Probe III

16 december 2018

Locatie Z is al enige tijd gehuisvest in een uithoek in Den Haag, nog niet eens zo ver van waar vroeger Atelier als Supermedium was gevestigd. De fietstocht naar de open ateliers van dit kunstenaarsinitiatief maakte dus veel sentimenten los, al was het niet in de laatste plaats door de ijskoude wind die ik op weg naar Supermedium ook meer dan eens getrotseerd had. Het bleek echter meer dan de moeite waard te zijn: de presentaties waren soms erg goed en de sfeer was bijzonder prettig. Dat er een interesse in processen bestaat bleek al direct in een kritisch gesprek naar aanleiding van een performance waarbij ik binnen viel. Later bij Thijs Ebbe Fokkens bleek zijn presentatie ook een momentopname in een proces dat zich tot een volgende expositiemogelijkheid voortzet. De voormalige school waar zich dit allemaal afspeelt lijkt me prima geschikt om voorlopig te blijven werken, zeker in betere weersomstandigheden en laten we hopen dat ze regelmatig wordt open gesteld voor publiek om een nieuwe “Probe” te bewonderen.

Ibrahim R. Ineke nodigde een gastkunstenaar uit in zijn werkruimte waar hij onder de titel “La pugiliste Noire” een mini-initiatief runt. Hier liet hij de Griekse Dorina Kappatou in een wat religieus aandoende setting bezoekers geknield voor het tafeltje een voor een kaarten bekijken en een tekst lezen. Naar aanleiding daarvan moest actie worden ondernomen. Dit alles onder de titel ‘Symbol-cards for the 21st century troubled person.’

Jeannettte Slütter met een installatie waarin een video met zich veranderende stoelen werd getoond.

Nadine Stijns met textiel uit de “Anarchist Citizenship” dat zij samen met Amal Alhaag uitvoert. Het gaat over burgerschap in Somaliland

De verschillende textielontwerpen suggereren een architectonische ruimte waarin de vrouw op het portret zich bevindt

Lisa Sebastikova met een installatie

Josje Hattink met “No excavation, no vacation”

Werk naar aanleiding van een bezoek aan Sofia in Bulgarije waarin historische landmarks zijn opgepimpt voor toeristen om te bezoeken

Een ruimtelijke assemblage van Sybren de Boer

Thijs Ebbe Fokkens legt uit

en wat maakt die jongen mooie tekeningen!

Ook dit is een werk, maar eigenlijk ook under construction…

Een ordening van Saskia Laurant die werkt in een bescheiden ruimte naast een enorm archief vanwaar zij de onderdelen voor haar steeds veranderende werk betrekt.

Mooi werk van Machteld Rullens, spreekt volledig voor zich!

Die schaduw speelt hier ook een rol…

Evenals de werken van Machteld Rullens in een centrale expositieruimte, bijzonder grafisch werk van Levina de Wolf

Het is allemaal werk op papier, maar wel nogal verschillend.

Locatie Z

Advertenties

Climate as Artifact

20 oktober 2018

Sinds enige weken heeft de Satellietgroep bezit genomen van de Elektriciteitsfabriek in Den Haag om daar met een aantal oud-residents en andere kunstenaars die verbonden zijn aan het platform een tentoonstelling te maken waarin duidelijk wordt waarvoor zij staan. De Satellietgroep heeft haar basis in Scheveningen en wil de zee, veranderingen in het klimaat, aan de kuststrook en de gevolgen van deze processen voor de mens te tonen. Na een bescheiden begin bieden zij nu residenties op diverse locaties. Daar zijn al veel projecten uitgevoerd en de kunstenaars laten in deze enorme hal of een vervolg op die projecten zien of ze tonen een nieuwe onderneming.
Het is een divers geheel geworden, sommige presentaties vallen een beetje weg in de ruimte. Na een door omstandigheden eerste korte scan voor de opening ben ik nog een keer terug gegaan om goed te kijken waarbij ik deze indrukken opdeed.

Berndnaut Smilde toont een imposante foto van zijn regenboog op het strand (lijkt me)

maar in de tentoonstelling zie ik een wat bescheiden boogje op de grond.

Esther Kokmeijer bouwt een boot waarmee “navigators” de zee bevaren. Ze lezen de golven om de nabijheid van land te bespeuren, een traditionele methode op de Marshall eilanden

Documentatie van de modellen

In deze opstelling is informatie verwerkt die Kokmeier verzameld heeft.

