Noisy Poetry Painting

17 juli 2016

In Kadmium in Delft opende dit weekeinde de tentoonstelling van Pim Piët in samenwerking met Anna Mikhailova. De tentoonstelling is gemaakt ter gelegenheid van het gerenommeerde Delft Chamber Music Festival. Tijdens de opening werd in een performance muziek gemaakt door Anna Mikhailova op een door Piët geconstrueerd apparaat: het City Koto instrument. Het is fascinerend om te zien hoe de vormentaal van de schilder zich leent voor functionele toepassingen en hoe elementen uit instrumenten zich lenen tot onderdelen van beeldend werk. Bij deze wat indrukken:

13718679_1760332244185102_2467275337847062485_n

Een wand met Piëts werk

J.-11-05-16_PIM-PIËT-0009-kopie-296x300

Met Noise-paintings

L.11-05-16_PIM-PIËT-0012-kopie-296x300

in diverse vormen

13700074_1759787180906275_4041639927515325668_n

Het instrument dat gebruikt gaat worden bij de performance

13775936_1760767920808201_3876737619266357473_n

Die in volle concentratie aanvangt

13754234_1760767897474870_6257176610094055987_n

met muzikante Anna Mikhailova aan de snaren

13718574_1760767890808204_7528062206528777047_n

De oplettende kijker zal zien dat zij haar vingers in zwarte verf heeft gedoopt alvorens de snaren te roeren!

Noisy Poetry Painting

INterieur-EXterieur

23 augustus 2015

In Delft is het kunstencentrum Kadmium verhuist naar het chique Prinsenkwartier en daar bij de Prinsenhof in een gebouw getrokken. De tentoonstellingsruimte is prachtig, in de tentoonstelling die vandaag werd geopend werkt de ruimte heel goed om het werk tot zijn recht te laten komen. In de uitnodiging voor INterieur-Exterieur – VIER plaatsbepalingen staat dat de tentoonstelling verhuizing (zoals Kadmium die dus heeft meegemaakt) in een bredere context plaatst. Jan Brouwer, de voorzitter van coöperatie Prinsenkwartier en onderzoeker cultuur en stedelijke ontwikkeling, probeerde met een wat surrealistische combinatie van eruditie in een informeel gebrachte openingstoespraak daar meer licht op te werpen, maar de oplettende kijker zal zelf al snel een lijn zien in het getoonde werk. Bij deze een korte impressie:

P1020927

De opening werd goed bezocht zoals tijdens de openingstoespraak was te zien

P1020930

Trudy Kunkelers Maritieme landschap heeft alles met plaatsbepaling te maken

P1020932

Mark de Weijers werk is werkelijk heel mooi op deze wand. “The Sun is God”vormt een mooi accent in de ruimte. Door het kleurverloop, dat ondanks de aardkleuren aan een regenboog doet denken, lijkt het werk de ruimte in te buigen.

P1020934

De schaduwen van de bezoekers geven er nog een geheel ander karakter aan.

P1020935

Het werk van Janneke Kornet bevestigt inhoudelijk de plek waar de tentoonstelling wordt gehouden met beschrijvingen van drie generaties vrouwen die aan de prinsenhof zijn verbonden.

P1020928

Van Daan Roosegaarde wordt de video Rainbow Station getoond waarmee de binnen- en de buitenkant van het Centraal Station in Amsterdam worden verbonden.

 Kadmium

n_IETS

23 maart 2014

Bij Kadmium in Delft opende vandaag en erg goede tentoonstelling met bijzonder  subtiel werk dat hier en daar zelfs terloops aandoet. De verschillende kunstenaars gaan voorbij aan het kunstenaarsambacht en werken met beschikbare materialen die op een bepaald moment voorhanden zijn. Daarmee geven zij vorm aan ingevingen die als een zucht het moment verlaten en in de tentoonstelling als kunstwerken verschijnen (en in sommige gevallen weer verdwijnen).

img_2612-int

Inti Hernandez: Encounter, de glazen staan hier klaar om te worden aangeboden na het openingswoord

img_2613-int

Dat welkomstwoord en de officiele opening werd gedaan door Rik van Hazendonk die samen met Laura Abbink de tentoonstelling cureert.

