The Reason Why

22 mei 2021

Ik ben jarig, dus ik vind dat ik wat van mezelf mag laten zien:

This year also EX-MÊKH participates in the on-line Platforms Project again , it’s the art-fair in Athens for independent art-platforms all over the world. This time we decided to collaborate with the international Artist Collective KRAATZ and with the Berlin based independent art platform A TRANS, both of which we have worked with before.
KRAATZ shows the video Idioliths which I interpret as an inspired contemplation on elements in our exhibition FEMALER in Berlin last fall. We also collaborate with the independent Berlin based art-platform A-TRANS that compiled its activities in video. EX-MÊKH produced a video in which their working method is shown: Stage Arousal ! It shows how we have a place to exhibit and build up a show. We decided to include performance, because video is time-based, as is performance. Please click under the picture underneath to visit the EX-MÊKH page. Video’s can be seen from May 27!

EX-MÊKH

Malieveld recap

20 februari 2021

Door omstandigheden geen actueel Malieveld, maar een reacap van 25 februari 2014:

Ellen Rodenberg: fertilisation croisée, kruisbestuiving, befruchtung
Kees Koomen: over EX-MÊKH – Ellen Rodenberg
Kees Koomen: over EX-MÊKH – Ellen Rodenberg
Kees Koomen: Over EX-MÊKH – Maarten Schepers
Kees Koomen: Over EX-MÊKH – Maarten Schepers
Kees Koomen: Over EX-MÊKH – Maarten Schepers

En op het Malieveld was vandaag toch activiteit:

Loes Grotenbreg: Marianum

Malieveld

Hoogtij

25 september 2020

Haags Hoogtij werd in ieder geval wat mij betreft overheerst door de sympathieke actie van Quartair: Geen Bloem Zonder Wortel, een Artist Support Fair die gepaard gaat met een manifest dat de zorgen over de huidige situatie voor kunstenaars in Den Haag duidelijk verwoordt:

“Om tot nieuwe kunst te komen is ruimte nodig om te creëren, letterlijk en figuurlijk. De
kunstproductie, daar begint het mee! Ruimte is essentieel voor een dynamisch kunstklimaat. ”

Een open call leverde veel kunstenaars op die voor een gunstprijs hun werk ophingen en dat het gewerkt heeft is te merken aan het feit dat meer dan 30 % van de tentoongestelde werken is verkocht. En het waren bepaald niet allemaal winkeldochters die werden getoond. Uit een gestage stroom bezoekers die in het weekeinde na de goed bezochte opening nog naar Quartair kwam blijkt in ieder geval dat er voldoende interesse is. Dat bleek overigens ook tijdens geheel Hoogtij, de gelegenheden die ik bezocht werden goed bezocht ondanks het weer en de toenemende Coronazorgen. Bij deze een kort verslag van mijn avonturen, te beginnen bij Quartair:

Erik Jan Ligtvoet doet aan sweaters zeefdrukken

Mèt een boodschap

Zelf heb ik twee schilderijtjes uit de Musen-serie opgehangen

En die hingen in een gezellig hoekje met John ter Horst en Nynke Koster

Astrid Nobel

Riet Vooijs

Machiel van Soest

Zeger Reyers

Nies Vooijs

Ingrid Rollema

Babette Wagenvoort

Annemieke Lauwerens

Ludmila Rodrigues

Ton Schuttelaar

Lula Valletta

Hanna de Haan

Ilse Versluijs

Een van de veroorzakers van dit gebeuren: Pietertje van Splunter

Topp & Dubio

Er was aardig wat publiek zo midden op de avond

Hans Konings

Rubins Spaans

Wieteke Heldens

Blanka de Bruijne

Stefanie Scholte

Katarina Konorovska

Ellen Rodenberg

Channa Boon

Harald de Bree

Na Quartair toog ik naar Nest voor de tentoonstellingBrook Andrew die is opgehangen aan de vraag in welke wereld je zou willen geboren als je een generatie zou overslaan. Naast de tentoonstelling wordt ook een publicatie uitgebracht met essays van schrijvers en kunstenaars over dit onderwerp. De keuze van kunstenaars is qua diversiteit wel erg verantwoord valt op. Maar het is een interessant geheel met werk dat ik zelf in ieder geval de moeite waard vind.

