Hoogtij

16 maart 2019

Gisteren vond dus ook Hoogtij plaats en naast de installatie van Frans van Lent heb ik nog wat andere locaties bezocht, bij deze wat indrukken:

Bij Dürst Britt & Mayhew laat Alex Farrar werk zien. Ik zag het al bij Art Rotterdam, maar was ook nieuwsgierig naar wat het in een andere situatie doet: veel bezoekers en die kleine stronkjes zorgen wel voor een dramatisch perspectief!

De sweat-paintings werken beter met wat ruimte er om heen.

De grafische werken blijven intrigeren…

Maar vooral die stronkjes….

Jaring voor een sweat-painting waarachter het spieraam te zien was

In de voorruimte toont Ralph de Jongh werken in gefabriceerde lijsten

Presentatie is wel een dingetje bij de kunstenaar…, maar het werkt wel wat hij doet!

Dan: galerie Sophie bestaat 10 jaar en dat wordt gevierd met werkers uit het pand: ontwerpers, fotografen, architecten etc. Hier foto-collages van Julia Loosjes

Over dat broedplaatsstempel is wel wat discussie, ook bij de gemeente. Dat verhinderde Robert van Asten (wethouder) niet om  de tentoonstelling te openen, hier is hij in gesprek met galeriehouder David van der Steen

Werk van Anik ten Have …

en Paul Wezenberg (feat. Dutchmen) laten zien dat de broedplaats broeit!

Info over dit werk ben ik kwijt helaas!

En Bob van Dijk is ook weer van de partij!

Vervolgens in Billytown foto’s met moderne architectuur en uit zee opdoemende rotsen…

Terwijl tegen architectuur-elementen nonchalant prachtige motoren staan geparkeerd

De foto’s en hun onderwerpen zijn vrij spectaculair, maar wie wat gedaan heeft in “Object continues to do whatever it has been doïng” is niet helemaal duidelijk in de tentoonstelling van Marius Quee, Elise van Mourik en Jan Kempenaers.

In The Kitchen de jongere garde, dit doet wel denken aan Sponge Bob Squeare pants e.d.

LUCA stelt ten toon, een samenwerking van Susan Kooi en Karen Huang

The choice of a new generation

Dope!

Em tot slot mòest ik nog even bij de Spanjaardshof langs voor het werk van good old John McKellar die oud en nieuw werk liet zien. Hier met een panorama van zijn woon/atelieromgeving en het interieur daarvan

het interieur stond me het meeste aan, alhoewel ik die lucht boven de Sweelinckstraat ook wel heftig vond.

De keramische verwerking van John’s thema’s zij ook heel aandoenlijk

En zo’n oud schilderij over Den Haag mag er ook zijn.

Maar dit is ècht uit het leven gegrepen!

Hoogtij # 56

 

Advertenties

Het Binnenhuis

15 maart 2019

Gisterenavond en vanavond vond in …ism project space een gebeuren plaats onder de naam Het Binnenhuis, een performatieve installatie. De veroorzaker van dit gebeuren is Frans van Lent die door de initiators van …ism is uitgenodigd iets te doen tijdens Hoogtij. Vandaag was ik aanwezig en ik vond het een nieuwe indrukwekkende poging van Frans van Lent publiek en privé te vermengen tot een bijna Beckettiaanse situatie. Na de Unnoticed Art festivals en The Parallel Show is dit een vrij ambitieuze poging om het spanningsveld verder te onderzoeken waarbij de kunstenaar dankbaar en bijzonder effectief gebruik maakte van de mogelijkheden die het huis waar zich dit alles afspeelde biedt. Hulde aan het steeds interessanter wordende  …ism voor hun gastvrijheid die dit gebeuren mogelijk maakte!

