Hoogtij

25 september 2020

Haags Hoogtij werd in ieder geval wat mij betreft overheerst door de sympathieke actie van Quartair: Geen Bloem Zonder Wortel, een Artist Support Fair die gepaard gaat met een manifest dat de zorgen over de huidige situatie voor kunstenaars in Den Haag duidelijk verwoordt:

“Om tot nieuwe kunst te komen is ruimte nodig om te creëren, letterlijk en figuurlijk. De
kunstproductie, daar begint het mee! Ruimte is essentieel voor een dynamisch kunstklimaat. ”

Een open call leverde veel kunstenaars op die voor een gunstprijs hun werk ophingen en dat het gewerkt heeft is te merken aan het feit dat meer dan 30 % van de tentoongestelde werken is verkocht. En het waren bepaald niet allemaal winkeldochters die werden getoond. Uit een gestage stroom bezoekers die in het weekeinde na de goed bezochte opening nog naar Quartair kwam blijkt in ieder geval dat er voldoende interesse is. Dat bleek overigens ook tijdens geheel Hoogtij, de gelegenheden die ik bezocht werden goed bezocht ondanks het weer en de toenemende Coronazorgen. Bij deze een kort verslag van mijn avonturen, te beginnen bij Quartair:

Erik Jan Ligtvoet doet aan sweaters zeefdrukken

Mèt een boodschap

Zelf heb ik twee schilderijtjes uit de Musen-serie opgehangen

En die hingen in een gezellig hoekje met John ter Horst en Nynke Koster

Astrid Nobel

Riet Vooijs

Machiel van Soest

Zeger Reyers

Nies Vooijs

Ingrid Rollema

Babette Wagenvoort

Annemieke Lauwerens

Ludmila Rodrigues

Ton Schuttelaar

Lula Valletta

Hanna de Haan

Ilse Versluijs

Een van de veroorzakers van dit gebeuren: Pietertje van Splunter

Topp & Dubio

Er was aardig wat publiek zo midden op de avond

Hans Konings

Rubins Spaans

Wieteke Heldens

Blanka de Bruijne

Stefanie Scholte

Katarina Konorovska

Ellen Rodenberg

Channa Boon

Harald de Bree

Na Quartair toog ik naar Nest voor de tentoonstellingBrook Andrew die is opgehangen aan de vraag in welke wereld je zou willen geboren als je een generatie zou overslaan. Naast de tentoonstelling wordt ook een publicatie uitgebracht met essays van schrijvers en kunstenaars over dit onderwerp. De keuze van kunstenaars is qua diversiteit wel erg verantwoord valt op. Maar het is een interessant geheel met werk dat ik zelf in ieder geval de moeite waard vind.

Brook Andrew: Smash it

Dramatische beelden met aboriginals in de hoofdrol, de eerste film waarin dit zo is. Dit wordt getoond in een verzameling beeldfragmenten waarin gevestigde waarden worden bevraagd.

Müge Yilmaz: A Garden of Coïncidences, een plek waar mensen bijeen kunnen komen en rituelen kunnen delen. het is gebaseerd op ’s werelds oudste bekende tempelcomplex dat in Turkije is ontdekt.

Simphiwe Ndzube: Entering the City of Mine Moon, een installatie oveer een persoonlijk utopia

met door de hele ruimte rondhangende figuren

Die alle kanten op bewegen

Terug van Nest kijk ik even bij Westend, de tentoonstellingruimet in de Spanjaardshof waar Dann Kuiper als Studio DNNK de vrije hand kreeg. Als designer richtte hij de ruimte in met elementen uit interieurdesign waarbij hij die elementen op onconventionele wijze gebruikt.

Zoals u hier kunt zien…

en ook in deze video van Amy Opstal waarin ze een woonhuis met de elementen uit de tentoonstelling hebben ingericht, zoals dit meubel dat van systeemplafondmateriaal is vervaardigd.

Ik was op weg naar 1646 waar een tentoonstelling is ingericht met werk van Jaakko Palasvuo in samenwerking met Viktor Timofeev, Misa Skalskis, Rachel McIntosh en Stephen Webb. De laatsten componeerden en speelden muziek die tijdens de tentoonstelling te horen is.

In een samenwerking met Viktor Timofeev werd een 3D installatie gebouwd met video en andere elementen.

In de video veel religieuze elementen, een eenzaam lam dat in een bloederig landschap verdwaalt..

Collages in diavorm

Even verderop in de video wordt met het beeld van engelen gespeeld

En dat gebeurt in de voorruimte ook..