img_2615-int

Het gedicht van Gerrit Achterberg waarmee hij eindigde deed het ijs smelten waarna snel nieuwe blokjes werden toegevoegd. De ijsblokjes vormen de woorden amigo en enemigo (vriend en vijand), het samenstellen vormt het werk “Encounter” van Inti Hernandez

img_2620-int

Laura Abbink: Don’t you think it’s Time for Love? De belichting maakt het geheel vrij theatraal en geeft associaties met grote stads-leven wat ook in de dynamiek van het materiaal benadrukt wordt.

img_2621-int

Die dynamiek doet ook wel denken aan abstrakte statistieken.

img_2623-int

Het werk van Veerle Thoben verschijnt als een waas op een ruit achter het door de ramen opzij invallende licht dat door de projectie getordeerd lijkt te raken onder het valse licht van een TL buis.

img_2626-int

Het lichtwaas op zich is al een mooi beeld: 10.05 AM

img_2627-int

Dit werk van Marleen Sleeuwits lijkt ook bij ingeving op locatie gemaakt te zijn

img_2628-int

De kunstenaar Thor ten Kulve laat zich door straatmeubilair inspireren

img_2629-int

tot bluswaterfontein

img_2630-int

of tot straathaard.

img_2632-int

Deze foto van Marleen Sleeuwits lijkt eerder een architectuurtekening

img_2634-int

Josje Hattink vergelijkt

img_2635-int

de plasticiteit van afdekplastic

img_2636-int

dat loom ter aarde zakt

img_2637-int

Met de manier waarop perspex zich bij warmte vouwt

img_2640-int

om breekbare glazen platen te dragen die vrij agressief de ruimte in steken.

Kadmium

Delft

30 januari 2014

Gisteren stond in de krant dat Delft de gemeente is die de grootste culturele bezuinigingen gaat uitvoeren na de verkiezingen als de statistieken gelijk krijgen. Desalnietemin zijn er een paar mooie galeries en initiatieven te vinden en vandaag bezocht ik twee tentoonstellingen: Long Time no See in Kadmium, een oude school achter de Koornmarkt is de eerste. Hier zijn zes alumni van de KABK in Den Haag uitgenodigd werk te tonen. Rob Knijn is artistiek directeur van HEDEN in Den Haag tegenwoordig, wat hem er niet van weerhoudt nieuw werk te laten zien. Nies Vooijs is al langer bekend en stelt tegenwoordig regelmatig tentoon bij galerie Lutz in Delft en Marc Claeijs ken ik van heftige performances, maar recent toonde hij een fraai doek bij de afscheidstentoonstelling die Rien Monshouwer voor de KABK samenstelde met oud-leerlingen. Van de drie andere exposanten, Petra Wiek, Anne-Tjerk Mante en Pat Houkes. kan ik me niet herinneren eerder iets gezien te hebben, maar oordeelt u zelf:

img_1775-int

Links twee kleine doekjes van Nies Vooijs, rechts een grote van Marc Claeijs

img_1776-int

Nies Vooijs, tutti!

img_1777-int

Van dichtbij zijn ze nog mooier!

img_1778-int

Pat Houkes

img_1779-int

Anne-Tjerk Mante

img_1780-int

Deze van marc Claeijs kennen we nog van eerder

img_1781-int

Nies Vooijs

img_1782-int

Rob Knijn

img_1784-int

Nies Vooijs

img_1785-int

Rob Knijn, nauwelijks goed in enen en nullen te vangen

img_1786-int

En Anne-Tjerk Mante zette ook teksten op de deur.

De tweede tentoonstelling die ik bezocht was bij galerie Lutz, Fons van laar en Christine Rijnsdorp laten daar werk zien. Evenals vorig jaar was de opening tevens een levendige nieuwjaarsborrel met Afrikaanse muziek, maar daar kon ik door eigen besognes niet bij zijn. De tentoonstelling begint het jaar goed voor de galeriehouder die volgende week voor het eerst op Art Rotterdam staat. De schilderijen en aquarellen van Fons van Laar stralen een tropische warmte uit die horen bij het onderwerp, technisch is de kunstenaar zeer bedreven. De beelden van Rijnsdorp steken daar donker tegen af, alhoewel hun levendigheid bepaald een lichte toets aan het werk geeft. Een goede tentoonstelling dus!

img_1788-int

Christien Rijnsdorp

IMG_1789

Nogmaals Christien Rijnsdorp

IMG_1790

Fons van Laar, op koperplaat en met bladgoud

IMG_1791

Fons van Laar, aquarel

IMG_1792

Christien Rijnsdorp

IMG_1793

Fons van Laar

Kadmium

Galerie Lutz