In het huis werden situaties gecreëerd door veertien performers waarbij de kunstenaar zelf een spilfunctie vervulde: in een binnenplaatsje centraal in het gebouw ontving hij de feedback op de installatie wat een fraai beeld opleverde dat naadloos in het geheel paste. Dat geheel bestond dus uit een aantal situaties die ik door het gebouw lopend tegen kwam: in de huiskamer zaten een man en een vrouw voorovergebogen over een eettafel de krant van de dag tot in detail te bediscussiëren. Links daar tegenover is de keuken waar zich twee dames bevonden. De ene kwam direct naar me toe om drinken en een zoetigheid aan te bieden en de tweede stond wat gedeprimeerd uit het raam te kijken. Op de sofa zat een vrouw te lezen, “De verveling” van Alberto Moravia. Aan de andere kant van een eerste binnenplaatsje, tegenover de keuken, bevond zich een gang met toilet en kasten. Hier stonden drie heren te wachten op een manier die er behoorlijk verveeld uit zag, zoals je op je beurt wacht lijkt mij.
Doorlopend zag ik twee gesloten ruimtes (de badkamer en de kinderkamer) en stuitte links afslaand op het binnenplaatsje op een telefonerende man, de kunstenaar zelf. Het leek een permanente situatie en het beeld is bijna een cliché: de bezoeker die zich terug trekt om zich telefonisch in zijn eigen bubble te begeven. Alleen ìs deze situatie zijn bubble, een mooie paradox en een beeld dat sowieso te denken geeft. Als ik dan verder ging kwam ik in een slaapkamer waar op het dubbele bed een man en een vrouw een fotoalbum zaten te bekijken en te becommentariëren, wel zachtjes, wat de intimiteit van de ruimte benadrukte, maar wat het onmogelijk maakte om te verstaan wat gezegd werd. Langzaam liep ik weer terug, bij de wc zag ik aan de overkant van het eerste binnenplaatsje de dames in de keuken heen en weer lopen, ook al weer zo’n mooi beeld wat een element van voyeurisme versterkte dat het geheel toch al bevat. In de huiskamer aangekomen nam ik zelf een minuut of tien plaats op een van de stoelen om het geheel nog even tot me door te laten dringen. Uit de keuken hoorde ik met enige regelmaat “wat heb je een mooie trui aan” en een even cliché-antwoord. De titel van het boek van Moravia kwam bij me naar boven, zou het een sleutel zijn? Ik moet het maar weer een keer lezen of de film er van gaan zien.

Onder de indruk kwam ik weer bij de entrée waar de initiatoren van …ism me hadden ontvangen om me “op mijn gemak te stellen” zoals zij dat noemden. Ik was op mijn gemak, maar door de installatie was ik toch bevangen geraakt door een wat drukkend gevoel, een existentialistische twijfel…..

Ondanks het verzoek niet te fotograferen heb ik toch drie plaatjes gemaakt die ik hier met de vriendelijke toestemming van de kunstenaar laat zien:

De slaapkamer

Aan de telefoon…

Doorkijkje naar de keuken

… ism project space

The Parallel Show

22 april 2018

The Parallel Show is een initiatief van Frans van Lent die eerder de aandacht trok met de Unnoticed Art Festivals waarin een aantal eerder verzamelde performancepartituren terloops in de publieke ruimte werden uitgevoerd. In aansluiting daarop leek het een goed idee om in een tentoonstellingsruimte, waar uit de aard der zaak al kunst getoond wordt voor een geïnteresseerd publiek, een aantal impromptu-performances uit te voeren: zonder vooraankondiging, on the spot verzonnen en uitgevoerd en zonder nadien ook maar iets achter te laten! Kunst parallel aan de bestaande expositie, maar als het ware in een andere dimensie. Een eerste poging werd uitgevoerd in de Kunsthal in Rotterdam samen met ieke Trinks en Ienke Kastelein. Het leidde tot veel enthousiasme en in de periode tussen 7 juli 2015 en 8 januari 2017 werden tien van deze Parallel Shows uitgevoerd op plekken over de hele wereld: Naturalis in leiden, M-Museum Leuven, de Tate Britain in London, de Archeological Site in Delphi (G), IVAM in Valencia (S), het Stasi Museum in Berlijn en The Cloisters in New York City. Telkens werd als host een lokale kunstenaar uitgenodigd  die plaatselijke collega’s bij de actie betrok. Van Lent kwam dan zelf ook met een genodigde en gezamenlijk werd de Parallel Show tot uitvoering gebracht.
Vandaag werd in de Kunsthal een publicatie over dit in de loop van de tijd organisch gegroeide project gepresenteerd, waardoor dit aan het Unnoticed Art project een mooie complementaire tegenhanger krijgt. In het boekje, dat werd uitgegeven bij Jap Sam Books, staan de diverse acties die zijn uitgevoerd beschreven, de acties die de deelnemers voorstelden en de eruit voortkomende ervaringen en drie meer bespiegelende teksten. Bij de introductie vertelde Frans van Lent over het project waarna een zeventien-tal teksten van deelnemers werden uitgevoerd door de drie originele deelnemers. Het was een inspirerende bijeenkomst van een actief performance-netwerk dat zeker meer van zich zal laten horen!