Brook Andrew: Smash it

Dramatische beelden met aboriginals in de hoofdrol, de eerste film waarin dit zo is. Dit wordt getoond in een verzameling beeldfragmenten waarin gevestigde waarden worden bevraagd.

Müge Yilmaz: A Garden of Coïncidences, een plek waar mensen bijeen kunnen komen en rituelen kunnen delen. het is gebaseerd op ’s werelds oudste bekende tempelcomplex dat in Turkije is ontdekt.

Simphiwe Ndzube: Entering the City of Mine Moon, een installatie oveer een persoonlijk utopia

met door de hele ruimte rondhangende figuren

Die alle kanten op bewegen

Terug van Nest kijk ik even bij Westend, de tentoonstellingruimet in de Spanjaardshof waar Dann Kuiper als Studio DNNK de vrije hand kreeg. Als designer richtte hij de ruimte in met elementen uit interieurdesign waarbij hij die elementen op onconventionele wijze gebruikt.

Zoals u hier kunt zien…

en ook in deze video van Amy Opstal waarin ze een woonhuis met de elementen uit de tentoonstelling hebben ingericht, zoals dit meubel dat van systeemplafondmateriaal is vervaardigd.

Ik was op weg naar 1646 waar een tentoonstelling is ingericht met werk van Jaakko Palasvuo in samenwerking met Viktor Timofeev, Misa Skalskis, Rachel McIntosh en Stephen Webb. De laatsten componeerden en speelden muziek die tijdens de tentoonstelling te horen is.

In een samenwerking met Viktor Timofeev werd een 3D installatie gebouwd met video en andere elementen.

In de video veel religieuze elementen, een eenzaam lam dat in een bloederig landschap verdwaalt..

Collages in diavorm

Even verderop in de video wordt met het beeld van engelen gespeeld

En dat gebeurt in de voorruimte ook..

De kunstenaar kan wel schilderen…

zolas u in de details kan zien

macht en authoriteit, opgehangen aan religieuze beelden…

Tot slot bezoek ik nog even de Helena waar P.S. een performanceprogramma laat zien. Ik ben juist op tijd voor de laatste performance van Ieke Trinks.

Zij is weer druk met streetjunk, blikjes van straat geplukt en platgestampt: dat geeft zo’n lekker geluid, bijzonder goed gedaan!

Hoogtij

FeMaler – The opening

11 september 2020

Vanavond om 19.00 uur opent in Berlijn de tentoonstelling FeMaler van Ellen Rodenberg die ook haar EX-MÊKH kompanen Maarten Schepers en Kees Koomen uitnodigde om te zien wat het element gender binnen het collectief als gegeven op zou leveren binnen het jaarthema A Femme City. Voor dit project heeft A-TRANS twee “Schaufenster” in metrostation Kleistpark ter beschikking. Een daarvan wordt gebruikt door Ellen Rodenberg en een daarvan door Maarten Schepers en Kees Koomen. Zij vormen twee pendanten die een kenmerkend beeld geven van EX-MÊKH als creatief spanningsveld. Bij deze een indruk van de opening:

De installatie van Ellen Rodenberg, die zij met een performance zal openen.

Have you seen the stars tonight? van Kees Koomen en Maarten Schepers voordat ze met een performance de definitieve vorm zal krijgen. De kunstenaar ligt hier in het water naar de sterren te kijken.

Naast het hoofd ligt een grote steen uit de Provence

En zo ziet het totaal er uit met stevige kleurvlakken terzijde van de etalages.

Isolde Nagel van A-TRANS vertelt hoe de tentoonstelling tot stand kwam.

Vervolgens begint uw verslaggever zijn performance, Knocking on Heaven’s Door. Eerst wordt de liggende figuur, duidelijk een zelfportret, aan de muur gehangen.

Dan gaat hij liggen en luistert naar de steen, na enige tijd begint hij er op te kloppen, ritmisch als in muziek, en soms dwingend, als om iemand te bereiken.

Op een bepaald moment houdt hij daarmee op en legt de steen ter zijde. vervolgens plaatst hij sokkels in de ruimte…

Als er zes sokkels zijn geplaatst pakt hij de aan de muur hangende figuur

en begint er ledematen vanaf te scheuren

om die vervolgens op de sokkels te draperen.

