Kauwgompje

19 maart 2019

In februari was ik bij de open ateliers in de Borgerstraat in Rotterdam waar ook Ieke Trinks was als gastkunstenaar. Zij liet bezoekers een voorwerp benoemen en vervolgens verpakte ze dat voorwerp met de naam die de bezoeker gegeven had en voegde het als kunstwerk toe aan haar presentatie. Ik had een stukje kauwgom genomen dat ze op straat in Den Haag had gevonden. Ze stuurde me een foto van het werkje, waarschijnlijk omdat ik haar tijdens “Het Binnenhuis” van Frans van Lent had gezien als performer.

Ieke Trinks: Kauwgompje – 2019

Ieke Trinks

Advertenties

History is His Story

15 februari 2019

Bij het binnen lopen van de huidige tentoonstelling bij Nest glinsterde het goud me tegenmoed en straalde licht aan alle kanten. De tentoonstellingsinrichting van Studio L A is duidelijk geïnspireerd door Sun Ra en zijn Egyptische inspiratiebronnen, Ra was de zonnegod in het oude Egypte. Diverse teksten van de jazz-muzikant zijn op verschillende manieren in de ruimte  aanwezig. Het geheel geeft meteen een chique retro-moderne uitstraling met een vloer die als een glanzende olievlek door de moeilijke ruimtes van Nest loopt en waarop tussen gebogen wanden een gemêleerd publiek wandelt.
De kunst die getoond wordt is geïnspireerd door Sun Ra: afgezien van zijn teksten in grote monumentale wand en textiel-werken is er bijvoorbeeld ook een klein voor-Christelijk Egyptisch spiegeltje onopvallend tegen een bolle wand geplaatst. In een van de video’s paddelt met de handen een figuur langs in een klein teiltje en glijdt zo door  fantastische landschappen, een persoonlijke mythologie, als ook bij Em’kal Eyongkakpa die in een aparte ruimte een mooie installatie heeft gebouwd waarin hij tijdens de opening zelf verscholen zit. Geluiden van water en fysieke processen verbinden hierin de binnen- en de buitenwereld. Het is een vrij overweldigend gebeuren waarin je even tijd nodig hebt om de afzonderlijke werken te beoordelen. De opening vond ik wel een event, waarbij ik het wel een gemis vond dat geen muziek van Sun-Ra werd uitgevoerd of video’s van zijn acties werden getoond.

Eerste indruk: strak en ouderwets modern. Op de wand achter wordt een video van Sulaiman Majali

Spoken word van Dean Bowen maakte indruk

Het publiek luisterde geconcentreerd toe.

Op de achtergrond hangt een werk van Charl Landvreugd: Een cirkel in een vierkant passen met motto’s uit zijn achtergrond in Suriname, Nederland en Rotterdam

Een van de leden van Studio L A, Arna Mackic, verwerkte de teksten van Sun Ra tot theatraal decor voor een Performance Lecture onder de naam “Dive into the Future”. Op de wand een zon, die veroorzaakt wordt door…

een schijnwerper van Chrystal Z Campball, waarmee ze een tijdelijk monument voor de maan plaatst.

De inrichting van de tentoonstelling is bepaald effectief te noemen.

Pamela Phatsimo Sunstrum: Sun + Moon, een video waarin de kunstenaar zich in haar eigen mythologie beweegt

Zij beweegt zich ook in de toekomst met geografisch lijnenspel

De installatie van Em’kal Eyongakpa, waarin landschap en fysiek gecombineerd worden

en ook met geluiden en verbeelding processen worden gesuggereerd.

Het spiegeltje (1570 BC) van Pieter Paul Pothoven in de vorm van de zon, totaal aangetast en gecorrodeerd gekocht van internet en vervolgens schoongemaakt en gepolijst tussen 2013 en 2016.

Jaroslav Varga: Endism, een boek met het titelblad van boeken waarin het einde van iets wordt aangekondigt.

Nest

 

Ristretto

17 november 2018

In de tentoonstelling “Ristretto” die vandaag opende toont galerie Maurits van de Laar van elk van de kunstenaars die aan de galerie zijn verbonden twee werken. Dit overzicht geeft goed aan hoe breed de galerie georiënteerd is met een behoorlijk aantal  kunstenaars die de moeite waard zijn. Bij deze een kleine indruk van wat te zien is, het was zo druk dat ik niet overal bij kon komen!

Diederik Gerlach, een van de het langst aan de galerie verbonden kunstenaars.

Robert Nicol

Erik Pape, een Parijse visie op “La Côte”

Een indruk van de opening na anderhalf uur

Frank Van den Broeck

Justin Weijers

Nour-Eddine Jarram

Zeger Reyers

Robine Clignett

Sebastian Schlicher

Dirk Zoete

Christie van der Haak, nu ook met glas

Dieter Mammel

Galerie Maurits van de Laar

Quartet

11 november 2018

Bij Maurits van de Laar was tot vandaag een geïmproviseerde tentoonstelling te zien die verrassend aardig is geworden. Vier kunstenaars die op hun eigen manier figuratief bezig zijn laten hun werk zien, ieder in een andere toon, maar allen de moeite waard en de combinatie werkt ook goed, bij deze een indruk:

Marjolein van der Meij verlaat steeds meer het platte vlak en zet haar beelden nu ook in een installatie in de ruimte.

Een groep jongens en een groep meisjes in een esthetische presentatie die wel bij het materiaal past.

Een ontdekking vind ik Shary Boyle, hier met Red Right Hand

Margot Fonteyn

Of het verontrustende “Ecstasy and me”. Haar werk is licht surrealistisch met een erg effectief materiaalgebruik.

En ook in formele zin intrigeert het werk behoorlijk

De linosnedes van Susana Inglada bevielen me ook erg goed

Haar Spaanse achtergrond is hierin goed terug te herkennen

Cedric ter Bals is recent voor het eerst bij de galerie gepresenteerd. Zijn fascinatie met de “Grande Guerre” uit zich in schijnbaar eenvoudige plaatjes die in het grotere werk zoals deze tekening waarin diverse invloeden te onderkennen zijn.

De kleinere meer doorwerkte tekeningen vond ik het beste van zijn getoonde werk

Naast invloeden van striptekenaars als Hergé zijn ook Duitse kunstenaars als Georg Grosz en Otto Dix geen onbekenden voor ter Bals

Dit is dan opeens wel weer wat naief misschien

maar in deze tekening zit toch heel wat verborgen

Galerie Maurits van de Laar