Van Lent vertelt!

ieke Trinks draagt voor

De teksten van de deelnemers werden performatief uitgevoerd met hier Frans van Lent, ieke Trinks en Ienke Kastelein

Ienke Kastelein

En hier een bijdrage van een auteur uit het publiek

De trotse initiator van dit alles toont het boekje

The Parallel Show

Verkrijgbaar bij Jap Sam Books

Hoogtij #42

9 maart 2018

Hoogtij was vandaag erg de moeite waard. Ondanks de regen liepen er aardig wat enthousiastelingen rond om de diverse galeries en initiatieven te bezoeken en terecht, want die moeite werd op diverse locaties beloond. Bij deze een klein overzicht van wat ik zag (andere plekken waarnaar ik nieuwsgierig was volgen nog, je kan niet alles op zo’n avond!)

Moose vierde de aftrap van hun project Passive Activists, een programma van video’s van over de hele wereld. Zij vergeten zichzelf ook niet zoals hier in de video “I`M GONNA BE ON TELEVISION”, vers van de pers door Charlotte van Winden.

Standing room only toen ik er was, met een video van Jesse Budel in de etalage .

Bij Hoorn & Reniers een opening van de tentoonstelling van Janes Haid-Schmallenberg, een jonge Berlijnse kunstenaar die jonge hippe kunst maakt.

Het refereert aan grifitti, outsider-art en wat dies meer zij: een hedendaagse holbewoner!

Quartair viert nog steeds het 25-jarig jubileum, dit keer met een overzicht van recent werk van de deelnemers aan het initiatief. Dit werk, “Alpine Thoughts” is van Marlies Adriaanse

Pietertje van Splunter: Plastic Play (video)

Op de voorgrond “Piano/Forte” van Mike Rijnierse (ism Rob Bothof), een schommel die functioneert als een geautomatiseerde prepared piano. Boven is een werk van Jesse Rahman: “Verlichte gracht, bovenlangs”.

Erik-Jan Ligtvoet laat een verrassend werk zien, eerder een installatie misschien, bestaande uit een serie werken uit de reeks “A Pair of Snakes”.

Astrid Nobel maakte een mooie serie “Tratteggio (ik leerde leegtes vullen)” gebaseerd op restauratietechnieken waarmee ze poogt om verdwenen zaken te herstellen.

Hierboven weer het werk van Jessy Rahman en op de achtergrond is werk van Harald de Bree te zien dat doet denken aan camouflageschilderingen op Engelse boten in de eerste wereldoorlog.

Thom Vink: Aquarium

Ludmila Rodrigues: Politics of Affect – Uitnodigende handen steken uit een houten wand en vragen erom om aangeraakt te worden

Het komt ook erg hulpeloos over om die handen zo te zien reiken naar iets dat niet gezien kan worden, gaaf werk!

 

In de Spanjaardshof was een mooie video-installatie te zien van Karola Pezarro en een werk van Niels de Bakker. In samenwerking maakten zij Pas de Deux, maar hier alleen het werk van Pezarro

Dat erg subtiel is in inhoud en vorm.

Klapstuk was vanavond de opening van …ISM met een project van Topp & Dubio onder de naam “Beïng Stuck in the Middle of the Moment”. Een avondvullend gebeuren met 25 deelnemers in de vorm van performance, installatie, theater… kortom een multidisciplinair gebeuren.

In en achteruimte, genaamd The Past, was een overzicht te zien met de activiteiten van Topp & Dubio door de jaren heen.

Foto’s van eerdere acties en exposities, voor de volgers een feest van herkenning.

Even een tijdsbepaling erbij was wellicht niet echt nodig

Want het heden was zo nadrukkelijk niet het verleden

door de activiteiten die door bekenden en onbekenden werden uitgevoerd dat verwarring nauwelijks mogelijk was. Hier met o.a. Sean Cornelisse en Frans van Lent

Er waren ook onbekenden zoals deze jongen die indruk maakte met zijn vragen aan het publiek

Er werd voorgelezen door Sean en er werd gelezen door Rien Monshouwer in bruisende intermezzi

En de jongeman liet zich kennen tot op de naakte huid!