De armen en de benen worden verwijderd

en op iedere sokkel komt een onderdeel te liggen, de figuur wordt in stukken gescheurd.

Het publiek kijkt met aandacht toe

Als op elke sokkel een deel van het zelfportret ligt worden er schilderijen op geplaatst, onderdelen van de muzenserie

Een en ander wordt nog even beter geplaceerd…

en het lijkt goed te zijn.

 

Dan begint Ellen met haar performance, langzaam maar gedecideerd verwijderd ze het tape van het glas

Het wordt steeds duidelijker waaraan zij heeft gewerkt de afgelopen maanden

Als ze klaar is zit het tape dat van het glas haalde op haar broek

En pakt ze een aantal kleine boekjes van de stapel

Ze vertelt het publiek dat ze die uit gaat delen

en vraagt ze om daarin te tekenen

wat daarna met veel plezier door iedereen gedaan wordt

Het werk van Ellen is voor sommige mensen een mooie aanleiding

En ook Isolde Nagel is trots op haar tekening

Concentratie overal!

Met dit soort resultaten.

Dit is de uiteindelijke installatie van ondergetekende

met wat details

de kunstenaar is danig verscheurd door zijn muzen

waaronder hij eerder in het water lag te dromen

ATRANS

EX-MÊKH

FeMaler

6 augustus 2020

Ellen Rodenberg: Z.T. – 2020

A-Trans in Berlin asked Ellen Rodenberg to make an installation in their Schaufenster exhibitions in Subwaystation Kleistpark. This season the theme of all A-Trans exhibitions is “A Femme City” dealing with the female gaze on urban developments. Ellen complied and decided to ask her male-EX-MÊKH companions Maarten Schepers and Kees Koomen to design a pendant of her installation focussing on the element of gender in EX-MÊKH.

The exhibition FeMaler will be visible from September 11 until Oktober 18 at Vitrine U – Kleistpark (U7) in 10783 Berlin.
The opening will take place with two performances on friday September 11 at 19.00 h.

“…When do we talk of a female gaze and of a female approach? What does it look like? I decided to engage the men of the EX-MÊKH-collective in this project in order to be able to hold the development of my work against the light of a male/female concept. Two shop windows next to each other, organized with work based on the male/female concept. I had discussions with Maarten Schepers and Kees Koomen about the difference in strategies, upbringing, social behavior and networking. When do we talk about expressing oneself with personal character and where do we observe the influence of gender?…”

(Ellen Rodenberg, 2020)

A-Trans

As if…

1 maart 2020

Vandaag opende bij galerie Lutz in Delft voor het eerst sinds jaren weer een solotentoonstelling van Ellen Rodenberg. Haar installaties en performances, zoals die met EX-MÊKH, getuigen van een enorme creatieve energie die met grote gebaren wordt geuit. In deze galerietentoonstelling toont ze echter kleiner werk in een ruime opzet waardoor de elementen uit haar schilder-onderzoek duidelijk naar voren komen. We zien verschillende beeldthema’s waarmee ze zich al jaren bezig houdt terug komen en soms gecombineerd worden. Die beeldthema’s komen voort uit directe observaties uit haar omgeving die dan in meer of meerdere mate geabstraheerd worden. Het gevolg is bijvoorbeeld dat met een architectonisch gegeven perspectivische lijnen in een abstract doek verschijnen waarin zo ruimte ontstaat of dat de lijnen van een luik waardoor het zonlicht binnenvalt voor een aantal abstracte vormen als repoussoir gaan werken waardoor ook weer ruimte ontstaat in het beeld.
Zo apart op een wat kleiner formaat leidt dat tot mooie kleurige doeken. Daarin herkennen we soms ook parallellen met andere schilders die dergelijk onderzoek uitvoeren zoals bijvoorbeeld Raoul de Keijzer, maar het werk van Rodenberg heeft zeker een eigen signatuur die zich tegenwoordig tot een aantal disciplines heeft uitgebreid. Het pure schilderen kan echter in deze sterke tentoonstelling bij galerie Lutz bewonderd worden!

Perspectivische lijnen

Parallellen…

Ook taaltekens zijn aanleiding

Dit doet me dan weer aan een Amerikaans abstract expressionist denken: Joan Mitchell

Pure schilderkunst

waarin het omdraaien van het beeld een schilderkunstige handeling kan zijn

Of waarin een bijna impressionistisch handschrift verschijnt

Les volets..

