Thorbecke

19 maart 2017

Aan het Korte Voorhout in Den Haag is een nieuw beeld van Thom Puckey verschenen, het Thorbeckemonument. De politicus is uitgevoerd in marmer, hij kijkt vorsend naar het torentje aan de hofvijver om te zien of de door hem geconcipiëerde grondwet van de staat der Nederlanden eer aan wordt gedaan .  Een meer hedendaags tafereel met delibererende burgers is uitgevoerd in roestvrij staal en staat daar direct naast. Beide beelden staan op een klassieke sokkel waarvan de stalen versie de hedendaagse wereld weerspiegelt. Die beide sokkels staan weer op een stenen verhoging wat de zaak nog enigszins bijeen houdt. Ik vind het vooralsnog een wat rommelig geheel. Bovendien is heden over twintig jaar ook verleden en werkt dan niet meer als zodanig. Wie weet wat het in de toekomst wordt als marmer en staal wat patin hebben gekregen. Verleden en heden zouden dan kunnen samen gaan in een nog niet te voorziene geschiedenis.

Thom Puckey: Thorbecke monument

Thom Puckey: Thorbecke monument (zijaanzicht)

STROOM

Apprentice Master Project #6: W:DoubleU

25 februari 2017

De meester van deze tentoonstelling is Sean Cummings (Nottingham University). Floo van der Waa (Maastricht) en Tyrell Kuipers ( Fontys Tilburg) zijn de studenten en samen hebben zij een schilderinstallatie gemaakt: 3D schilderen! Ik had gelegenheid deze tentoonstelling in TAC Eindhoven nog te zien en ik ben blij het niet gemist te hebben. De dames hebben samengewerkt n de voorbereiding en Cummings heeft ter plekke werk gemaakt waardoor een mooie consistente tentoonstelling is gemaakt waarin binnen de mogelijkheden de ruimte mooi is gebruikt. Bij deze een indruk:

p1100452

Sean Cummings

p1100453

detail

p1100454

Samenwerking Floo van der Waa en Tyrell Kuipers

p1100455

Sean Cummings

p1100456

detail

p1100458

Samenwerking drie kunstenaars

p1100459

Sean Cummings

p1100460

Van dichterbij

p1100462

inrichtingsbeeld

p1100464

inrichtingsbeeld

Apprentice Master Project

Remain in Light

10 januari 2017

Bij de Pont, waar ik was voor de mastertalk met Rob Birza, zag ik ook toevallig de bescheiden tentoonstelling van Hester Oerlemans en René Daniëls. Oerlemans heeft eenzelfde lichte toon en fascinatie met beeld en taal als die Daniëls altijd tentoon heeft gespreid en het is interessant hoe dat bij haar uitpakt. Waar ik echter echt enthousiast van werd waren de sculptuurtjes van Daniëls die zelden zo te zien zijn. Een mooie kleine tentoonstelling te midden van het grote geweld!

p1090714

René Daniéls: Banden Tyres? Banden pneus! – 1986

p1090716

Hester Oerlemans: Hang it All – 2016

p1090718

Hester Oerlemans: Refugee Monument – 2016

p1090720

René Daniëls: Z.T. – 1987

p1090721

René Daniëls: L’objet – 1980

p1090722

René Daniëls: De kelder de zolder – 1987

p1090725

Hester Oerlemans: ?

