Vouch

15 februari 2019

In het weekeinde van 5 en 6 april vond in loods 6 in Amsterdam een gebeuren plaats dat me heel interessant leek, maar waar ik niet echt tijd voor had. Vouch was een tentoonstelling van een weekeinde, georganiseerd met 24 kunstenaars die ieder maximaal 10 werken lieten zien. Door de hoeveelheid interessante kunstenaars en het netwerk dat zij aanspraken werd het geheel een behoorlijk succes. Het was behoorlijk aangepakt, maar de kosten zijn er uit met een positief saldo, er was behoorlijk wat verkoop en veel contacten zijn gelegd die onder andere in komende atelier bezoeken resulteren. Het zal dan ook niet de laatste Vouch zijn. Ik houd wel van die hit&run shows waarbij je veel in korte tijd laat zien en wat omheen organiseert. Bij deze nog wat plaatjes voor de sfeer:

Voor Andre Pielage, achter Rosemin Hendriks, Toon Berghahn, Louise de Poule

Anke Land

Annegret Kellner

Anook Cleonne

Lenneke van der Goot, Annegien van Doorn

Lenneke van der Goot, Marena Seeling

Marena Seeling, Lenneke van der Goot, Maartje Folkeringa

Overzicht

En nog een overzicht

Vouch

 

Duel

9 april 2019

Op de sociale media had ik gezien dat Lucius Pax samen met Marina Heuvelman in de WTC-Art Gallery exposeert. De kunstenaars hebben nogal contrasterend werk in de aanbieding en aangezien ik Lucius pax een intrigerende kunstenaar vind ben ik even op bezoek gegaan in de Beatrixlaan. De omgeving is 21e eeuws, het WTC is een modern gebouw met alle gemakken voor de hedendaagse kantoorbediende. Op een etage is een ruimte bestemd voor moderne kunst, ook die ruimte contrasteert aanzienlijk met het werk van Lucius Pax (overigens een pseudoniem, iets met het licht en de vrede in een gelukkige jeugd neem ik aan). Marina Heuvelman spoort meer met de architectuur, ware het niet dat alle subtiliteiten in haar werk een beetje verloren gaan in de belabberde lichtsituatie. In de white-spaces zijn felle spotjes opgehangen die het werk bepaald geen goed doen. Het abstract-geometrische werk van Heuvelman ziet er interessant uit, maar ik zou het graag in een andere omgeving zien.
Lucius Pax toont herinneringen aan zijn jeugd in Duitsland waarin de Duitse cultuur indruk op de jonge kunstenaar maakte. We zien taferelen die ook uit mijn jeugd zouden kunnen komen en beelden uit krimi’s die al sinds de vijftiger jaren niet veranderd zijn. De schilderstijl van Pax is redelijk naief wat mooi past bij de sentimenten die hij wil weergeven: alsof hij een schetsboek uit zijn jeugd opent. Wat ook goed past zijn de teksten die op losse stroken papier zijn geschilderd en in de beelden zijn geplakt, als geluidsflarden die tussen de beelden zwevend klinken als een echo uit het verleden.

Lucius Pax: Zwölf kleine Gemälde – 2018

Lucius Pax: Zwölf kleine Gemälde – 2018 (detail: Zweigerecht)

Marina Heuvelman: Three sought after

Lucius Pax: Was ist hier los?

Lucius Pax: 3 2 1

Marina Heuvelman: Assembly 2 – 2018

Marina Heuvelman: Assembly 1 – 2018

Lucius Pax: Sie Sie und Sie…

WTC Den Haag Art Gallery

Kauwgompje

19 maart 2019

In februari was ik bij de open ateliers in de Borgerstraat in Rotterdam waar ook Ieke Trinks was als gastkunstenaar. Zij liet bezoekers een voorwerp benoemen en vervolgens verpakte ze dat voorwerp met de naam die de bezoeker gegeven had en voegde het als kunstwerk toe aan haar presentatie. Ik had een stukje kauwgom genomen dat ze op straat in Den Haag had gevonden. Ze stuurde me een foto van het werkje, waarschijnlijk omdat ik haar tijdens “Het Binnenhuis” van Frans van Lent had gezien als performer.

Ieke Trinks: Kauwgompje – 2019

Ieke Trinks

History is His Story

15 februari 2019

Bij het binnen lopen van de huidige tentoonstelling bij Nest glinsterde het goud me tegenmoed en straalde licht aan alle kanten. De tentoonstellingsinrichting van Studio L A is duidelijk geïnspireerd door Sun Ra en zijn Egyptische inspiratiebronnen, Ra was de zonnegod in het oude Egypte. Diverse teksten van de jazz-muzikant zijn op verschillende manieren in de ruimte  aanwezig. Het geheel geeft meteen een chique retro-moderne uitstraling met een vloer die als een glanzende olievlek door de moeilijke ruimtes van Nest loopt en waarop tussen gebogen wanden een gemêleerd publiek wandelt.
De kunst die getoond wordt is geïnspireerd door Sun Ra: afgezien van zijn teksten in grote monumentale wand en textiel-werken is er bijvoorbeeld ook een klein voor-Christelijk Egyptisch spiegeltje onopvallend tegen een bolle wand geplaatst. In een van de video’s paddelt met de handen een figuur langs in een klein teiltje en glijdt zo door  fantastische landschappen, een persoonlijke mythologie, als ook bij Em’kal Eyongkakpa die in een aparte ruimte een mooie installatie heeft gebouwd waarin hij tijdens de opening zelf verscholen zit. Geluiden van water en fysieke processen verbinden hierin de binnen- en de buitenwereld. Het is een vrij overweldigend gebeuren waarin je even tijd nodig hebt om de afzonderlijke werken te beoordelen. De opening vond ik wel een event, waarbij ik het wel een gemis vond dat geen muziek van Sun-Ra werd uitgevoerd of video’s van zijn acties werden getoond.

Eerste indruk: strak en ouderwets modern. Op de wand achter wordt een video van Sulaiman Majali

Spoken word van Dean Bowen maakte indruk

Het publiek luisterde geconcentreerd toe.

Op de achtergrond hangt een werk van Charl Landvreugd: Een cirkel in een vierkant passen met motto’s uit zijn achtergrond in Suriname, Nederland en Rotterdam

Een van de leden van Studio L A, Arna Mackic, verwerkte de teksten van Sun Ra tot theatraal decor voor een Performance Lecture onder de naam “Dive into the Future”. Op de wand een zon, die veroorzaakt wordt door…

een schijnwerper van Chrystal Z Campball, waarmee ze een tijdelijk monument voor de maan plaatst.

De inrichting van de tentoonstelling is bepaald effectief te noemen.

Pamela Phatsimo Sunstrum: Sun + Moon, een video waarin de kunstenaar zich in haar eigen mythologie beweegt

Zij beweegt zich ook in de toekomst met geografisch lijnenspel

De installatie van Em’kal Eyongakpa, waarin landschap en fysiek gecombineerd worden

en ook met geluiden en verbeelding processen worden gesuggereerd.

Het spiegeltje (1570 BC) van Pieter Paul Pothoven in de vorm van de zon, totaal aangetast en gecorrodeerd gekocht van internet en vervolgens schoongemaakt en gepolijst tussen 2013 en 2016.

Jaroslav Varga: Endism, een boek met het titelblad van boeken waarin het einde van iets wordt aangekondigt.

Nest