De kunstenaar kan wel schilderen…

zolas u in de details kan zien

macht en authoriteit, opgehangen aan religieuze beelden…

Tot slot bezoek ik nog even de Helena waar P.S. een performanceprogramma laat zien. Ik ben juist op tijd voor de laatste performance van Ieke Trinks.

Zij is weer druk met streetjunk, blikjes van straat geplukt en platgestampt: dat geeft zo’n lekker geluid, bijzonder goed gedaan!

Hoogtij

Haagse portretten-Haags Hoogtij

16 oktober 2015

Op vrijdagavond werd in de grafische werkplaats aan de Prinsegracht de nieuwe expositie Haagse Portretten geopend door Geert-Jan Borgstein, werkzaam in het Mauritshuis en betrokken bij de tentoonstelling Hollandse zelfportretten – Selfies uit de Gouden Eeuw. Voor de tentoonstelling werden 10 Haagse kunstenaars uitgenodigd om een zelfportret te maken in vlakdruk, linoleumsnede of een combinatie van technieken. De kunstenaars, waaronder uw correspondent, maakten een in techniek variërende hoeveelheid aan zelfportretten. Daarnaast is een kleine tweehonderd linoleumsnedes te zien van Haagse burgers. Het is de bedoeling dat deze tentoonstelling de wijken in gaat met een soort pasfotohokje waaraan door burgers in de wijk gefabriceerde zelfportretten worden getoond. Het geheel is een verrassende en aantrekkelijke manier om mensen in contact te brengen met hun eigen creativiteit. Deze tentoonstelling is nog te zien t/m 23 nov: te zien op ma, wo, vr. 10.00-17.00 u.

12108115_10153259219112921_1801160836031589059_n

Babette Wagenvoort: Zelf in context

P1040264

Hier Geert-Jan Borgstein in gespek met deelnemers Philip Akkerman en Ewoud van Rijn

P1040293

Philip Akkerman: Zo ik iets ben…

P1040275

Ewoud van Rijn: Reflexivity: The mark of the subject

P1040265

Jerney de Wilde: In your light I shine

P1040267

Ondine de Kroon: Aanwezig, afwezig

P1040269

Ilse Versluijs: Kali-me

P1040276

Toyin Loye: Open your mind

P1040280

Jos de L’Orme: Z.T.

P1040283

Melle de Boer: Zelfportret met Bruce Lee-haar

P1040285

Kees Koomen: In Summer

P1040288

Class of 1976 (gedeelte althans)

P1040290

Het ” pasfotohokje”

P1040292

Burgerselfies, erg mooi allemaal!

Ik was pas laat in de stad, maar na de steeds maar drukke opening van de Haagse zelfportretten bezocht ik toch nog twee andere gelegenheden: eerst galerie Sophie waar Pim Piët werk liet zien dat verder gaat op de ingeslagen weg. In dit geval werkte hij samen met komponist Jerzy Bielski om tot nieuwe soundworks te komen. Naast de kompositie die te horen was ontwikkelt het werk van Piët zich ook verder, met name in de derde dimensie, wat de invloeden van o.a. Russische modernisten nog meer pregnant maakt.

P1040295

Pim Piët: Turning Point

P1040297

Pim Piët: Noise painting

P1040298

Pim Piët: another Noise Painting

Tot slot Ruimtevaart waar voor het eerst sinds de verhuizing weer een tentoonstelling gehouden zou worden. Ik was nieuwsgierig naar de ruimtes en die verrasten nogal; Het zijn twee open gewerkte dozen die elkaar spiegelen in  kantoor-achtige ruimtes . Het is de bedoeling daar intieme duo-presentaties te houden. Dit is een gegeven dat moet groeien, maar de eerste tentoonstelling smaakt naar meer: Pietertje van Splunter en Ellen Rodenberg maakten ieder installaties die niet echt iets met elkaar van doen hadden, maar op zich wel intrigeerden: schilderkunst ontleed. Van Splunter hield zich  voor zo ver ik het zie bezig met een verloren gegaan portret van Elisabeth I van Engeland en Ellen Rodenberg liet in een verrassend ingehouden presentatie elementen uit haar werk zien. Onderdeel daarvan is een serie schilderijen die zij komende winter in de Beurs van Berlage tijdens This Art Fair wil tonen

P1040299

Pietertje van Splunter: vier mogelijke portretten

P1040300

Pietertje van Splunter: beeldarchief 1:1 7x op houten wand

P1040301

Bette Midler als Elisabeth I

P1040304

Ellen Rodenberg

P1040306

Pietertje van Splunter: Galloping Horse (After Muybridge) – video

P1040308

Ellen Rodenberg

P1040309

Ellen Rodenberg

Grafische werkplaats   Galerie Sophie   Ruimtevaart   Hoogtij