Top Floor

12 april 2019

Het Gemeentemuseum komt opeens met een tentoonstelling om de collectie in het zonnetje te zetten. Daartoe nodigde het museum van oorsprong Haagse kunstenaars uit met wat andere landelijk of internationaal bekende mensen om hun activiteiten in samenhang te tonen met hun keuze uit het museum. Het geheel mondt uit in een bijzonder aardige tentoonstelling die laat zien dat niet alleen blockbusters nodig zijn om het museum naar behoren te laten functioneren. Met die bezoekersaantallen zit het straks toch wel goed na die vermaledijde naamsverandering (die overigens nog even flink in het zonnetje werd gezet tijdens de openingstoespraak).
De genodigde curatoren zijn Jennifer Tee, Berlinde de Bruyckere, Tjebbe Beekman, Jan Taminiau, Marcel van Eeden, Philip Akkerman en Erik Kessels. Zij hebben een gevarieerd geheel samengesteld waarin soms ook eigen werk en soms alleen de museumcollectie figureert, bij deze een indruk:

Philip Akkerman’s werk is niet aanwezig in zijn presentatie, maar persoonlijk verlevendigt hij de opening met diepe bassen en hardcore disco!

Bij Marcel van Eeden staat het tekenen centraal met hier materiaaloefeningen van Paul Citroen die actief was in de Vorkurs van Bauhaus

De basis van het tekenen brengt mooie resultaten voort!

Een serie tekeningen van van Eeden ontbreekt niet, deze is uit een publicatie die hij vorig jaar in opdracht maakte. Hierin komt zijn oude zwierige Haagse stijl even terug om de hoek kijken.

Ook Nederlandse lesboeken van Citroen zijn te zien

Modeontwerper Jan Taminiau heeft de grootste ruimte ter beschikking en maakt daar theatraal gebruik van met eigen ontwerpen en textielproeven in combinatie met artefacten uit de collectie van het museum.

De ruimte van Berlinde de Bruyckere vind ik erg mooi, met werk van Richard Long

Een imposant werk van haarzelf

en het werk van Lee Bontecou, aan wie het museum eerder een solotentoonstelling wijdde. De Bruyckere kene het werk uit de V.S. waar de verwerking van textiel haar opviel en inspireerde.

Erik Kessels richtte een zal in met 19e-eeuwers. Voor elk werk legde hij een mat op de vloer met een inspiratie-tekst, om de bezoeker beter te laten kijken. Beetje flauw geheel vind ik het eerlijk gezegd.

Tjebbe Beekman ontwikkelt zich snel met hallucinante schilderijen waarin allerlei invloeden verwerkt zijn.

Zo is het werk van Isda Genzken belangrijk voor hem

En een priemend zelfportret van Max Beckman

Bij de ruimte van Philip Akkerman belanden we in het jaar 1913, hier een verrassende Mondriaan

Een futuristisch schilderij van Russolo

Een prachtige foto van ik weet niet wie

En deze kan ik ook niet plaatsen, maar de band met het werk van Akkerman lijkt me evident.

Een kunstenaarsslaapkamer uit de stijlkamers

met een mij onbekend schilderij van een vermoeid achterover leunend heerschap

Jennifer Tee heeft een mooie lichte ruimte met daarin eigen werk, dat van vrienden en dingen uit het museum

waarvan de donkere camera-achtige sculpturen me nogal aanspraken

Gemeentemuseum

Advertenties

Een avondje Nest

15 december 2016

Bij Nest vond vanavond een interview plaats in de reeks Hollandse Meesters. Hollandse Meesters is een project dat de belangrijke Nederlandse kunstenaars in de eenentwintigste eeuw wil documenteren, dat vindt zo veel mogelijk in hun werkomgeving plaats. De Films duren een kwartier en de filmers zijn gerenommeerd dus het is een waardevol project voor ons nageslacht. Er hebben zich een aantal van dit soort avonden voor gedaan in Nest en dit keer was Jennifer Tee het onderwerp. Michiel van Nieuwkerk, een van de eindredacteuren van de documentaireserie, interviewde haar over haar ontwikkeling. Eerst werd de film over de kunstenaar getoond waarin zij bezig was in het Stedelijk Museum een installatie te plaatsen. Ze was ook met dansers bezig een performance voor te bereiden op textielwerken die ze voor de gelegenheid had gemaakt. In het interview werd duidelijk hoe een dergelijk gebeuren zich ontwikkelt: interesses en activiteiten als pottenbakken worden vrij natuurlijk in een tentoonstellingsomgeving geïncorporeerd. Tee heeft niet te klagen over tentoonstellingen of gelegenheden om werk te laten zien en door een organische manier van werken weet zij zich te ontwikkelen tot een kunstenaar die geïnspireerd door een omgeving van veel verschillende media gebruik maakt. Ze komt daarmee vaak verrassend uit de hoek. Van Nieuwkerk wist door een ontspannen manier van interviewen met gerichte vragen veel interessante informatie naar voren te halen waarbij ook autobiografische elementen steeds de kop op staken. Het hielp daarbij dat de kunstenaar steeds onbevangen op de vragen en suggesties inging

p1090550

Michiel van Nieuwkerk

p1090551

Jennifer Tee

Na het interview was er gelegenheid de tentoonstelling Games People Play te zien . Ik was er nog niet geweest en werd toch aangenaam verrast door een aantal werken. Het thema is ontstaan n.a.v. het boek Games people Play van Eric Berne waarin de manier waarop mensen met elkaar omgaan, de omgangsvormen en rituelen waarvan gebruikt wordt gemaakt, worden beschreven en geanalyseerd. Het lijkt me een voornamelijk nogal Angelsaksisch verschijnsel, zeker in de USA wordt in het persoonlijk verkeer nogal gebruik gemaakt van geformaliseerde uitspraken. In Europa, en Nederland is het nog niet zo ver doorgeslagen. Dat is in het werk ook goed te zien, zoals bijvoorbeeld in de absurdistische dialogen van Feiko Beckers. Deze door  in op Bauhaus of Russisch constructivistische kunst gebaseerde objecten geklede mannetjes gevoerde gesprekken deconstrueren de stoplappen die we normaal gebruiken. Het is sterk werk waarin de teksten misschien nog wel wat redactie kunnen gebruiken en de acteurs wat coaching: stel je voor dat Woody Allen zo’n tekst brengt…
Daarnaast vond ik het werk van David Berstein erg goed. Dat is echt spelen met verwachtingen en met jezelf. Hij transformeert spatels of transformeert tot spatels en incidenteel maakt hij ook nog een prachtwerkje als Chair as Man as Chair. Dit soort ontdekkingen maakt zo’n tentoonstelling toch erg de moeite waard!

p1090553

Carl Johan Högberg: Shuttlecockpaintings – L’Oeuf

 

p1090554

Carl Johan weet van wanten: naast zo’n kek okeren lijntje om het werk te verbinden gebruikt hij zijn materiaal op verrassende wijze: Shuttlecockpaintings – Shuttlecock II en The Shoutcaster

p1090559

David Berstein: creatief met spatel

p1090561

David Berstein: Chair as Man as Chair

p1090563

Die fascinatie van Berstein gaat echt ver

p1090565

Apparatus 22: Is There Fake in Afterlife?

p1090566

De objecten van Feiko Beckers

p1090569

Die in zijn videoperformances gebruikt worden

p1090570

Het werkt fantastisch

p1090572

Marijn Ottenhof: The Conversation, zwaar stileerde Post-truth met alle documentaiemogelijkheden aanwezig

p1090557

En een video conversatie in diezelfde ruimte

Nest