Een beloftevol begin van een ongewoon initiatief!

De opening van Yaïr Callender had ik door omstandigheden gemist, maar bij deze gelegenheid ben ik gaan kijken naar de tentoonstelling “For the Vision of Abou ben Adhem” wat ook nog een aardige “pun”zou kunnen zijn.

Ik was verbaasd door de manier waarop hij zijn werk in de ruimte had geplaatst

En die ruimte met Berlage-achtige accenten had gevuld, een geest van spiritualiteit en referenties aan oude culturen wasemt door de ruimtes van 1646

Waarbij ook de details indruk maken

Vooral bij deze ruimte moest ik echt aan het gemeentemuseum denken

En weer zijn de details erg geslaagd.

Bij Maurits van de Laar is een solo van Ronald Versloot te zien, een oudgediende die voorstellingen schildert in een trant die speelt met voor- en achtergrond. Het zijn figuratieve beelden in een romantische traditie.

Into the wild…

Er zijn ook een viertal werken op papier te zien. Hierin is de lichtwerking echt virtuoos te noemen.

Tot slot was ik nog even bij Galerie Sophie waar subtiele tekeningen van Maeve van Klaveren te zien zijn

Sensitieve portretjes

Auch ein Rücken kann entzücken!

HoogtijHootij

Apprentice Master Project# 19 – In Closeness of Matter

1 juni 2017

Tussen de bedrijven door heb ik nog twee tentoonstellingen in het kader van het Apprentice Master project gezien, en dat waren niet de minsten. Frans van Lent opende 2 juni In Closeness of Matter in TAC. Deelnemende studenten waren Anita Horvath (HKU), Gloria Panova (WdK) , Lidyann van der Wolf (WdK) en Pol Veldhuizen (Maastricht). Bij de ingang zie je direct de gave video Pneuma van van Lent die voor meerdere interpretaties vatbaar is en zeker goed in deze tentoonstelling past. In de tentoonstellingsruimte is veel lucht, dat komt door de aanpak van de studenten die bijzonder subtiel is. Gloria Panova bracht slechts enkele kleine accenten in de ruimte aan terwijl Anita Horvath een flink aantal elementen inbracht die soms opvallend en soms erg subtiel zijn. De plastic bubbles die de ruimte tot klinken brengen door de mensen die er doorheen lopen is een erg mooie ingreep. Lidyann van der Wolf heeft een aantal textiele werken als wandsculptuur aangebracht. Door de kleuren die het werk heeft wordt het mooi opgenomen in de subtiliteit van het geheel terwijl één werk, twee kleine schaamlippen, ondanks het formaat wel heel opvallend in de ruimte is aangebracht. Ook bij dit werk kan ik me diverse interpretaties voorstellen.
Ten slotte de vierde student, Pol van Veldhuizen. Zijn werk is op sokkels geplaatst: een aantal elektronische apparaten die aangesloten zijn op iets met een snoer dat naar buiten verdwijnt, een werk met dode planten op sokkels, en een aantal producten uit de supermarkt in rijtjes op sokkels. Boven dit werk is een letterlijk lullig werkje opgehangen van Anita Horvath wat ik wel een mooie ingreep vind.

Frans van Lent: Pneuma – 2016

Frans van Lent: Pneuma – 2016

Frans van Lent: Pneuma – 2016

Frans van Lent: Pneuma – 2016

Pol Veldhuizen

Anita Horvath: overblijfsel van de openingsperformance

Anita Horvath

Lidyann van der Wolf

Anita Horvath

Anita Horvath

Gloria Panova

Pol Veldhuizen

Lidyann van der Wolf

Anita Horvath

Boven Pol Veldhuizen

Gloria Panova

Lidyann van der Wolf

Lidyann van der Wolf

Anita Horvath

Apprentice Master Project

 

#5: Athens – Documenta 14@ASFA – EMST

May 23, 2017

Today Platforms opened late, so we had a chance to visit Documenta again. First we headed for ASFA, The Athens School of Fine Arts, a beautiful space I visited before during Art Athina. Near ASFA we could also find some other small places with art from Documenta. After that I decided to go to EMST, the new Museum of Contemporary Art, a venue I had wanted to visit for some years. It had once been the FIX-brewery, well known Greek beer had been brewn here. After demolishing half of the building for a new subway-station, what remained was turned into a museum building which was left unused for some time, untill Documenta wanted to make use of it. The building is beautiful and it has nice spaces. It makes me think of the new SF-MOMA, the way the stairway goes up on the side of the building and by the way the facade is put up. I do think the routing is not very clear though, especially in case of a continuïng exhibition like the one I visited now.