Nishiko laat weer een deel van haar “Repairing Earthquake Project” zien waarin zij beschadigde voorwerpen uit de aardbeving in Japan en de daaropvolgende tsunami verzameld om die heel precies weer te repareren.

Ze vertelde me dat ze steeds meer de neiging heeft om die voorwerpen in doosjes te doen. Binnenkort is bij STROOM een heel grote presentatie te zien.

Maurice Meeuwisse: Eighteen coffebreaks – Eight working days een project op de zandmotor, waar natuur geschapen is en dus eigenlijk cultuur is en daarbij horen koffiepauzes!

Een installatie met vlaggen en schoppen voor de werkdagen die tijdens de tentoonstelling under construction zijn: het is de derde video uit het project die met publiek gemaakt wordt op verschillende dagen (zie site)

Mashu Ru: The Museum of Edible Earth – an acquired taste Deze kunstenaar is geïnteresseerd in het eten van aarde wat op verschillende wijzen gebeurt op diverse plekken in de wereld

Ze laat allerlei soorten klei en aardewerk zien en proeven tijdens de tentoonstelling

Waarbij goedbedoelde waarschuwingen over gezondheidsrisico’s niet mogen ontbreken

Josje Hattink heeft een groot werk gemaakt over het zinkende landschap van de Horstermeerpolder. Na ingepolderd te zijn leidt dit landschap een problematisch bestaan waardoor beleidsmaker tot de conclusie komen dat het maar weer onder water gezet moet worden.

De plaatselijke bevolking verzet zich en in geluidsopnames uit de microfoons (mooie omdraaiing, parallel aan de installatie) is te horen hoe.

Het geheel is een mooi geconcentreerd beeld

Met de nodige historische accenten

Vormgevers Aliki van der Kruijs en Jos Klarenbeek werkten met de parallel tussen golfpatronen en weeftechniek

Het weefgetouw is continu actief en daar komen dan heel mooie doeken uit die het beeld bevestigen, door het kleurgebruik (Hollandse atmosferen) en de patronen.

De mogelijkheden zijn eindeloos

En voor een kustliefhebber zeer aansprekend

Thijs Ebbe Fokkens heeft een fascinatie voor archeologie, het terug kijken. Maar nu kijkt hij vooruit door met zijn interventies een archeologie van de toekomst te creëren onder de naam “Every future (is a crimescene)”

Maurice Boogaert heeft het grootste werk gemaakt, een grote cirkel in de ruimte van de elektriciteitsfabriek. Een wandeling langs “Wide/white”creëert een bijna filmische ervaring van het industriële landschap in het gebouw.

Dat het gebouw gigantisch is wordt hier nog eens bevestigd. het dient als achtergrond voor de installatie van SWEET-SWEAT van het kunstenaarsduo Onkruidenier.

Zij brengen etenswaren en grondstoffen van de kust samen in een oud Chinees recept voor cement.

Het is een project dat tegelijkertijd in Den Haag en in Taiwan (waar de techniek vandaan komt) wordt uitgevoerd.

Tot slot de Disco Stone van Giuseppe Licari van kunstmatig obsidiaan. Het lijkt bijna asfalt en de verhouding natuur-cultuur en de afvalproductie is duidelijk aanwezig in de monoliet die hier onaangedaan hangt.

Satellietgroep

 

Unfair

17 september 2014

Vandaag opende Unfair Amsterdam 2014, een kunstbeurs door en voor kunstenaars in de scheepsbouwhal van de voormalige NDSM-werf in Amsterdam. De verhalen van diverse kunstenaars over de afgelopen week, waarin zij gezamenlijk de tentoonstelling opbouwden, waren allemaal enthousiast: het samen voorbereiden en inrichten werd als een prettige en waardevolle ervaring gevoeld. Het door kunstenaars Peter van der Es, Adam Nillissen en Boris de Beijer in 2013  begonnen initiatief komt dan ook bijzonder sympathiek over. In een skatehal die boven de vloer in het gebouw hangt is een ontwerp uitgevoerd dat erg prettig werkt als je er doorheen loopt en dat regelmatig een mooi accent geeft aan de tentoon gestelde werken. De kunstenaars zijn allemaal jong, maximaal tien jaar geleden afgestudeerd. Ze werden geselecteerd door een commissie onder leiding van Eelco van der Lingen. De tentoonstelling had voor mij een sterke nestgeur, een behoorlijk deel van de kunstenaars woont of /en studeerde in Den Haag en een aantal herkende ik uit tentoonstellingen in het instituut waarvan van der Lingen directeur is. De tentoonstelling pretendeert bepaald niet een doorsnede van de top van de huidige jonge kunst te tonen en het resultaat is toch een geslaagde tentoonstelling met meer dan eens erg goed werk. Zeker een bezoek waard, al is het alleen maar om met dit weer de boottocht van het centraal station naar het NDSM gebied te maken!