Op een of andere manier moet ik hier aan breipennen denken die overigens een sterk doek opleveren.

Galerie Lutz

Artemis Potamianou

20 februari 2020

Excuses voor het achterlopen van dit dagboek/kunstblog, maar mijn solotentoonstelling bij Ruimtevaart neemt veel tijd in beslag.

Vorige week was Artemis Potamianou uit Athene bij STROOM te gast als gastcurator en zij bezocht gedurende die dagen een behoorlijk aantal ateliers van Haagse kunstenaars. Dit gebeurde op voorspraak van EX-MÊKH’s Ellen Rodenberg die mede verantwoordelijk is voor het educatieve gedeelte van Platforms Project, de beurs voor onafhankelijke platforms die jaarlijks in Athene wordt georganiseerd.

Educatie tijdens Platforms Project gebeurt met behulp van studenten van Artemis en vrijwilligers.

De laatste dag gaf zij een lezing voor geïnteresseerden waarin zij over haar Griekse praktijk in de kunstwereld vertelde. Die praktijk is veelvormig en internationaal en zij verdeelde haar activiteiten in die van curator, kunstenaar en organisator. Van huis uit is zij kunsthistorica en ook praktiserend kunstenaar èn medewerker aan de universiteit waar zij les geeft. Als curator maakte ze tentoonstellingen met Joseph Kosuth, Damien Hirst ,Joseph Beuys, Terry Atkinson, Peter Greenaway, Candice Brietz, Guerrilla Girls, etc. Als kunstenaar zou je haar conceptueel appropriation-artist kunnen  noemen: zij neemt onderdelen van kunstwerken en verwerkt die in collages. De manier waarop EX-MÊKH met haar te maken kreeg was door deel te nemen aan Platforms Project: eerst als sideshow bij de belangrijke Levantijnse kunstbeurs Art Athína die Platforms Project op den duur als een bedreiging begon te ervaren. Toen zij werden uitgesloten van de beurs organiseerde Potamianou op zeer korte termijn en in financieel onzekere omstandigheden Platforms Project als zelfstandige beurs midden in Athene in een groot kantoorpand. Nadat dit een succes werd tijdens het jaar dat de Documenta deels in Athene plaats vond kreeg ze het jaar daarop de beschikking over een van de ruimtes waarin de Documenta te zien was: de Nikos Kessanlis Exhibition Hall van de Athens School of Fine Arts, een perfecte ruimte waarin de beurs in een bijzonder open opzet plaats vindt.
De lezing werd onverwacht goed bezocht en was voor ieder een interessante en geslaagde gebeurtenis.

Voor de lezing liep het aardig vol

De geweldige Jane Hultman die STROOM binnenkort nog gaat missen introduceerde de spreker voor het publiek.

Waarna Ellen Rodenberg over haar betrokkenheid bij het bezoek van Artemis vertelde.

Vervolgens nam de spreekster na een korte video het woord met een gedreven en enthousiast verhaal.

Over een ontwerp voor de Turbine room van de Tate Modern

De concepten achter haar curatoriele activiteiten werden verduidelijkt

Zoals hier een route die een kunstenaar in een tentoonstelling aflegt, en die van een curator en die van een gewone bezoeker

En dan nog een collage die in de begeleidende PowerPoint getoond werd.

Tot slot nog een beeld van Platforms Project 2018, altijd erg goed bezocht met enthousiast publiek.

STROOM

 

The Act/PROBE

8 december 2019

Vandaag werd de tentoonstelling ingericht die in de gehele maand december te zien zal zijn in Das Haus der Statistik. Improviserend en uitproberend voor publiek werden de werken van Maarten Schepers, Ellen Rodenberg en mijzelf geplaatst om uiteindelijk een installatie te vormen met de naam PROBE die zichzelf formeel mooi aanvult en die ook inhoudelijk opvallende elementen combineert. Bij deze een indruk:

De affiche van het project
Kees Koomen: Sensitory selfportrait met “Ohrschmuck”
Ellen Rodenberg zoekt
Uw correspondent probeert
Sommige dingen werken, reflecties in de ruit bijvoorbeeld
Sommige dingen werken niet
Maar uiteindelijk komt het goed
En EX-MÊKH is helemaal gelukkig

EX-MÊKH