Billboard on the way to ASFA

In a house on the way we found a project by Olabong Nkanga, a soap factory named Carved to Flow.

Natural Soap was presented here, this is manufactured with charcoal, water and natural fats like oil and butter from al over the Mediterranian and Africa

Laboratory stuff and a stamp for large pieces

In the house next door a subtle installation was made by Nikhil Chopra. During a performance of three days he made a wall drawing and a number of little artifacts. After this he set of for a road trip through Eastern Europe in the direction of Kassel. On the way he will do performances, public drawings and collaborative events.

The little clay models are moving

and the open sea in clay on the wall is rather overwhelming!

Anna Davcikova: Along the Axis of Affinity, a video installation showing the deveopment of abstract design next to East European building

Anna and Lawrence Halprin: Photographs of the Sea ranch and Driftwood City Workshops 1962-1971

Idem

Lawrence Halprin in interview

Bonita Ely: Plasticus Progressus – Memento Mori – 2017

Artur Zmijewski – Glimpse 2016-2017 A rather confronting video about the refugees in Calais ending up in paris underneath the metro. The director tries to have them integrated by teaching them to wipe the streets with a broom or by having them painting their faces white.

Olaf Holzapfel: Zaun -abstract work with natural materials, like cane or in this case straw. These are normally beïng used for fences or other useful things

Bouchra Khalili: The Tempest Society – talking heads telling about experiences in a strange land with beautiful music in between

Maria Magdalena Campus Pons and Neil Leonard: Matanzas Soundmap

A beautiful installation with efficiënt use of materials

EMST

Maria Eichhorn: Buiding as unowned property – conversion of a buiding’s legal status, legal studies, documents, building and lot at Stavropoulou 15, 11252 Athene

Acknowledgement Documenta 14

Lois Weinberger: Debris Field – 2010-2016 – Objects excavated from the Weinberger Family farmhouse in Austria, photographs, sculptures, works on paper

idem

Forough Farokhzad: The House is Black – 1963 Beautiful movie set in a leper colony in the north of Iran, The House is Black juxtaposes “ugliness”, of which there is much in the world as stated in the opening scenes, with religion and gratitude

Stanley Whitney: James Brown Sacrifice to Apollo – 2008

Ernest Mancoba: Untitled – n.d.

Maria Lai: Lenzuolo – 1981

Moyra Davey: Portrait/Landscape – 2017

idem – detail

Kvai Samnang: Preah Konlung – 2017 (eleven masks of woven vines)

Vilja Celmins: untitled

Cecilia Vicuña: Quipu Womb (The story of the red thread, Athens) – 2017

Yael Davids: A Reading that Loves, A Physical Act – 2017 including Death mask of Else Lasker Schüler

Nairy Baghramian: Drawing Table (Homage to Jane Bowles) – 2017

Hans Eijkelboom: from The Street & Modern Life – 2014

Edi Hila: Conversation – 2014

Facade EMST

This beautiful new piece was to be found in the changing booth of the 24 hours project

Frans van Lent en Nico Parlevliet van Unnoticed Art, almost After Hours at Platforms Project

Documenta 14

 

#2: Athens – Documenta 14 @ Athens Conservatoire – Platforms Project 2017

20 mei 2017

Today the Platforms Project opened for the public. Before I had some time to visit a venue of Documenta 14, The Athens Conservatoire or Odeion as Greeks call it. In the next reports I will show the works I thought worth while, in the end I shall try to eveluate Documenta as a whole.

At the entrance – David Lamelas: Time as Activity – a three channel live feed from resp. the German parliament, the Acropolis and the Greek Parliament.

Susan Hiller made a beautiful work, a sound-booth with recordings of vanished or endangered languages

Of course, in a conservatory, music can not be omitted. The Contemporary Music Research Centre, founded by Iannis Xenakis, Giannis Papaioannou and Stephanos Vassiliadis conducted research and engaged in educational projects as well as festivals and collaborations.

For instance Mycenae Polypoton, a site specific performance set in the ruins of Mycenae in 1978. It involved musicians, singers, sheperds and lit sheep as well as other recitals of movement and light.

