Streit um schwarzen Christus

22 maart 2017

Marlene Dumas: Free Jesus

Art-Magazin

Advertenties

Dresden, 5 juli 2013 – vervolg

5 juli 2013

Na het bezoek aan het atelier van Niels Post wilde ik voor de Ostrale 2013 geopend werd nog wat de stad verkennen en onderweg schoot ik de volgende plaatjes:

img_8299-int

De kunst ligt op straat, er is veel te zien in Dresden!

img_8301-int

De Ostrale wordt behoorlijk goed geafficheerd in de stad.

img_8308-int

Bij de Elbe aangekomen zijn de sporen van het hard stromende water nog steeds goed te zien.

img_8318-int

Deze Teutoon lijkt wel uit de Lord of the Rings te komen, maar hij bewaakt de toegang tot het Residentzschloss

img_8326-int

De plaatselijke kunstacademie houdt je niet voor mogelijk, dit is alleen nog maar de toegang, maar ze hebben een grote tentoonstellingsruimte en een enorme glazen koepel boven een van de ateliers.

img_8331-int

Dan nog wat galeries: Katryn Fest bij Sybille Nutt, de bovenleidingen in Dresden worden hier wel heel grafisch gebruikt.

img_8337-int

Galerie Baer: de Gorbatshow 3 wordt nog ingericht voor de galerieronde een dag later, maar de tentoonstelling blijkt de moeite waard.

img_8339-int

Hier met fraai werk van Andrej Klassen.

img_8340-int

en hier van Matthias Materne.

img_8342-int

Galerie Gebr. Lehmann oogt wat esthetischer

img_8346-int

en blijkt rare wintergezichten van Eberhart Haverkort te tonen.

Na een hapje eten is het op naar de Ostragehege waarnaast zich de Messe Dresden bevindt. De opening vindt plaats in Halle 4 waar ook het werk van de kandidaten voor de Cool Silicon Art Award in aparte ruimten te bewonderen is. Deze prijs heeft als doel een intensieve dialoog in het spanningsveld tussen kunst en wettenschap en techniek te initiëren.

img_8349-int

Maar eerst voor is de ingang van de hal een groot beeld te zien van Bernhard Rüdiger.

img_8351-int

Daan Roosegaarde, deze zomer zomergast bij de VPRO, is gekandideerd voor de Cool etc. prijs met zijn Smart Highway.

img_8355-int

Evenals Davide Dormino met zijn Systema nervoso

img_8356-int

Via Lewandowski heeft een geluids installatie gemaakt met regelmatig opklinkend applaus dat hij in Dresden bij diverse gelegenheden heeft opgenomen.

img_8357-int

Splash van Francois du Plessis is ook een goede kanshebber.

img_8360-int

Maar ik duik toch maar snel de tentoonstelling in en begin bij de Futterställen, waar hier een Kieferiaans spektakel is te zien van Jan Brokoff

img_8260-int

Zwaar bewerkte doeken Sara Hoppe van die bijna opgaan in de muren van de voederstallen.

img_8271-int

Deze kinderportretten van Viktoria Graf zijn in twee lagen gemaakt: een onderschildering met op enige afstand daarvan een grafische weergave op plastic.

img_8367-int

Bij Komplizzen van Anya jansen en Mitsy Groenendijk, waar uw correspondent zelf werk bij toont, viel galeriegenoot Margreet Bouman direct op

img_8368-int

Evenals rugfotograaf André Smits, wiens artist-maps ik erg goed vind.

img_8371-int

Links Aimée Terburgh die mij hiervoor uitnodigde en rechts René Coelho

img_8264-int

Rechts Ties ten Bosch

img_8265-int

Die de hand van de toeschouwer bij het werk betrekt

img_8373-int

Nog een onderdeel van Komplizzen, u mag raden wat ondergetekende heeft bijgedragen.

img_8381-int

Boven in de Heuboden is de sfeer anders, waar in de voederstallen de ruimtes apart gecureerd zijn is dit een grote tentoonstelling van de leiding met hier werk van Simone Cametti, beschilderd groen Guatamala marmer.

img_8384-int

Deze Israelische Jeruzalem muur van Willy Filz is hier al claustrofobisch geplaatst, het geeft maar een kleine indruk van wat het monster ter plekke veroorzaakt.

img_8236-int

Deze installatie van Olaf Mooij heeft een fantastische locatie, de omgeving werkt goed mee!

img_8386-int

En bezoekers zijn danig geïntrigeerd.

img_8247-int

Dit doet denken aan Jochem Rotteveel, ook met tape maar 3-D, gemaakt door Manja Barthel: Nütze dein leben und sei mein.

img_8250-int

Nacht, de camera open, foto’s van Olaf Roessler

img_8251-int

En deze “installatie” is van Nicolai Tomalescu: de verf is vermengd met aarde en plantaardige resten.

img_8252-int

Een nogal groot doek: Pulsar van Vera Hilger

img_8256-int

Een enorme digitalisering van Le Penseur van Rodin door Davide Quayola

img_8257-int

Jacob Flohe

img_8258-int

Mooi materiaalgebruik door Christian Manss

img_8388-int

Doordachte foto’s door de Nederlandse Lilith Love

img_8390-int

Deze objecten vond ik vrij opvallend in de ruimte gestrooid en dat beviel me wel:Benjamin Stölsel

img_8393-int

Een voor mij favoriet schilderij van de Zweedse kunstenaar Richard Johansson: The Zapatista Leader

