Someone is in my House

27 november 2018

Bonnefantenmuseum

Advertenties

Ristretto

17 november 2018

In de tentoonstelling “Ristretto” die vandaag opende toont galerie Maurits van de Laar van elk van de kunstenaars die aan de galerie zijn verbonden twee werken. Dit overzicht geeft goed aan hoe breed de galerie georiënteerd is met een behoorlijk aantal  kunstenaars die de moeite waard zijn. Bij deze een kleine indruk van wat te zien is, het was zo druk dat ik niet overal bij kon komen!

Diederik Gerlach, een van de het langst aan de galerie verbonden kunstenaars.

Robert Nicol

Erik Pape, een Parijse visie op “La Côte”

Een indruk van de opening na anderhalf uur

Frank Van den Broeck

Justin Weijers

Nour-Eddine Jarram

Zeger Reyers

Robine Clignett

Sebastian Schlicher

Dirk Zoete

Christie van der Haak, nu ook met glas

Dieter Mammel

Galerie Maurits van de Laar

Quartet

11 november 2018

Bij Maurits van de Laar was tot vandaag een geïmproviseerde tentoonstelling te zien die verrassend aardig is geworden. Vier kunstenaars die op hun eigen manier figuratief bezig zijn laten hun werk zien, ieder in een andere toon, maar allen de moeite waard en de combinatie werkt ook goed, bij deze een indruk:

Marjolein van der Meij verlaat steeds meer het platte vlak en zet haar beelden nu ook in een installatie in de ruimte.

Een groep jongens en een groep meisjes in een esthetische presentatie die wel bij het materiaal past.

Een ontdekking vind ik Shary Boyle, hier met Red Right Hand

Margot Fonteyn

Of het verontrustende “Ecstasy and me”. Haar werk is licht surrealistisch met een erg effectief materiaalgebruik.

En ook in formele zin intrigeert het werk behoorlijk

De linosnedes van Susana Inglada bevielen me ook erg goed

Haar Spaanse achtergrond is hierin goed terug te herkennen

Cedric ter Bals is recent voor het eerst bij de galerie gepresenteerd. Zijn fascinatie met de “Grande Guerre” uit zich in schijnbaar eenvoudige plaatjes die in het grotere werk zoals deze tekening waarin diverse invloeden te onderkennen zijn.

De kleinere meer doorwerkte tekeningen vond ik het beste van zijn getoonde werk

Naast invloeden van striptekenaars als Hergé zijn ook Duitse kunstenaars als Georg Grosz en Otto Dix geen onbekenden voor ter Bals

Dit is dan opeens wel weer wat naief misschien

maar in deze tekening zit toch heel wat verborgen

Galerie Maurits van de Laar

Angelika Hasse

10 november 2018

In het sfeervolle Magasin Horaz in de Molenstraat in Den Haag is van alles te krijgen, maar regelmatig laat men in de bijbehorende galerie een kunstenaar exposeren. Het initiatief is niet ambitieus, maar wel bijzonder sympathiek en de kunstenaars die worden uitgekozen zijn tot nu toe erg de moeite waard. Zo ook Angelika Hasse die verschillende technieken toont in het werk dat zij presenteert. Dat werk doet wat gedateerd aan, maar het is goed gedaan en er zit een persoonlijk soort laconiek surrealisme in wat ik waardeer. De sfeer van het interbellum ten oosten van Nederland wordt door meer Haagse kunstenaars als inspiratie gebruikt, maar gezien de naam van de kunstenaar lijkt het in haar geval vanzelfsprekend. Bijgaand wat indrukken uit het kabinetje terzijde van de winkel.

Fotocollages die langzaam al verkleuren

Dit werk op papier oogt ook wat surrealistisch

Een bepaalde mate van romantiek is de kunstenaar ook niet vreemd

en ook deze uitsneden doen surrealistisch aan.

Dit doekje is in al haar ironie erg subtiel

Die teksten functioneren relativerend bij het beeld

of boren extra lagen aan

En tussen de bric à brac in de winkel hangen ook nog mooie verborgen werkjes die de moeite waard zijn.

Magasin Horaz Galerie

Tissage Tressage (Quand la sculpture défile)

23 juli 2018

Comme d’habitude ben ik weer bij de Villa Datris in l’Isle sûr la Sorgue op bezoek geweest waar jaarlijks een grote sculptuur-tentoonstelling wordt ingericht. Vorig jaar werd ik verrast door het werk van Bernthout Smilde dat daar ook getoond werd. Dit jaar gaat het over draden, textiel en aanverwante werkwijzen. Vroeger had ik een hekel aan wandkleden in allerlei stoffige organische spinsels, maar tegenwoordig weet ik dat vanuit het textielontwerpen en werken met textiele werkvormen veel moois kan worden gecreëerd. Ook in deze tentoonstelling zag ik veel werk  dat ik erg mooi vond, het verbaasde me wel enigszins dat hoogtepunten in het genre van Louise Bourgois of de tegenwoordig veel getoonde Anni Albers  niet waren te zien. Bij deze een indruk:

Textiel en tekst, dat moet wel aanspreken! Dit is van Annette Messager: Tentation – 2017

Laure Provost, stijgt ook op de ladder. Dit werk is erg goed door de combinatie van video, keramiek en wandkleed: The TV-Mantelpiece – 2016

Er zitten subtiele spiegelingen in met verschillende technieken

Sonia Delauney: Automne -1970

Sheila Hicks; The Emerald Path – 2018

Pierrette Bloch: Maille – 1980 In dit zaaltje hingen een aantal werken van mevr. Bloch (1928!) die van paardenhaar gemaakt zijn. Binnen hing een zachte paardenlucht.

Fabrice Hyber: POF 152 Cerveau-Estomac – 2014

Een verrassend mooie video van Nick Cave. Hij doet met textiel wat traditioneel gebeurt, hij maakt pakken, maar geen ordinaire pakken: zogenaamde “Soundsuits” . Dit is een video waarin hij een choreografie laat uitvoeren in zo’n pak die tegelijkertijd ook spiegelbeeldig te zien is, een soort bewegende Rohrschachtest!

En dit werk is ook van Nick Cave, een soort ritueel pak. Het is tevens beeldmerk van deze expositie. Het is een “Soundsuit” die gebruikt worden om dansers te kleden die zodra ze er in bewegen muziek maken door electronische middelen die zich in het pak bevinden.

Jacin Giordano: Mask for chasing rainbows (Pumpkin) – 2013

Faig Ahmed: Geometry Pattern 1 – 2014

Joana Vasconcelos: Eldorado – 2013 Veel kunstenaars met een Portugese achtergrond gebruiken bouwmaterialen tegenwoordig. De combinatie met textiel werkt hier mooi.

Doorkijkje met achter nog een soundsuit van Nick Cave en op de wand een masker van Jacin Giordano

Phyllida Barlow: Untitled (Venice Balcony 2) – 2016-2017

Rina Banerjee: Returned from the Amazonas… 2016

Nadya Bertaux: Tubleweed 2 – 2009

Awena Cozannet: La chute ou l’annonce – 2011-2015

Villa Datris