On the occasion of Documenta 14 an old synthisizer was restored, the EMS Synthi 100, a rare analogue synthesizer built in London in 1971. Four compositions have been written for it to be played during Documenta 14.

Akinbode Akinbiyi: Passageways, Involuntary and the Sound of Crowded Spaces – 2015-2017

Pélagie Gbaguidi: The Missing Link, Decolonisation Education by mrs. Smiling Stone – 2017

Pélagie Gbaguidi: The Missing Link, Decolonisation Education by mrs. Smiling Stone – 2017

Guilermo Galindo: Score for Boca de la noche – 2016 (from the series “Border Canto’s”)

Guilermo Galindo: Score for Border Planetarium – 2016 (from the series “Border Canto’s”)

Kettly Noël: Strange Fruit

André du Colombier: Untitled

Peter Friedl: Report – 2016

Ganesh Haloi: Untitled – 2016

Ganesh Haloi: Untitled – 2016

Hiwa K: Pre-Image (Blind as the Mother Tongue) – 2017 A video of a man escaping his country with a stick on his head with mirrors attached to it. He sees his surroundings and himself in the mirrors while we see him walking to his destiny. A voice-over relates his feelings in all this.

Hiwa K: Pre-Image (Blind as the Mother Tongue)-2017

After the Conservatory I walked to the venue where Platforms project was beïng held,. On the way I stopped at some of the places where small presentations in Documenta could be seen. The Nikos Hadjikyriakos- Ghika Museum, one of the four locations of the Benaki Museum is a beautiful house in the centre of the city. It shows biographies of well known writers, actors, poets, composers and painters and sculptors. The building used to be the house of Ghika, one of the famous Greek modernist painters, the two top floors show his living quarters and his studio. In between all this Documenta had placed work of forgotten painters. The paintings were not very interesting, apparently they were chosen because of their subjects: immigrants and other non Greek persons.

Beautiful sketches of renovation of The Niche, the 8th gymnasium school chapel of Athens

And this is the chapel, a nice modernist buiding

A picture of Greek poet Seferis together with Ezra Pound

This is the official document which was given to Giorgos Seferis when he won the Nobel Prize for litterature

36 Black and white pictures by Nikos Hadjikyriakos- Ghikawere added by Documenta

They show Greek living in the thirties

but you can recognise the painter in the structures and the compositions

The Numismatic Museum showed one work: that of Dan Peterman, who also shows at the EMST

It’s a bar of metal, the form suggests gold, from under the sea maybe?

Back in Platforms an impression of what is beïng shown by different artists initiatives:

Oversight EX-MÊKH booth

EX-MÊKH: Maarten Schepers

Maarten Schepers close up with his night-pictures of stars

Ellen Rodenberg: detail

Kees Koomen: oversight

KRAATZ is an interesting collaboration from Berlin with A-Trans’ Isolde Nagel, painter Marian Wijnvoord, musician Yorgos Dimitriadis, Stéphan Gueneau, Louise Crawford and philosopher Forbes Morlock. This installation was to change every day, though I found it interesting as it was

A-Trans showed photographs by Ekkehard Keintzel and pantings by Marian Wijnvoord

The combination of which worked out well

Moving landscapes by Marian Wijnvoord

Rosa Lux collaborated with other galleries again, this is Tiny Domingos at Beaston Projects

With slightly surrealistic pictures too

And this is Linda Weiss at Paper from UK

She had a beautiful presentation by the way, for instance with these Trump Tower grids!

National TV was present at the opening, interviewing Dutch globally based artist Willem-Jan Smit

The cellar was the real underground with nice work at ID:I

At Future Scenarios pictures were taken of the public

I don’t have the name of this collective, but it was a lively lot

At 24 hours project a daily change would take place also, I liked this as it was though!

With great graphic art up in the corner

and a protagonist on the side

Unnoticed Art presents an unnoticed exhibition, but it also executes performances of these artists regularly!

Unnoticed Art makes one curious for its intentions

but it appears to be a very intimate exhibition, featuring the works of EX-MÊKH-members

This is the wall in the cellar where the Lo and Behold shows their project, EX-MÊKH is presented in a nice context

After the opening of Platforms drinks in a local bar. On the way there we passed the Panathinaikos stadium, covered with grafitti!

Platforms Project 2017

Documenta 14