IMG_5942

De inrichting doet zich direct bij de ingang gelden, die associaties met schepen hier worden versterkt met het door de stands lopen!

IMG_5881

Puck Verkade: overzicht

IMG_5882

Puck Verkade: Losing Presence

IMG_5884

Puck Verkade: Stills from losing presence

IMG_5886

Clara Pallí Monguilod: Prologue

IMG_5887

Clara Pallí Monguilod: Prologue

IMG_5891

Magdalena Pilko

IMG_5893

Matea Bakula

IMG_5894

Matea Bukala

IMG_5896

Isabelle Andriessen

IMG_5901

Thijs Zweers

IMG_5904

Josje Hattink

IMG_5905

Josje Hattink

IMG_5906

Josje Hattink

IMG_5907

Müge Yilmaz

IMG_5908

Müge Yilmaz

IMG_5910

Rens Krikhaar, liet nog nooit aquarellen zien

IMG_5911

onterecht, dat blijkt

IMG_5912

In een strakke presentatie

IMG_5913

Er was opvallend veel wateroppervlak te zien

IMG_5914

In het geval van Wouter Venema met teksten

IMG_5915

Daniël van Straalen

IMG_5917

Thijs Ebbe Fokkens had een strakke fotopresentatie

IMG_5919

En deze is voor mijn verzameling Christoforen

IMG_5925

Aldwin van de Ven

IMG_5930

Willem Besselink met een nieuw werk

IMG_5931

Erik de Bree

IMG_5933

Thomas van Linge

IMG_5936

Thomas van Linge

IMG_5940

Marc Philip van Kempen

img_5988-int

En zo keer je dan tevreden huiswaarts!

Unfair Amsterdam 2014

n_IETS

23 maart 2014

Bij Kadmium in Delft opende vandaag en erg goede tentoonstelling met bijzonder  subtiel werk dat hier en daar zelfs terloops aandoet. De verschillende kunstenaars gaan voorbij aan het kunstenaarsambacht en werken met beschikbare materialen die op een bepaald moment voorhanden zijn. Daarmee geven zij vorm aan ingevingen die als een zucht het moment verlaten en in de tentoonstelling als kunstwerken verschijnen (en in sommige gevallen weer verdwijnen).

img_2612-int

Inti Hernandez: Encounter, de glazen staan hier klaar om te worden aangeboden na het openingswoord

img_2613-int

Dat welkomstwoord en de officiele opening werd gedaan door Rik van Hazendonk die samen met Laura Abbink de tentoonstelling cureert.

img_2615-int

Het gedicht van Gerrit Achterberg waarmee hij eindigde deed het ijs smelten waarna snel nieuwe blokjes werden toegevoegd. De ijsblokjes vormen de woorden amigo en enemigo (vriend en vijand), het samenstellen vormt het werk “Encounter” van Inti Hernandez

img_2620-int

Laura Abbink: Don’t you think it’s Time for Love? De belichting maakt het geheel vrij theatraal en geeft associaties met grote stads-leven wat ook in de dynamiek van het materiaal benadrukt wordt.

img_2621-int

Die dynamiek doet ook wel denken aan abstrakte statistieken.

img_2623-int

Het werk van Veerle Thoben verschijnt als een waas op een ruit achter het door de ramen opzij invallende licht dat door de projectie getordeerd lijkt te raken onder het valse licht van een TL buis.

img_2626-int

Het lichtwaas op zich is al een mooi beeld: 10.05 AM

img_2627-int

Dit werk van Marleen Sleeuwits lijkt ook bij ingeving op locatie gemaakt te zijn

img_2628-int

De kunstenaar Thor ten Kulve laat zich door straatmeubilair inspireren

img_2629-int

tot bluswaterfontein

img_2630-int

of tot straathaard.

img_2632-int

Deze foto van Marleen Sleeuwits lijkt eerder een architectuurtekening

img_2634-int

Josje Hattink vergelijkt

img_2635-int

de plasticiteit van afdekplastic

img_2636-int

dat loom ter aarde zakt

img_2637-int

Met de manier waarop perspex zich bij warmte vouwt

img_2640-int

om breekbare glazen platen te dragen die vrij agressief de ruimte in steken.

Kadmium