The Good, the Bad and the Ugly

27 oktober 2017

Bij Helicopter is al enige weken een tentoonstelling te zien met werk van Channa Boon, David Powell (die recent ook bij Galerie Sis Josip werk liet zien) en Bastiaan Visch. Vandaag werd een catalogus gepresenteerd en omdat ik het nog niet gezien had nam ik de gelegenheid te baat ook het werk te bekijken.
Ook deze tentoonstelling leek wel een totaal-installatie, wat o.a. in de hand werd gewerkt doordat Boon en Powell in elkaars werk intervenieerden. Zoals we bij de presentatie bij Sis Josip zagen toont David Powell vervreemding in moderne architectonische modellen. Hij doet dit door foto’s en grafitti uit het grote stadsleven te combineren in kleine detail-maquettes en die kris-kras in ensembles op een vlak te combineren. In Helicopter heeft hij grote foto’s met bestaande architectuur gecombineerd wat ik  heel overtuigend vond. De flats langs de Troelstra-kade waarvan de achterkant van de binnenplaats van Helicopter uitkijkt hebben dezelfde desolate sfeer als de architectuur in Powell’s modellen, er wordt geleefd aan de zelfkant die ook op de foto’s en in de teksten wordt geïllustreerd. Dat Channa Boon haar werk met het werk van Powell  is ook niet vreemd: zij is al jaren bezig met de Chinese gemeenschap in Den Haag die uitermate gesloten is. De Chinese jeugd leeft in twee werelden waarvan de Chinese kant erg dwingend is. Dit leidt tot vervreemding van de maatschappelijke omgeving. In een aantal video’s laat Boon dit zien. met name een video waarin een Chinese klassieke dans en zang laat zien op de binnenplaats van Helicopter is onwerkelijk. Deze video wordt versterkt door die ernaast, waarin Boon een gesprek heeft met haar moeder. Boon en haar moeder leven zelf al in een verschillende realiteit, maar in het gesprek komt ook de verhouding tot de Nederlandse maatschappij in een bepaald daglicht te staan.
De derde exposant, Bastiaan Visch, laat formeel werk zien wat als element in de tentoonstelling een mooi contrast oplevert met de andere werken. Grote kleurvlakken die gestructureerd zijn door fotografische elementen, ik weet niet of het afgedrukt is op groot formaat of geschilderd of gespoten, maar het werkt wel goed. Zeker in de context van deze expositie waarvan ik het toch fijn vind dat ik het nog gezien heb.

 

Bij de ingang hangt een werk van Bastiaan Visch

 

Channa Boon in gesprek met haar moeder en een Chinese danseres bij Helicopter

David Powell, met een kleine video van Channa Boon

Bastiaan Visch

David Powell met ook hier in de installatie en op de achtergrond werk van Channa Boon

David Powell

David Powell

David Powell

David Powell, Channa Boon

Installatie Channa Boon

Installatie Channa Boon

In het trappenhuis, Bastiaan Visch

Ook op de binnenplaats, Bastiaan Visch

David Powell

David Powell

David Powell

Achter: Bastiaan Visch, voor: Channa Boon

David Powell

Hier nog een detail van een werk van David Powell

Stichting Helicopter

Advertenties

Drawing Front (and back)

11 maart 2016

Deze tekeningententoonstelling bij Quartair die vandaag opende is onderdeel van een tekeningenveldtocht die door Drawing Centre Diepenheim is georganiseerd. Zij hebben een aantal kunstenaarsinitiatieven en tentoonstellingsplekken gevraagd een expositie met tekeningen te maken ergens gedurende dit voorjaar. Ik weet niet hoe het elders is gegaan, maar in deze tentoonstelling is gevraagd aan kunstenaars om tekeningen uit verschillende periodes in hun carrière bij te dragen. In een aantal gevallen werkt dat heel gelukkig uit. Er wordt een mooie keuze uit deze discipline getoond. Dat de Haagse academie veel goede tekenaars aflevert is daarbij natuurlijk mee genomen voor de organisatoren evenals het feit dat een galerie als die van Maurits van de Laar zich al lang met goede tekenaars profileert. Het is dus zeer de moeite om bij Quartair langs te gaan, er is veel te zien en veel te genieten!

P1050731

Melissa Cruz-Garcia met rechts haar meest recente werk

P1050733

Tanja Smit met tekstwerken en inkttekeningen èn, als jeugdwerkje een borduurlapje met een haan van toen ze zeven was.

P1050735

Rens Krikhaar kon natuurlijk niet genegeerd worden in een dergelijke expositie

P1050736

Zijn jeugdwerk blijkt aanzienlijk zonniger te zijn dan zijn serieuze oeuvre

P1050737

Marjolein van der Meij kende ook verschillende periodes

P1050738

Werk van Nina Roos is mooi consistent met de kindertekening

P1050740

Paul van der Eerden maakt bewezen kwaliteit, zijn werk blijft in alle variatie toch dicht bij elkaar

P1050742

Anne Forest heeft zich ontwikkeld. Links Warped Face (22jr) en rechts Gjon and Yahia (32 jr)

P1050745

Boys will be boys: Thom Vink met een stoere jongenstekening uit zijn jeugd en rechts meer recent conceptueel werk

P1050747

Astrid Nobel maakt er een kleine installatie van met links een kindertekening en rechts een golvenstudie op een mooi planchet

P1050749

De sociale structuren van Justin Bennett kennen we

P1050750

Maar zijn kindertekening is onverwacht ook al heel analytisch

P1050751

Wieske Wester laat wel een heel groot contrast zien

P1050753

Erik-Jan Ligtvoet is in diversiteit en presentatie heel goed

P1050756

En heel verrassend subtiel vond ik het werk van Channa Boon

P1050757

Ik kan nu niet zien waar het jeugdwerk zit, maar het is allemaal geslaagd

P1050760

Het glas zit weer in de weg, anders had ik een mooie tekening uit de serie “Life of a rectilinear Personality”ook laten zien. Deze “Birds on Hat” van Babette Wagenvoort is echter ook niet mis

P1050762

De opening was goed bezocht met hier Topp & Dubio regelrecht uit Minsk terug in gesprek met Thom Vink.

P1050763

Astrid Nobel en Nina Roos

P1050764

En zelfs Wim de Bie (links) was aanwezig!

Quartair