Another Dimension

13 januari 2018

Naast de tentoonstelling in de Elektriciteitsfabriek toont Nest ook een door Zoro Feigl samengestelde tentoonstelling met kunstenaars die hem inspireren, kunstenaars die op micro- en macroniveau proberen materie te onderzoeken en daar verslag van doen in hun werk. De tentoonstelling is niet zo overweldigend als de solo van de curator, in eerste instantie kwam het werk zelfs wat kil over, maar als je er de tijd voor neemt wordt je toch verrast door een aantal deelnemers. Het lichtwerk van Gabey Tjon a Tham doet nog het meest denken aan het werk van Feigl, een dynamisch flitsen en bewegen van lichtjes die een nieuwe werkelijkheid lijken te scheppen. De twee doeken van Keisuke Matsuura spraken me direct aan, ze hangen ook erg mooi bij de ingang in het daglicht. Toen ik las dat ze worden bijeengehouden door magnetische velden gaf dat een extra laag die ook meteen diverse mogelijkheden deed opdoemen waarbij een schilderij bijvoorbeeld een tijdselement zou kunnen bevatten op basis van technologie (i.p.v. bijvoorbeeld viscositeit zoals in bepaalde werken van Sigmar Polke). Het werk van Semâ Bekirovic spreekt me aan omdat het vrij poëtisch is, een beetje vreemde eend in de bijt waarin toch het conceptueel denken in combinatie met een ambachtelijke manier van werken de overhand heeft. Dat beiden samen kunnen gaan zie je in het werk van Panamarenko die niet voor niets als een pater familias in de tentoonstelling is opgenomen.

Nicky Assman en Joris Strijbosch: Liquid Solid – 2016, het beeldend maken van fysische processen

Keisuke Matsuura: Jiba PP 5 – 2018

het pigment wordt dus door magnetisme aan het doek gehouden!

Panamarenko:Hew Space Travel Basics – 1975

Gabey Tjon a Tham: Red Horizon – 2014 – 2017

Gabriel Lester: Death Becomes Us #1 & # 2 – 2017 Fysische processen in een Kuifje-achtige vormgeving

Boris de Beijer: The Case of Ingrid Cold – 2018 Mooie ambachtelijke gemaakte kistjes behorend aan een gefingeerd personage

Semâ Bekirovic: Study in Circular motion – 2016

Oscar Peters: Sun & Moon – 2018, een ambitieuze poging deze hemellichamen in een beeld te vangen

Waarbij ik vooral de maan mooi koud vond aandoen

Frank Ammerlaan: Untitled – 2017, sterrenstof wordt tot abstractie vermalen!

Gabriël Lester: Loop Forest – 2016, een lopende band met vegetatie projecteert een onscherp suggestief beeld in een wat archaïsche opstelling.

Semâ Bekirovic: Shoes – 2015 In deze video groeit een vreemd gewas uit de schoenen

Mischa Daams: Auto Observatory: Duet/I – 2018, in deze installatie zie je met zware electronische muziek droombeelden voor je verwaaien

 

Nest

Advertenties

Lekker licht

25 januari 2016

Licht is het onderwerp van deze tentoonstelling in het Centraal Museum in Utrecht, een veelomvattend begrip. Lekker licht kan al direct als “niet zwaar” geïnterpreteerd worden, een hapklare brok, een luchtig geheel. Het kan ook literair, spiritueel of formeel bedoeld zijn en ik denk dat Eelco van der Lingen die laatste mogelijkheid  heeft gekozen voor de door hem gecureerde tentoonstelling. Hoe wordt licht vormgegeven en hoe vormt licht  de contemporaine beeldcultuur. Het is een speels geheel geworden. Ik weet niet hoe de oorspronkelijke ruimtes die ter beschikking stonden er uit zien, maar de inrichting van de tentoonstelling maakt van de waarschijnlijk wat willekeurig in elkaar grijpende ruimtes een mooi geheel: door een lange gang te trekken en links en rechts variërende ruimtes in te richten wordt de tentoonstelling een door bijzondere ontdekkingen onderbroken wandeling. Deze wandeling eindigt bij de stroboscopische lichtzuil van Matthijs Munnik die door de associatie met de zwarte monoliet uit 2001, A Space Oddyssey toch nog een onverwacht religieuze connotatie krijgt. Verder is veel design te zien, videoclips, mode, conceptueel werk en fundamenteel onderzoek. Het meeste werk krijgt mooi de ruimte, maar om op groot scherm de video Ray of Light van Madonna naast het werk van Roland Schimmel en tegenover het werk van Jan Andriesse te tonen is op zijn minst gezegd wat curieus en misschien zelfs cynisch te noemen. Dat neemt niet weg dat van der Lingen een gezegende greep heeft gedaan in de hedendaagse schatkamers en dat er veel mooie dingen te zien zijn zoals u uit deze selectie kunt opmaken.

