Barnes

27 september 2004

Het jaar dat ik in de Verenigde Staten doorbracht om het Koninklijk Academisch geworstel een beetje kwijt te raken teneinde fris tegenover mijn doeken te kunnen staan volgde ik colleges filosofie bij Danny Lillywhite, een gedreven man die mijn aandacht op John Dewey vestigde, een Amerikaanse filosoof die erg belangrijk is geweest in de ontwikkelingen van het onderwijs in de VS. Wat echter belangrijker was voor mij is dat hij veel interessants over esthetica geschreven heeft. De literatuur die we moesten lezen bevatte o.a. “ Art as Experience” een boek wat naar verluid ook onder het hoofdkussen van ongeveer elke belangrijke Amerikaanse expressionist lag.

Het maakte  indruk op me en het heeft grote invloed gehad op de ontwikkeling van mijn ideeën over kunst. Toen ik terug in Nederland hoorde dat in Pensylvania een museum bestond wat op zeer ongebruikelijke wijze haar gigantische collectie kunst tentoonstelde en dat de eigenaar van dat museum (we hebben het over de VS), Albert Barnes, zijn ideeën in nauwe samenwerking met John Dewey had ontwikkeld probeerde ik ook zo veel mogelijk hierover te weten te komen. Dat ik na die tijd niet meer in de VS ben geweest, omdat ik toch mezelf meer Europeaan voelde, nam niet weg dat ik The Barnes Foundation in Meryon, Pensylvania graag nog eens zou willen bezoeken. Binnenkort is dat misschien niet meer mogelijk, in september vinden hoorzittingen plaats die moeten uitmaken of het rechtmatig is het museum te verplaatsen naar downtown Philadelphia tegen de testamentair vastgelegde wensen van Albert Barnes in. Hij heeft het museum geconcipieerd als een educatief geheel waaraan niets veranderd mocht worden.

The Barnes Foundation