Den Haag

6 januari 2013

Gisterenmiddag heb ik nog een een inhaalrondje gemaakt bij de Haagse galerieen, aangestoken door het enthousiaste verslag van Niels Post op trendbeheer. De tentoonstelling, die ik dacht gemist te hebben, bleek nog een week verlengd te zijn. Tegen schemering was het dus eerst Walden Affairs waar ik opaan koerste. Alexander Mayhew heeft daar een tentoonstelling heeft gemaakt met runners up Paul Beumer en Tim Breukers. De heren staan op het punt naar Amsterdam te verkassen om daar een tijdje onder de paraplu van de Rijksacademie te werken en met deze tentoonstelling laat de curator zien waar ze op dit moment zijn. Een mooi uitgangspunt, vooral als over twee jaar een conclusie wordt getrokken over waar de heren zich op dat moment bevinden. De tentoonstelling als geheel oogt bijzonder fraai, doordat Mayhew de ruimte nam het werk en de context tot haar recht te laten komen. Het enige dat misschien minder duidelijk is kan het seriematige karakter van de kleine schilderijtjes van Paul Beumer zijn, ik zou de werken over de Italiaanse portiekdeur ook wel eens naast elkaar willen zien. Afgezien daarvan weet Beumer de verf met een los gebaar op klein formaat goed haar werk te laten doen. Mij sprak het werk van Tim Breukers nog meer aan. Ook hij had zich beperkt: zijn materiaal is aluminium en daarmee laat hij zien dat hij dat materiaal op diverse manieren in zijn voordeel weet te manipuleren. In het wandbeeld bij de ingang waar een fel neonlicht over aluminium en een doekje van Beumer brandt wordt de situatie waarin het werk van de beide kunstenaars zich bevindt erg mooi en bescheiden verbeeld: overbelicht en nog vol belofte.

img_5521-int

Tim Breukers: Mount Succes

img_5523-int

Tim Breukers: ?

img_5527-int

Paul Beumer: het uitgangspunt een beetje herkenbaar

img_5529-int

De bovenruimte (2e etage) van Walden Affairs

img_5531-int

|
Paul Beumer: Dick Nose

img_5532-int

Paul Beumer

img_5533-int

Werk van beide kunstenaars bij de ingang

img_5536-int

Tim Breukers

Naar aanleiding van de vorige tentoonstelling van Lars Laumann bij West, “ I wanna Dance with Somebody“, waarover ik vrij enthousiast was, ben ik vervolgens bij West gaan kjken naar de huidige tentoonstelling die Laumann in de galerie presenteert. Het is een geheel dat enig inlevingsvermogen vergt. Uit het persbericht begrijp ik dat het drama op Utoja in Noorwegen als context moet worden gezien voor deze beelden uit het verleden en de achtergrond van de kunstenaar. Het is als een mijmering waarvan ik de diepte niet vermag te doorgronden.

img_5538-int

img_5539-int

img_5542-int

http://www.waldenaffairs.nl/index.php?/future/opening-sat-15th-december-2012/

http://www.galeriewest.nl/exhibitions/12_12_Lars_Laumann