P1050310

Een prachtig lampje van Rietveld

P1050311

Navid Nuur is zeer aanwezig met hoogwaardig werk, hier bij de Pink Electric chair van Iván Navarro

P1050312

Ja, sculptuur of lamp, autonoom of dienstbaar, u mag het zeggen!

P1050313

2x50cc van Jan van Munster: to shine or not to shine, een hedendaags dilemma!

P1050316

Een lichtval, Failed Dawn van Oscar Santillan

P1050317

De glazen handtekening van Centraal Museum directeur Edwin Jacobs straalt een bepaald licht uit met behulp van de as die resulteert na zijn crematie. Overeenkomsten e.d. hangen er bij.

P1050318

Roland Schimmel’s Rapid Third Eye Movement, hallucinerend!

P1050319

Evenals Jan Andriesse’s Kleurenspectrum van het daglicht

P1050321

Traag stromend licht uit de lampen van Pieke Bergmans

P1050322

Bioscoop Vredenburg van Gerrit Rietveld

P1050324

Het nagloeien van neonbuizen in Black Light Table van Willem Marijs

P1050326

Van alle kleuren pikte ik deze op van de monoliet van Matthijs Munnik

P1050328

Zelfportret met drie gratiën in TouchMe versie 4.0 van Blendid

P1050330

Conceptuele mode: Light Studies van Bastian Visch

P1050333

Abstracte filmpjes op een analoog tv-toestel van Len Lye

P1050335

Alarm in the Universe van Gabriël Lester, een glimp of Science Fiction

P1050336

De verkeerde kant (vond ik erg leuk) van Spencer Finch’s West Sunset in my motel room, Monument Valley, January 26, 2007 The Searchers èn John Wayne zijn wel favorieten!

Centraal Museum

Weberwoche

13 september 2014

Bij STROOM vond dezer dagen de Weberwoche plaats, een evenement dat de proloog vormt voor een nieuw programma  dat de Haagse kunstinstelling wil gaan uitvoeren genaamd “De betoverde wereld”. Het uitgangspunt van de Weberwoche zijn de ideeën van de Duitse socioloog Max Weber over de “onttovering van de wereld” waarin de toenemende rationalisering en bureaucratisering een “Stahlhartes Gehäuse” vormt  ( ik laat het onvertaald, het Nederlands kan het alleen maar verzachten) waarin de metafysische en humane elementen in onze samenleving gevangen worden gehouden. Het evenement bestaat uit een expositie, lezingen en performances.  In een levendige sfeer met goed bezoek voltrok zich het gebeuren dat door de uit de danswereld afkomstige Bruno Listopad heeft gecureerd. Ik had al gehoord over de work-out van Helga Wretman waar bezoekers zich vrijdag bij in het zweet hebben gewerkt om door de vorming van endorphine hun creativiteit te bevorderen en ook zaterdag waren er interessante zaken te zien en te horen, zoals u hieronder kunt zien. Het maakt nieuwsgierig naar wat STROOM in het komende programma gaat doen. Het onderwerp spreekt mij aan en geeft in ieder geval veel mogelijkheden om beeldende kunst in te passen. Na de geslaagde tentoonstellingen van Charles van Otterdijk en Bram de Jonghe klinkt ook dit veelbelovend.

IMG_5807

Robertus Narkus: Turbulence 3, hier wordt inktvisinkt warm gehouden in een rechaud

IMG_5813

De opstijgende dampen moeten de expositieruimte vervagen zodat er meer ruimte komt voor de verbeelding. Die verbeelding werd in ieder geval gestimuleerd door het oppervlak van het goedje.

IMG_5808

Melanie Bonajo: Conversations with a potted plant, part one. op de soundtrack een monoloog van een plant over de veronderstelde menselijke suprematie en haar verhouding tot de flora op deze planeet.

IMG_5810

Nathaniel Mellors: Neanderthal Venus

IMG_5804

Koen Vermeir gaf een lezing over de actuele waarde van elementen uit de ideeën van Max Weber

IMG_5811

Het publiek bij de performances

IMG_5814

Katja Noviskova: Neverending Story, met een uitgesneden groepje berken

IMG_5815

en een e-book met een artist’s book, waarin ze de correlatie tussen natuur en cultuur onderzoekt.

IMG_5816

Justin Bennet: Spectral Analysis, met dit dubbelzinnige werk en een bijbehorend geluidswerk onderzoekt de kunstenaar geluiden en de dingen waarvan we ons niet bewust zijn.