In een apart pand waren wat videodingen en installaties geplaatst en het project van de kunstacademie, Take Seven, waar zeven kunstenaars aan deel namen:

img_8396-int

Flowstone mind van Jeanne Maike Nienborg, een hout-harsgeur doortrok de ruimte met teksten van Gertrude Stein op de muur en de textielstroken.

img_8400-int

Dit wandje is een mooi beeld van het moderne dilemma: Die Qual der Wahl van Mara Scheibinger

img_8404-int

De achterkant was (onbedoeld waarschijnlijk) ook mooi!

img_8402-int

Dit hoort weer bij de hoofdtentoonstelling in de Aussengelände: Schlachthaus fünf Motherfucker van Thomas O’Grady

img_8407-int

Vanuit dat aparte gebouw terug in de schemering in een prachtige atmosfeer.

img_8408-int

Onderweg kwam ik nog dit gebouwtje tegen dat sprookjesachtig aandeed in dit licht: Anne Klein

img_8411-int

Dit was het gebouw waar ik uit kwam met een bloedrode bal er boven.

img_8412-int

Deze video was waarschijnlijk onderdeel van het eerder getoonde Flowstone Mind

img_8414-int

Terug bij Komplizzen bleken we een behoorlijk publiek te hebben dat aandachtig de verschillende werken bekeek.

Ostrale 2013

Met hier het verslag van Niels Post voor trendbeheer.

Dresden, 4 juni 2013

4 juni 2013

Gisteren ben ik in Dresden aangekomen en heb direct ’s avonds een beetje rondgekeken. De stad blijkt direct erg prettig te zijn. Dresden Neustad is een soort petit Berlin met veel jonge bedrijvigheid op straat en veel betaalbare terrassen, eettentjes en in het algemeen een kleurig straatbeeld. Er staan overal verspreid veel panden leeg, maar door een levendige grafittiscene wordt het bepaald geen mortuarium. Van Olaf Mooij hoorde ik dat er een persbijeenkomst zou zijn in de Ostrale 2013 en dat leek me een mooie eerste kennismaking met de tentoonstelling en een goede gelegenheid mensen te spreken. Na een wandeling langs de Elbe, waarlangs de sporen van het opkomende water nog overal te vinden zijn, bleek het nog niet eens een zo voor de hand liggende plek: op het Messe terrein waar het gebeuren zich afspeelt en waar ook echte hallen en een grote moderne horecagelegenheid aan een kunstmatige vijver te vinden zijn staan ook twee oude gebouwen die ooit het grootste varkensslachthuis van Duitsland zijn geweest. De ruimtes bestaan uit hooizolders met gaten in de vloer waardoor de dieren beneden gevoed werden. Op de benedenverdieping werden de dieren ook geslacht en verwerkt waarna de productie naar een nabij gelegen koelhuis werd gebracht om daar op distributie te wachten. In dat koelhuis blijkt Kurt Vonnegut gevangen te hebben gezeten. Over de ervaringen daar schreef hij zijn roman Slaughterhous Five.  De slachthuizen worden nu voor de Ostrale gebruikt wat een prachtige context vormt voor de tentoonstelling. Niet al het werk kan de concurrentie met de locatie aan, maar de plek maakt de tentoonstelling heel bijzonder.

Op de persconferentie komen niet heel veel mensen af, van de mensen die er zijn is een deel kunstenaar is en naar mijn indruk is de rest niet internationaal. Er werd een verhaal gehouden over de geschiedenis van de Ostrale, dit is de zevende editie. Opvallend is het aantal sponsoren en de motivatie die zij hebben om de tentoonstelling te steunen, de educatieve elementen zijn erg belangrijk en omdat de overheid niet echt veel ondersteuning geeft zijn proberen zij dat met hun inbreng en netwerk te veranderen. Dr. Michailovski, een professor die betrokken is bij een bedrijf dat nanotechnologie toepast, wil met zijn ondersteuning die technologie een band met de maatschappij proberen te geven en zijn bedrijf heeft een prijs uitgelooft in een soort competitie bij de tentoonstelling.

Na de persconferentie bezoek ik de stad en de musea. Nergens mocht gefotografeerd worden, helaas, want in de Gemäldegalerie Alt Meister in het Zwinger (wat overigens een prachtig barokcomplex is) hangt een fantastische verzameling met vijf (!) Rembrandts, een aantal Spaanse favorieten van me, mooie tintretto’s en Titiaans en nog veel meer dat ik nog niet in het echt gezien heb. In  het Albertinum  is een heel goede tentoonstelling te zien: Die Erschütterung der Sinne, waarover later meer. De eigen collectie daar mag ook niet gemist worden en bij het eten ’s avonds had ik genoeg te vertellen!

img_8223-int

Gezicht op de Altstad langs de Elbe

img_8229-int

Yenidze, een cigarettenfabriek als een moskee met de overal aanwezige bovenleidingen

img_8240-int

Op de persconferentie lag het gereedschap al klaar.

img_8241-int

En Andrea Hilger nam resoluut het woord om de sessie te openen. Om haar heen Moritz Stange, samen met haar de Künstlerische leitung en de diverse sponsoren.

img_8249-int

De hooizolders hebben een geheel eigen karakter, prachtige ruimtes voor dit doel.

img_8272-int

Op het terrein voor de “Gelände” een klok waar de kunstenaar graag uitleg over geeft.

img_8277-int

Terug de stad in vind ik veel vrolijk stemmende grafitti.

img_8283-int

Ik merk ook dat barok ook echt Barock is!

 

imag0050-int

En ’s avonds werd op passende wijze gereflecteerd op de dag!

Ostrale 2013