p1090726

René Daniëls: Z.T. 1988

p1090729

René Daniëls: Z.T. – 1980

p1090730

René Daniëls:Z.T. – 2007-2013

p1090731

René Daniëls:Z.T. – 2007-2013

p1090732

Hester Oerlemans: 18 drawings – 2014-2016

p1090734

Hester Oerlemans: 1961 (selfportrait) – 2016

p1090736

René Daniëls: L’Objet – 1980

p1090737

Hester Oerlemans: Tape-roll – 2015

De Pont

Een avondje Nest

15 december 2016

Bij Nest vond vanavond een interview plaats in de reeks Hollandse Meesters. Hollandse Meesters is een project dat de belangrijke Nederlandse kunstenaars in de eenentwintigste eeuw wil documenteren, dat vindt zo veel mogelijk in hun werkomgeving plaats. De Films duren een kwartier en de filmers zijn gerenommeerd dus het is een waardevol project voor ons nageslacht. Er hebben zich een aantal van dit soort avonden voor gedaan in Nest en dit keer was Jennifer Tee het onderwerp. Michiel van Nieuwkerk, een van de eindredacteuren van de documentaireserie, interviewde haar over haar ontwikkeling. Eerst werd de film over de kunstenaar getoond waarin zij bezig was in het Stedelijk Museum een installatie te plaatsen. Ze was ook met dansers bezig een performance voor te bereiden op textielwerken die ze voor de gelegenheid had gemaakt. In het interview werd duidelijk hoe een dergelijk gebeuren zich ontwikkelt: interesses en activiteiten als pottenbakken worden vrij natuurlijk in een tentoonstellingsomgeving geïncorporeerd. Tee heeft niet te klagen over tentoonstellingen of gelegenheden om werk te laten zien en door een organische manier van werken weet zij zich te ontwikkelen tot een kunstenaar die geïnspireerd door een omgeving van veel verschillende media gebruik maakt. Ze komt daarmee vaak verrassend uit de hoek. Van Nieuwkerk wist door een ontspannen manier van interviewen met gerichte vragen veel interessante informatie naar voren te halen waarbij ook autobiografische elementen steeds de kop op staken. Het hielp daarbij dat de kunstenaar steeds onbevangen op de vragen en suggesties inging

p1090550

Michiel van Nieuwkerk

p1090551

Jennifer Tee

Na het interview was er gelegenheid de tentoonstelling Games People Play te zien . Ik was er nog niet geweest en werd toch aangenaam verrast door een aantal werken. Het thema is ontstaan n.a.v. het boek Games people Play van Eric Berne waarin de manier waarop mensen met elkaar omgaan, de omgangsvormen en rituelen waarvan gebruikt wordt gemaakt, worden beschreven en geanalyseerd. Het lijkt me een voornamelijk nogal Angelsaksisch verschijnsel, zeker in de USA wordt in het persoonlijk verkeer nogal gebruik gemaakt van geformaliseerde uitspraken. In Europa, en Nederland is het nog niet zo ver doorgeslagen. Dat is in het werk ook goed te zien, zoals bijvoorbeeld in de absurdistische dialogen van Feiko Beckers. Deze door  in op Bauhaus of Russisch constructivistische kunst gebaseerde objecten geklede mannetjes gevoerde gesprekken deconstrueren de stoplappen die we normaal gebruiken. Het is sterk werk waarin de teksten misschien nog wel wat redactie kunnen gebruiken en de acteurs wat coaching: stel je voor dat Woody Allen zo’n tekst brengt…
Daarnaast vond ik het werk van David Berstein erg goed. Dat is echt spelen met verwachtingen en met jezelf. Hij transformeert spatels of transformeert tot spatels en incidenteel maakt hij ook nog een prachtwerkje als Chair as Man as Chair. Dit soort ontdekkingen maakt zo’n tentoonstelling toch erg de moeite waard!

p1090553

Carl Johan Högberg: Shuttlecockpaintings – L’Oeuf

 

p1090554

Carl Johan weet van wanten: naast zo’n kek okeren lijntje om het werk te verbinden gebruikt hij zijn materiaal op verrassende wijze: Shuttlecockpaintings – Shuttlecock II en The Shoutcaster

p1090559

David Berstein: creatief met spatel

p1090561

David Berstein: Chair as Man as Chair

p1090563

Die fascinatie van Berstein gaat echt ver

p1090565

Apparatus 22: Is There Fake in Afterlife?

p1090566

De objecten van Feiko Beckers

p1090569

Die in zijn videoperformances gebruikt worden

p1090570

Het werkt fantastisch

p1090572

Marijn Ottenhof: The Conversation, zwaar stileerde Post-truth met alle documentaiemogelijkheden aanwezig

p1090557

En een video conversatie in diezelfde ruimte

Nest