IMG_5824

Plastique Fantastique: Monarch Drone Communiqué, zij voerden een performance uit waarin trance-achtige muziek

IMG_5826

een collage-achtige video begeleidde

IMG_5830

Die door het publiek nog lang bekeken werd

IMG_5833

Het laatste dat ik zag was een performance van Gabriël Lester te zien onder de naam Four Doves, die door een echte goochelaar werd uitgevoerd. De man deed een act met dieren en goochelspullen die niet te zien waren: goocheltrucs werden gesuggereerd als in een mimevoorstelling, een dubbele betovering!

Weberwoche

The opaque palace – The Crime was Almost Perfect

6 februari 2014

Tijdens de Rotterdamse feestweek vinden allerlei activiteiten plaats, zo zijn er ook verschillende openingen plaats. TENT opent vandaag met een overzicht van het werk van Anne Wenzel, die met haar keramische sculpturen een hoge vlucht neemt. De tentoonstelling, die is samengesteld door Daria de Beauvais, curator Palais de Tokyo, Parijs. Zij heeft er een totaalinstallatie van gemaakt waarin in verschillende ruimtes verschillende periodes van het werk van Wenzel vertegenwoordigd zijn. De werken geven een sfeer weer van verval en relativeren de heroïek en de machtssymbolen waarmee de heersende klasse haar kracht probeert de bevestigen. De tentoonstelling heeft als geheel een licht apocalyptische sfeer die door alle druipende wandschilderingen en brokkelende sculpturen wordt veroorzaakt. De titels van de werken geven ook al weinig hoop: Damaged Goods, Requiem of Heroïsm, attempted Decadence: alle streven is futiel! Het levert echter wel een tentoonstelling op waarin het een genot is om rond te lopen. De technische brille waarmee Wenzel de keramiek naar haar hand zet roept enorm veel bewondering op en deze solotentoonstelling is dan ook een mooi accent in haar ontwikkeling.

img_1952-int

Attempted Decadence

img_1953-int

Attempted Decadence

img_1954-int

Damaged Goods

img_1958-int

De wandschilderingen geen een architecturale context

img_1961-int

of plaatsen het werk in de natuur zoals hier in Silent Landscape

img_1963-int

dat een nogal Teutoonse sfeer oproept

img_1998-int

Deze kroonluchter deed het goed tegenover een wand met bladgoud

img_2000-int

Der Tod und das Mädchen

img_2002-int

Het monumentale edelhert

img_2004-int

en om 22.00 u begon een duitse band stevig te grooven

Er was wegens de kunstweek een avondopenstelling dus ik nam de gelegenheid waar om ook in Witte de With  de tentoonstelling The Crime was Almost Perfect te zien: weer een aansprekend geheel dat de hoop geeft dat deze plek weer wat meer tot de verbeelding gaat spreken. Het is wel een tentoonstelling die erg onrustig maakt met automutilatie, teksten die nogal paranoïde gevoelens oproepen en een wand in het centrum die diagonaal door de zalen loopt en zo irritant in de weg staat en het moeilijk maakt om de verschillende ruimtes te bezoeken. Er zijn een aantal bekende namen uit de internationale kunstwereld te zien die samen een tentoonstelling laten zien waarin het verband tussen kunst en misdaad en ethiek en esthetiek onderzoeken. De parallel tussen de marginale positie van kunstenaars en misdadigers komt ook  aan de orde en ondanks het gevoel van onrust waar ik steeds last van had vind ik het een intrigerend geheel.

img_1964-int

Gabriel Lester: The Fysical Expression of Potential

img_1966-int

Gabriel Lester: The Fysical Expression of Potential

img_1969-int

Raymond Pettibon

img_1970-int

Teresa Margolles

img_1972-int

Douglas Gordon

img_1974-int

Erik van Lieshout

img_1975-int

Jean Luc Blanc

img_1977-int

Dan Attoe: Biker Gang with Bonfire

img_1979-int

Dan Attoe: Biker Gang with Bonfire (detail)

img_1980-int

Fabian Marti, de gaten waardoor het licht naar buiten komt zijn duidelijk kogelgaten

img_1982-int

Bik van der Pol

img_1984-int

Jim Shaw: Zombie painting

img_1986-int

Matias Faldbakken: Lindbergh and Gacy slachtoffer en dader

img_1988-int

Vitrine van Gulaume Bijl en de tekst weet ik niet meer

img_1993-int

Erik van Lieshout (zijwand) Teresa Margolles (kettingzaag) Gardar EideEnarsson (achter, Our rival the Rascal)

img_1995-int

?

img_1996-int

Mattias Faldbakken

TENT

Witte de With