img_1038-int

Dit laat de ongeremde industrialisatie zien die dwars dor alles en iedereen heen het land vooruit moest helpen

HEDEN